EP.656 ล้างป่าช้าร่าเริง

ผู้ส่งเคสเล่าถึงชีวิตที่มีความไม่สบายใจหลายอย่าง แต่เมื่อได้ฟังคำสอนของ คุณครูไม่ใหญ่ ทางช่อง DMC ก็ทำให้เข้าใจและทำใจกับเรื่องต่างๆ ได้ดีขึ้น ราวกับว่าชีวิตของเธอเป็นเหมือนละคร ปัญหาครอบครัวของเธอเริ่มมีเค้าลางมาตั้งแต่ตอนที่ได้สนิทสนมกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ปู่ของทั้งสองฝ่ายเป็นพี่น้องกัน ผู้ชายคนนี้มีความรู้ความสามารถด้านคอมพิวเตอร์มากจนทำให้เธอทึ่งและประทับใจ

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ส่งเคสกับลูกพี่ลูกน้องคนนี้ได้ใกล้ชิดสนิทสนมกันจากการที่เขามาสอนคอมพิวเตอร์ให้ เธอเปรียบว่าเป็นการเชื่อมใจกันด้วยคอมพิวเตอร์ เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกใหม่ๆ ก็ได้เกิดขึ้นกับเขา แปรเปลี่ยนจากความเป็นพี่น้องกลายเป็นความหลงรัก เขาบอกว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะแต่งงานกับผู้ส่งเคสให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งสองมักมองตากันอยู่บ่อยๆ เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน เคียงกัน ในตอนนั้น ผู้ส่งเคสเองยังไม่ได้รักเขาเท่าไรนัก เพราะมีเพื่อนชายที่คบมาก่อนแล้ว

นอกจากนี้ ญาติของทั้งสองฝ่ายก็ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานนี้ เพราะเป็นการแต่งงานกันระหว่างเครือญาติ ซึ่งเชื่อกันว่าจะทำให้ลูกที่คลอดออกมามีความผิดปกติ อย่างไรก็ตาม ผู้ส่งเคสได้ยกตัวอย่างในสมัยพุทธกาลว่า ต้นตระกูลของพระบรมศาสดาก็แต่งงานกันในตระกูล ทั้งพี่กับน้องก็แต่งงานกัน และลูกที่ออกมาก็ดี เฉลียวฉลาด สามารถปกครองประเทศชาติได้อย่างดี แต่ปัจจุบันกลับมีทฤษฎีใหม่ว่าการแต่งงานในเครือญาติจะทำให้ลูกผิดปกติ ซึ่งแตกต่างจากสมัยก่อนที่ลูกหลานออกมาปกติ โสยสง่า งดงาม จึงแปลว่ามันต้องขึ้นอยู่กับบุญที่ทุกคนได้สร้างไว้

ลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่ยอม ไม่สนอะไรทั้งสิ้น เขาปักใจและยืนยันว่าหากไม่ได้แต่งงานกับผู้ส่งเคส เขาจะฆ่าตัวตาย และห้ามไม่ให้เธอไปแต่งงานกับใครอีกด้วย เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอเห็นใจและเลือกเขาเพียงคนเดียว สำคัญกว่านั้น เขายังไปขู่แม่ของผู้ส่งเคสด้วยว่าต้องยกเธอให้เขาเท่านั้น เพราะอย่างไรเสียเขาก็จะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสให้ได้ แม่ของผู้ส่งเคสได้แต่ทักท้วงว่าจะจดได้อย่างไร ในเมื่อยังไม่ได้แต่งงาน ด้วยเหตุนี้ จึงจำเป็นต้องจัดงานแต่งงานขึ้น เพราะเขายืนยันว่าจะฉุดไปจดทะเบียน การแต่งงานของทั้งคู่เป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะพ่อแม่ของฝ่ายชายรับไม่ได้ ไม่ต้องการให้แต่งงานด้วยกัน แต่ด้วยความดันทุรังสูงของเขา การแต่งงานนั้นก็เกิดขึ้นจนได้ เขาถึงกับไปหาพ่อแม่บุญธรรมมาสู่ขอผู้ส่งเคสแทนพ่อแม่ที่แท้จริง ซึ่งไม่มา ผู้ส่งเคสจึงใจอ่อนและอ่อนใจ

