EP.542 หรือกรรมบังตาเห็นว่าเป็นมอเตอร์ไซด์

ผู้ส่งเคสเกิดในครอบครัวเกษตรกร วัยเด็กป่วยบ่อย เคยเป็นไข้เลือดออกเกือบเสียชีวิต แต่เมื่อโตขึ้นก็แข็งแรงขึ้นตามลำดับ ในปี พ.ศ. 2539 ได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อสอบเรียนต่อ ปวส. ในช่วงนั้นต้องพักอยู่ร่วมกับผู้หญิงคนหนึ่ง เกือบผิดศีลข้อ 3 หลายครั้งแต่ก็รอดมาได้ หลังจากสอบเรียนได้ที่สถาบันแห่งหนึ่ง ในระหว่างเรียนได้ช่วยงานชมรมพุทธ รุ่นพี่ที่ชมรมพุทธได้พาผู้ส่งเคสมาวัดพระธรรมกาย ในช่วงปิดเทอมได้มาบวชธรรมทายาท

เมื่อสิ้นสุดโครงการธรรมทายาทแล้ว ผู้ส่งเคสยังไม่ต้องการลาสิกขา จึงตัดสินใจดรอปการเรียนไว้ 1 ปี พร้อมกับเพื่อนรุ่นเดียวกันเกือบ 100 รูป เมื่อเวลา 1 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้ส่งเคสก็ยังคงไม่อยากลาสิกขา อยากบวชต่อไปเรื่อยๆ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าที่รู้สึกว่าเวลา 1 ปีผ่านไปเร็วแสดงว่าผู้ส่งเคสมีความดื่มด่ำในรสพระธรรม บำเพ็ญสมณธรรมทุกวัน จึงตัดสินใจลาออกจากสถาบันเดิมและได้เรียนต่อระดับปริญญาตรีในหลักสูตรพุทธศาสตรบัณฑิตที่วัดพระธรรมกาย ในระหว่างเรียน ผู้ส่งเคสก็มักจะหาเวลากลับไปทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ที่บ้านเสมอ แรกๆ ก็ไม่เคยคิดที่จะสอนสมาธิให้ที่บ้าน เพราะคิดว่าคงไม่มีใครสนใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง มีเหตุให้ผู้ส่งเคสคิดที่จะสอนสมาธิให้โยมพ่อ

ผู้ส่งเคสบอกให้โยมพ่อนึกถึงไข่ไก่อยู่กลางท้อง นึกเบาๆ สบายๆ เหตุที่ให้โยมพ่อนึกถึงไข่ไก่เพราะเป็นสิ่งที่โยมพ่อคุ้นเคย ชอบกิน คิดว่าคงนึกง่ายกว่าองค์พระหรือดวงแก้วที่ท่านไม่ค่อยได้เห็น และคงไม่ค่อยสวดมนต์ บอกให้โยมพ่อประคองรักษาไข่ไก่ไว้ที่กลางท้องให้ได้ตลอดเวลา หายไปก็นึกใหม่ ผ่านไป 5 นาที ถามโยมพ่อว่านึกได้ชัดไหม ท่านตอบว่าชัดดี ผ่านไปอีก 5 นาที ท่านบอกเองเลยว่า ไข่ไก่กระเทาะเปลือกออก เหลือแต่ไข่ขาว ผู้ส่งเคสจึงนึกขำในใจและบอกให้ท่านนึกประคองนิ่งๆ ต่อไป ผ่านไปอีก 5 นาที ท่านบอกว่าไข่ขาวหายไปแล้ว กลายเป็นไข่แดง ผู้ส่งเคสก็ขำในใจแล้วบอกให้ประคองนิ่งๆ ต่อไปอีก ผ่านไปอีก 10 นาที โยมพ่อบอกว่าไข่แดงนั้นสว่างขึ้นกว่าเดิม และมีรูปหล่อพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ สายสว่าง ครอบไข่แดงอยู่อีกชั้นหนึ่ง

เมื่อสอนโยมพ่อสำเร็จ ผู้ส่งเคสจึงสอนโยมแม่ ทั้งครอบครัว น้องชาย หลาน พี่เขย ญาติๆ และคนอื่นๆ ในหมู่บ้าน ด้วยวิธีการเดียวกันคือให้นึกถึงไข่ไก่ก่อน ปรากฏว่าได้ผล ทุกคนเห็นเหมือนกันหมด ทำให้ผู้ส่งเคสดีใจมาก ไม่คิดว่าทำไมมันง่ายขนาดนี้ นั่งเพียงครั้งเดียวก็เห็นแล้ว ผู้ส่งเคสสอนไปทุกคนที่มีโอกาส แม้กระทั่งคนขับรถแท็กซี่ที่ได้ทดลองมาเยอะแล้วได้ผล ระหว่างเดินทางกลับจากบ้าน ผู้ส่งเคสชวนคนขับรถคุยเรื่องสมาธิ เขาอือออไปตามภาษา เมื่อถึงวัด ก่อนจ่ายเงิน ผู้ส่งเคสชวนเขาลงจากรถ บอกให้นั่งสมาธิก่อนถึงจะจ่ายเงิน คนขับเห็นว่าเป็นพระก็โอเค แต่ก็ทำหน้างงๆ แต่ก็ทำตาม นั่งได้ 10 นาที เขาบอกว่าเห็นองค์พระอยู่กลางท้อง ผู้ส่งเคสนับจำนวนผู้ที่สอนไปแล้วเห็นแสงสว่าง ดวงแก้ว หรือองค์พระ รวมกันประมาณ 300 คน โดยประมาณ เป็นผู้ใหญ่ 200 คน และเด็กอีก 100 คน ทั้ง 300 คนนี้เห็นด้วยการนั่งเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

