EP.805 ทำไม้ ทำไม ทำไม

ผู้ส่งเคส ท่านนี้ เล่าเรื่องราวชีวิตของท่านที่เริ่มต้นมาจากคำถาม คำถามที่ผุดขึ้นมาตั้งแต่ยังเด็กว่า "ทำไมคนเราจึงแตกต่างกัน" คำถามนี้เป็นเหมือนแรงขับเคลื่อนชีวิตของท่าน ชีวิตวัยเด็กของท่านที่จังหวัดสงขลาต้องอยู่อย่างยากลำบาก พ่อแม่ทำนาแต่ยิ่งทำยิ่งจน ต้องเปลี่ยนไปเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ มีหนี้สินท่วมหัวกว่า 2 ล้านบาท ท่านเป็นลูกคนสุดท้อง อายุ 8 ขวบ คำถาม "ทำไม" เต็มหัวไปหมด ทำไมต้องช่วยทำงานบ้าน ทำไมบ้านจน ทำไมคนอื่นได้เล่น ทำไมความรู้ความสามารถคนไม่เท่ากัน ท่านได้รับคำแนะนำว่าต้องเรียนสูงๆ จึงจะรู้คำตอบ คำแนะนำนี้ผลักดันให้เด็ก ป.5 คิดหาหนทางไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ

แรงขับจากคำถามว่าทำไมคนเราจึงต่างกัน และคำแนะนำเรื่องการศึกษา ทำให้ผู้ส่งเคสพยายามหาทางไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ แม้พ่อแม่จะไม่อนุญาตเพราะไม่มีเงินและยังเด็ก ท่านจึงหาช่องทางไปอยู่กับหลวงลุงที่เป็นญาติที่วัดในนนทบุรีจนสำเร็จ แต่เพียงปีเดียวหลวงลุงก็ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสที่พัทลุง ทำให้ท่านต้องกลับไปอยู่พัทลุงด้วย ชีวิตการเรียนที่พัทลุงบางช่วงลำบากมาก ต้องเดินทางไปกลับวันละ 140 กิโลเมตร และต้องย้ายที่อยู่บ่อยครั้งกว่า 30 ครั้ง แต่ท่านก็ยังพยายามจนจบ ปวช. และสอบติดสถาบันพระจอมเกล้าพระนครเหนือ กรุงเทพฯ ท่านเลือกเรียนภาคค่ำเพื่อที่จะได้ทำงานหาเงินเป็นค่าเช่าห้อง ค่าเล่าเรียน

หลังเรียนจบด้วยหัวใจที่สั่งให้ลุย ท่านได้เข้าทำงานที่บริษัทดัง แต่ด้วยความเป็นคนคิดใหญ่ทำใหญ่ ท่านไม่หยุดแค่นั้น วันหยุดเสาร์อาทิตย์ท่านจะไปซื้อเสื้อผ้าที่สำเพ็ง โบ๊เบ๊ แล้วส่งไปเปิดร้านขายที่ภาคใต้ จ้างคนดูแล ภายใน 3 เดือนร้านของท่านก็ดังที่สุดในสงขลา ท่านยังคงทำงานและเรียนต่อ แม้จะเหนื่อยแต่คำถามในใจก็ยังคงอยู่ เมื่อเรียนจบ ท่านก็ตัดสินใจออกจากงานด้วยความมั่นใจที่จะทำสิ่งที่แตกต่าง ท่านเปิดโรงเรียนกวดวิชาสำหรับนักเรียนสายอาชีวะเพื่อสอบเข้าคณะวิศวะ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่มีใครทำในขณะนั้น ถือเป็นโอกาสทอง ท่านเปิดแห่งแรกที่หาดใหญ่ ด้วยความสามารถในการถ่ายทอด เด็กๆ แห่มาเรียนกว่า 300 คน ท่านเตรียมขยายสาขา แต่แล้วทีมงานซึ่งเป็นรุ่นพี่กลับแยกตัวไปเปิดโรงเรียนแข่ง ท่านรู้สึกสะดุ้งแต่ไม่ยอมแพ้ หาทีมงานใหม่ ขยายสาขาไปทั่วประเทศถึง 15 แห่ง การทำงานหนักทำให้ท่านเป็นโรคหอบ หอบทรัพย์ทันที ความรุ่งเรืองอยู่ได้ 2 ปีก็สะดุดอีกครั้ง ทีมงานดังแล้วก็แยกวงอีก ด้วยหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ ท่านกลับมาคิดใหม่ ทำใหม่ คำถาม "ทำไมเราถึงไม่สำเร็จเหมือนคนอื่น" "ทำไมเราต่างจากคนที่สำเร็จ" กลับมาอีกครั้งอย่างจริงจัง ท่านเริ่มมองหาคำตอบว่าจะ "ก๊อปปี้ความสำเร็จ" ของคนอื่นมาใส่ในตัวเราได้อย่างไร ท่านคิดว่าความสำเร็จคงต้องไขว่คว้ามาเอง

