EP.629 ยิ่งมองยิ่งงาม

ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นลูกพระธรรม รู้สึกภูมิใจเป็นที่สุดที่ได้เกิดเป็นลูกหลานของหลวงปู่ และได้อยู่บนผืนแผ่นดินรูปใบ บัวแห่งนี้ ผู้ส่งเคสได้ส่งเรื่องราวเคสมาอีกครั้ง ซึ่งเกี่ยวกับคนในครอบครัวของตัวเอง ก่อนหน้านี้เคยส่งเคสเรื่องปู่ผงษ์และลุงหลอมมาแล้ว แต่เรื่องราวของปู่ผงษ์และลุงหลอมกำลังถูกทบทวนอยู่ เพราะบางเรื่องต้องว่ากันเป็นส่วนตัวและรอความพร้อม

เรื่องราวเริ่มต้นที่ครอบครัวของผู้ส่งเคสในอำเภอสองพี่น้อง พ่อของผู้ส่งเคสมีอาชีพเป็นพ่อค้าส่งถ่าน ให้กับพวกเรือค้าขายในกรุงเทพฯ ซึ่งนับว่าเป็นเศรษฐีใหญ่ เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีและเป็นที่รักของทุกคน ชีวิตความเป็นอยู่ไม่เคยอดอยาก อยากกินอะไรก็ได้กิน เพราะมีเพื่อนฝูงคอยหามาให้ พ่อเป็นคนใจกว้าง ชอบสงเคราะห์และช่วยเหลือคน

แต่หลังจากที่ย่าเสียชีวิตลง พ่อก็เริ่มดื่มเหล้าทุกวัน โดยตั้งวงดื่มข้างนอกชานบ้านทุกเย็น ใครผ่านไปผ่านมาก็จะเรียกชวนมาดื่มด้วย แม้กระทั่งโจรก็ชวน มีเรื่องเล่าถึงโจรที่มาปักธงจะปล้นบ้านพ่อในวันรุ่งขึ้นตามธรรมเนียมโจรสมัยก่อนเพื่อบอกให้เตรียมตัว แต่เมื่อพ่อชวนกินเหล้ากินข้าวในคืนนั้นก่อน โจรก็ดื่มกินจนอิ่มและเมาไปกับพ่อ พอวันรุ่งขึ้นโจรมาจริงแต่หมดอารมณ์ปล้น จึงเอาธงออกและเลิกปล้น เพราะโจรสมัยก่อนมีจรรยาบรรณว่าหากได้กินข้าวพักพิงบ้านใครแล้วจะไม่ปล้น ขณะที่พ่อนั่งดื่มเหล้า จะต้องมีคนคอยเฝ้าสำรับและหยิบของให้เหมือนเป็นฮ่องเต้ เพื่อนฝูงรักพ่อมาก แค่พูดเปรยๆ ก็มีคนหาของมาให้กิน แต่พฤติกรรมเช่นนี้มักเกิดขึ้นตอนพ่อเมา ทำให้คนรอบข้างต้องไปตะเกียกตะกายหาของมาให้พ่อเลี้ยงคนอื่น

ต่อมา พ่อได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งและรับมาเป็นภรรยาน้อย พ่อใจดีจึงพาเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย แต่ป้า ซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อ ไม่ยอมและด่าว่าพ่ออย่างแรง ทำให้พ่อไม่สามารถเข้ามาอยู่ในบ้านได้ ญาติๆ ต่างเข้าข้างและช่วยเหลือแม่ของผู้ส่งเคสทั้งหมด ต่อมาพ่อก็ล้มป่วยลงเป็นโรคนิ้วมือหงิกงอ เขียว เป็นโรคสุราเรื้อรัง บางคนก็ว่าเป็นโรคเพราะผู้หญิง สุดท้ายพ่อก็เสียชีวิตลงด้วยวัยเพียง 44 ปี

แม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนใจบุญ รักบุญมาก ชอบทำบุญเป็นชีวิตจิตใจ ทำบุญไม่เคยขาด แม้ป่วยก็ให้ลูกตักบาตรแทน รักษาอุโบสถศีลทุกวันพระ ใครชวนทำบุญสร้างศาสนสถานก็จะทำหมดทุกบุญ แม้ไม่มีเงินก็จะทยอยส่งจนครบ แม่ไม่เคยนินทาใครเลย และสอนลูกเสมอว่าอย่าพูดเรื่องของคนอื่นเพราะไม่รู้จริงมันบาป แต่แม่เป็นคนดุและเข้มงวดกับลูก ช่วงท้ายชีวิต แม่ป่วยด้วยวัณโรคที่ต่อมน้ำเหลือง มีอาการเหมือนเป็นฝีใหญ่แตกที่หน้าและรักแร้ เจ็บปวดทรมานอยู่ประมาณ 10 ปี จนไม่มีแรงและจากไปในที่สุดด้วยวัย 74 ปี

