EP.781 เจ็บกระดองใจ

กราบ คุณครูไม่ใหญ่ ที่เคารพ

เรื่องราวจาก ผู้ส่งเคส ท่านนี้ เป็นหญิงสาวจากเมืองโคราช ซึ่งชีวิตพบเจอเรื่องราวมากมาย ทั้งจากคนในครอบครัวและประสบการณ์ส่วนตัว ท่านได้สมัครใจเข้ามาเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 เหตุผลเริ่มต้นเรียบง่ายเพียงเพราะหลังคาบ้านรั่ว จึงไปซื้อวัสดุซ่อม แล้วบังเอิญได้เห็นรายการดาวธรรมเปิดอยู่ เมื่อได้ชม เกิดอาการ โดนใจ เหมือนได้พบสิ่งที่โหยหามานาน จึงสอบถามและติดตั้งจานดาวธรรมที่บ้าน แม้ตอนนั้นยังไม่รู้จักวัดพระธรรมกายหรือ คุณครูไม่ใหญ่ แต่ธรรมะจากจานดาวธรรมนี้เองที่กลายเป็นเหมือนเพื่อนแท้ อยู่เป็นเพื่อนตลอด 24 ชั่วโมง ช่วยให้ดวงตาที่เคยแห้งโหยบอบช้ำจากชีวิต ค่อยๆ มองเห็นความสดชื่นขึ้น

ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องบอบช้ำทางจิตใจอย่างหนัก สาเหตุคือคุณพ่อซึ่งมีอาชีพเป็นครูใหญ่ แต่กลับมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมกับอาชีพครูเลย ท่านชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน และเจ้าชู้หลายคน ท่านกดขี่บีบเค้นครอบครัวอย่างปราศจากความเมตตา ในสมัยที่การคมนาคมยังไม่สะดวก คุณพ่อต้องไปสอนหนังสือที่หมู่บ้านห่างไกล จึงต้องพักอยู่ที่โรงเรียนนานๆ นานๆ ครั้งท่านถึงจะกลับบ้าน แต่เมื่อกลับมา คุณพ่อก็จะถืออำนาจบาตรใหญ่ สั่งให้คุณแม่ทำกับแกล้มแล้วเรียกเพื่อนฝูงมาตั้งวงดื่มเหล้า หากคุณแม่ทำอะไรไม่ถูกใจหรือไม่ตามใจ คุณพ่อก็จะเกิดอาการเหมือนคนติดยาลงแดง ท่านจะถีบ เตะ ตบ ตีคุณแม่อย่างไม่เกรงใจ หลายครั้งที่คุณแม่ต้องวิ่งหนีลนลานไปหลบตามบ้านคนอื่น แต่คุณพ่อก็ไม่ลดละ ตามไปตบตีให้สมใจ พฤติกรรมเหล่านี้ล้วนมาจากผลของการดื่มเหล้า เจ้าชู้ และเล่นการพนัน

ภาพที่เลวร้ายที่สุดที่ยังคงติดอยู่ในใจผู้ส่งเคส ทำให้เจ็บปวดและเสียน้ำตาเสมอที่นึกถึง คือครั้งหนึ่งคุณพ่อขี่ม้ากลับมาหาคุณแม่ในสวนด้วยความคิดถึง คุณแม่พูดอะไรบางอย่าง ทำให้คุณพ่อโกรธจัด ท่านจึงจิกกระชากผมคุณแม่ พร้อมกับควบม้าวิ่งไปด้วย คุณแม่ตกใจสุดขีด ทรงตัวไม่อยู่ ต้องก้าวเท้าวิ่งตามม้าไปอย่างล้มลุกคลุกคลาน เมื่อม้าวิ่งเร็วขึ้น คุณพ่อก็ปล่อยมือ แกล้งให้คุณแม่ล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างสะใจ ผู้ส่งเคสซึ่งเห็นเหตุการณ์นั้น ได้แต่บีบมือตัวเองแน่น น้ำตาไหลพรากจากความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย และสุดท้าย ครอบครัวของผู้ส่งเคสก็ถูกคุณพ่อทอดทิ้งไปอย่างถาวร ทิ้งให้คุณแม่ต้องก้มหน้าก้มตาหาเลี้ยงลูกและตายาย (ซึ่งก็คือพ่อกับแม่ของคุณแม่) ด้วยการทำนา

