EP.643 เธอเปรียบเสมือนเดือนในหมู่ดาว

ผู้ส่งเคสท่านนี้เกิดในครอบครัวชาวจีนที่ขยันขันแข็ง คุณพ่ออพยพมาจากเมืองจีน มาตั้งรกรากและค้าขายที่จังหวัดปทุมธานี ก่อนจะย้ายไปอำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ คุณพ่อเริ่มต้นธุรกิจด้วยการรับซื้อเมล็ดละหุ่งจากชาวบ้านแล้วส่งไปขายที่หาดใหญ่ ธุรกิจนี้ทำกำไรให้ครอบครัวอย่างสูง ทำให้มีฐานะดีและเป็นที่รู้จักในอำเภอ เมื่อร่ำรวยขึ้น คุณพ่อก็มีจิตใจโอบอ้อมอารี ให้ชาวบ้านกู้เงินหยิบยืมใช้จ่าย แต่สุดท้ายชาวบ้านเหล่านั้นกลับไม่คืนเงิน ทำให้ครอบครัวต้องเปลี่ยนจากเศรษฐีเมล็ดละหุ่งมาหาทางรวยใหม่ด้วยการขายก๋วยจั๊บและขนมหวาน ผู้ส่งเคสเล่าว่า ท่านตัดสินใจมาเกิดในครอบครัวนี้เพราะชอบก๋วยจั๊บและขนมหวานเป็นพิเศษ เมื่ออายุได้ 13 ปี ท่านก็เริ่มช่วยพ่อแม่ขาย ด้วยอุปนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนมาตั้งแต่เด็ก ทำให้มีคนมาช่วยซื้อของจนขายหมดเกลี้ยงทุกวัน ทั้งคุณพ่อคุณแม่ชอบพาครอบครัวไปทำบุญตักบาตรตามวัดต่างๆ เสมอ ครอบครัวมีลูกถึง 12 คน คุณพ่อมีความเชี่ยวชาญทั้งภาษาไทยและจีน ถึงขั้นตั้งโรงเรียนสอนภาษาจีนให้เยาวชน คุณพ่อเสียชีวิตด้วยโรคชราเมื่ออายุ 80 กว่าปี คุณแม่เสียชีวิตด้วยโรคชราเช่นกันเมื่ออายุ 81 ปี เมื่อเติบโตเป็นสาว อายุประมาณ 16-17 ปี ผู้ส่งเคสได้ประกวดนางงามประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และได้รับรางวัลที่ 1 มีหนุ่มๆ มาจีบมากมาย แต่ก็ไม่ใช่คู่บุญ จนกระทั่งอายุ 21 ปี ได้เข้ากรุงเทพฯ เป็นครั้งแรกและได้พบกับคู่บุญคู่บารมี พบกันเพียง 3 วันก็มีผู้ใหญ่มาสู่ขอ ตอนแรกท่านรู้สึกเฉยๆ ไม่เคยคิดเรื่องแต่งงาน แต่เมื่อคุณพ่อเชียร์ว่าแต่งเถอะน้องๆ จะได้เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ ท่านจึงตกลงใจแต่งงาน ชีวิตคู่มีความสุขมาก สามีไม่เคยขัดใจ และทั้งสองไม่เคยทะเลาะกันเลย สามีเริ่มต้นทำมาหากินด้วยการขายกาแฟกับปาท่องโก๋ที่เยาวราช เก็บเงินได้ทุนแล้วจึงขยับมาทำโคมไฟและตั้งโรงงานได้สำเร็จ สามีเป็นคู่บุญอย่างแท้จริง เพราะส่งเสริมน้องๆ ทั้ง 12 คนของผู้ส่งเคสให้ได้เรียนหนังสือจนจบ และซื้อบ้านให้ทุกคน คนละ 1 หลัง ชีวิตของผู้ส่งเคสมีความสุขสบายมากเพราะสามีดูแลอย่างดี แต่แล้วสามีก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในปี พ.ศ. 2542 ขณะอายุเพียง 63 ปี แม้จะรู้จักวัดพระธรรมกายแล้วบ้าง แต่ก็ยังโศกเศร้าเสียใจมาก เพราะไม่เคยพรากจากกันเลย

(ประมาณ 1800 อักษร) คุณครูไม่ใหญ่เริ่มต้นเล่าถึงปรโลกนิวส์ของเทพบุตรใหม่ ซึ่งก็คือพระลูกชายของผู้ส่งเคสที่ได้ละโลกไปแล้ว ขณะนี้เทพบุตรใหม่กำลังนั่งอยู่บนรัตนบัลลังก์ในวิมาน ท่านมีร่างกายใหม่ที่สง่างาม แตกต่างจากตอนเป็นมนุษย์ ความนึกคิดก็เปลี่ยนไป คลายความผูกพันกับสิ่งต่างๆ ในโลกมนุษย์ ยกเว้นบุญที่ทำ ท่านคิดใหม่ทำใหม่แบบเทพบุตร บริวารมากมายที่เกิดจากบุญของท่านตั้งแถวรอรับ ท่านนั่งอยู่กลางวิมาน รายล้อมด้วยบริวารที่สวยงาม หัวหน้าบริวารอยู่ใกล้ๆ ลดหลั่นกันไปตามลำดับ เทพบุตรกำลังเบิกบาน ปลื้มปิติในผลบุญที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เคยเห็นในจานดาวธรรมมาก ท่านรำพึงด้วยความเสียดายที่ตายเร็ว อยากสร้างบุญให้มากกว่านี้ เพราะได้เห็นผลบุญอันอลังการเหนือจินตนาการแล้ว ท่านใช้ทิพยจักขุตรวจดูวิมานของโยมแม่ แล้วก็พบวิมานของโยมแม่อยู่ใกล้ๆ กัน ในดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ท่านรู้สึกสบายใจมาก เห็นว่าแม่สั่งสมบุญมาดี ท่านปลื้มปิติในบุญทุกบุญที่ทำมา ความคิดตอนนี้คืออยากให้แม่นั่งธรรมะเห็นองค์พระใสๆ และอยากไปกราบมหาสมณเทวบุตร เพราะได้ยินเรื่องราวจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าท่านจะรวบรวมธาตุธรรมเพื่อไปสะสางและกลั่นกันใหม่เพื่อลุยสู้กับพญามาร

