EP.522 หญิงใจนักเลง

ผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวที่บิดามีอาชีพทำสวน เป็นหมอพื้นบ้าน รับทรงเจ้าและทำเสน่ห์ บิดามีพฤติกรรมติดสุรา สูบบุหรี่ เล่นการพนัน และเจ้าชู้ มีภรรยาและบุตรหลายคน โดยไม่ค่อยรับผิดชอบครอบครัวมารดาของผู้ส่งเคสเคยเป็นภรรยาของทหารมาก่อนและมีบุตรสาวสองคน เนื่องจากสามีเก่าเจ้าชู้มาก มารดาจึงได้รับการแนะนำให้มาจ้างบิดาของผู้ส่งเคสทำเสน่ห์ แต่เมื่อบิดาได้พบมารดาซึ่งเป็นคนสวยและมีฐานะดี จึงทำเสน่ห์ให้มารดามาอยู่ด้วย ครอบครัวของมารดาโกรธมากเนื่องจากมีฐานะทางสังคม หลังจากนั้นไม่นาน มารดาก็ตั้งครรภ์ผู้ส่งเคส ทำให้ไม่กล้ากลับบ้าน มารดาจึงเกลียดผู้ส่งเคสมาก ญาติๆ ก็ไม่ยอมรับผู้ส่งเคสว่าเป็นหลาน ผู้ส่งเคสมีพี่สาวต่างบิดาสองคนและน้องร่วมบิดาอีกสามคน แต่มารดาเลี้ยงดูผู้ส่งเคสแบบตามมีตามเกิด ไม่ได้ดูแลเอาใจใส่เหมือนบุตรคนอื่นๆ อีกห้าคน ซึ่งได้รับชุดสวยๆ และขนมดีๆ ในขณะที่ผู้ส่งเคสต้องรอทานของเหลือ บิดาสอนให้ผู้ส่งเคสไมโกรธมารดาเรื่องที่รักบุตรไม่เท่ากัน

ชีวิตวัยเด็กของผู้ส่งเคสเต็มไปด้วยความยากลำบาก มารดาไม่ได้รักและเอาใจใส่เหมือนพี่น้องคนอื่นๆ ต้องกินของเหลือ บิดาซึ่งเป็นที่พึ่งทางใจได้สอนให้ไม่โกรธมารดา เมื่อบิดาอายุมากก็ล้มป่วยด้วยโรคนิ่วอย่างหนัก ภรรยาและบุตรคนอื่นๆ ไม่สนใจดูแลบิดาเลย ผู้ส่งเคสในวัย 9 ขวบ รู้สึกสงสารบิดามาก จึงเป็นเพียงคนเดียวที่พาบิดาไปโรงพยาบาลอยู่หลายปี ทุกครั้งที่เดินทางไปโรงพยาบาล บิดาจะกำชับผู้ส่งเคสเสมอให้รับผิดชอบดูแลมารดาและน้องๆ อย่าทิ้งเด็ดขาด บิดารู้ว่าตนเองทำผิดต่อมารดามามาก และหวังให้ผู้ส่งเคสทำตามคำขอ โดยขอให้ผู้ส่งเคสอดทนไม่ว่ามารดาจะสั่งให้ทำอะไรก็ตาม ในที่สุดบิดาก็จากไปอย่างสงบในวัย 76 ปี

