EP.451 รู้หลักชีวิต ปิดสวิตช์ชีวิตนักมวย

ผู้ส่งเคส เป็น กุลบุตร ได้ออกบวชอยู่ในหมู่คณะในอดีตชาติ และได้ประพฤติพรหมจรรย์ตลอดชีวิตในชาตินั้น ชาตินี้ เป็นส่วนหนึ่งของกองเสบียงของหมู่คณะ และต่อมาได้อัปเกรดมาเป็นสมาชิกวงใน ผู้ส่งเคสมีความมุ่งมั่นในการชวนน้องสาวเข้าวัดเป็นเวลา 10 กว่าปี จนสำเร็จในที่สุด

เรื่องราวเริ่มต้นที่จังหวัดสงขลา ในครอบครัวเกษตรกรฐานะปานกลาง คุณพ่อของผู้ส่งเคส เมื่อจบ ม.ต้น ก็ถูกส่งไปเรียนต่อด้านการเกษตรที่จังหวัดตรัง ที่นั่น คุณพ่ออาศัยอยู่ในหอพักกับเพื่อนๆ และด้วยความคึกคะนองตามประสาวัยรุ่น ท่านได้ไปซ้อมมวยที่ค่ายมวยแห่งหนึ่ง ครูมวยเห็นแววความใจสู้ไม่ยอมแพ้ของท่าน จึงรับท่านเป็นลูกศิษย์ ค่ายมวยนี้มีกฎเหล็กว่า นักมวยต้องไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ เพราะจะทำให้เหนื่อยง่าย ต่อยไม่ทน หากฝ่าฝืนจะถูกห้ามเข้าค่ายเด็ดขาด ด้วยเหตุนี้ คุณพ่อจึงไม่คิดที่จะลองดื่มเหล้าหรือสูบบุหรี่เลยจนถึงปัจจุบัน

ในการชกมวยนั้น คุณพ่อไม่ได้ใช้เพียงกำลัง แต่ต้องใช้สมองและเทคนิค ครูมวยสอนแม่ไม้มวยไทยให้ท่านทีละไม้ เมื่อชำนาญแล้วจึงสอนไม้ต่อไป เป็นขั้นเป็นตอน ส่วนใหญ่เมื่อเรียนถึงไม้ที่ 5 ก็ขึ้นชกได้แล้ว แต่คุณพ่อเป็นคนมุ่งมั่นรักเรียน จึงสามารถเรียนได้ถึงไม้ที่ 12

ทุกงานเทศกาลประจำปี คุณพ่อและเพื่อนๆ จะตระเวนชกมวยสมัครเล่น โดยมีการพนันเข้ามาเกี่ยวข้องทุกครั้ง คุณพ่อไม่เคยชนะคะแนนเลย เพราะจะชนะน็อคในยก 2 ตลอด ด้วยฝีมือนี้ ฉายา “คะนองศึก ลูกพระพิรุณ” ของท่านก็โด่งดังไปทั่ววงการมวยจังหวัดตรัง จนไม่มีนักมวยคนไหนในจังหวัดล้มท่านได้ คุณพ่อเน้นชั้นเชิง เตะหนัก ต่อยหนัก ถูกใจแฟน มวยเป็นอย่างยิ่ง เมื่อหาคู่ชกในจังหวัดไม่ได้ วงการมวยจึงต้องไปหานักมวยจากจังหวัดยะลามาประกบ คู่มวยนี้เรียกคนชมมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ นักมวยจากยะลามั่นใจมาก แต่ผลปรากฏว่า คุณพ่อสามารถชนะน็อคได้เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

ต่อมา เมื่อจบการศึกษา คุณพ่อได้ย้ายมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ ไม่นาน ท่านก็สืบรู้แหล่งซ้อมมวยและไปซ้อมที่ค่ายใต้สะพานพระโขนง แต่ญาติที่พักด้วยจับได้และสั่งห้าม โดยบอกว่ามาอยู่ที่นี่เพื่อเรียน ไม่ใช่มาต่อยมวย ถ้ายังหนีไปต่อยอีกจะส่งกลับบ้าน ตั้งแต่วันนั้น คุณพ่อจึงแขวนนวมและออกจากวงการมวยสมัครเล่นโดยเด็ดขาด

แม้จะเลิกจากวงการมวยแล้ว คุณพ่อก็เข้าสู่อีกวงการหนึ่ง คือ ตีไก่และชนวัว เริ่มแรกเพียงแค่ไปเล่น แต่ต่อมาก็เลี้ยงไว้ชนเอง โชคดีที่ไม่ได้ร่ำรวยพอจะสร้างบ่อนเองได้ นอกจากนี้ ท่านยังเลี้ยงนกเขาชวาด้วย