คุณแม่ต้องจมอยู่กับความทุกข์และความกลัดกลุ้ม จึงหลงผิดหันไปหาเหล้าซึ่งเป็นสิ่งมักง่ายใกล้ตัว ดื่มไม่พอ ยังตั้งโรงงานต้มเหล้าเถื่อนขายเอง คุณแม่ขายเหล้าจนตัวเองก็ติดเหล้างอมแงม พูดจาอ้อแอ้ไม่เต็มคำ ผู้ส่งเคสก็ต้องมีหน้าที่ช่วยขายเหล้าไปโดยปริยาย แม้ครอบครัวจะเริ่มมีฐานะดีขึ้น แต่สิ่งที่มารทำก็เปลี่ยนคุณแม่ไป จากคนเรียบร้อยอารมณ์ดีก็กลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย ลูกๆ ทำอะไรไม่ดังใจก็จะใช้อารมณ์ลงโทษ และระเบิดอารมณ์เรื่องคุณพ่อ

ครั้งหนึ่ง ผู้ส่งเคสเคยขอเงินคุณแม่ขณะที่ท่านกำลังยุ่ง ทำให้ถูกดุเสียงดัง คุณแม่คว้าไม้สอยใบยอ ซึ่งคล้ายลำไม้ไผ่มีปลายแหลมสองแฉก กระทุ้งมาที่ใบหน้า โดนปีกจมูกข้างขวาอย่างจัง ผู้ส่งเคสตกใจ ร้องไห้ฟูมฟาย เห็นเลือดตัวเองไหลนองแก้ม แต่คุณแม่กลับตกใจยิ่งกว่า รีบพาไปทำแผลด้วยความรักและความห่วงใยอย่างที่สุด คุณแม่บอกผู้ส่งเคสว่าท่านยังรักลูกอยู่เสมอ

ในค่ำคืนที่มืดมิดคืนหนึ่งสำหรับครอบครัวนี้ น้องเขยของคุณแม่ (สามีของพี่สาวคนแรก) มาซื้อเหล้ากลับไปดื่มจนเมา เหล้าหมดก็กลับมาซื้ออีก คุณแม่กับยายเห็นว่าเมามากแล้ว จึงไม่ขายให้และไล่ให้กลับไปนอน ขอร้องว่าอย่าดื่มอีกเลย ด้วยความเมาและโกรธ น้องเขยแม่ตะโกนด่าแม่กับยายว่า อีคอมมิวนิสต์ แล้วก็จากไป เวลาประมาณ 1 ทุ่ม คุณแม่กำลังต้มข้าวเลี้ยงหมูอยู่หน้าบ้านคนเดียว ทันใดนั้น ทุกคนในบ้านได้ยินเสียงท่อนไม้ใหญ่กระทบสิ่งหนึ่งดัง พลั้ะ น้องเขยแม่ใช้ไม้ฟืนขนาดเท่าหน้าแข้ง ตีเข้าที่ศีรษะของคุณแม่อย่างแรง พร้อมตะโกนด่าลั่นอย่างสะใจ ด้วยสัญชาตญาณ ทุกคนในบ้านรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ต่างรีบวิ่งลงจากบ้านตรงมาหาคุณแม่ ร่างคุณแม่นอนแน่นิ่ง สิ้นสติ ศีรษะแตก มีเลือดแดงฉานไหลอาบเต็มตัว น่าอนิจจา น้ำเมาที่คุณแม่ต้มและกลั่นเอง กลับมาส่งผลร้ายเกือบเอาชีวิตไม่รอด คุณแม่ต้องรักษาตัวอยู่เป็นปี จนอาการดีขึ้น แต่ปากของคุณแม่เบี้ยว ค่อยๆ หายจนเป็นปกติในภายหลัง ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความสูญเสียในความรู้สึกของทุกคนที่เกี่ยวข้อง เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่า สุราน้ำเมามีผลเสียมากมาย

ในปี พ.ศ. 2527 ผู้ส่งเคสมีงานทำและได้แต่งงานแล้ว จึงพาคุณแม่ไปรักษาเพื่อเลิกเหล้าที่แผนกยาเสพติดของโรงพยาบาลประจำจังหวัด และคุณแม่ก็เลิกได้จนถึงทุกวันนี้ คุณแม่ของผู้ส่งเคสเคยไอมาก และหูหนวกไม่ได้ยินนานถึง 10 ปี รักษาที่โรงพยาบาลสองแห่งก็ไม่หาย หมอบอกว่าเป็นโรคฤทธิ์ดวงจมูก แต่วันหนึ่ง คุณแม่คันหู เอาขี้หูแข็งๆ ออกมาแล้วก็ได้ยินเสียงเป็นปกติเองโดยไม่ต้องรักษา

