EP.761 ไม่ทนดีกว่า

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนโต มีน้องสาว 1 คนและน้องชาย 1 คน ท่านรับราชการเป็นอาจารย์ระดับ 7 สอนอยู่ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร เมื่อครั้งยังเด็ก ผู้ส่งเคสเคยติดตามคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ และเมื่อคุณยายกับหลวงพ่อสร้างวัดพระธรรมกาย คุณแม่ก็ได้ตามมาทำบุญด้วยตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัด การได้ไปวัดกับคุณแม่ทำให้ผู้ส่งเคสมีโอกาสเข้าวัด ทำบุญ และปฏิบัติธรรม จึงรักการนั่งสมาธิมากตั้งแต่เด็ก แต่พอแต่งงานครั้งแรกก็ไม่ได้ไปทำบุญที่วัดกับคุณแม่ จนกระทั่งสามีคนที่สองเสียชีวิต ชีวิตจึงได้เข้าวัดพระธรรมกายตามคำชักชวนของคุณแม่ ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสเข้าปฏิบัติธรรมและทำบุญต่างๆ ของทางวัดเป็นประจำ ทำบุญทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่บอกมาโดยตลอด รวมทั้งเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันด้วย

ผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวที่คุณพ่อรับราชการอยู่ที่กรมปศุสัตว์ คุณพ่อเป็นคนใจดี มีน้ำใจ แต่ชอบดื่มเหล้ามากเกือบทุกวัน เมื่อท่านดื่มจนเมาก็จะเปลี่ยนเป็นคนละคน อาละวาด ดุด่าคุณแม่ทุกครั้ง แต่คุณแม่ก็ไม่เคยเถียงเลย ต่อมาคุณพ่อก็ไปมีภรรยาน้อย ซึ่งคุณแม่ก็ทราบแต่ไม่ได้ว่าอะไร ภายหลังคุณพ่อได้ย้ายไปอยู่กับภรรยาน้อย คุณแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเลย แต่คุณพ่อก็ยังแวะมาเยี่ยมลูกๆ ที่บ้าน แต่ไม่ได้ช่วยส่งเสียค่าเลี้ยงดูใดๆ คุณแม่เลี้ยงลูกทั้ง 3 คนเอง มีอยู่ครั้งหนึ่ง คุณพ่อดื่มเหล้าจนเมาแล้วมาหาคุณแม่ที่บ้าน ท่านก็มาอาละวาด ดุด่า และทำร้ายร่างกายคุณแม่ คุณแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ขอให้คุณพ่ออย่ามายุ่งกันอีก และได้หย่าร้างกับคุณพ่อเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างเด็ดขาด ตั้งแต่วันที่หย่าเป็นต้นมา คุณพ่อก็ไม่เคยมาที่บ้านอีกเลย ต่อมาภายหลัง ผู้ส่งเคสก็ได้รับทราบข่าวว่าคุณพ่อเสียชีวิตแล้ว สาเหตุการเสียชีวิตคือเย็นวันหนึ่งคุณพ่อไปดื่มเหล้ากับเพื่อนที่หน้ากรมปศุสัตว์ ตอนจะกลับได้เดินข้ามถนนเพื่อไปขึ้นรถโดยไม่ทันมองรถที่แล่นมา เพราะยังเมาอยู่ ท่านถูกรถชน ศีรษะฟาดพื้น ต้องผ่าตัดสมองถึง 2 ครั้ง หลังจากนั้นอีก 1 เดือน คุณพ่อก็เสียชีวิตลงในวัย 55 ปี

