EP.460 ตกบันไดบ่อยๆ แต่กลับไม่ค่อยเป็นอะไร

ผู้ส่งเคส ได้เริ่มเข้าวัดตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2518 โดยการชักชวนของพี่สาว พี่สาวมีเวลาไม่มาก แต่คอยบอกข่าวบุญแก่สาธุชนตั้งแต่สมัยศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม ผู้ส่งเคสชอบไปนั่งข้างๆ และอาศัยฟังเวลาพี่สาวคุยธรรมะทางโทรศัพท์ รู้สึกจะอยู่ใกล้ๆ เมืองหนึ่งแถวๆ นี้ แม้ตอนนั้นยังไม่เข้าใจเรื่องบุญมากนัก แต่ก็ได้ทำบุญมาตลอดทุกบุญไม่เคยขาด ตั้งแต่สร้างกำแพงวัด สร้างโบสถ์ สร้างพระประธาน ซื้อที่ดิน 2,000 ไร่ เป็นต้น ทุกวันนี้ผู้ส่งเคสได้ติดตามดูดาวธรรมทุกวัน

-

ผู้ส่งเคสได้เข้าวัดและทำบุญมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2518 โดยการชักชวนของพี่สาว แม้จะยังเด็กและไม่เข้าใจเรื่องบุญมากนัก แต่ก็ทำบุญทุกบุญที่พี่สาวชวน เช่น สร้างกำแพงวัด โบสถ์ พระประธาน และซื้อที่ดินวัด ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวน 4 คน คุณแม่ตั้งท้องผู้ส่งเคสเมื่ออายุมากแล้ว คุณพ่อไม่ต้องการมีบุตรอีกจึงปรึกษาหมอเพื่อฉีดยาหยุดการตั้งครรภ์ แต่ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น คุณแม่เกรงว่าลูกจะเกิดมาพิการ จึงรีบสร้างพระถวายตามวัดต่างๆ และอธิษฐานขอให้เด็กปลอดภัย ผู้ส่งเคสก็เกิดมาแข็งแรงสมบูรณ์ดีทุกประการ

ตั้งแต่เด็ก ผู้ส่งเคสมักมีอุบัติเหตุตกบันไดบ่อยมาก เริ่มตั้งแต่อายุ 2 ขวบ ขณะนั้นกำลังจัดงานศพคุณย่าที่บ้านต่างจังหวัด ศพคุณย่าอยู่ชั้นล่าง ผู้ส่งเคสวิ่งเล่นกับพี่ๆ ชั้นบน แล้วพลัดตกบันได 13 ขั้น ตกลงมาสลบไปเหมือนนอนหลับ ทุกคนตกใจมาก แต่เมื่อตื่นขึ้นมา ผู้ส่งเคสก็วิ่งเล่นปกติเหมือนเดิม คุณแม่เชื่อว่าคุณย่าที่เสียชีวิตคงลงมารับไว้จึงทำให้ปลอดภัย ต่อมา ผู้ส่งเคสก็ตกบันไดอีกเป็นระยะๆ ทั้งที่โรงเรียนและมหาวิทยาลัย ครั้งสุดท้ายคือเมื่ออายุ 27 ปี

ผู้ส่งเคสมักมีปัญหากับพี่ชาย บางครั้งถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน และผู้ส่งเคสก็แพ้ทุกครั้ง คุณแม่เล่าว่าตอนตั้งท้องพี่ชาย คุณพ่อซึ่งเป็นตำรวจ ฝันว่าต่อสู้กับโจรแล้วชนะ พี่ชายเป็นคนอารมณ์ร้อน ตอนวัยรุ่นชอบคบเพื่อนเที่ยว ยิงนกตกปลา สมัยหนุ่มชอบดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน ช่วงวัยกลางคน พี่น้องชวนเข้าวัด ก็ละเลิกอบายมุขได้เป็นระยะๆ เหมือนดีชั่วหรือหมดแต่อดไม่ได้ พอมีครอบครัวก็มีปัญหาครอบครัวอีก

พี่ชายมีเรื่องทะเลาะกับคุณพ่อบ่อยๆ แต่อย่างไรก็ตาม พี่ชายก็เป็นผู้ได้ดูแลคุณพ่อคุณแม่มากกว่าลูกคนอื่นๆ ทั้งหมด ปัจจุบันพี่ชายเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแล้ว ตั้งใจดูแลคุณพ่อคุณแม่ดีขึ้นมาก แต่บางครั้งก็ยังหงุดหงิดกับคุณพ่ออยู่