ปัจจุบันคุณแม่อายุได้ 80 ปี ตาข้างหนึ่งมองไม่เห็น เพราะครั้งหนึ่งกำลังผ่าไม้ฟืนแล้วไม้ดีดเข้าตา อีกข้างเป็นต้อหิน ทำให้ฟ้าฟาง แม้คุณพ่อจะเคยร้ายกับคุณแม่เพียงใด แต่คุณแม่ไม่เคยพยาบาท ยังคงห่วงใยคุณพ่อเสมอ คุณแม่จะยกมือไหว้คุณพ่อทุกครั้งที่ได้พบเจอ ด้วยวัย 80 ปี อาจเป็นเหตุให้คุณพ่อสำนึกในความดีของคุณแม่ เมื่อคุณพ่ออารมณ์ดี ท่านจะพูดเสมอว่าแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนดีที่สุด และมอบเงิน 100,000 บาทไว้ในบัญชีผู้ส่งเคสเพื่อให้ดูแลคุณแม่ ผู้ส่งเคสได้ชวนคุณแม่นำเงินก้อนนี้เกือบทั้งหมดไปทำบุญ เพราะคิดว่าตนเองเลี้ยงดูแม่ได้ คุณแม่เห็นว่าเงินที่พ่อให้มาเพราะเห็นความดีของแม่ที่ไม่ได้ผูกโกรธ การนำเงินนี้มาสร้างเป็นบุญให้บุญติดตัวแม่ไปดีกว่า และทุกครั้งที่ทำบุญ คุณแม่จะใส่ชื่อคุณพ่อไปด้วย แสดงให้เห็นว่าคุณแม่มีจิตใจงดงามมาก ไม่ว่าอดีตสามีจะทำอย่างไร ก็ยังคงรักอยู่เสมอ

ผู้ส่งเคสเล่าถึงประสบการณ์ในวัยเด็ก ครั้งอายุ 5 ขวบ พี่สาวปล่อยให้นั่งเล่นน้ำคนเดียว พอหันมาอีกที ผู้ส่งเคสกำลังจมน้ำ หัวผุดๆ พี่สาวตกใจ รีบคว้าขึ้นมา จึงรอดชีวิตได้ ครั้งอายุประมาณ 7 ขวบ เล่นน้ำกับพี่สาว นั่งแช่น้ำลอยคอเพลินๆ รู้สึกคันที่หว่างขา วิ่งขึ้นจากน้ำมาดู เกือบช็อก เห็นปลิงตัวใหญ่มากดูดเลือดพองใหญ่ ผู้ส่งเคสตกใจ กรี๊ด พี่สาววิ่งมาดูแล้วก็กลัว กลัวปลิงจะเข้าไปในตัว จึงตัดสินใจใช้มือจับปลิงแล้วดึงอย่างแรงจนหลุด เลือดไหลท่วมขาน่าตกใจ แต่คุณแม่กลับสบายมาก ใช้ปูนแดงที่เคี้ยวหมากทาอุดปากแผล ประมาณ 3 ชั่วโมงเลือดจึงหยุด

หลานสาว (ลูกของพี่สาว) มีลักษณะไม่ปกติแต่เกิดสองอย่าง คือ ขาและเท้าใหญ่ นิ้วชี้เท้าไม่มีเล็บยาวกว่านิ้วอื่นมาก เวลาใส่รองเท้าต้องหดนิ้ว ทำให้เจ็บมาก บางครั้งต้องเจาะรูรองเท้าเพราะไม่มีเบอร์ใหญ่ อีกอย่างคือมีปานที่ปากและบริเวณใกล้เคียง สามีคนแรกของพี่สาว (น้องเขยแม่) เป็นคนใจดี ใจเย็น มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือทุกคนในครอบครัว แต่เสียอย่างเดียวคือ ดื่มเหล้าเจ้าชู้ ทำให้พี่สาวทนไม่ไหวจึงหย่าขาดกัน เขาเสียชีวิตโดยขับรถมอเตอร์ไซค์ชนรถปิกอัพ อายุได้ 53 ปี

ยายของผู้ส่งเคสเป็นคนดีมาก ชอบทำบุญ ยายจะหุงข้าวให้ผู้ส่งเคสและพี่สาวใส่บาตรทุกเช้าในวันพระและวันสำคัญ จัดอาหาร ผลไม้ให้หลานไปวัดเสมอไม่เคยขาด ก่อนตาย 3 วัน ยายนอนหลับแล้วเห็นคนร่างดำใหญ่ ซึ่งยายเรียกว่าโยมพยาบาล มายืนที่ปลายเท้าตั้งแต่เช้า เช้าวันที่ยายเสียชีวิต ยายตื่นขึ้นมาล้างหน้า แล้วก็แน่นหน้าอก เป็นลม ประมาณ 20 นาที ยายก็สิ้นใจ อายุได้ 74 ปี

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ดังนี้ค่ะ