EP.271 แนะนำให้ทำแท้ง

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้ส่งเคสยังเล็ก คุณพ่อซึ่งเป็นคนจีน ไม่ทำบุญและมักขัดขวางคุณแม่ไม่ให้ทำบุญ แต่เมื่อโตขึ้น ผู้ส่งเคสก็เห็นคุณพ่อเริ่มทำบุญบ้าง โดยเฉพาะการเป็นกรรมการทอดกฐิน. คุณพ่อเป็นคนขี้โมโห ปากร้าย แต่ใจดี ซื่อสัตย์ และมีเมตตา ชอบช่วยเหลือคนตกยาก. คุณแม่เริ่มสนใจทำบุญ สวดมนต์ ