EP.509 เหนื่อยพอไหมได้ลูกแบบนี้

ผู้ส่งเคส เป็นลูกคนที่ 1 ในจำนวนพี่น้อง 22 คน ชีวิตได้มีสามีคนแรกเป็นชาวอเมริกัน พบรักเมื่ออายุ 12 ปี และได้แต่งงานโดยไม่เคยใช้คำว่า นางสาวเลย เมื่ออายุ 18 ปี ต้องติดตามสามีไปอยู่อเมริกา ทำให้ต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดและครอบครัว มีบุตรด้วยกัน 3 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 1 คน ต่อมาได้แยกทางกัน ทำให้ชีวิตลำบากมากจนไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวที่เมืองไทยเลย คุณครูไม่ใหญ่ ทราบถึงความลำบากนี้ ผู้ส่งเคสต้องทำงานถึง 3 จ๊อบใน 7 วัน โดยไม่มีวันหยุด มีเวลากับลูกน้อยมาก ผู้ส่งเคสมีอาชีพเป็นบาร์เทนเดอร์ ทำงานเช้าและบ่าย ส่วนกลางคืนทำงานเสิร์ฟ วันเสาร์ทำงาน KP (Kitchen Helper) ทำทุกอย่างในร้าน ต่อมาผู้ส่งเคสได้แต่งงานใหม่และมีบุตรอีก 3 คน เป็นหญิง 2 คน ชาย 1 คน รวมบุตรทั้งหมด 6 คน ในช่วงนั้นผู้ส่งเคสนับถือศาสนาคริสต์ตามสามี แต่ในใจยังสับสน รู้สึกว่ายังไม่ใช่สิ่งที่ค้นหา ต่อมามีเพื่อนคนไทยชวนไปรำอวยพรที่วัดไทยในเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด ในงานทอดผ้าป่า ผู้ส่งเคสจึงได้พบกับพระอาจารย์รูปหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าอาวาส และได้ปรึกษาเรื่องครอบครัวที่เมืองไทย ท่านได้ช่วยเหลือจนผู้ส่งเคสตามหาครอบครัวได้สำเร็จและได้ติดต่อกันอีกครั้งหลังจากไม่ได้ติดต่อมานาน

ต่อมา เกิดวิกฤตกับชีวิตของผู้ส่งเคส ครอบครัวต้องแตกแยก หมดเนื้อหมดตัว ต้องขายของทุกชิ้นเพื่อกลับมาตั้งหลักที่เมืองไทย ผู้ส่งเคสได้มาอยู่กับน้องสาวคน ที่ 2 และได้รับความช่วยเหลือเป็นอย่างดี ที่เมืองไทย ผู้ส่งเคสได้พบกับคู่ชีวิตคนปัจจุบัน จากนั้น 5 ปี ผู้ส่งเคสและสามีก็ตัดสินใจเดินทางไปตั้งต้นที่อเมริกาใหม่อีกครั้ง ต่อมา มีเหตุการณ์อัศจรรย์ที่ทำให้ผู้ส่งเคสได้พบกับ คุณครูไม่ใหญ่ นั่นคือ ลูกสาวคน ที่ 3 ป่วยเป็นมะเร็งที่มดลูกขั้นสุดท้าย หลังจากการผ่าตัดมาแล้วถึง 7 ครั้ง แพทย์ที่อเมริกาหมดทางรักษาแล้ว และบอกว่าลูกสาวอาจมีชีวิตอยู่ได้แค่ 1 เดือน ผู้ส่งเคสจึงคิดจะพาลูกสาวมาลาญาติๆ ที่เมืองไทย หรือพูดง่ายๆ คือ ลาตาย จึงได้ไปขอยาจากหมอไว้ทานระหว่างอยู่เมืองไทย แต่หมอไม่ยอมจ่ายยาให้ โดยบอกว่าไม่ต้องใช้แล้ว มันไม่มีประโยชน์ กินไปก็เสียยา แต่ก็ยังพูดปลอบใจว่า อาจมีความมหัศจรรย์เกิดขึ้น เพราะหมอเคยได้ยินว่าที่เมืองไทยมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์เยอะ คุณครูไม่ใหญ่ แสดงว่าหมอท่านนี้ก็ Intrend เหมือนกัน ในช่วงเวลานั้น ทางวัดกำลังโดนข่าวโจมตีอย่างหนัก