EP.794 ทาลิปสติกทีไรเกือบตายทุกที

ผู้ส่งเคสท่านนี้รู้จักโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาผ่านเพื่อนสนิทที่อาศัยอยู่ที่เมืองอีวาย ประเทศญี่ปุ่น ท่านไปหาเพื่อนเพื่อปรึกษาปัญหาที่ทำให้ไม่สบายใจ แต่เพื่อนไม่ได้พูดอะไร กลับเปิดจานดาวธรรมให้ดูแทน นี่เป็นการพบคุณครูไม่ใหญ่ครั้งแรกของผู้ส่งเคส ท่านชอบมาก โดยเฉพาะรายการ Case Study ซึ่งทำให้ท่านเข้าใจว่าปัจจุบันเป็นอย่างนี้เพราะในอดีตทำกรรมอะไรมา ทำให้ท่านลืมความทุกข์ที่มีไปได้เลย ท่านรู้สึกว่าการได้ดู DMC ทำให้ปรโลกกับเราไม่ไกลกัน ได้ใกล้ชิดทิพยสมบัติ สวรรค์ และรู้จักนรก ทำให้รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ควรเรียนรู้ น่าศึกษา เพราะเมื่อหนีกฎแห่งการกระทำหรือกฎแห่งกรรมไม่พ้นแล้ว ก็ต้องหันหน้ามาศึกษาว่าสิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ การได้ศึกษา Case Study มีข้อดีตรงนี้ เพื่อนผู้แสนดีคนนี้ได้ให้เบอร์โทรศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวแก่ท่าน และในที่สุดผู้ส่งเคสก็ได้ติดตั้งจานดาวธรรมเรียบร้อย

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อแม่ เมื่ออายุ 7 ขวบ คุณพ่อได้พาผู้ช่วยคนใหม่เข้าบ้าน ซึ่งผู้ช่วยคนนั้นคือภรรยาใหม่ ทำให้คุณแม่ซึ่งเป็นภรรยาหลวงเสียใจมาก ร้องไห้น้ำตาหลั่งไหล คุณแม่ทนไม่ได้ จึงพาผู้ส่งเคสซึ่งตอนนั้นเพิ่งเรียนจบ ป.3 หนีไปอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง คุณแม่ต้องไปทำงานรับจ้างต่างๆ ด้วยความยากลำบาก และทำให้ผู้ส่งเคสไม่ได้เรียนหนังสือต่อ คุณแม่ไม่ยอมพาผู้ส่งเคสไปพบคุณพ่ออีกเลย จนกระทั่งผู้ส่งเคสอายุได้ 17 ปี จึงเข้ามาทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

วันหนึ่ง ผู้ส่งเคสไปหาเพื่อนที่ห้องพักพนักงาน แต่เพื่อนออกไปข้างนอกกับแฟน ในห้องมีเพียงเพื่อนผู้ชายอีกคนซึ่งเป็นนักดนตรีในร้านเดียวกัน แต่เขากำลังเมา ผู้ส่งเคสเห็นท่าไม่ดี รีบจะออกจากห้องแต่ไม่ทัน เขาเข้ามากระชากแขนและขืนใจผู้ส่งเคส อีก 3 เดือนต่อมา ผู้ส่งเคสรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ บอกเขาให้ทราบ เขาก็บอกให้อยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยาและให้เอาลูกไว้ จนกระทั่งผู้ส่งเคสตั้งครรภ์ได้ 7-8 เดือน สามีคนแรกจึงพาผู้ส่งเคสไปอยู่บ้านพ่อแม่ของเขาเพื่อเตรียมคลอด

หลังคลอดลูกสาวได้เพียง 1 เดือน พ่อสามีก็เสียชีวิต สามีคนแรกได้บวชหน้าไฟให้คุณพ่อ 7 วัน แต่จู่ๆ ตอนบวช เขากลับมีอาการเสียสติ บวชได้เพียง 3 วันก็หนีออกจากการบวช หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนไป กลายเป็นคนพูดจาเพ้อเจ้ออยู่คนเดียว อยากจะนอนที่ไหนก็นอน เมื่อถามว่าเขาเป็นอะไร เขาก็บอกว่าเป็นอะไรก็ไม่รู้ แม่สามีกล่าวโทษว่าเป็นเพราะผู้ส่งเคสทำให้สามีเสียสติ แม่สามีจึงบอกให้ผู้ส่งเคสไปอยู่บ้านเพื่อนของท่านก่อน รอสามีหายแล้วค่อยกลับมาอยู่ด้วยกัน ผู้ส่งเคสโอเค แต่สามีไปเช่าบ้านอยู่เอง ผู้ส่งเคสกับลูกสาวซึ่งอายุเพียง 1 เดือนจึงแยกจากสามีคนแรกตั้งแต่วันนั้น ปัจจุบันสามีคนแรกก็ยังเสียสติอยู่

