EP.543 เหล็กไหลหรือเหล็กอะไร

ผู้ส่งเคสเป็นพี่สาวคนโตในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 7 คน ครอบครัวเดิมมีความสุขและอบอุ่นมาก คุณพ่อคุณแม่รักกันและไม่เคยทะเลาะกันให้ลูกเห็นเลย ท่านใช้คำพูดที่ไพเราะต่อกันเสมอ ทำให้ลูกๆ รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจที่ได้อยู่ในครอบครัวเช่นนี้ ชีวิตครอบครัวที่แสนอบอุ่นนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาในชีวิตคุณพ่อ

คุณพ่อคุณแม่ของผู้ส่งเคสแต่งงานกันด้วยความรัก อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมาก แม้กระทั่งตอนกลางวันคุณพ่อก็ยังกลับมากินข้าวที่บ้านกับคุณแม่ ทั้งสองท่านไม่เคยทะเลาะกันให้ลูกๆ เห็นเลย จะพูดกันด้วยวาจาที่ไพเราะเสมอ ทำให้ผู้ส่งเคสรู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจที่ได้อยู่ในครอบครัวแบบนี้ แต่แล้วชีวิตครอบครัวอันแสนอบอุ่นของพวกเขาก็ได้เปลี่ยนไป เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตของคุณพ่อ ผู้หญิงคนนั้นชอบพาคุณพ่อของผู้ส่งเคสไปหาเหล็กไหล คุณพ่อดูเหมือนจะหลงใหลในเหล็กไหลมาก จนในที่สุดคุณพ่อก็ตัดสินใจแยกทางกับคุณแม่ แล้วก็ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นเลย ในช่วงนั้นผู้ส่งเคสสังเกตพบว่าคุณพ่อหน้าตาดำมาก เหมือนโดนของ โดนคุณไสย คุณพ่อหลงผู้หญิงคนนี้มาก ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนี้สวยสู้คุณแม่ของผู้ส่งเคสไม่ได้เลยสักนิดเดียว แถมอายุยังแก่กว่าคุณแม่อีกหลายปี ผู้หญิงคนนั้นสั่งห้ามไม่ให้คุณพ่อกลับมาหาคุณแม่ แต่คุณพ่อก็ยังแอบหนีกลับมาหาคุณแม่และลูกๆ บ่อยๆ ครั้ง ซึ่งผู้ส่งเคสก็ไม่เข้าใจคุณพ่อเลย ทั้งๆ ที่คุณแม่เป็นภรรยาหลวงของพ่อแท้ๆ แต่พ่อกลับทำเหมือนบ้านของพวกเขาเป็นบ้านน้อย ต้องแอบมา

ภายหลังคุณแม่ของผู้ส่งเคสก็ได้ล้มป่วยหนักด้วยโรคมะเร็งปากมดลูก คุณพ่อเป็นห่วงคุณแม่มาก จึงแอบหนีภรรยาน้อยมาเฝ้าดูใจคุณแม่ ขณะที่มาเฝ้านั้น อยู่ๆ คุณพ่อก็เกิดเป็นอัมพาตขึ้นมาเสียดื้อๆ หลังจากนั้นเพียง 2 วัน คุณแม่ของผู้ส่งเคสก็ได้จากโลกนี้ไป ด้วยวัย 40 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2524 คุณพ่อมาเฝ้าคุณแม่อยู่ได้แค่ 2 วัน ภรรยาน้อยก็มารับคุณพ่อไปดูแลอยู่ระยะหนึ่ง แต่พอเห็นคุณพ่อเป็นอัมพาต ผู้หญิงคนนั้นก็เลยส่งคืนมาให้ลูกๆ ดูแลกันเอง จนคุณพ่อจากไปด้วยวัย 51 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2529 คุณแม่เสียปี 2524 คุณพ่อเสียปี 2529