โยมตาของ ผู้ส่งเคส เป็นคนพูดจริงทำจริง เป็นที่นับถือของคนในหมู่บ้าน เมื่อมีเรื่องทะเลาะวิวาท ท่านก็เป็นผู้ตัดสินให้ แต่ท่านชอบดื่มเหล้ามากจนกระทั่งเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง แต่ท่านก็ไม่ทะเลาะกับใคร ท่านเสียชีวิตด้วยอายุ 52 ปี โยมยายเป็นคนขยัน มีสมบัติมาก เป็นที่รักของลูกหลาน ยายรักลูกสาวคนเล็กมาก จึงยกบ้านและที่ดินให้ลูกสาวคนเล็กกับลูกเขย และหวังว่าจะได้อยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า ต่อมาลูกเขยคิดอยากได้สมบัติของยาย จึงคิดฆ่ายายหลายครั้ง เช่น เวลาที่ยายนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปกับลูกเขย เขาก็แกล้งขับรถเร็วเพื่อให้ยายตกจากรถ แต่ก็ไม่สำเร็จ ต่อมาลูกเขยถูกลอบยิงแต่ไม่ตาย เป็นอัมพาต ลูกสาวคิดว่ายายเป็นคนวางแผนฆ่าสามีของตนแน่นอน แต่ยายไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยแม้จะถูกลูกเขยพยายามฆ่าหลายครั้ง การเป็นอัมพาตทำให้ลูกเขยต้องย้ายกลับไปอยู่บ้านเดิมเพื่อรักษาตัว ลูกสาวของยายก็ย้ายตามสามีไปด้วย

เรื่องราวไม่จบเพียงแค่นั้น พ่อแม่ของลูกเขยเห็นลูกชายเป็นเช่นนั้นก็เชื่อว่ายายเป็นคนวางแผนลอบยิงลูกของตน เมื่อรู้ว่ายายยกบ้านและที่ดินให้ลูกตนแล้ว จึงรีบไปยึดบ้านและที่ดินคืนทั้งหมด และไม่ต้องการให้ยายอยู่ในบ้านหลังนั้นอีกต่อไป จึงจ้างคนมารื้อบ้านของยาย เมื่อบ้านถูกรื้อ ยายจึงต้องย้ายไปอยู่กับลูกสาวคนโต แต่ยายก็ยังแวะเวียนไปดูที่บ้านเดิมบ่อยๆ ทำให้พ่อของลูกเขยไม่พอใจ จึงเอาเอกสารคำตัดสินจากศาลมายืนยันว่ายายหมดกรรมสิทธิ์ในการครอบครองที่ดินแล้ว

น้องชายของ ผู้ส่งเคส หลังลูกบวชก็เป็นเด็กดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ และเคยได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้องค์หนึ่ง คืนหนึ่งน้องชายขับรถมอเตอร์ไซค์ไปตามถนน เห็นไฟท้ายรถคันหน้า นึกว่าเป็นมอเตอร์ไซค์จึงแซงขวา แต่ไฟท้ายรถ 10 ล้อคันนั้นเสียไปดวงหนึ่ง ทำให้น้องชายชนเข้ากับท้ายรถ 10 ล้ออย่างแรง อาการสาหัส หมอบอกว่าโอกาสรอดกับตายพอๆ กัน ไม่รับประกันว่าจะรอด ในระหว่างนั้น ผู้ส่งเคสได้นั่งสมาธิ นึกถึงบุญที่บวช อธิษฐานจิตให้น้องชายหายปกติ น้องชายสลบไป 7 วันจึงค่อยๆ รู้สึกตัว ก่อนหน้านั้นน้องชายไม่ได้อยู่ในบุญเลย แต่หลังจากประสบอุบัติเหตุ ผู้ส่งเคสได้แนะนำให้นั่งสมาธิ และเขาก็นั่งธรรมะได้ดี เห็นองค์พระในตัว และสามารถประคองรักษาไว้ได้ตลอดเวลา ผู้ส่งเคสยังแนะนำให้น้องชายรักษาศีลทุกวัน บูชาเจดีย์ผ่านจานดาวธรรม ทุกอาทิตย์ทุกเดือนก็ให้บูชาข้าวพระ เขาก็ทำตาม ตอนนี้อาการน้องชายดีขึ้นมาก แต่การสนองตอบต่อสิ่งต่างๆ ไม่เหมือนเดิมเพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือน

หลานสาวของ ผู้ส่งเคส อายุ 11 ขวบ เป็นเด็กที่ร่าเริง เบิกบาน และเป็นที่รักของทุกคน เมื่อก่อนเรียนได้ระดับกลางๆ ของห้อง ต่อมาเมื่อ ผู้ส่งเคส นั่งสมาธิ หลานก็นั่งได้ดีมาก เห็นองค์พระใสกว่าเพชร ปัจจุบันผลการเรียนก็ดีขึ้น สอบได้อันดับที่ 2 ของห้องอย่างน่าอัศจรรย์

(อักษรทั้งหมดในส่วนเนื้อเรื่อง: 2467 ตัวอักษร ซึ่งอยู่ระหว่าง ≥1000 และ ≤3000 อักษร)