EP.718 กลับตาลปัตร

**สรุป ประวัติผู้ส่ง**

ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ผ่านทางจานดาวธรรม ผู้ส่งเคสมีพี่น้องทั้งหมด 6 คน เป็นคนที่ 4 มีพี่ชาย 3 คน และน้องสาว 2 คน ครอบครัวของผู้ส่งเคสได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะผ่านกัลยาณมิตรคือน้องสาวคนรอง น้องสาวคนรองเข้าวัดตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครแผนกธรรมวารีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 น้องสาวคนรองได้เข้าอบรมเป็นเจ้าหน้าที่วัดในโครงการอาสากัลยาณมิตร รุ่นที่ 6 และได้ชักนำเตี่ย แม่ และทุกคนในบ้านให้เข้าวัดร่วมบุญกับหมู่คณะเรื่อยมา

**

**

ครอบครัวของผู้ส่งเคสเป็นครอบครัวใหญ่ ได้เข้ามารู้จักและสร้างบารมีกับหมู่คณะผ่านน้องสาวคนรอง ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครของวัดพระธรรมกาย เตี่ยของผู้ส่งเคส เป็นคนค่อนข้างเฉื่อย ไม่มีระเบียบ แต่ใจดี ไม่ดื่มเหล้าแต่สูบบุหรี่เป็นประจำตั้งแต่หนุ่ม ท่านเป็นคนง่ายๆ ใครชวนทำบุญก็ร่วมด้วยเสมอ มากบ้างน้อยบ้าง เคยมาวัดพระธรรมกายและขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่ศูนย์บัว 1 ครั้ง เมื่ออายุ 72 ปี เตี่ยป่วยเป็นมะเร็งที่ปอด ขณะรักษาตัว น้องสาวคนรองซึ่งเป็นอุบาสิกาอยู่ที่วัด คอยดูแล เตี่ยมีอาการทุรนทุราย หายใจลำบาก น้องสาวจึงนำเทปนั่งสมาธิของหลวงพ่อมาให้ฟัง อาการก็ค่อยๆ สงบลง แต่วันสุดท้ายที่เตี่ยเสียชีวิต พี่ชายคนรองมาผลัดเวรเฝ้าและไม่ได้เปิดเทปให้เตี่ยฟัง เตี่ยเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด รวมอายุ 74 ปี

เตี่ยกับแม่ของผู้ส่งเคสมีอาชีพค้าขายผ้า ทำผ้าและขายที่นอนหมอนมุ้ง โดยมีแม่เป็นคนดูแลค้าขายเกือบทั้งหมด แม่เป็นคนขยันมาก ทำทุกอย่างในบ้าน ทั้งค้าขาย เลี้ยงลูก และทำงานบ้าน แม่เป็นคนใจบุญ เวลาทำบุญหรือถวายของพระ มักจะทำด้วยตัวเอง หาของที่ดีและประณีตกว่าที่ตัวเองกินใช้มาถวาย แม่ร่วมทำบุญกับวัดพระธรรมกายตั้งแต่สมัยทอดกฐินซื้อที่ดิน ตารางวาละ 62.50 สตางค์ แต่ส่วนใหญ่มักจะไปอยู่ธุดงค์ที่วัดแถวสมุทรสาคร จะมาวัดพระธรรมกายเฉพาะงานบุญใหญ่ ในบั้นปลายชีวิต แม่จะสวดมนต์และนั่งสมาธิทุกคืน แม่บอกว่าเห็นตัวเองนั่งสมาธิอยู่กลางท้อง หน้าตาผ่องใส ทำติดต่อกัน 2 ปี ต่อมา แม่มีอาการปวดศีรษะมาก ตาพร่ามัว เดินเซ และอาเจียน ตรวจพบเนื้ออกในสมอง ต้องผ่าตัด ก่อนผ่าตัด แม่กังวลเรื่องพี่ชายคนโตและคนที่ 3 มาก เพราะไม่ถูกกันเรื่องมรดก และพี่ชายคนที่ 3 ก่อหนี้ไว้เยอะ น้องสาวซึ่งมาวัดแล้ว คอยพูดให้แม่คลายกังวล ให้ตัดใจเรื่องลูกๆ ให้แม่นั่งสมาธิทุกวันก่อนผ่าตัด หลังผ่าตัด แม่ต้องอยู่ห้อง ICU ตลอด ใส่เครื่องช่วยหายใจ ไม่ให้ใครเยี่ยม พี่ชายคนโตเป็นห่วงแม่มาก ขอหมอเยี่ยม หมออนุญาต พี่ชายบอกให้แม่นอนทำสมาธิ แม่ก็นอนนิ่งเหมือนไม่รู้สึกตัว 7 วัน แม่เสียชีวิตในวันอาทิตย์ต้นเดือน 1 มกราคม 2527 รวมอายุ 63 ปี ไม่มีใครได้เห็นลมหายใจสุดท้าย

