EP.545 ปั้นดินเป็นเดือนแต่ชีวิตเธอเหมือนโดนสาป

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ผ่านทางจานดาวธรรม เธอติดจานเพราะได้รับคำแนะนำจากนางงามดาราชื่อดังคนหนึ่งซึ่งเป็นเด็กในค่ายของเธอ เดิมผู้ส่งเคสมีอาชีพเป็นช่างเสริมสวย แต่ต่อมาชีวิตได้พลิกผันให้มาเป็นนักปั้นนางงาม ไม่ได้ปั้นดินจริงๆ นะจ๊ะ แต่เป็นการปั้นเด็กสาวให้เข้าประกวดเวทีต่างๆ เธออยู่ในวงการนี้มานานกว่า 50 ปี เด็กสาวที่เธอเคยปั้นหลายคนคว้าตำแหน่งหรือกลายเป็นดารา นางแบบชื่อดัง ทำให้ชีวิตของผู้ส่งเคสดูฟู่ฟ่า หรูหรา โด่งดัง มีงานไม่ขาดมือ ได้ออกรายการทีวี ถ่ายโฆษณา

บนถนนสายชีวิตด้านหนึ่งของผู้ส่งเคสเต็มไปด้วยความสำเร็จและความโด่งดัง เธอมีความสามารถพิเศษในการปั้นเด็กสาวธรรมดาให้เป็นนางงามดาวเด่น ทำให้ชีวิตของเธออยู่ในแสงสปอตไลท์ ได้รับการนับหน้าถือตา งานเข้ามาไม่หยุดหย่อน ชีวิตดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ

แต่ในอีกด้านหนึ่งของชีวิต ผู้ส่งเคสกลับต้องเผชิญกับความมืดมิดและความทุกข์ใจแสนสาหัส สื่อมวลชนถึงกับพาดหัวข่าวว่าชีวิตของเธอเหมือนโดนคำสาป ทั้งๆ ที่ประสบความสำเร็จในอาชีพ สาเหตุของความทุกข์นี้มาจาก "โรคเวรโรคกรรม" ที่ค่อยๆ คร่าชีวิตคนในครอบครัวอันเป็นที่รักของเธอไปทีละคนอย่างทรมาน

ครอบครัวของผู้ส่งเคสเป็นครอบครัวที่อบอุ่น อยู่กันด้วยความรักความเข้าใจ มีลูก 5 คน เป็นชาย 2 หญิง 3 แต่ความสุขก็เริ่มสั่นคลอนเมื่อสามีของผู้ส่งเคสเริ่มล้มป่วยตอนอายุเพียง 40 ปี อาการเริ่มแรกคือเดินเซ หกล้มบ่อยๆ หมอบอกว่าเป็นเพราะเส้นประสาทที่กระดูกคอทับกัน ทำให้เสียการทรงตัว อาการทรุดหนักลงเรื่อยๆ จนกลายเป็นอัมพาต ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องนอนติดเตียง

ขณะที่สามีกำลังป่วยหนัก งานประกวดของผู้ส่งเคสก็ประดังเข้ามามาก ลูกสาวคนโตก็แต่งงานมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว ลูกสาวคนที่ 4 ของเธอ ซึ่งเป็นเด็กเรียนเก่งมาก ได้ทุน AFS จบปริญญาตรีและทำงานที่ดี ก็ได้เข้ามาช่วยงานปั้นนางงามของผู้ส่งเคสอย่างเต็มที่ ลูกสาวคนนี้เก่งและคล่องแคล่วมาก น่าแปลกที่ตั้งแต่เธออยู่ในท้อง การเงินของผู้ส่งเคสก็ดีขึ้นมาก ทำอะไรก็ขึ้น เงินทองไหลเข้าตลอด

ทุกอย่างดูเหมือนกำลังจะไปได้สวยอีกครั้ง แต่แล้วประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอย ลูกสาวคนเก่งคนนี้ก็เริ่มล้มป่วยด้วยโรคเดียวกับพ่อของเธอ ตอนนั้นเธออายุเพียง 29 ปีเท่านั้น หมอบอกว่าเป็นโรคที่เกิดจากพันธุกรรม เธอเป็นโรคประสาทเกี่ยวกับการทรงตัวฝ่อ ร่างกายซูบซีด พูดไม่ได้ ไม่มีแรง ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องให้อาหารทางสายยาง แต่ส่วนที่น่าประหลาดคือสมองส่วนความจำของเธอยังดีอยู่ จำอะไรได้ดี