ผู้ส่งเคสมีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ตัวผู้ส่งเคสเป็นพี่สาวคนโต น้องทุกคนปกติ ดี ยกเว้นน้องสาวคนที่ 6 ซึ่งเป็นน้องที่แปลกกว่าคนอื่นๆ ดูเผินๆ เหมือนเด็กทั่วไปที่เรียนไม่เก่ง สอบได้คาบเส้น 50% อย่างคงเส้นคงวา และดูเหมือนเป็นเด็กที่ไม่ค่อยใส่ใจอะไร เช่น ปล่อยให้น้ำมูกไหลตลอดเวลา และชอบฉี่รดที่นอนมาตั้งแต่เล็กจนอายุ 20 ปี ผู้ส่งเคสเคยพาน้องไปหาหมอจิตเวช หมอบอกว่าเหมือนเด็กไอคิวต่ำและมีอาการทางจิต ให้ยามากินปลอบใจ ช่วงที่น้องเริ่มโตเป็นสาว เขาจะชอบแต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ แต่งเสร็จก็จะออกไปเที่ยวนอกบ้าน เห็นผู้ชายคนไหนก็รู้สึกหล่อไปหมดทุกคน คุณหมอจึงต้องฉีดยาคุมกำเนิดให้ด้วย เพื่อป้องกันความผิดพลาดทางเทคนิค พอเขากลับมา ผู้ส่งเคสพยายามถามเขาว่าไปไหนมา เขาก็จะตอบว่าจะรู้ไปทำไม คือเลี่ยงที่จะไม่ตอบ เขาหายตัวจากบ้านบ่อยมาก แต่ผู้ส่งเคสก็สามารถไปตามเขากลับมาได้ทุกครั้ง บางครั้งไปตามเจอที่ตลาดในสภาพขมุกขมัว สกปรกมอมแมมก็มี แต่ในครั้งสุดท้าย ปี 2535 เขาก็ได้หายออกไปจากบ้าน แล้วก็หายไปเลย ผู้ส่งเคสพยายามตามหาเขาในทุกๆ ที่ที่เขาเคยไป แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ตอนนั้นผู้ส่งเคสทุกข์ใจมาก แต่ก็ทำใจได้ จึงได้แต่ทำบุญทุกบุญของวัด แล้วอธิษฐานให้ตามหาเขาเจอ เวลาผ่านไปปีแล้วปีเล่าจนผู้ส่งเคสรู้สึกหมดหวังและคิดว่าเขาคงตายไปแล้ว จึงได้บังสุกุลอุทิศบุญให้แล้ว เมื่อทำบุญครั้งใด หัวใจของผู้ส่งเคสจะอธิษฐานว่า ถ้าเขายังอยู่ก็ขอให้บุญนี้ตามไปคุ้มครองเขาและกลับมา แต่ถ้าเขาตายไปแล้วก็ขอให้บุญนี้ส่งถึงเขาด้วย ผู้ส่งเคสทำบุญทุกๆ บุญและอธิษฐานจิตอย่างนั้น

จนกระทั่งหลังจากที่ผู้ส่งเคสทำบุญสร้างพระของตัวเองจนครบองค์ จึงได้ทำบุญจองพระให้กับคุณพ่อคุณแม่เพื่อจารึกชื่อของท่านและทยอยบุญไปได้ 2 เดือน ในใจลึกๆ ผู้ส่งเคสคิดอยากสร้างองค์พระให้พ่อกับแม่ครบองค์เร็วที่สุด ไม่อยากทยอยบุญ ประมาณปี 2540 ผู้ส่งเคสจึงได้ตัดใจขายรถของตัวเองแล้วก็นำเงินนี้มาทำบุญสร้างพระของพ่อกับแม่จนครบทั้ง 2 องค์ในทันที ส่วนเงินที่เหลือก็ทำบุญยานพาหนะอีกด้วย คือคืนนั้นเอง ผู้ส่งเคสก็ได้ฝันว่าไปที่ร้านขายยาเพื่อซื้อเกลือมาทำกระสายยาเพื่อรักษาพ่อกับแม่ พอคนขายหยิบเกลือมาใส่ในมือผู้ส่งเคส ปรากฏว่าเกลือแต่ละเม็ดกลายเป็นองค์พระธรรมกายองค์เล็กๆ เต็มมือไปหมด ผู้ส่งเคสจึงบอกคนขายในฝันว่าจะขอซื้อเกลือมาทำกระสายยานะคะ คนขายก็หยิบเกลือมาให้ใหม่ แต่พอวางที่มือผู้ส่งเคสปุ๊บ ก็กลายเป็นองค์พระธรรมกายองค์เล็กๆ อีก