หลังจากอยู่กินกันได้ 1 ปี ผู้ส่งเคสก็ได้ให้กำเนิดบุตรหญิง 1 คน หน้าตาน่ารัก หมอบอกว่าลูกสาวปกติทุกอย่าง ไม่มีวี่แววของปัญหาจากการแต่งงานในเครือญาติเลย สามีของผู้ส่งเคสทั้งรักทั้งเห่อลูกสาวคนนี้มาก แต่หลังจาก 5 เดือน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เพราะลูกที่เกิดมามีอาการผิดปกติ คือมีพัฒนาการเชื่องช้า ไม่สบตาคน ขาก็ผิดปกติ เดินไม่ได้ พออายุ 3 ขวบ ก็มีอารมณ์ฉุนเฉียวง่าย ชอบหยิก ทำร้ายคนรอบข้าง และตีคนอื่นด้วยอาการก้าวร้าวรุนแรง อาการนี้ทำให้สามีของผู้ส่งเคสรับไม่ได้ บ่อยครั้งที่ทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างรุนแรงด้วยเรื่องลูกสาว สามีผลักภาระการดูแลลูกทั้งหมดให้ผู้ส่งเคส เวลาเขาไปไหน หากอยู่ต่อหน้าคนอื่น ก็จะไม่กล้าแสดงให้ใครรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของเขา เพราะอาย หากมีญาติมาที่บ้าน เขาก็จะบอกให้ผู้ส่งเคสพาลูกไปซ่อนตัวอยู่ชั้นบน ไม่ให้ลงมา เพราะเขาอาย ผู้ส่งเคสเปรียบเทียบความอายนี้เหมือนอาม่าไปหาหมอแล้วอายไม่กล้าบอกอาการ เขาอายที่ตัวเองแต่งงานกับคนในเครือญาติแล้วมีลูกสาวที่ผิดปกติ สภาพในครอบครัวของผู้ส่งเคสไม่มีความสุขเลย จากนั้น ทั้งคู่ก็ทะเลาะกันอีก และสามีก็ตัดสินใจหนีไปจนถึงปัจจุบันนี้ ผู้ส่งเคสไม่สามารถติดต่อเขาได้อีกเลย คือเขาหนีทั้งลูกทั้งแม่ ผู้ส่งเคสเสียใจมากเหมือนโดนทอดทิ้ง ต้องเลี้ยงลูกที่มีอาการผิดปกติอยู่เพียงลำพัง เธอรู้สึกสับสนเหมือนคิดผิดที่เลือกแต่งงานกับเขา คุณครูไม่ใหญ่บอกผู้ส่งเคสว่าอย่าท้อใจ อดีตที่ผิดพลาดให้ลืมไปให้หมด แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทำใจให้ใสๆ สู้ชีวิตกันต่อไป ชีวิตนี้ต้องสู้จึงจะชนะ สู้ตามหลักวิชชาโดยการสั่งสมบุญกุศลความดีงาม เลี้ยงลูกไปด้วยใจที่ใสๆ

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าเรื่องราวของคนในครอบครัวอื่นๆ ด้วย พ่อสามีเดิมมีอาชีพรับเหมาก่อสร้าง ต่อมารู้สึกว่าตัวเองมีองค์ ต้องรับขันธ์ เพราะทำนายอนาคตได้แม่น จึงเปลี่ยนอาชีพจากรับเหมาก่อสร้างมาเป็นคนทรง มีเทพเจ้าจีนมาเข้า เพื่อปัดเป่าทุกข์โศก แก้ปัญหาให้ผู้คน และทรงเพื่อบอกตำแหน่งที่ฝังศพ ต่อมา ท่านได้ก่อตั้งมูลนิธิที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง กิจกรรมหลักคือการล้างป่าช้าศพไร้ญาติทั่วประเทศ เชื่อกันว่าการทำเช่นนี้ได้บุญใหญ่ การชี้ตำแหน่งศพต้องทำพิธีทรง โดยพ่อสามีจะใส่ชุดขาว มีแปะฮู้จีนที่หน้าอก เวลาเจ้าเข้าก็จะสั่น เสียงเปลี่ยนไป อ่านหนังสือจีนออกทั้งที่ไม่เคยรู้ ท่านจะใช้ไม้เดินไปบริเวณที่เชื่อว่ามีศพแล้วปักธงแดง หากปักแล้วถือว่ามีศพไร้ญาติให้ขุดได้ มูลนิธินี้มีคนเชื่อถือศรัทธามาก มีคนบริจาคเงินและมาช่วยล้างป่าช้าเป็นพันๆ คน ผู้มาร่วมงานจะใส่ชุดขาว นั่งรถทัวร์หรือขับรถส่วนตัวมาขุดศพอย่างปิติภูมิใจ ไม่กลัวผีหรือรังเกียจศพ ใช้มือหยิบกะโหลกและกระดูกมาล้างทำความสะอาดทุกชิ้น นำใส่ถุงแยกเป็นคนๆ แล้วนำไปรวมกันที่มูลนิธิเพื่อทำพิธีส่งบุญให้ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่านี่เป็นจิตที่เป็นกุศล และถือเป็นโอกาสทำบุญ พ่อสามีทำเช่นนี้จนแก่และป่วยด้วยโรคปอดเพราะสูบบุหรี่มาก และเสียชีวิตลง มูลนิธิจึงตกทอดให้พี่ชายคนโตและสามีของผู้ส่งเคสดูแล ซึ่งบางครั้งต้องทำหน้าที่เข้าทรงแทน

คุณตาคุณยายของผู้ส่งเคสมีอาชีพเลี้ยงหมู ไก่ เป็ด ส่งให้คนนำไปฆ่ากิน เลี้ยงเป็นฟาร์มขนาดใหญ่เกือบตลอดชีวิต ท่านก็ทำบุญตามประเพณี สุดท้ายคุณตาเสียชีวิตด้วยโรคปอดเพราะสูบบุหรี่ วัยประมาณ 80 ปี คุณยายเสียชีวิตด้วยโรคอัมพาต วัย 97 ปี

พี่ชายของผู้ส่งเคสสมัยเด็กมักนอนเห็นองค์พระอยู่กลางท้องเป็นประจำ ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยรู้จักวัดพระธรรมกายหรือทำบุญมาก่อน พอโตขึ้นก็ได้เข้าวัดก่อนคนอื่นและอบรมธรรมทายาท มีผลการปฏิบัติธรรมดีคือเห็นองค์พระ แต่ปัจจุบันชอบประสบการแปลกๆ คือเห็นดวงแก้วลอยเต็มไปหมด ซึ่งยังไม่ทราบสาเหตุ