คุณพ่ออายุ 94 ปี สมัยหนุ่มเคยบวช สวดมนต์ได้เสียงดังไพเราะจนได้รับรางวัล ท่านเป็นตำรวจมือปราบที่เก่ง ย้ายไปไหนโจรก็กลัว คุณพ่อชอบทำบุญตามวัดต่างๆ มีวัดประจำครอบครัวทุกจังหวัดที่ย้ายไปอยู่ ท่านมีสุขภาพแข็งแรง ช่วยเหลือตัวเองได้ทุกอย่าง ทานข้าว อาบน้ำเอง สายตายังดี ดูจานดาวธรรมทุกวัน เสียงดังฟังชัด มาช่วงหลังหูไม่ค่อยได้ยิน ต้องพูดเสียงดัง ท่านสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็น บทนาวยาวนานเป็นชั่วโมงทุกวัน ท่านเคยพบและกราบหลวงปู่ ได้รับพระของขวัญ คุณพ่อศรัทธาหลวงปู่มาก และปัจจุบันทำบุญทุกบุญกับหลวงพ่อไม่ขาด

คุณแม่อายุ 82 ปี ท่านเป็นผู้สูงอายุใจดี ท่านต้องผ่าตัดเกี่ยวกับกระดูกเข่า สะโพกหลายครั้ง ผู้ส่งเคสสงสัยว่าเกี่ยวกับการที่ท่านเคยใส่รองเท้าไม้หรือเกี๊ยะเหยียบลูกสุนัขขาเสียไปตัวหนึ่งหรือไม่ ท่านยังมีโรค มือชา ปวดขา รักษาไม่หาย

คุณปู่เกิดในครอบครัวฐานะปานกลาง เป็นคนจีนที่เกิดในเมืองไทย ทำกับข้าวเก่ง ชอบยกครัวไปช่วยงานบุญ เป็นช่างไม้ใจบุญ ช่วยปลูกบ้านให้ญาติพี่น้อง เป็นที่รักเคารพ ทุกเย็นต้มน้ำชงชาอุปัฏฐากพระวัดใกล้บ้าน โดยเฉพาะเจ้าคุณวินัยธร วัดหัวลำโพง คุณปู่ไม่ดื่มเหล้าแต่สูบยา มีสุขภาพแข็งแรงไม่มีโรคประจำตัว เสียชีวิตอายุ 74 ปี

คุณย่ามีเชื้อสายมอญ ใจบุญ มีน้ำใจ โอบอ้อมอารี เป็นหมอตำแย ชอบช่วยเพื่อนบ้าน ดูแลผู้ป่วยหลังคลอด ชอบไปอยู่ตามบ้านผู้ใหญ่ ช่วยงาน เช่น บ้านเจ้าคุณอนุมานราชธน เป็นที่รักเอ็นดูของท่าน คุณย่ามีสุขภาพแข็งแรงไม่มีโรคประจำตัว เสียชีวิตบนตักคุณพ่อของลูก อายุประมาณ 70 ปี

คุณลุงเป็นพ่อค้าสังคมเก่ง ใจดี มีเพื่อนมาก ชอบทำบุญวัดป่าภาคเหนือ เช่น ทำบุญกับหลวงปู่แหวน ทำบุญตามประเพณี เคยทอดผ้าป่าที่วัดพระธรรมกายครั้งหนึ่ง ไม่ดื่มเหล้าแต่สูบยา รักพี่น้องและญาติ โดยเฉพาะคุณพ่อของลูก จะตามไปเยี่ยมดูแลเวลาคุณพ่อไปรับราชการที่ใด ก่อนเสียชีวิตต้องรอคุณพ่อของลูกมาถึงก่อน แล้วจึงละจากโลกไป อายุ 83 ปี

คุณป้าเป็นชาวเชียงใหม่ นับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ทำบุญตักบาตรและสร้างพระธรรมกายประจำตัวด้วย เสียชีวิตด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองแตก อายุ 83 ปี ลูกๆ ของคุณลุงคุณป้าไม่เข้าใจเรื่องบุญ จึงนำร่างไปฝังที่สุสานเชียงใหม่ จัดงานแบบคริสต์

ผู้ส่งเคสรักการทำบุญ ปฏิบัติธรรม อยากทำบุญมากๆ กว่านี้ แต่หาเงินไม่เก่ง คิดหนทางไม่ออก