จากเรื่องราวในปรโลก คุณครูไม่ใหญ่ได้นำเราย้อนกลับมาสู่โลกมนุษย์ เล่าถึงชีวิตของผู้ส่งเคส หลังจากสามีละโลกไป ผู้ส่งเคสได้ทุ่มเทสร้างบารมีทุกบุญอย่างต่อเนื่องกว่า 8 ปี ไม่เคยตกบุญใดๆ เลย ท่านเป็นประธานกองบุญต่างๆ มากมาย เช่น สร้างพระธรรมกายเจดีย์, ลานธรรม, พระธรรมกายประจำตัว, โรงเรียนพระปริยัติธรรม, มหาวิหารหลวงปู่, เส้นทางมหาปูชนียาจารย์, ถวายไทยธรรมกว่า 30,000 วัด, กฐินพระราชทาน, อาคาร 60 ปี, เสาแก้วพันปี, กฐินซื้อที่จอดรถ, หล่อทองหลวงปู่ ท่านรู้สึกปลาบปลื้มใจในบุญทุกครั้ง

แต่ในปีนี้ ท่านกลับประสบความทุกข์ใจอย่างมาก เพราะพระลูกชายแท้ๆ ของท่านที่บวชมาได้ 3 พรรษา ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนมรณภาพ เหตุเกิดในขณะที่ท่านกำลังเดินทางไปร่วมสถาปนาพุทธสถานนานาชาติที่จังหวัดหนองคาย ผู้ส่งเคสเสียใจและไม่สามารถยอมรับการจากไปของพระลูกชายได้ แต่ก็ได้รับกำลังใจจากหมู่คณะและญาติมิตร ท่านซาบซึ้งในพระคุณหลวงพ่อ (คุณครูไม่ใหญ่) ที่เล่าเรื่องราวหลังความตายของพระลูกชายในรายการ ทำให้ท่านพอจะรู้ว่าพระลูกชายยังอยู่ใกล้ๆ และรับรู้บุญที่แม่ตั้งใจอุทิศให้ ท่านจึงตัดสินใจทำบุญหล่อพระประธานเวอร์ชันจากแก้วให้พระลูกชายทันที ท่านอยากให้พระลูกชายได้รับผลบุญนี้มากๆ

ผู้ส่งเคสเล่าว่าท่านรู้จักวัดพระธรรมกายและคุณครูไม่ใหญ่เมื่อปี พ.ศ. 2540 ก็เพราะพระลูกชายคนนี้นี่เองที่มาบวชเป็นสามเณรที่วัดสาขาแล้วไม่ยอมลาสิกขา ตอนนั้นท่านไม่เข้าใจและเป็นทุกข์ใจมาก ถึงกับส่งคนไปตามให้สึก แต่ท่านก็ไม่ยอมสึก ครั้งนั้นผู้ส่งเคสไม่ได้ลูกชายกลับมา แต่กลับได้รู้จักกับพระรูปหนึ่งที่วัดพระธรรมกาย ซึ่งต่อมาท่านก็รับเป็นพระลูกชายบุญธรรม พระลูกชายบุญธรรมนี้ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างยอดเยี่ยม ทำให้ผู้ส่งเคสเชื่อมั่นในวิชาธรรมกายและรักการสร้างบุญมากขึ้น ต่อมาสามเณรลูกชายแท้ๆ ก็ลาสิกขาออกมาช่วยงานแม่ด้วยความห่วงใย แต่ใจยังอยากบวช ในที่สุดก็ได้กลับมาบวชอีกครั้งในปี 2546 และบวชต่อเนื่อง ครั้งนี้ผู้ส่งเคสมีความเข้าใจในวิชาธรรมกายมากขึ้น จึงสนับสนุนและปิติยินดี พระลูกชายแท้ๆ เป็นคนรักบุญ ชอบทำหน้าที่กัลยาณมิตร ช่วยเหลือเพื่อนพระ เป็นเจ้าภาพปล่อยสัตว์ทุกเดือน เป็นผู้ร่วมก่อตั้งโครงการสโมสรซุปเปอร์คิดส์

เรื่องราวมาถึงจุดที่นำมาซึ่งคำถาม เมื่อพระลูกชายแท้ๆ ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้ส่งเคสซึ่งเป็นโยมแม่มีความทุกข์อย่างแสนสาหัส และต้องการทราบเรื่องราวในอดีตชาติ ภพภูมิหลังความตาย และวิบากกรรมที่เกิดขึ้นกับลูกชายและตัวท่านเอง ท่านได้รวบรวมคำถามต่างๆ มาสอบถามคุณครูไม่ใหญ่ ซึ่งนำมาสู่การไขข้อข้องใจในรายการเคสสตาร์ดี้ครั้งนี้