EP.869 รักยมกัดแขน

เรื่องราวของผู้ส่งเคส เริ่มต้นจากชีวิตที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากมาตั้งแต่เกิด ท่านเป็นพี่สาวคนโตในบรรดาพี่น้อง 7 คน ในครอบครัวที่มีฐานะยากจนจัดว่าไร้ลาภ ไม่เพียงเท่านั้น ท่านยังต้องต่อสู้กับโรคนานาชนิดอยู่ตลอดเวลา ชีวิตท่านดูเหมือนจะไร้ทั้งลาภและมีแต่โรคภัยไข้เจ็บ แต่ด้วยบุญที่ท่านได้สั่งสมมา ทำให้ท่านสามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ และได้มาพบกับ DMC ซึ่งท่านรู้สึกอุ่นใจอย่างยิ่ง และได้ตั้งใจทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่นำมาถ่ายทอดให้เข้าใจได้ง่าย ชีวิตท่านและครอบครัวหลังจากนี้ไปจะถูกคุ้มครองด้วย DMC ท่านเชื่อมั่นว่าชีวิตจะปิดอบายไปสวรรค์ได้อย่างแน่นอน

ผู้ส่งเคส เกิดในครอบครัวที่ยากจนและมีโรคภัยรุมเร้ามาตั้งแต่แรกเกิด ในช่วงที่คุณแม่ตั้งครรภ์ ท่านป่วยเป็นไข้จับสั่น หรือไข้มาลาเรีย ซึ่งส่งผลมาถึงตัวผู้ส่งเคส ทำให้เกิดมาศีรษะไม่ติดกัน มีช่องว่างตรงกระหม่อม จับแล้วเคลื่อนไปมาได้ สุขภาพไม่แข็งแรง เจ็บป่วยออดแอดเรื่อยมา

ต่อมา คุณแม่ได้นำผู้ส่งเคสไปอาบน้ำตามธรรมเนียมจีน โดยต้องแช่น้ำอุ่น 1 ชั่วโมง คุณแม่วักน้ำเข้าหาตัว ไม่ทันระวังน้ำเข้าหูซ้ายของผู้ส่งเคสโดยไม่รู้ ทำให้แก้วหูอักเสบ กลายเป็นหูน้ำหนวก มีน้ำหนองสีเหลืองกลิ่นเหม็นไหลออกมาตลอด ทำให้หูข้างซ้ายเสีย ไม่ค่อยได้ยินเสียงตั้งแต่นั้นมา

เมื่ออายุได้ 10 ขวบ ผู้ส่งเคสมีอาการไอโขลกๆ อย่างรุนแรงจนเสลดพันคอ หายใจไม่ออก หน้าเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว แทบจะเสียชีวิต โชคดีที่คุณปู่มาเห็นพอดี จึงเอามือควักเสลดออกจากคอ ทำให้รอดชีวิตมาได้ นี่เป็นเพียงตัวอย่างของการเจ็บป่วย

ต่อมาในปี 2513 ผู้ส่งเคสป่วยเป็นวัณโรคในสมอง โชคดีที่มีการค้นพบยารักษาเป็นครั้งแรกพอดี ทำให้สามารถรักษาได้ทัน ผู้ส่งเคสต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลด้านสมองหลายเดือน วันแรกที่รักษา พยาบาลเห็นสร้อยคอหลวงปู่วัดปากน้ำรุ่น 1 ที่สามีให้มา จึงให้ถอดออกเพราะกลัวสร้อยพันคอเวลานอน หลังจากถอดสร้อยออก กลางคืนในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น ผู้ส่งเคสเห็นคนตัวดำจำนวนมากออกมาจากกำแพง มายืนข้างเตียง ช่วยกันดึงหมอนปิดหน้าพร้อมกดไว้จนสะดุ้งตกใจ ดิ้นทุรนทุราย เป็นอย่างนี้หลายคืน รู้สึกว่ากลางวันก็ถูกโรคร้ายรังแก กลางคืนยังต้องสู้กับภูตผี จึงขอพยาบาลให้นำสร้อยหลวงปู่มาใส่คืน พยาบาลใจดีนำสร้อยมาให้ใส่ ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ฝันเห็นผีอีกเลย ผู้ส่งเคสรักษาตัวที่โรงพยาบาลและต่อที่บ้าน กินยา 4 ปีเต็มไม่เคยขาดจึงหายจากโรค