ท่านกลับไปเรียนต่อปริญญาโทอีกครั้ง แต่หลักสูตรยังไม่ตรงใจ จนได้ยินข่าวหลักสูตรการพูด ท่านคิดว่าน่าจะเรียนไว้ก่อนจึงเลือกเรียนศิลปะการพูด เมื่อเรียนจบอาจารย์ที่สอนท่านเสียชีวิตและสถาบันเชิญท่านไปเป็นอาจารย์สอนแทน ท่านมีลูกศิษย์เป็นผู้ใหญ่ที่ทำงานในสำนักพระราชวัง ลูกศิษย์ท่านนี้เชิญท่านไปอบรมข้าราชการ ทำให้ท่านเริ่มค้นหาหลักสูตรพัฒนาคนเพิ่มเติม เดินทางไปเรียนรู้ต่างประเทศ ท่านคิดว่าใกล้จะได้คำตอบแล้วว่าจะก๊อปปี้ความสำเร็จคนได้อย่างไร ท่านยังศึกษาการทำงานของสมองเพื่อจะก๊อปปี้สมองคน แต่เมื่อเรียนรู้ต่อไปก็พบว่าการพัฒนาคนไม่ใช่แค่เรื่องกายกับสมอง แต่ลึกไปถึงเรื่องจิต ท่านได้เรียนรู้แนวคิดของที่ปรึกษาจิตของประธานาธิบดีและวิทยากรระดับโลก รับรู้แนวคิดการโปรแกรมความสำเร็จให้จิตหลายอย่าง เช่น ทำใจสงบ นึกจินตนาการว่าสำเร็จแล้ว ท่านนำหลักสูตรมาอบรม มีคนเห็นแวว ชวนไปเป็นที่ปรึกษาและกรรมาธิการในรัฐสภา

จากลูกชาวนา ท่านเกิดแนวคิดว่าถ้ามีอำนาจ งานพัฒนาคนจะไม่สะดุด จึงคิดจะไปเป็นนายกรัฐมนตรี แต่ก็เปลี่ยนใจเพราะเห็นว่าตำแหน่งนั้นชั่วคราว แต่งานพัฒนาคนต้องทำต่อเนื่อง จึงย้อนกลับมาเปิดศูนย์อบรมหลักสูตร Leadership within และฝึกผู้ประกอบการ โดยร่วมกับอดีตผู้บริหารบริษัทฟิลิปจากเนเธอร์แลนด์ที่ซื้อหลักสูตรราคาล้านบาทมาเปิดในไทย แต่ไม่สำเร็จเพราะปัญหาภาษา ผู้บริหารชาวเนเธอร์แลนด์ถอนตัวไป ท่านจึงนำหลักสูตรมาแปลเป็นไทยและเปิดอบรมต่อ แม้จะมีคนมาเรียนบ้างแต่ก็ยังไม่สำเร็จเท่าที่ควร ท่านจึงเริ่มสงสัยว่าอะไรกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ

จนวันหนึ่ง มีกลุ่มผู้นำบุญมาอบรมกับท่านทั้งครอบครัว พวกเขาได้ฟังท่านพูดเรื่อง กาย สมอง จิต และ ศีล สมาธิ ปัญญา จึงรอคุยกับท่านและชวนไปศึกษาต่อ ฝึกสมาธิที่วัดพระธรรมกาย ท่านได้มาวัด ฝึกสมาธิ ชมมหาธรรมกายเจดีย์ ทำให้เข้าใจวัดมากขึ้น และคิดจะช่วยวัด ทำวัดให้เป็นโรงเรียนวิถีพุทธ เบ้าหลอมมนุษย์แห่งอนาคต ท่านได้ดูประวัติคุณยายอาจารย์ เห็นภาพแล้วรู้สึกคุ้น ซึ้งจนน้ำตาไหล อยากช่วยท่าน มีเสียงคุณยายอาจารย์ดังขึ้นในจิตว่า "ถึงเวลาแล้ว ไปช่วยหลวงพ่อ หลวงพ่อรออยู่" ท่านงง แต่ก็แต่งตัวขับรถไปวัดทันที เมื่อไปถึงได้พบหลวงพ่อจริง ท่านกราบหลวงพ่อและบอกว่าคุณยายให้มาช่วยหลวงพ่อ หลวงพ่ออนุโมทนา ท่านได้ติดจานดาวธรรมและขึ้นไปนั่งสมาธิที่มหาธรรมกายเจดีย์ จนเห็นองค์พระ และคำตอบจากคำถามมากมายทั้งชีวิตก็บังเกิดขึ้นราวกับดอกบัวบานสะพรั่ง ท่านรู้แล้วว่าบุญนั่นเองคือเบื้องหลังชีวิตทุกชีวิต กรรมจัดสรรให้เป็นไป ไม่มีใครก๊อปปี้ใครได้ถ้าไม่มีบุญรองรับ และจะมีบุญรองรับได้ก็ต้องทำบุญ