EP.596 ฉันเกลียดผู้ชายทุกคน

ผู้ส่งเคสได้มีโอกาสเข้าวัดพระธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย เมื่อปีพุทธศักราช 2538 และได้กราบสนทนาธรรมกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ทำให้รู้สึกซาบซึ้งและเกิดความเคารพเลื่อมใส จากนั้นผู้ส่งเคสก็ได้สร้างบุญกับทางวัดมาอย่างต่อเนื่อง ด้วยความตั้งใจอย่างแรงกล้าว่า จะช่วยขยายจานดาวธรรมให้ได้มากที่สุด ท่านคุณครูไม่ใหญ่บอกว่า นี่คือการขยายความรู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมากเพราะคนยังไม่รู้เรื่องภพชาติ กฎแห่งกรรม บาปบุญ คุณโทษ นรก สวรรค์ เพราะเราทุกคนยังอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ซึ่งถ้าดำเนินชีวิตผิดพลาด อบายก็รออยู่ ด้วยความตั้งใจเช่นนี้ ผู้ส่งเคสจึงได้ปวารณาตัวที่รัฐโคโลราโดว่า หากใครสนใจติดจานดาวธรรม แต่ขาดแคลนปัจจัย ผู้ส่งเคสขอเป็นเจ้าภาพติดจานให้เองเลยทีเดียวจ้า

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวชีวิตที่แสนรันทดแต่ก็มีแง่มุมที่ดีในภายหลัง คุณพ่อของผู้ส่งเคสรับราชการเป็นหัวหน้ากองสรรพสามิต ท่านมีรูปหล่อ หน้าตาดี พูดจาดี มีเสน่ห์ แต่ก็เจ้าชู้มาก ท่านมีภรรยาใหม่ไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ย้ายไปรับราชการ ทำให้มีลูกมากมายหลายคนจนผู้ส่งเคสนับพี่น้องต่างมารดาไม่ถูกเลย แม้แต่คุณแม่ของผู้ส่งเคสเองก็ไม่ทราบว่าเป็นภรรยาคนที่เท่าไหร่ของคุณพ่อ คุณพ่อชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่เป็นประจำ จึงเสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งเมื่ออายุ 46 ปี ท่านคุณครูไม่ใหญ่เล่าเสริมว่า ที่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่เพราะมีคนขาย มีคนส่งเสริมการขาย มีนายแบบนางแบบโฆษณา และที่สำคัญคือมีผู้ผลิต

คุณแม่ของผู้ส่งเคสก่อนจะมาแต่งงานกับคุณพ่อ เคยแต่งงานมาแล้วและมีลูกสาวติดมา 1 คน คุณแม่เป็นคนใจดี มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือทุกคนโดยไม่เลือกหน้า ท่านช่วยเหลือดูแลเด็กนักเรียนต่างจังหวัดหลายคนที่เข้ามาเรียนในเมืองอุทัยธานี ทั้งเรื่องอาหาร ที่อยู่ คุณแม่ล้มป่วยและเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 35 ปี ขณะที่ผู้ส่งเคสยังเล็กมาก จึงจำไม่ได้ว่าป่วยเป็นโรคอะไร

หลังจากคุณแม่เสียชีวิต คุณยายก็มารับผู้ส่งเคสไปเลี้ยงเมื่ออายุได้ 8 ขวบ คุณยายให้ความรักความอบอุ่นเป็นอย่างดี ทำให้ผู้ส่งเคสผูกพันและรักคุณยายมาก ที่สำคัญคือคุณยายเป็นคนใจบุญ ทุกวันพระต้องไปถืออุโบสถศีลที่วัดเป็นประจำ เมื่อผู้ส่งเคสอายุได้ 12 ปี คุณยายก็เสียชีวิตด้วยโรคชราอายุ 65 ปี

ผู้ส่งเคสจึงต้องย้ายไปอยู่กับคุณพ่อ คุณพ่อย้ายไปรับราชการที่จังหวัดตาก ผู้ส่งเคสก็ย้ายโรงเรียนตามไปด้วย เมื่อคุณพ่ออยู่ว่างๆ ท่านก็มีภรรยาใหม่ ซึ่งเป็นคนรับใช้ในบ้าน ผู้ส่งเคสรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและรับไม่ได้ แต่คุณพ่อกลับคิดว่าดีกว่าอยู่ว่างๆ และให้สิทธิพิเศษกับภรรยาใหม่ หากมีคนมาเยี่ยมบ้าน เธอจะถูกเรียกว่า "คุณนายเล็ก" ซึ่งทำให้เธอชื่นอกชื่นใจออกนอกหน้า คุณพ่อเริ่มดุด่าและลงไม้ลงมือกับผู้ส่งเคส และยังบังคับให้ผู้ส่งเคสเรียกภรรยาใหม่ว่า "แม่เล็ก" เหมือนที่คนอื่นเรียก "คุณนายเล็ก" ผู้ส่งเคสจึงเครียดมาก ไม่ต้องการอยู่กับคุณพ่ออีกต่อไป ในใจทั้งโกรธและเกลียดคุณพ่อมาก