การเจ็บป่วยที่สลับกันไปมา เดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหาย จนแทบจะมอบความตายให้ ทำให้ผู้ส่งเคสเริ่มหาแนวทางรักษาแบบพื้นบ้าน ครั้งหนึ่งป่วยหนัก มีคนแนะนำให้รู้จักร่างทรงแถวบ้าน ร่างทรงอ้างว่าเป็นพระยาพิชัยดาบหัก ผู้ส่งเคสเกิดศรัทธาจึงไปลองรักษา ร่างทรงจะอยู่ในชุดชาวบ้าน พอลงทรงก็เปลี่ยนเป็นชุดขาว จุดธูป ร่างทรงจะมีอาการหาวสากล ใช้เวลาเพียงช่วงหาวก็เสร็จ จากนั้นก็บ้วนปาก เคาะพื้น แล้วยกมือขึ้นเหมือนส่องกระจก แล้วถามว่ามีอะไรจะถามพ่อ ผู้ส่งเคสเล่าอาการป่วยให้ฟัง ร่างทรงบอกว่าโรคบางอย่างรักษาได้ แต่บางอย่างรักษาไม่ได้ ร่างทรงถามว่าอยากหายไหม ผู้ส่งเคสบอกว่าอยากหายถึงมา ร่างทรงจึงเอาดอกไม้มาเป่า และเขียนชื่อสมุนไพรไทย บอกทั้งน้ำหนักและราคาอย่างละเอียด แปลกมากที่ร่างทรงไม่เคยเรียนหนังสือ แต่เขียนหนังสือได้ถูกต้อง ผู้ส่งเคสนำกระดาษไปซื้อสมุนไพรหลายชนิดมาต้มกินเป็นยาหม้อใหญ่ รสชาติขมมาก กินเช้าชามเย็นชาม กินไป 8 หม้อก็ไม่หาย ไปหาร่างทรงอีกครั้ง ร่างทรงบอกว่าทำผิดเคล็ด ต้องรับขันธ์ ร่างทรงแปลกใจว่าทำไมไม่หาย บอกให้เอาไปอีกหม้อ รับรองหายแน่ พอกินยาหม้อที่ 9 ก็หายขาดทันที แถมยังแข็งแรงดีกว่าเดิม

ต่อมา มีคนรู้จักนำรักยมมาให้เลี้ยง เป็นตุ๊กตาแกะสลัก 2 ตัว สีดำตัว สีขาวตัว แช่น้ำมันอยู่ในขวดแก้วเล็กๆ เลี้ยงไม่ยาก แค่คอยเติมน้ำมันเสมอ ไม่นานก็เห็นเด็กอายุ 3-4 ขวบไว้จุก น่ารัก ไม่ใส่เสื้อผ้า มาเล่นด้วยหลายครั้ง ผู้ส่งเคสนำเสื้อผ้าเล็กๆ วางไว้ใกล้ขวดให้ใส่ หลังๆ ก็เห็นพวกเขามีเสื้อผ้าใส่ชุดเดียวกับที่วางไว้ ช่วงที่เลี้ยง แม่บ้านก็เจอเรื่องประหลาด ถูกอะไรมากัดที่ขา เด็กที่บ้านก็บอกว่ามีเด็กมากัดที่แขน เห็นรอยฟันเด็กชัดเจน กระทั่งผู้ส่งเคสมาดู DMC หลวงพ่อบอกให้เอาไปปล่อย จึงนำไปลอยน้ำ จะได้ไม่ผูกพัน

นอกจากนี้ ในบ้านยังมีห้องหนึ่งที่มีเสาไม้ต้นใหญ่ราวครึ่งฟุตอยู่กลางห้อง น้องสาวคนที่ 3 นอนเตียงแล้วเท้าชี้ไปที่เสา กลางคืนช่วงตี 2 ได้ยินเสียงปิดประตูตู้เสื้อผ้าดังปัง ตกใจสะดุ้งตาตั้ง แทบช็อก แต่ได้ยินอยู่คนเดียว เป็นต่อเนื่องทุกคืน จึงไปหาร่างทรง ร่างทรงบอกว่ามีผีตกเสาต้นนี้ มีนางไม้สิงสถิตอยู่ ให้เอาดอกไม้ 9 สีไปไหว้ แล้วย้ายห้องนอน หลังจากมาวัดได้นั่งสมาธิ เวลาอยู่ที่บ้านผู้ส่งเคสก็เห็นนางไม้ใส่ชุดไทยโบราณมานั่งสมาธิด้วย นั่งลอยเหนือหัว วันพระเห็นชัดเจนมาก ไม่รู้สึกกลัว เพราะเห็นมาเป็น 10 ปี แม้ช่วงมาวัดปี 41 ก็เคยเห็นยักษ์ตัวสีดำสูงใหญ่หัวติดหลังคา ขณะนั่งสมาธิที่วัด แต่พระอาจารย์บอกว่าไม่ใช่ สิ่งที่ใช่คือองค์พระ