เมื่ออายุได้ 13 ปี ผู้ส่งเคสเพิ่งเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 มารดาให้ผู้ส่งเคสออกจากโรงเรียนเพื่อมาช่วยงานที่บ้าน เพราะไม่สามารถส่งบุตรทั้ง 6 คนเรียนไหว ผู้ส่งเคสต้องออกมารับจ้างทำสวน วันหนึ่งมีเพื่อนของพี่ชายมารดามาเห็นและไปบอกพี่ชายมารดาว่าหลานตกต่ำถึงขนาดต้องรับจ้างทำสวน ครอบครัวมารดาทราบเรื่องก็รู้สึกอับอายและสั่งไม่ให้ผู้ส่งเคสไปทำงานแถวนั้นอีก มารดาจึงห้าม แต่ผู้ส่งเคสไม่ยอม มารดาโกรธมากถึงขั้นไล่ออกจากบ้าน ผู้ส่งเคสเก็บเสื้อผ้าเตรียมออกไปแล้ว แต่ก็นึกถึงคำสั่งเสียของบิดา โดยถือว่าคำสั่งนี้เป็นสัจจะที่สำคัญที่สุด จึงตัดสินใจไม่ออกจากบ้านและพยายามไม่เถียงมารดาอีก ถึงกระนั้นมารดาก็ยังหาเรื่องด่าและตีผู้ส่งเคสได้ทุกวัน

บริเวณบ้านผู้ส่งเคสเป็นแหล่งของนักเลงอันธพาล แม้จะเป็นผู้หญิงแต่ผู้ส่งเคสก็มีนิสัยนักเลงตามไปด้วย คิดว่าหากไม่ทำตัวนักเลงจะถูกข่มขืนได้ง่าย นอกจากนี้ยังมาจากแรงกดดันที่ถูกมารดาด่าตีทุกวัน เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น ผู้ส่งเคสมีร่างกายสูงใหญ่เหมือนผู้ชาย มีนิสัยห้าวหาญ เป็นหัวหน้าแก๊งที่มีลูกน้องผู้ชายหลายคน มักยกพวกไปตีกันเสมอ โดยปกติจะไม่ทำร้ายใครก่อนและไม่เคยขโมยของ แต่จะไม่ยอมให้ใครโกง ครั้งหนึ่งเมื่ออายุ 13 ปี เคยรับจ้างเฝ้าสวนและถูกโกงค่าจ้าง ผู้ส่งเคสโกรธมากจึงไปพังสวนจนราบคาบ อีกครั้งน้องชายถูกรุมตี ผู้ส่งเคสก็พาพวกรวม 4 คนไปรุมกระทืบคู่กรณี 4 คน โดยผู้ส่งเคสยืนคุมอยู่ใกล้ๆ ผู้ส่งเคสเคยใช้ไม้พายฟาดศีรษะพระภิกษุจนเลือดอาบ และเคยกระชากสบง ชกปากพระไปหลายครั้ง แม้สุดท้ายจะต้องกราบขอขมาพระรูปนั้น แต่ผู้ส่งเคสก็ยังบอกว่าจะเกลียดพระไปจนวันตาย

ต่อมามารดาได้ยกผู้ส่งเคสให้กับชายคนหนึ่ง ซึ่งมีอายุมากกว่าผู้ส่งเคสสองรอบ เป็นคนเจ้าชู้ อันธพาล ไม่รับผิดชอบ ใช้ชีวิตแบบมีผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าจนกระทั่งพาผู้หญิงเข้าบ้าน ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจหย่า สามีขอเงิน 20,000 บาทเป็นค่ายา ผู้ส่งเคสตกลง แต่พอหย่าเสร็จสามีทวงเงิน ผู้ส่งเคสบอกขอเก็บไว้เลี้ยงลูก เขาโกรธมากและตามรังควาน เจอที่ไหนก็ซ้อมและเอาเงินไปจนหมด ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น น้องชายคนเล็กซึ่งเรียน ปวช. ปี 2 มีภรรยาและพามาอยู่ที่บ้าน ผู้ส่งเคสมีความทุกข์มากกับปัญหาต่างๆ จึงตัดสินใจกินยาฆ่าตัวตาย แต่น้องชายคนโตมาเจอเสียก่อนจึงไม่สำเร็จ