ทำให้ผู้ส่งเคสและคนทั่วไปที่อเมริกาเข้าใจ คุณครูไม่ใหญ่ ผิด คุณครูไม่ใหญ่ ให้เข้าใจใหม่ อย่าให้ผิดก็แล้วกัน เมื่อผู้ส่งเคสแจ้งข่าวให้น้องสาวทราบ น้องสาวก็แนะนำว่า ให้รีบพาหลานมาโดยด่วน จะพาไปหาพระเดชพระคุณ คุณครูไม่ใหญ่ ที่วัด รับรองว่าหลานไม่ตาย ต้องหายแน่ๆ ผู้ส่งเคสสวนกลับไปว่า หวังว่าคงไม่ใช่วัดพระธรรมกาย แล้วหวังว่าคงไม่ใช่หลวงพ่อธรรมชโย นะ ทำให้น้องสาวถึงกับอึ้งไปเลย พอมาถึงเมืองไทย เป็นช่วงที่ คุณครูไม่ใหญ่ ไป กองปราบ น้องสาวได้หลอกผู้ส่งเคสว่า จะพาไปช้อปปิ้ง ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่การหลอก แต่เป็นกุสโลบาย เทคนิคเพื่อการกุศล บอกว่าจะพาไปนู่นไปนี่ แล้วแวะตรงนี้หน่อย หรือแวะตรงนี้ก่อน แล้วค่อยพาไปตรงนู้น แต่กลับพาไป กองปราบ น้องสาววางแผนให้ลูกสาวของผู้ส่งเคสช่วยถ่ายรูป คุณครูไม่ใหญ่ ให้ โดยที่ยังไม่ทันได้บอกว่า คุณครูไม่ใหญ่ คือพระรูปไหน แต่ลูกสาวของผู้ส่งเคสก็สามารถถ่ายรูปได้ถูกต้อง ทำให้พวกเราสงสัยว่า รู้จัก คุณครูไม่ใหญ่ ได้อย่างไร ลูกสาวบอกว่า ตอนแรกก็ไม่รู้ว่า คุณครูไม่ใหญ่ คือพระรูปไหน แต่เห็นพระรูปนี้ ทำให้คิดว่า ใช่แน่เลย แม้ปัจจุบันก็ยังเห็นอยู่ จึงทำให้เขาศรัทธาขึ้นมาอย่างแรงกล้า ลูกสาวยอมขึ้นปฏิบัติธรรมที่สวนบัว และก็ได้พบองค์พระภายในด้วย หลังจากกลับจากสวนบัว ลูกสาวก็ได้มีโอกาสได้กราบ คุณครูไม่ใหญ่ ก่อนกลับอเมริกา พอกลับอเมริกา ลูกสาวก็ได้ไปพบคุณหมอตามนัด ผลการตรวจทำให้แพทย์ต้องพบกับความประหลาดใจที่สุด คือตรวจไม่พบเซลล์มะเร็งเลย เหมือนกับว่าไม่เคยมีร่องรอยแห่งการเป็นมะเร็งมาก่อน เหมือนร่องรอยที่ชายหาดถูกคลื่นซัดหายไป จึงทำให้ผู้ส่งเคสและทุกคนรู้สึกรักและเคารพศรัทธา คุณครูไม่ใหญ่ มาก

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงปัญหาของบุตรคนอื่นๆ ได้แก่ ลูกชายคน ที่ 2 ซึ่งจากการแต่งงานครั้งแรกมีบุตร 3 คน แต่ปัจจุบันไม่มีโอกาสพบเจอเลย พอแต่งงานกับภรรยาคน ที่ 2 ภรรยาตั้งครรภ์ถึง 11 ครั้ง แต่แท้งตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง 9 ครั้ง รอดมาแค่ 2 คน คือคนที่ 9 และคนที่ 11 ซึ่งคนที่ 11 ผ่าออกมาได้แต่ไม่หายใจ ได้รีบโทรหาน้องสาวที่เมืองไทยทันที ได้รับคำแนะนำให้ทำบุญ 300,000 ปลื้ม ทุกคนรวมใจนั่งสมาธิอธิษฐานจิตช่วยกัน ต่อมาเด็กก็เริ่มหายใจ และมีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ ต้องอบอยู่ในตู้ถึง 3 เดือน ปัจจุบันเด็กแข็งแรงมาก เลี้ยงด้วยบุญจริงๆ ชอบดูจานธรรมะตั้งแต่ 2-3 เดือน

ลูกสาวคน ที่ 4 เป็นโรค MS ตั้งแต่อายุ 16-17 ปี มักปวดศีรษะบ่อยๆ ถ้าเครียดหรือสะเทือนใจ จะช็อกเกร็ง เป็นอัมพาตได้ ลูกชายคน ที่ 5 เกือบได้บวช ไปอยู่วัดศูนย์อาซูซ่า โกนหัวเสร็จเรียบร้อย เตรียมบวช อยู่ที่วัดเป็นอาทิตย์แล้ว พอจะบวชก็เปลี่ยนใจ ไม่บวชเฉยๆ คือหมดอารมณ์บวช ลูกสาวคน ที่ 6 พูดภาษาไทยได้ดี สวดมนต์ชัด นั่งสมาธิดี เคยถูกผู้ส่งเคสตีต่อหน้ารูป คุณครูไม่ใหญ่ ทำให้ไม่พอใจ อาย พอเริ่มเป็นวัยรุ่น สังเกตเห็นพฤติกรรมเบี่ยงเบน มีจิตใจเป็นผู้ชาย สามีคนปัจจุบัน เป็นโรคผิวหนังชนิดหนึ่ง ทำให้ผิวหนังตาย ไม่สร้างเม็ดสี ขยายตัวลุกลามไปเรื่อยๆ ทั่วร่างกาย มีรอยด่างใหญ่ รักษาไม่หาย ระยะหลังมีอาการแสบและมีเลือดซึมออก ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงครอบครัว คุณยายชอบด่าคุณทวด (แม่ของคุณยาย) ด้วยถ้อยคำหยาบคายบ่อยๆ ผู้ส่งเคสกับน้องสาวเคยแอบร้องไห้สงสาร คุณทวดเป็นคนใจดีมาก ไม่เคยพูดหยาบหรือด่าใคร คุณทวดเสียชีวิตด้วยโรคชรา คุณยายเป็นมะเร็งที่มดลูก ทรมานหลายปีก่อนสิ้นใจ คุณลุงป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตาย เส้นเลือดตีบ 2 เส้น อยู่ห้อง ICU ใส่ท่อหายใจตลอด ถ้าถอดออกก็ตาย ลูกหลานเยี่ยม ลุงอยากสร้างพระธรรมกายประจำตัว โทรหาผู้ส่งเคสให้สร้างด่วน สร้างพระภายใน 7 องค์ บอกลุงให้ทราบและนึกถึงบุญ หมอคิดว่าลุงตาย ดึงท่อหายใจออก ปรากฏว่าลุงยังไม่ตาย หมอประหลาดใจ หมอสอนหัดหายใจเอง ลุงทำได้ หายใจได้ ยิ้มได้ หัวเราะได้ หลานสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายใน จารึกชื่อมหาปูชนียาจารย์อีก 3 องค์ รวม 10 องค์ นำมหาสุวรรณนิธิให้ลุงอธิษฐาน ลุงบอกว่าเห็นในท้อง ใสสว่างมาก ลุงไม่อยากอยู่ รพ. อยากกลับบ้าน อยากบวชพระตลอดชีวิต จะไม่คิดสึกอีก ลุงอายุ 75 ปี อยากบวชวัดร้าง สร้างแล้วเป็นสมภาร คุณครูไม่ใหญ่ บอกว่าถ้าใครไม่เห็นพระ ต้องไปช่วยลุงสร้างวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง อดีตน้องเขย เคยเป็นนักธุรกิจจิวเวลรี่ชื่อดังระดับประเทศ ธุรกิจล้ม ปัจจุบันทำธุรกิจเล็กๆ ปี 2538 ภรรยา (น้องสาวผู้ส่งเคส) ชวนสร้างพระแบบสะสม ได้ 3 เดือน ธุรกิจมีคดีสำคัญ 9 คดี โอกาสแพ้สูง ฝ่ายตรงข้ามจ้างพยาน ในตอนนั้นขาดที่พึ่ง จึงตัดสินใจทำบุญสร้างพระที่เหลือ 7 เดือนในวันเดียว นึกถึงบุญ ขึ้นศาลเดือนละ 2-3 คดี จนครบ 9 คดี ผลคือถูกยกฟ้องหมด จึงศรัทธาผลบุญมาก สร้างพระธรรมกายประจำตัว จารึกชื่อมหาปูชนียาจารย์เพิ่มอีก 3 องค์ ปี 2540 บวชสามเณรแสนรูป และบวชฉลองมหาธรรมกายเจดีย์ น้องสาวคน ที่ 2 เป็นผู้นำบุญ เป็นกัลยาณมิตรให้ผู้ส่งเคสและครอบครัวตลอดมา ทำให้เข้าใจวัด ซาบซึ้งบุญ มีคำพูดดี มีเหตุผลที่ฟังแล้วเข้าใจง่าย ทั้งสองรักและผูกพันกันมากตั้งแต่เด็ก ช่วยเหลือกันตลอดมา