ผู้ส่งเคสนั่งสมาธิที่วัดทุกเย็นจนกระทั่งป่วยเป็นหืดหอบเข้าโรงพยาบาล ในช่วงป่วยเห็นหลวงพ่อ คุณยายมายืนยิ้มอยู่ข้างเตียง รู้สึกดีใจ สุดท้ายก็หาย กลับมานั่งสมาธิได้ดี เห็นองค์พระใหญ่มาก ตั้งแต่นั้นมาก็ภาวนาดีมาตลอด บางครั้งช่วงบูชาข้าวพระก็เห็นของประเคนลอยไป มีความสุขมาก

คุณแม่ของผู้ส่งเคสช่วงบั้นปลายชีวิต ป่วยเป็นโรคกระดูกเสื่อม เสียชีวิตด้วยโรคชราอายุ 86 ปี ก่อนเสียชีวิต น้องสาวที่เฝ้าไข้เห็นแม่ปากสั่น ขาสั่น ปากเป็นสีม่วง บอกให้แม่นึกถึงหลวงปู่ ต่อมามีเสมหะหลังปาก น้องสาวพยายามควักออกแต่ไม่ทัน ผู้ส่งเคสรู้สึกไม่สบายใจที่ช่วยท่านไม่ทัน ภายใน 7 วันหลังคุณแม่เสียชีวิต ลูกๆ ระลึกถึงบุญที่แม่ทำและบุญที่ลูกๆ ทำไปให้ เช่น สร้างองค์พระธรรมกายเจดีย์ สร้างลานธรรม และบุญอื่นๆ เกือบทุกบุญ นึกถึงบุญทุกวันประมาณ 10 ปี ระหว่าง 7 วัน ลูกๆ ได้ถวายภัตตาหารเพล ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ ชวนคุณแม่ (ในความรู้สึก) ไปทำบุญทุกครั้ง

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนขยันอดทนแข็งแรง เมื่ออายุมากขึ้นป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูง เก๊า และนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ ทำบุญตามประเพณี เสียชีวิตอายุ 69 ปีด้วยโรคปอดบวม

ผู้ส่งเคสมีลูกชายบุญธรรม 1 คน ได้มาเพราะไปเจอเด็กกำพร้าที่โรงพยาบาล เด็กคนหนึ่งคลานมาจะให้ผู้ส่งเคสอุ้ม สงสารจึงรับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม ตอนเล็กๆ เรียบร้อย เลี้ยงง่าย แต่โตขึ้นไม่สนใจเรียน ไม่ยอมไปสอบ ให้ไปเรียนที่อื่นก็ไม่ได้ผล โตขึ้นดื่มเหล้า ทำงานที่ไหนก็ไม่เอาเพราะตื่นสาย ปัจจุบันอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ทำงาน เตือนก็ทะเลาะกันทุกครั้ง ทำให้ปวดหัว ปวดใจ ผู้ส่งเคสเกิดมาหลังจากที่คุณพ่อคุณแม่อยากมีลูกชาย เพราะมีแต่ลูกสาว จึงไปขอที่ศาลเจ้าแห่งหนึ่ง แล้วก็ได้ลูกชายตามที่ขอ ปัจจุบันพี่น้องผู้ส่งเคสเข้าวัดหมดแล้ว เหลือเพียงน้องชายคนนี้ที่ไม่ยอมมาวัด เพราะบอกว่ายังไม่ศรัทธา น้องชายคนนี้คือคนที่คุณพ่อคุณแม่ไปขอที่ศาลเจ้านั่นเอง

(จำนวนอักษร เนื้อเรื่อง: ประมาณ 2200 อักษร)