ไม่นานผู้ส่งเคสตัดสินใจแต่งงานใหม่เพื่อหนีสามีเก่า แต่สามีใหม่ก็เจ้าชู้และติดการพนันเช่นเดิม ผู้ส่งเคสมีบุตรชายกับสามีใหม่หนึ่งคน บุตรชายเลี้ยงยากและป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับเม็ดเลือดขั้นรุนแรง เมื่ออายุ 3 ขวบ ผู้ส่งเคสได้บนบานกับหลวงพ่อวัดไร่ขิงว่าหากหายป่วยจะให้บวชเณร และบุตรชายก็หายป่วยจริงจึงได้บวชแก้บน

เมื่อบุตรชายผู้ส่งเคสอายุขวบกว่าๆ น้องสะใภ้คนโต (ภรรยาของน้องชายคนโต) เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม น้องชายคนโตเสียใจมากจึงดื่มเหล้าหนักทุกวันจนกระเพาะทะลุและเสียชีวิตตามภรรยาไป 6 เดือนต่อมา ทิ้งบุตรชายวัย 7 ขวบไว้ให้ผู้ส่งเคสดูแล

ในปี 2540 ผู้ส่งเคสป่วยหนัก แพทย์ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งมดลูกระยะร้ายแรง แพทย์แนะนำให้ฉายแสงแต่ผู้ส่งเคสไม่ยอมเพราะต้องใช้เงินมาก อาการปวดมากขึ้น ตัวบวม ปวดมาก มีเลือดออกมาก นอนรอความตายอยู่ที่บ้าน ปวดหนักจนทนไม่ไหวจึงกินยาพาราไป 80 เม็ด หลับไป 3 วัน 3 คืน ตื่นขึ้นมาแล้วยังไม่ตาย จึงคิดว่าที่ผ่านมาไม่ได้ทำพิธี จึงยังไม่ตายสมใจ ในคืนขึ้น 15 ค่ำ ผู้ส่งเคสจุดธูป 16 ดอก เทียน ดอกไม้สีแดง เดินไปที่ทางสามแยก และพูดว่า "ท่านพญามัจจุราช ท่านอยู่ที่ไหน โปรดมารับลูกไปด้วยเถอะ" แล้ววางดอกไม้ธูปเทียนไว้ สามวันต่อมา มีนกแสกมาเกาะที่ชายคาบ้านตรงหัวเตียงที่นอนพอดี นกร้องเสียงดัง ผู้ส่งเคสลุกขึ้นเปิดไฟว่าจะยิงให้ตาย แต่แมลงกลับบินเข้าตา จึงไปเปิดตู้ที่มีกระจกเพื่อเขี่ยแมลงออก แต่เมื่อมองไปที่กระจก กลับเห็นเพียงตัว ไม่มีศีรษะ ตกใจมากทรุดตัวลง ไม่ได้ตายเพราะตกใจเสียก่อน

ในปี 2543 บุตรสาวและหลานชายถูกรถชน บุตรสาวอาการสาหัส กะโหลกแตก เส้นประสาทรับรู้กลิ่นขาด ผู้ส่งเคสดูแลรักษาบุตรสาวอยู่เป็นปี ในช่วงที่บุตรสาวเจ็บหนัก ผู้ส่งเคสได้อ่านหนังสือธรรมะให้ฟัง อ่านไปเรื่อยๆ ก็อยากรู้ว่าเป็นหนังสือวัดไหน จึงทราบว่าเป็นหนังสือของวัดพระธรรมกาย จึงโทรศัพท์มาสอบถามรายละเอียด ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งโทรศัพท์มาเล่าเรื่องกฎแห่งกรรมและชวนสร้างบุญที่วัด ผู้ส่งเคสซึ่งเคยเกลียดและกลัวพระมาก จึงส่งบุตรสาวกับหลานชายไปก่อน ที่นั่นได้พบพระอาจารย์รูปหนึ่งซึ่งให้แสงสว่างแก่ครอบครัว ตั้งแต่นั้นมาครอบครัวก็เริ่มเข้าวัด หลานชายได้บวชเป็นสามเณรธรรมทายาท ปัจจุบันบวชได้ 2 พรรษา และกำลังเรียนอยู่ที่ธุดงคสถานเขาแก้วเสด็จ