เมื่อหาบ้านเช่าได้แล้ว ผู้ส่งเคสก็ไปรับคุณแม่มาอยู่ด้วยเพื่อให้ท่านช่วยดูแลหลานสาว ต่อมาเมื่ออายุได้ 25 ปี ผู้ส่งเคสได้มาทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น ในบาร์แห่งหนึ่ง ทำงานได้ 3 วันก็เจอสามีคน ที่ 2 คบกันได้ 2 เดือน เขาก็นำเงินมาใช้หนี้ค่าเดินทางมาญี่ปุ่นให้ทั้งหมด คบกัน 3 ปีอย่างมีความสุขจึงตัดสินใจแต่งงาน ไม่นานก็ตั้งครรภ์ลูกชายเป็นครั้งที่ 2

พอคลอดลูกชายได้ 1 เดือน สามีคน ที่ 2 ก็เปลี่ยนไป เขาเริ่มตบตีผู้ส่งเคส ดื่มเหล้า เที่ยวผู้หญิง และไม่ให้เงินใช้เลย ผู้ส่งเคสทนอยู่จนลูกชายอายุ 3 ขวบ จึงตัดสินใจขโมยบัตร ATM สามี ถอนเงินได้ประมาณ 1 ล้านบาท แล้วพา ลูกชายกลับเมืองไทยทันที นำเงินนั้นไปซื้อบ้านและเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยว แต่ก็ค้าขายขาดทุน ทำงานที่ไหนก็โดนโกง ต่อมาจึงให้คนอื่นอยู่บ้านหลังนั้นฟรีๆ ส่วนตัวเองกลับไปอยู่บ้านเช่าหลังเดิมกับคุณแม่และลูกสาวคนแรก คุณครูไม่ใหญ่สงสัยว่าทรัพย์นั้นมีเชื้ออะไรติดมา

ผู้ส่งเคสอยู่เมืองไทยได้แค่ 2 ปีก็โทรไปหาสามีคน ที่ 2 ที่ญี่ปุ่น ซึ่งเขาพูดดีมาก บอกว่าเสียใจที่จากมา และร้องไห้ แต่แอบร้องไห้ตอนที่ฝนตก เขาบอกให้ผู้ส่งเคสพาลูกชายกลับมาเรียนที่ญี่ปุ่น ผู้ส่งเคสจึงกลับมาญี่ปุ่นอีกครั้ง การกลับมาครั้งนี้แม่สามีดีขึ้นมาก เพราะขาดผู้ช่วยไปนาน 2 ปี จากที่เคยเกลียดชังกลับมาเอาใจใส่ผู้ส่งเคสและหลานชายมากขึ้น ส่วนสามีก็หันกลับมาเอาใจใส่เหล้ามากขึ้น เที่ยวบ้าง แต่ก็ยังให้เงินใช้นิดหน่อย เรื่องอื่นเขาจะเฉยเมย ไม่เอาใจใส่ แม้แต่ตอนผู้ส่งเคสปวดป่วย บางครั้งเมาแล้วจะโมโหร้าย ทำร้ายทุบตีผู้ส่งเคสบ่อยๆ บางครั้งก็ใช้บุหรี่จี้แขน ผู้ส่งเคสเครียดมาก เกือบฆ่าตัวตายพร้อมลูกชาย แต่พอคิดถึงคุณแม่ที่แก่แล้วกับลูกสาวที่เมืองไทยว่าจะอยู่กันอย่างไร จึงได้แต่ อดทนเรื่อยมา

แล้ววันที่ชีวิตพลิกผันในทางที่ดีก็มาถึง เมื่อผู้ส่งเคสไปบ้านเพื่อนแล้วได้พบกับ DMC ท่านมี DMC เป็นที่พึ่ง เป็นกำลังใจให้ยืนหยัดสู้ต่อ จึงสวดมนต์ นั่งสมาธิ ตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอนผ่านจอ DMC ทุกวัน หลังนั่งสมาธิก็แผ่เมตตาให้สามี ผลคือสามีพูดจาดีขึ้น ที่สำคัญผู้ส่งเคสสามารถหักดิบเลิกดื่มเหล้าได้ เพราะได้ดูจานดาวธรรมและเรียนฝันในฝันวิทยา คุณครูไม่ใหญ่เตือนให้เลิกเหล้าก่อนสาย

เรื่องที่แปลกสำหรับผู้ส่งเคสคือมักปวดหัวมากคล้ายไมเกรน เป็นมาตั้งแต่ 7 ขวบจนปัจจุบัน อีกทั้งเวลาเห็นต้นไม้ใหญ่ขนาด 5-10 คนโอบ ก็จะกลัวจนตัวสั่น หายใจไม่ออก เป็นมาตั้งแต่ 2 ขวบ นอกจากนี้ ตั้งแต่โตเป็นสาว ทาลิปสติกไม่ได้ เกือบทุกครั้งที่ทา ไม่ว่ายี่ห้อไหน ชนิดไหน ทายังไม่ทั่วปากก็แทบขาดใจตาย เรื่องนี้เป็นที่มาของชื่อ Case Study

ลูกสาวคนแรกของผู้ส่งเคสตั้งแต่แรกเกิดมีทรวงอกตั้งเต้าขนาดเท่าเด็ก 11 ขวบ หมอบอกว่าเกี่ยวกับฮอร์โมนผิดปกติ รักษา 6 เดือนก็หาย หลังจากนั้นยังป่วยด้วยโรคประหลาดตอนอายุ 1 เดือน คือโรคหัวเราะหรือร้องไห้แล้วไม่ค่อยหยุดเหมือนคนทั่วไป ถ้ามีเหตุให้หัวเราะ เช่น คุยสนุกสนาน หัวเราะพร้อมคนอื่น แต่เมื่อคนอื่นหยุด ลูกสาวจะยังหัวเราะต่ออีกครึ่งชั่วโมง ต่อมาลดเหลือ 15 นาที เพราะมีคนมาช่วยเปลี่ยนอารมณ์หรือเบี่ยงเบนความสนใจจึงค่อยๆ ชะลอ อาการร้องไห้ก็เป็นแบบเดียวกัน ปัจจุบันอายุ 20 ปี ก็ยังเป็นอยู่แต่ไม่บ่อยเท่าตอนเด็ก

ลูกชายคน ที่ 2 ตอนคลอดได้ 1 เดือนก็เป็นโรคประหลาด อาเจียนทุกคืนตอนเห็นหน้าผู้ส่งเคส แสดงท่าทางหวาดกลัวมาก เห็นผู้ส่งเคสแล้วหลับตาปี๋ เบือนหน้าหนี ไม่ยอมหันมามอง ปัจจุบันอายุ 8 ขวบแล้ว ก็ยังร้องไห้อาเจียนอยู่ แต่อาการเหลือเดือนละครั้ง

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน เลี้ยงหมูเลี้ยงปลาไว้ขายซึ่งต้องฆ่าตอนหลัง และมาเปิดบ่อนการพนันอีก คุณพ่ออยู่กับแม่เลี้ยงและลูกคนอื่นๆ ตั้งแต่ผู้ส่งเคสเล็กๆ จึงไม่ค่อยใกล้ชิด ทราบภายหลังว่าคุณพ่อเสียชีวิตแล้วเมื่อปี 2545 อายุ 72 ปี แต่ไม่ทราบสาเหตุการเสียชีวิต คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนใจดี ชอบทำบุญในพระพุทธศาสนา ปัจจุบันอายุ 81 ปี มีอาการปวดเข่าเพราะเป็นโรคเก๊าท์ และหลังผ่าตัดมะเร็งเต้านม ก็มีอาการท้องใหญ่ขึ้นผิดปกติเหมือนคนท้อง 8-9 เดือน เป็นมานาน 7 ปีแล้วโดยไม่มีอาการปวด

(จำนวนอักษรประมาณ 2800 ตัวอักษร)