EP.50 เปลี่ยนศาสนา

ผู้ส่งเคสเป็นคนลาว เป็นผู้ำนำบุญหลัก เป็นลูกพระราช เป็นครอบครัวหลักแรกในเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ใช้บ้านเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมตั้งแต่ปี 2541 พ่อ แม่ พี่ชาย น้องชาย อยู่ที่อเมริกา ยกเว้นผู้ส่งเคสที่เป็นลูกสาวคนเดียวอยู่ที่ออสเตรเลีย ครอบครัวที่อเมริการ่วมบุญกับวัดพระธรรมกายเสมอ โดยเฉพาะพี่ชายที่เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันและลูกพระราช เป็นผู้แนะนำวัดพระธรรมกายทางโทรศัพท์ทางไกล ผู้ส่งเคสได้พบพระอาจารย์ที่มาออสเตรเลีย และปัจจุบันพูดคำกับพระภิกษุได้ถูกต้องแล้ว ร้านอาหารของผู้ส่งเคสขายดีขึ้น 2 เท่าเสมอเมื่อมีพระอาจารย์มา ผู้ส่งเคสรวมคนไทย ลาว เวียดนาม ออสเตรเลีย มาปฏิบัติธรรมประจำและทำบุญทุกบุญ ผู้ส่งเคสตัดสินใจกลับออสเตรเลียเพื่อร่วมงานบุญสลายร่างคุณยายอาจารย์ ทั้งที่พ่อขอร้องไม่ให้ไปเพราะท่านจะเสียชีวิตในปีนั้น ทำให้ไม่ได้เจอพ่อก่อนท่านสิ้นบุญและไม่ได้ไปร่วมงานศพเจ้าค่ะ

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นนายทหารเมืองลาว และต้องย้ายมาอยู่ที่อเมริกา. เมื่อมาอยู่ใหม่ๆ ได้รับความช่วยเหลืออุปถัมภ์จากบาทหลวงในศาสนาคริสต์. ทำให้คุณพ่อและครอบครัวทุกคน (ยกเว้นพี่ชายคนหนึ่ง) เปลี่ยนจากนับถือศาสนาพุทธไปนับถือศาสนาคริสต์. พี่ชายคนนี้ชื่อสมใจยังคงนับถือศาสนาพุทธเช่นเดิม. แม้คุณพ่อจะเปลี่ยนศาสนาไปแล้ว แต่ก็ยังไปร่วมพิธีทางพุทธศาสนาบ้างเป็นครั้งคราว. เดิมไม่เคยรู้จักวัดพระธรรมกาย. จนกระทั่งปี 2540 พี่สมใจได้เข้าร่วมโครงการบวชที่วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย. คุณพ่อเดินทางไปร่วมงานและประทับใจมากที่เห็นลูกชายบวช. และประทับใจในการแสดงธรรมของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวอย่างยิ่ง. จึงเกิดความเลื่อมใสและร่วมสร้างบุญกับวัดพระธรรมกายเรื่อยมาอย่างสม่ำเสมอทั้งที่อเมริกาและเมืองไทย. ปี 2545 คุณพ่อป่วยด้วยมะเร็งกระดูก. ในช่วงนั้นผู้ส่งเคสอยากกลับออสเตรเลียเพื่อร่วมงานบุญสลายร่างคุณยายอาจารย์. คืนหนึ่ง ผู้ส่งเคสฝันเห็นหลวงพ่อมาที่บ้านและบอกบุญคุณยายอาจารย์ และชวนให้ไปวัด. เช้าจึงบอกพ่อแม่ว่าจะกลับออสเตรเลีย. คุณพ่อได้ฟังดังนั้นก็กล่าวกับลูกว่าอย่าเพิ่งกลับเลย เพราะปีนี้พ่อจะตาย หากกลับไปก็จะไม่เห็นหน้ากันอีก. แต่ผู้ส่งเคสตัดสินใจแล้วว่าจะกลับออสเตรเลียเพื่อร่วมบุญงานสลายร่างคุณยายอาจารย์. หลังจากนั้นผู้ส่งเคสก็กลับมาออสเตรเลีย เปิดร้านอาหารและทำหน้าที่ผู้นำบุญ. ก่อนเข้าพรรษาปีนั้น คุณพ่อล้มป่วยอาการทรุดหนักด้วยโรคมะเร็งในกระดูก. คุณแม่ดูแลอย่างใกล้ชิด ทั้งรักษาพยาบาลและแนะนำให้สร้างบุญเต็มที่ ทั้งสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำทาน และฟัง DILC ประจำ. คุณพ่อได้ทำบุญใหญ่เป็นประธานกองกฐินปี 45 โดยอธิษฐานผ้าไตรขณะป่วยหนักจนวาระสุดท้าย. ผู้ส่งเคสไม่สามารถเดินทางไปอเมริกาได้ทันก่อนท่านสิ้นบุญ รวมถึงงานศพด้วย.