ภายหลังที่คุณพ่อได้เข้าวัดพระธรรมกาย ท่านได้เลิกเล่นวัวชนไก่ชนโดยเด็ดขาด เมื่อได้ดูดาวธรรม ท่านก็ได้บอกว่า เมื่อก่อนเข้าใจว่าการชนไก่ ชนวัว ชกมวย และเลี้ยงนกเขาชวาเป็นกีฬาและวัฒนธรรมท้องถิ่น แม้แต่คำขวัญอำเภอและการท่องเที่ยวจังหวัดก็ยังจัดกิจกรรมเหล่านี้เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว แต่เมื่อได้ฟัง คุณครูไม่ใหญ่ บอกว่า ไก่ไม่ได้รู้เรื่องและไม่ได้ยินดีมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม คนเราคิดไปเอง สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ทั้งกีฬาและวัฒนธรรม ท่านเข้าใจทันที เพราะเคยได้ยินนักมวยที่แพ้บอกว่าเจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บใจมากกว่า เพราะโดนคนรุมด่าว่าเป็นตัวกาทำให้เสียพนัน วันนี้ คุณพ่อได้เปลี่ยนฉายาจากคะนองศึก ลูกพระพิรุณ มาเป็น คณิต ลูกพระธรรม แทนแล้ว

ด้านคุณปู่ของผู้ส่งเคส มีอาชีพชาวนาและเลี้ยงสัตว์ขาย ท่านเคยเลี้ยงทั้งหมู แพะ แกะ วัว ควายเป็นจำนวนหลายร้อยตัว คุณปู่ชอบทำบุญตามประเพณี ไม่เล่นการพนัน ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แต่สูบใบจาก ท่านมีนิสัยรักความก้าวหน้า ชอบอ่านหนังสือและหาความรู้ใหม่ๆ เสมอ ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมเลี้ยงแพะแกะประจำอำเภอ ไปไหนมาไหนก็มีคนเรียกว่าท่านประธาน

กลางปี 2546 คุณปู่ป่วยด้วยโรคปอดบวม ก่อนเข้าโรงพยาบาล ท่านได้สั่งไว้ว่า ถ้าหมอพยายามเต็มที่แล้วแต่อาการไม่ดีขึ้น ขอให้นำตัวกลับบ้านให้มาตายที่บ้าน และห้ามไม่ให้เจาะสายหรือต่อสายต่างๆ เข้าในร่างกายโดยเด็ดขาด เมื่อเข้ารักษาตัว ไม่นานท่านก็ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจโดยใช้ท่อสายยางแหย่ทางจมูก ซึ่งดูแล้วน่าสลดใจ คล้ายกับวัวควายที่ท่านเคยล่ามไว้ เสียงไอของท่านก็เหมือนเสียงร้องของแพะ ต่อมา หมอแนะนำให้เจาะคอเพื่อช่วยหายใจ ลูกหลานมีความเห็นแตกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายหนึ่งต้องการทำตามคำสั่งคุณปู่ ให้นำกลับบ้าน อีกฝ่ายต้องการให้หมอรักษาเต็มที่ แม้จะต้องเจาะคอ ในที่สุด ความเห็นฝ่ายหลังชนะ คุณปู่ถูกเจาะคอ และเสียชีวิตในอีก 2 วันต่อมา ทำให้ลูกหลานฝ่ายแรกโทษฝ่ายหลังว่าเป็นเหตุให้คุณปู่เจ็บตัวฟรี

ส่วนน้องสาวของผู้ส่งเคส ชอบคบเพื่อนเกเรมาตั้งแต่ประถมจนถึงมหาวิทยาลัย เพื่อนส่วนใหญ่ไม่รักเรียน ติดเหล้า บุหรี่ บางคนติดยา มักโดดเรียนหนีเที่ยว บางครั้งยกพวกตีกัน ในการตีกัน เพื่อนชายจะลงมือ ฝ่ายหญิงจะเป็นทัพหลังคอยปฐมพยาบาลและเสริมอาวุธ เช่น ไม้หน้าสาม ขาเก้าอี้ ให้ฝ่ายชาย บ่อยครั้งที่น้องสาวก็ลงไปตีกับคู่กรณีเองด้วย

แม้จะคบเพื่อนเกเร แต่น้องสาวมีพื้นฐานชอบนั่งสมาธิและทำบุญมาตั้งแต่เด็ก ต่อมาในปี 2546 น้องสาวได้มาอบรมธรรมทายาท เพราะทนการรบเร้าของผู้ส่งเคสไม่ไหว ที่ชวนมา 10 กว่าปีแล้ว การตัดสินใจมาอบรมนี้ทำให้ญาติๆ ตกใจมาก เพราะไม่คิดว่าคนเกเรจะเข้าวัดได้ ในใจน้องสาวตอนนั้นคิดว่ามาอบรมให้จบๆ ไป พี่ชายจะได้ไม่บ่น ช่วงแรกในการอบรม น้องสาวต้องปรับตัวมาก จากคนเกเร ทำให้แอบร้องไห้ทุกวัน แต่หลังจากผ่านไปสักพัก ก็เริ่มปรับตัวได้ รู้จักเพื่อนบัณฑิตแก้ว และดูรายการฝันในฝันทุกวัน เมื่อจบการอบรม น้องสาวก็ทำให้ญาติๆ ตกใจอีกครั้ง ด้วยการกลับบ้านไปลาพ่อแม่เพื่อเข้าช่วยงาน คุณครูไม่ใหญ่ ที่วัด และตั้งใจจะสร้างบารมีจนถึงที่สุดแห่งธรรม

น้องสาวมักเป็นโรคลมพิษและปวดขาเป็นประจำ แต่โรคลมพิษได้หายไปหลังจากไปรับบุญทำความสะอาดหอฉันใหญ่