สามีของผู้ส่งเคสเป็นคนนิสัยดี เรียนน้อย สติปัญญาไม่ค่อยดี กำพร้าแม่ตั้งแต่ 2 ขวบ อยู่กับแม่ที่ไม่มีบ้านของตัวเอง อาศัยอยู่บ้านคนอื่นในโรงเคี่ยวน้ำตาล แม่รับจ้างขึ้นต้นมะพร้าวเก็บน้ำตาลมะพร้าวมาทำน้ำตาลปี๊บ ครั้งหนึ่งแม่ทำมีดปาดตาลหล่นใส่เขาเมื่ออายุ 5-6 ปี แต่เขาหลบทัน มีดปักที่เท้าซ้าย เป็นแผลเป็นถึงปัจจุบัน ตอน 5-6 ปี สามีเป็นเด็กซนมาก เคยถูกแม่จับมัดกับต้นไม้ เอาพริกใส่กะลามะพร้าวเผาไฟให้สูดดมจนสำลัก ฝึกความแข็งแรง อายุ 7 ปี มาอยู่วัด เป็นลูกศิษย์พระ อาศัยข้าวก้นบาตร เรียนหนังสือที่โรงเรียนวัด เลี้ยงดูตัวเองมาตั้งแต่เล็ก เคยเป็นหิตน้ำเหลืองเยิ้มทั้งตัว จนเพื่อนไม่เข้าใกล้ หลวงพ่อที่วัดเอาดินสอพองทาจึงค่อยๆ หาย อายุ 14 ปี มาทำงานโรงงานทำเชือก นอนในโรงงานเต็มไปด้วยคราบน้ำมันเครื่อง จากนั้นไปทำงานโรงงานไอศกรีม รายได้น้อย ไม่พอใช้ อาศัยกินไอศกรีมแท่งแทนข้าว และนอนในโรงงาน ทำให้เขาใจเย็นมาตั้งแต่เด็ก อายุ 16 ปี เป็นลูกเรือประมงที่มหาชัย รายได้ดีขึ้น เขาให้แม่เบิกเงินเดือนไปใช้ ตัวเองใช้เงินส่วนแบ่งจากการขายปลา ออกทะเลครั้งละ 15 วัน พัก 2 วัน สลับกันประมาณ 5 ปี อายุ 21 ปี เป็นทหารเกณฑ์ ทหารเรือที่จันทบุรี ช่วงหยุด มาช่วยงานขายผ้ากับพี่ชายคนที่ 3 ของผู้ส่งเคส จึงได้รู้จักกัน ตอนนั้นผู้ส่งเคสเรียนมหาวิทยาลัยปี 1 ปลดจากทหารเกณฑ์มาสมัครพลอาสาสมัคร ได้บรรจุเป็นข้าราชการ ด้วยความซื่อได้เป็นผู้ติดตามผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ผู้ใหญ่ท่านนี้จัดงานแต่งงานให้ ตัวผู้ส่งเคสเรียนจบ ทำงาน 10 กว่าปี เขายังคอยติดตามอยู่เสมอ จนผู้ส่งเคสสงสารจึงแต่งงานกันตอนผู้ส่งเคส 38 ปี สามี 39 ปี ต่อมาผู้ใหญ่ไปต่างประเทศ สามีจึงตกงาน แต่ยังได้เงินบ้างเล็กน้อย ซึ่งตรงกับตอนที่ลูกชายคนแรกเกิดพอดี สามีจึงรับหน้าที่เป็นพ่อบ้าน เลี้ยงลูก ผู้ส่งเคสทำงานเลี้ยงครอบครัวคนเดียว สามีรักครอบครัวมาก รู้สึกละอายใจ จึงทำงานบ้านทุกอย่างให้ เช่น ซักผ้า ทำกับข้าว เลี้ยงลูก กวาดถูบ้าน ผู้ส่งเคสเฉยๆ แถมบางครั้งโมโห โกรธใส่บ่อยๆ เวลาเขาทำอะไรไม่ถูกใจ แต่เขาก็ไม่โกรธ และบอกให้ผู้ส่งเคสใจเย็นๆ ผู้ส่งเคสเป็นข้าราชการในองค์กรรัฐ มีรายได้ตามน้ำ บางเดือนมากกว่าเงินเดือนประจำ เงินส่วนนี้แบ่งปันส่งต่อกันมานานแล้วก่อนผู้ส่งเคสเข้ารับราชการ ผู้ส่งเคสใช้เงินนี้เลี้ยงครอบครัวและช่วยเหลือพี่น้อง

ลูกชายอายุ 9 ขวบ เป็นโรคภูมิแพ้ตั้งแต่เด็ก จามบ่อย น้ำมูกไหล เรียนเก่ง แต่ดื้อ ไม่ค่อยอยู่นิ่ง แม้มาวัดให้นั่งสมาธิก็นั่งไม่เกิน 5 นาที น้องสาวคนรองเคยสร้างบารมีในองค์กรวัดช่วงหนึ่ง แล้วออกไปค้าขาย อยากรวย