หลังจากนั้นเพียง 2 วัน สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น คือน้องสาวคนที่หายไปถึง 6 ปีได้กลับมาบ้าน เขามาในสภาพที่แต่งตัวสะอาดเรียบร้อย ผู้ส่งเคสพยายามถามเขาอีกว่าไปไหนมา เขาก็จะตอบในแนวเพ้อฝัน เอาความไม่ได้เลย ทุกวันนี้ผู้ส่งเคสอุปการะเลี้ยงดูเขาทุกอย่าง หลังจากติดตั้งจานดาวเทียมที่บ้านแล้ว ผู้ส่งเคสได้เปิดให้เขาดูคุณครูไม่ใหญ่เป็นประจำ พบว่าเขามีอาการดีขึ้นมาก ชอบดูคุณครูไม่ใหญ่สอน ดูไปหัวเราะไป และมีพฤติกรรมที่ดีขึ้นมาก คือรู้จักทำความสะอาดบ้าน ช่วยขัดห้องน้ำด้วย

ตัวผู้ส่งเคสเองได้มีโอกาสฟังวิทยุรายการรอบจักรวาล ทำให้ตัดสินใจมาสมัครเป็นอาสากมวิตร รุ่นที่ 1 ของวัดพระธรรมกาย เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2529 แต่ผู้ส่งเคสอยู่ได้แค่ 6 เดือนก็ต้องออกไป เพราะต้องไปรับภาระดูแลคุณยายและน้องๆ รวมทั้งน้องสาวคนที่ 6 ซึ่งไม่ปกติด้วย ทั้งๆ ที่ใจจริงผู้ส่งเคสอยากอยู่ในวัด สร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพราะรู้ว่าการได้มาสร้างบารมีในวัดเป็นชีวิตที่ดีที่สุดแล้ว แม้จะลำบากหลายอย่าง แต่ก็คุ้มมากกับบุญก้อนใหญ่ที่จะเกิดขึ้นกับตัวเอง

ช่วงที่ผู้ส่งเคสเป็นอาสากมวิตร ได้บอกน้องสาวคนที่ 3 ว่าให้เขาลางานจากที่ทำงานเดิม ซึ่งเป็นบริษัทขายเหล้าแห่งหนึ่ง เพราะรู้ว่าอาชีพที่น้องสาวทำนั้นบาป ผู้ส่งเคสบอกให้ลาออกทันทีแล้วเขาก็เชื่อทันที ลาออกโดยไม่เอะใจอะไร ผู้ส่งเคสแนะนำให้สมัครทำงานที่วัดแทน ปัจจุบันเขาช่วยงานที่วัดแล้ว และเป็นกัลยาณมิตรให้กับทุกคนที่บ้านเป็นอย่างดี

หลานชายของผู้ส่งเคสเป็นลูกของน้องสาวคนที่ 5 ตั้งแต่น้องสาวตั้งท้องลูกคนนี้ เขาจะดื่มแต่น้ำมนต์ ดื่มเกือบทุกวัน เป็นน้ำมนต์ที่ทำจากการนำพระมหาสิริราชธาตุใส่ลงไป และสวดบทบูชาพระมหาสิริราชธาตุ แล้วก็สวดบทบูชาหลวงปู่ทุกวัน พอถึงวันคลอด ปรากฏว่าคลอดง่าย ง่ายมาก เด็กออกมาก็เนื้อตัวสะอาด เลี้ยงง่าย เข้าใจเรื่องบุญเร็ว ชอบนั่งสมาธิ ชอบมาวัด ปัจจุบันอายุได้ 5 ขวบกว่าแล้ว ผู้ส่งเคสขอยกตัวอย่าง วันมาฆบูชา 2548 พาหลานชายไปนั่งในพื้นที่ลานมหาธรรมกายเจดีย์ ปรากฏว่าเขาเกิดหิวข้าวขึ้นมา ผู้ส่งเคสบอกไปว่าตอนนี้พิธีใกล้เริ่มแล้ว ออกไปไม่ได้ สักพักก่อนพิธีเริ่ม เขา ก็นั่งสมาธิเองประมาณ 10 นาที แล้วเขาก็ลืมตาบอกว่าเขาไม่หิวข้าวแล้ว หลวงปู่บอกเขาว่าให้เขาหายหิว ผู้ส่งเคสเลยงงว่าเขาคิดได้อย่างไร