ในวัยเด็ก ผู้ส่งเคสมีโอกาสเข้าวัดปฏิบัติธรรมกับคุณแม่ ทำให้รักการนั่งสมาธิมาก แม้จะไม่รู้หลักการนั่งที่ถูกต้อง แต่การนั่งเฉยๆ ไม่คิดอะไรทำให้ใจสบาย จนวันหนึ่งได้เห็นองค์พระใสๆ ปรากฏที่กลางท้อง องค์พระอยู่กับผู้ส่งเคสตลอดเวลา ทำให้ไม่กล้าทำสิ่งที่ไม่ดีและกลัวบาป แต่ด้วยความเข้าใจผิดในตอนนั้น ผู้ส่งเคสจึงเลิกนั่งสมาธิและไม่เห็นองค์พระอีกเลย จนกระทั่งสามีคนที่สองเสียชีวิต จึงกลับมานั่งสมาธิที่วัดอีกครั้งและได้เห็นองค์พระอีก คุณครูไม่ใหญ่สอนว่าการเห็นพระผุดขึ้นมาขณะนั่งสมาธิเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ทำให้ผู้ส่งเคสรู้สึกมั่นใจว่ามาถูกทางแล้ว และปัจจุบันก็ยังเห็นองค์พระอยู่

ผู้ส่งเคสเคยแต่งงานมา 2 ครั้ง ครั้งแรกแต่งงานหลังเรียนจบปริญญาตรี มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน สามีคนแรกมีเสน่ห์แรง มีคนรักเยอะ แต่ไม่รับผิดชอบครอบครัว ผู้ส่งเคสคิดว่าพอจะทนอยู่กับเขาได้ แต่ก็ตัดสินใจไม่ทนและแยกทางกันตั้งแต่ลูกสาวอายุได้ 1 เดือน ต่อมาได้แต่งงานครั้งที่สองกับสามีที่รับราชการอยู่กรมศิลปากร สามีคนนี้ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ และขยันทำงาน มีลูกชายด้วยกัน 1 คน หลังแต่งงานได้ 27 ปี ขณะสามีอายุ 48 ปี ท่านได้ล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ ต้องเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยๆ เป็นเวลาปีเศษๆ ระยะหลังอาการหนัก ต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเดือนๆ โดยมีคุณแม่และผู้ส่งเคสผลัดกันเฝ้า

เช้าวันหนึ่งขณะไปเยี่ยมสามีที่โรงพยาบาล ผู้ส่งเคสเห็นชายแก่ (อาแปะ) ใส่เสื้อผ้าดิบนั่งอยู่หน้าห้องตรงข้ามห้องสามี อาแปะยิ้มให้ ผู้ส่งเคสเข้าไปในห้องตามปกติ แต่ต่อมาถามพยาบาลว่าเห็นอาแปะคนนั้นไหม พยาบาลบอกว่าไม่เห็น ผู้ส่งเคสออกไปดูก็ไม่เห็นแล้ว เมื่ออธิบายลักษณะใหพยาบาลฟัง ทุกคนก็ขนลุกและบอกว่าอาแปะเสียชีวิตไปประมาณ 3 ปีแล้ว ผู้ส่งเคสตะลึงและรู้สึกเสียวๆ คืนนั้นไม่มีพยาบาลกล้าเข้ามาที่ห้องสามีอีกเลย

อีกครั้งหนึ่งผู้ส่งเคสพาบุตรชายมาที่โรงพยาบาล คืนนั้นนอนอยู่บนโซฟาข้างเตียงสามี ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงดังที่ข้างหูว่า แม่ ดูสิ เขามานอนที่ของหนูอีกแล้ว และมีเสียงผู้หญิงตอบกลับมาว่า ไม่เป็นไรหรอกลูก ให้เขานอนเถอะ เดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว ผู้ส่งเคสรู้สึกขนลุกแต่ไม่กล้าเล่าให้ลูกชายฟัง เพราะกลัวลูกชายจะกลัว ผู้ส่งเคสชอบเห็นอะไรแปลกๆ แบบนี้อยู่เสมอและมักจะเห็นอยู่คนเดียว เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยแล้ว