ครั้งหนึ่ง ผู้ส่งเคสปิดภาคเรียน 3 เดือน พี่สาวคนโตซึ่งเพิ่งแต่งงานใหม่ได้ส่งข่าวมาชวนไปเที่ยวบ้านที่จังหวัดชัยนาท ขณะนั้นผู้ส่งเคสอายุ 14 ปี จึงขออนุญาตคุณพ่อไปเยี่ยมพี่สาวและพักอยู่ที่นั่น 2 เดือน พี่สาวจัดที่พักให้ผู้ส่งเคสนอนห้องเดียวกับพี่สาวและพี่เขย แต่คนละมุมห้อง มีอยู่คืนหนึ่งขณะที่พี่สาวหลับสนิท สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น พี่เขยเข้าห้องน้ำตอนดึก แล้วเข้าผิดที่มาจู่โจมกระทำกับผู้ส่งเคสขณะที่ไม่ทันตั้งตัว ผู้ส่งเคสเสียใจมาก ร้องไห้ กังวลว่าจะตั้งท้องหรือไม่ หรือพี่สาวจะรู้ไหม พี่เขยทำเช่นนี้ถึง 2 ครั้ง ทำให้ผู้ส่งเคสเกลียดการกระทำของเขามาก เกลียดจนกระทั่งเกลียดชังผู้ชายทุกคนเลย ผู้ส่งเคสคิดว่าพี่สาวน่าจะเห็นการกระทำของพี่เขยตลอดมา เพราะเธอดูอึดอัดใจ บางครั้งทะเลาะกับพี่เขย และคอยจับพี่เขยแยกออกจากผู้ส่งเคส เหมือนเธอจะทนไม่ไหว จึงสั่งให้ผู้ส่งเคสกลับบ้านไปหาคุณพ่อที่ตาก

ผู้ส่งเคสไม่ต้องการกลับบ้าน จึงแวะไปหาคุณป้าที่จังหวัดอุทัยธานีเพื่อรับมรดกของคุณยาย ขณะนั้นยังไม่บรรลุนิติภาวะ จึงรับมรดกส่วนของคุณแม่เองไม่ได้ ต้องให้คุณพ่อมารับแทน คุณพ่อให้เงินผู้ส่งเคสไว้ใช้ 1 ก้อน แต่ท่านไม่ทราบว่านั่นเป็นการพบกันครั้งสุดท้ายระหว่างผู้ส่งเคสกับท่าน ผู้ส่งเคสตัดสินใจออกร่อนเร่พเนจรหางานทำไปอยู่กับคนรู้จัก ทำงานลำบากแค่ไหนก็ทำทุกอย่างเพื่อเลี้ยงตัวเอง ในใจลึกๆ รู้สึกผิดหวังในตัวคุณพ่อและพี่เขยมาก ทำให้เกลียดผู้ชายไปโดยปริยาย และไม่คิดจะกลับบ้านไปหาใครอีกเลย ขณะนั้นผู้ส่งเคสใช้ชีวิตเสเพลเหมือนคนหมดหวัง หมดสิ้นทุกสิ่ง ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ยาบ้า ยาอี ซ้ำร้ายยังเปลี่ยนผู้ชายควงตลอด 7 วัน ไม่เคยซ้ำหน้า เที่ยวไปวันๆ มีผู้ชายให้เลือกมากมาย แต่ในใจเกลียดผู้ชายมาก ไม่ต้องการจริงจังหรือผูกพันกับใคร เห็นผู้ชายเจ็บปวดเพราะการกระทำของผู้ส่งเคสแล้วรู้สึกสะใจ ได้เงินจากผู้ชายเยอะมาก ใครชวนไปไหนก็ไป ชวนทำอะไรก็ทำ

เมื่ออายุ 17 ปี ผู้ส่งเคสตั้งครรภ์โดยไม่รู้ตัวและไม่รู้ว่าใครคือพ่อของเด็กในท้อง โชคดีได้รู้จักกับทหารชาวอเมริกันคนหนึ่ง เขาชวนไปอยู่ด้วยและให้เงินไว้ใช้ ทหารคนนี้ใจดีมาก เลี้ยงดูอย่างดี จัดเตรียมหาหมอ พยาบาลมาดูแล พร้อมทำคลอดที่บ้าน เมื่อคลอดลูกสาวก็ยังจ้างพยาบาลมาดูแลอีกด้วย เขายังห่วงใยผู้ส่งเคสและลูกสาวอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ซาบซึ้งใจมาก แต่เขามีครอบครัวแล้ว แม้เขาจะดีแค่ไหน ผู้ส่งเคสก็ไม่ต้องการทำให้ครอบครัวเขาแตกแยก จึงตัดสินใจยกลูกสาวให้กับพยาบาลคนนั้น พร้อมทั้งให้เงินจำนวนหนึ่งเป็นค่าตอบแทน พยาบาลและสามีแต่งงานมาหลายปีไม่มีลูก ยินดีรับลูกสาวของผู้ส่งเคสไปเลี้ยงด้วยความเต็มใจ ครั้งสุดท้ายก่อนจากไป ผู้ส่งเคสบอกพยาบาลว่า "ฝากลูกด้วยนะ ช่วยดูแลแทนหนูด้วย" ส่วนตัวเองก็หนีเข้ากรุงเทพฯ ทิ้งทหารอเมริกันคนนั้นไปเลย