ผู้ส่งเคสต้องทำใจยากมากที่เห็นคนในบ้านป่วยด้วยโรคนี้พร้อมกันถึงสองคน สามีอาการหนักขึ้น ลูกสาวก็ช่วยตัวเองไม่ได้ งานก็ชุกมาก ทำให้เธอเหนื่อยมากจนบางครั้งหอบหืดกำเริบ ด้วยความเหนื่อยและต้องการให้ลูกได้รับการดูแลที่ดี เธอจึงตัดสินใจนำลูกสาวไปฝากให้พี่เลี้ยงมืออาชีพจากสถานอบรมดูแล โดยยอมจ่ายค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ก็ได้ แต่เรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด ลูกสาวถูกพี่เลี้ยงรังแก ทั้งตีและพูดทำร้ายจิตใจบ่อยๆ ลูกสาวเก็บกด ต่อต้านไม่ได้เพราะพูดไม่ได้ ช่วยตัวเองไม่ได้ จนต้องสื่อสารให้แม่รู้ด้วยการแอบกัดลิ้นตัวเองจนเลือดกบปาก เมื่อผู้ส่งเคสรู้ความจริงก็รีบพาลูกสาวกลับมารักษาตัวที่บ้านทันที

หลังจากสามีทนป่วยทรมานยาวนานถึง 20 ปีเต็ม ด้วยวัย 67 ปี เขาก็เสียชีวิตลง ความเครียดที่เกิดขึ้นตลอด 20 ปี ทำให้ทั้งคนป่วยและคนไม่ป่วยในบ้านลำบากมาก และคนที่จะจากไปคนต่อไปก็คือลูกสาวคนที่ 4 ที่กำลังป่วยอยู่ เธอเกิดภาวะแทรกซ้อนจาก การติดเชื้อ ทำให้เป็นโรคปอดบวม และเสียชีวิตตามพ่อไปในวัย 39 ปี

เมื่อโรคนี้ได้คร่าชีวิตคนในครอบครัวไปถึง 2 คน หัวใจของผู้ส่งเคสแทบสลาย แต่ก็ต้องยอมรับชะตากรรม เธอภาวนาไม่ให้โรคนี้เกิดกับใครอีก เธอตั้งหลักชีวิตใหม่โดยถ่ายทอดวิชาปั้นนางงามให้ลูกสาวคนสุดท้อง เพราะลูกคนอื่นแต่งงานมีครอบครัวหมดแล้ว ลูกสาวคนสุดท้องคนนี้เคยทำงานบริษัทเหล้าเก่งมาก แต่ต่อมาก็มาช่วยงานปั้นนางงามเต็มตัว และทำได้ดีจนมีฉายาเหมือนแม่ ชีวิตช่วงนั้นกำลังรุ่งโรจน์อีกครั้ง

แต่แล้วประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอย ลูกสาวคนสุดท้องก็เริ่มมีอาการเดินเซเหมือนพ่อและพี่สาว ผู้ส่งเคสทำใจไม่ได้ อยากหายไปจากโลกนี้ เพราะไม่คิดว่าโรคนี้จะเกิดกับครอบครัวอีก อาการทรุดลงเรื่อยๆ ทรงตัวไม่ได้ นั่งรถเข็น แขนขารีบผอม พูดไม่ได้ ช่วยตัวเองไม่ได้ แต่ความทรงจำยังดี ผู้ส่งเคสเสียเงินค่ารักษาไปเป็นล้าน รักษามาทุกแผน ทั้งแพทย์แผนปัจจุบัน ไสยศาสตร์ โดนหลอกเงินไปก็มี ซื้อของทุกอย่างที่ว่าดี ไม่ว่าจะแพงแค่ไหน เช่น เตียงนอนแม่เหล็ก ผ้าพันคอพิเศษ ยอมให้ลูกกินจิ้งจกตุ๊กแกก็ยอมทำ

ทุกวันนี้ผู้ส่งเคสยังทำใจไม่ได้ที่เห็นคนที่รักจากไปทีละคนในวัยอันไม่สมควร อยากจะตายไปพร้อมลูกสาว จะได้ไม่ต้องเสียใจ อยากจะป่วยแทนลูกทั้งหมด แต่ก็รู้ว่าคนไม่มีกรรมทำอย่างไรก็ไม่เป็นโรคนี้ แต่คนมีกรรมไม่ต้องทำอะไรก็เป็นได้ ตอนนี้ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ทำบุญตลอดตามหลักวิชชา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา และหวังให้เกิดปาฏิหาริย์ แม้อายุ 70 กว่าปีแล้ว ก็พยายามทำตัวเองให้แข็งแรงทั้งกายใจ ทั้งๆ ที่เป็นหอบต้องฉีดยาบ่อยๆ เพราะอยากมีชีวิตอยู่ดูแลลูกสาวคนนี้ เพราะถ้าไม่มีเธอลูกจะอยู่ได้อย่างไร

ผู้ส่งเคสจึงส่งเคสนี้มาถามคุณครูไม่ใหญ่ด้วยความหวังว่าคงจะไขความกระจ่างให้กับเรื่องราวชีวิตที่เหมือนโดนคำสาปนี้ได้