แม้จะเข้าวัดแล้ว ปัญหาต่างๆ ก็ยังมีมาก จนกรกฎาคม 2547 ผู้ส่งเคสตัดสินใจกินยาฆ่าตัวตายอีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ ถูกส่งตัวไปอยู่บ้านโรคจิต พฤศจิกายน 2547 ผู้ส่งเคสป่วยหนักทรุดลงอีก แต่ก็ไม่มีใครสนใจ น้องชายคนเล็กยังเมาอาละวาดเป็นประจำ บางครั้งก็ทำร้ายมารดาวัย 70 ปี ซึ่งยังต้องไปซื้อเหล้ามาให้ หากไม่ซื้อก็จะอาละวาดทำร้ายคนในบ้าน ในช่วงนี้เอง สามเณรหลานชายกลับมาบ้าน 3 วันเพื่อขึ้นทะเบียนทหาร ขากลับผู้ส่งเคสไปส่งสามเณรที่ธุดงคสถานเขาแก้วเสด็จ เมื่อไปถึง สามเณรพาไปกราบพระอาจารย์รูปหนึ่ง ผู้ส่งเคสเล่าอาการป่วยมะเร็งมดลูก 10 ปี ระยะสุดท้าย โรคไต และเบาหวานแทรกซ้อน พระอาจารย์ชวนลองนั่งสมาธิ และนำนั่ง ท่านบอกให้นั่งแบบทิ้งชีวิต ไม่กังวลอะไร และให้นึกภาพไข่ไก่ไว้ที่กลางท้อง ผู้ส่งเคสทำตาม แม้จะนึกถึงองค์พระไม่ออกเพราะเคยเกลียดพระ แต่ภาพไข่ไก่ก็ปรากฏชัด ค่อยๆ ใสขึ้น แล้วกลายเป็นดวงแก้วใสสว่างอยู่กลางท้อง รู้สึกเป็นสุขอย่างยิ่ง พระอาจารย์บอกให้รักษาดวงแก้วนี้ยิ่งชีวิตด้วยการนั่งสมาธิสม่ำเสมอ ถ้ากรรมไม่หนักก็จะหายมะเร็งได้ ถ้าตายก็ไปดี

ผู้ส่งเคสได้เตรียมยาพิษร้ายแรงไว้ที่บ้านก่อนมาส่งสามเณร กะว่าจะกินฆ่าตัวตาย แต่เมื่อเข้าถึงดวงสว่างภายในและมีความสุขมาก ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป อาการป่วยหนัก 10 ปีดีขึ้นตามลำดับ หนึ่งเดือนต่อมา ตรวจพบว่าโรคไตและเบาหวานหายหมด แพทย์งงมาก ครั้งล่าสุดตรวจตับ รอยช้ำจากมะเร็งก็หายไปอย่างอัศจรรย์ ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว ตั้งแต่มีดวงแก้วและองค์พระภายใน บุตรสาวที่เคยโกรธเกลียดก็กลับมาเอาใจใส่ โทรศัพท์คุยบ่อยๆ น้องชายที่เมาอาละวาดทำร้ายก็เดินเข้ามาหานขณะสวดมนต์ นั่งลงและสวดมนต์ด้วย ญาติคนหนึ่งที่ไม่ชอบผู้ส่งเคสเลยก็ส่งเงิน 8,000 บาทมาให้เป็นค่ายา และยังบอกว่าถ้าไม่พอก็ให้บอก ผู้ส่งเคสเปิดดาวธรรมชมทุกวันหลายเวลา จึงเกิดความสงสัยและอยากเรียนรู้เรื่องราวในอดีตและผลของกรรม