ถึงกรุงเทพฯ ผู้ส่งเคสสมัครงานและสอบสัมภาษณ์เข้าทำงานทันที เป็นงานราชการในทหารทัพอเมริกันที่ใหญ่มาก ได้รู้จักกับทหารอเมริกันคนหนึ่ง เขาชอบผู้ส่งเคสมากจึงขอแต่งงาน ผู้ส่งเคสก็ตกลงแต่งงานทันที สามีถูกส่งไปประจำการที่ประเทศอังกฤษ บริษัทเดิมที่ผู้ส่งเคสทำงานอยู่มีสาขาทั่วโลก จึงย้ายตามสามีไป และมีโอกาสเรียนหนังสือในระดับไฮสคูล จนจบปริญญาตรีที่อังกฤษ สามีถูกเรียกตัวกลับเมืองไทย ไปประจำการที่อู่ตะเภา ผู้ส่งเคสตามมาด้วย มีโอกาสออกติดตามหาลูกสาวที่ฝากไว้กับพยาบาลเมื่อหลายปีก่อน แต่ก็หมดหวัง ไม่พบใครเลย ไม่มีแววว่าจะพบจนถึงทุกวันนี้

สามีถูกเรียกตัวกลับไปอเมริกา มาอยู่ที่รัฐนิวเม็กซิโก ผู้ส่งเคสตามไป มีโอกาสเรียนจบปริญญาตรีอีก 1 ใบ และเรียนต่อปริญญาโทที่นี่ ระหว่างเรียนโท มีหนุ่มนักศึกษาไทยรุ่นน้องหลายคนอายุน้อยกว่าหลายปีมาตามจีบ มีคนหนึ่งแม้รู้ทั้งอดีตปัจจุบันของผู้ส่งเคสแล้วก็ไม่เคยรังเกียจ รับได้ทุกอย่าง สามีชาวอเมริกันทราบเรื่องจึงกล่าวหาว่าผู้ส่งเคสมีชู้ เกิดความระแวง ทะเลาะกันรุนแรง สามีประชดด้วยการมีผู้หญิงใหม่ ผู้ส่งเคสจึงขอแยกทางเด็ดขาด เช่าอพาร์ตเมนต์อยู่ลำพัง ตกลงเป็นแฟนกับหนุ่มนักศึกษาไทยคนนั้น คบกันจนเรียนจบโท เขาขอแต่งงาน แต่ผู้ส่งเคสก็ต้องพบความผิดหวังอีกครั้ง เมื่อญาติพี่น้องฝ่ายชายไม่ยอมรับผู้หญิงอย่างผู้ส่งเคส ทำให้ต้องปฏิเสธการแต่งงาน

จากนั้นผู้ส่งเคสทำงานที่เดิมไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพบรักอีกครั้งกับนายทหารหนุ่มอเมริกันที่อายุน้อยกว่าหลายปี เขาย้ายมาประจำการที่นิวเม็กซิโก เขาเป็นคนดี ช่วยเหลือทุกอย่าง คบกันได้ 4 เดือน จึงตกลงแต่งงานกัน และเขาคือสามีคนปัจจุบัน เขาเป็นคนดี

ต่อมาผู้ส่งเคสมีอาการปวดท้องแต่ไม่รุนแรงมาก ไปพบแพทย์ ผลตรวจพบว่าตั้งครรภ์ที่ปีกมดลูกข้างขวาได้ 3 เดือนแล้ว ต้องรีบผ่าตัดด่วน ไม่เช่นนั้นครรภ์จะแตกและอาจเสียชีวิต หมอจึงตัดปีกมดลูกข้างขวาทิ้ง ไม่นานผู้ส่งเคสก็มีอาการปวดท้องเช่นเคยอีก ไปพบแพทย์อีกครั้ง ผลตรวจพบว่าตั้งครรภ์ครั้งที่ 2 ที่ปีกมดลูกข้างซ้ายได้ 2 เดือนแล้ว คุณหมอก็ต้องตัดปีกมดลูกข้างซ้ายทิ้งอีก เนื่องจากตั้งครรภ์นอกมดลูกถึง 2 ครั้ง ทำให้ผู้ส่งเคสไม่สามารถมีลูกได้อีกเลยนับแต่นั้น

สามีคนปัจจุบันเป็นคนดี แต่ชอบล่าสัตว์เป็นชีวิตจิตใจ เขาเคยถูกผ่าตัดหัวเข่าทั้ง 2 ข้าง