ช่วงสุดท้ายที่สามีป่วย คุณแม่ได้นิมนต์พระอาจารย์จากวัดพระธรรมกายมา พระอาจารย์แนะนำให้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้สามี ผู้ส่งเคสจึงนำเงินเดือนสุดท้ายของสามีไปสร้างพระ ส่วนลูกชายยังไม่ปิดเทอมจึงให้บวชที่วัดใกล้โรงเรียน 7 วัน ใน 7 วันนี้ คุณแม่ทำบุญหลายบุญที่วัดพระธรรมกายให้สามี ทบทวนบุญให้สามีฟังตลอดเวลา สวดมหาสุวรรณิธิให้ฟังและพูดถึงอานิสงส์การนำมหาสุวรรณิธิไปหล่อพระ ก่อนสามีเสียชีวิต 1 วัน คุณแม่ดูแลท่าน ตอนท่านกลืนยาไม่ได้ คุณแม่ทำความสะอาดปากและป้อนยา จับมือท่านกำมหาสุวรรณิธิ บอกว่าจะนำไปหล่อพระและประดิษฐานในพระมหาธรรมกายเจดีย์ คุณแม่สวดมหาสุวรรณิธิให้ฟังจนท่านนอนสงบถึงเช้า คุณแม่เรียกผู้ส่งเคสมาดูใจสามี ผู้ส่งเคสจับมือสามีไว้บอกว่าไม่ต้องห่วง และจับมือท่านไว้จนสิ้นใจต่อหน้าผู้ส่งเคสและคุณแม่ สามีอายุได้ 49 ปี

ช่วง 7 วันหลังสามีเสียชีวิต ผู้ส่งเคสเห็นท่านมายืนอยู่ที่บ้านบ่อยๆ คืนหนึ่งเกือบเที่ยงคืน รู้สึกเหมือนมีคนยืนมองที่หน้าเตียง ลืมตาขึ้นเห็นเงาผู้ชายดำๆ ตัวสูงๆ คล้ายสามี แต่ผู้ส่งเคสกลัวจึงเอาผ้าห่มคลุมโปง ไม่กล้ามอง วันหนึ่งหลังสามีตายประมาณ 3 อาทิตย์ ขณะล้างรถที่ชั้นล่าง เห็นสามีนั่งอยู่ที่บันได ใส่ชุดที่ชอบใส่อยู่บ้าน ตัวขาวซีด กำลังมองไปทางถนน ผู้ส่งเคสรู้สึกกลัว ตกใจมาก ไม่กล้าหันไปมอง ตั้งสติแล้วบอกตัวเองว่าจะไม่กลัว จะหันไปบอกบุญที่ทำให้ แต่เมื่อหันไปเขาก็หายไปแล้ว คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าต้องคุยกับเขา

หลานชายของผู้ส่งเคส (ลูกของลูกสาว) เกิดมาไม่มีรูทวารหนัก แพทย์ผ่าตัดให้ถ่ายทางหน้าท้องก่อน ครบ 2 ขวบก็ผ่าตัดเจาะทวารและต่อลำไส้ให้ถ่ายทางทวารหนักได้ แต่ลำไส้ยังไหลออกมาน้อยบ้างมากบ้าง เปื้อนกางเกงประจำ ตอนนี้อายุเกือบ 10 ขวบ ชอบทำบุญมาก ได้เงินมาจะแบ่งทำบุญ ซื้อของเล่น และเหลือค่าขนมใส่กล่อง เมื่อครบ 250 บาท จะนำไปทำบุญพระ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ทำมาแล้ว 3 ครั้ง อยากบวชเณรมากแต่คงลำบากเพราะร่างกายไม่พร้อม

คุณตาของผู้ส่งเคสประสบอุบัติเหตุรถชนต้นไม้เสียชีวิตทันทีขณะเดินทางต่างจังหวัดในวัย 50 ปี

ผู้ส่งเคสสงสัยว่าทำไมนั่งสมาธิแล้วเห็นองค์พระได้ง่ายแต่รักษาไว้ไม่ได้ พอมานั่งใหม่ก็เห็นได้ง่ายอีก เมื่อนั่งดูกลางท้องเห็นศูนย์กลางกายแยกออก ใจดิ่งลงเร็ว เห็นองค์พระและหลวงปู่ใสมาก แต่หยุดไม่กล้าลงไปเพราะกลัวบาป คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าการปฏิบัติแบบนี้ถูกต้องแล้ว