สามีของผู้ส่งเคสเป็นคนบ้านเดียวกับเธอ เขาเป็นคนดี หาเงินได้เท่าไหร่ก็ให้ผู้ส่งเคสเป็นคนเก็บและจัดการเรื่องเงินทอง ในช่วงแรก สามีไม่เห็นด้วยกับการที่ผู้ส่งเคสไปวัดพระธรรมกาย แต่ไม่กล้าบอกตรงๆ จึงไปบอกน้าชายของผู้ส่งเคสให้มาเตือน บอกว่าครอบครัวยังไม่รวย ให้เก็บเงินไว้ก่อน ค่อยรวยแล้วค่อยไปวัด ผู้ส่งเคสจึงมีโอกาสคุยกับสามีดีๆ โดยถามว่าถ้าชาตินี้ไม่รวยเลยจะได้ทำบุญไหม และเมื่อแต่งงานกันแล้วก็อยากให้ครอบครัวไปในทิศทางเดียวกัน มีทิฐิเสมอกัน หรืออยากให้ไปกินเหล้าเล่นไพ่ไปเที่ยวแทน บอกให้สามีคิดดูก่อนหนึ่งคืน เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อสามีฟังแล้วก็นิ่งไป มองหน้าผู้ส่งเคส ยิ่งมองก็ยิ่งงาม สุดท้ายเขาก็ตอบว่าไปวัดดีกว่า วันต่อมาเขาก็ไปซื้อของเตรียมให้ผู้ส่งเคสไปทำบุญที่วัด และเขาก็ได้มีโอกาสตามมาวัดด้วยกัน 2-3 ครั้ง จากนั้นเขาก็ป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก และเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 46 ปี

ชีวิตของผู้ส่งเคสเองนั้นยากลำบาก พ่อตายตั้งแต่เธออายุ 8 ขวบ จึงต้องช่วยแม่ทำนาและทำงานบ้าน เรียนจบแค่ ป.4 อยากเรียนต่อแต่ไม่ได้เรียน ทั้งที่สอบได้ที่ 1 เพราะแม่ไม่มีคนช่วยทำนา ต่อมามีครอบครัว แต่ก็รักบุญ ตั้งแต่รู้จักวัดพระธรรมกายก็ทำหน้าที่ผู้นำบุญ ช่วยงานพระศาสนามาตลอด แต่ก็สงสัยว่าทำไมงานยากที่ต้องสร้างความเข้าใจแก้ปัญหาเรื่องวัดพระธรรมกายจึงมักมีเหตุให้เธอต้องไปจัดการเสมอ เมื่อไปแต่ละครั้งก็มักต้องทนฟังคนด่าใส่ ต้องทนฟังจนจบก่อนแล้วค่อยอธิบาย บางทีคนอื่นกะจะพูดเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง แต่กลับมาเจอเธอเหมือนคลองชลประทาน ก็ระบายอารมณ์ใส่เธอก่อน แต่พอเจอคู่กรณีตัวจริง ความแรงลดลงและพูดดีๆ ได้

พี่สาวแท้ๆ ของผู้ส่งเคสเมื่อก่อนศรัทธาวัดพระธรรมกายมาก เป็นคนจัดรถพาคนจากสองพี่น้องมาวัด แต่ต่อมาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน แม้มีเงินแต่ก็ไม่มีความสุข นอนไม่หลับ ต้องกินยาจากโรงพยาบาลประสาท ชีวิตครอบครัวมีความร้อนรุ่ม ไม่ยอมมาวัด ผู้ส่งเคสรู้สึกสงสารพี่สาวมาก

ผู้ส่งเคสมีหลานชายฝาแฝด 2 คน เกิดจากลูกสาว ก่อนตั้งท้อง ลูกสาวฝันว่าไปแม่น้ำใหญ่เจอพญานาค 2 ตัว ขอมาอยู่ด้วย ต่อมาจึงคลอดลูกชายแฝด หลาน 2 คนนี้แตกต่างกันมาก คนน้องรักการทำบุญมาก จะเอาปัจจัยมาทำบุญกับคุณครูไม่ใหญ่เรื่อยๆ ตัวเล็กนิดเดียวแต่รู้วิธีผูกมิตรกับคนรอบข้างเพื่อให้ได้เข้ามาทำบุญ เป็นผู้_นำบุญ_ตัวน้อย ชอบสวดมนต์ให้พร สวดพระอภิธรรมได้คล่อง ชอบถวายปัจจัยหลวงพ่อ แต่เขียนหนังสือและวาดรูปไม่ได้ ผิดกับคนพี่ ซึ่งรักบุญเหมือนกันแต่น้อยกว่า ไม่ค่อยชอบสวดมนต์ แต่เขียนหนังสือและวาดรูปได้ ทั้งที่เลี้ยงดูเหมือนกันก็แปลกดี ฝาแฝดคนพี่มาอยู่กับผู้ส่งเคส แต่คนน้องไม่ได้อยู่ด้วย ลูกสาวของผู้ส่งเคสไม่ค่อยเชื่อฟัง แต่ผู้ส่งเคสก็รักและห่วงใยมาก

เรื่องราวทั้งหมดนี้นำมาสู่คำถามที่ผู้ส่งเคสอยากทราบเบื้องหลังชีวิตและบุพกรรมต่างๆ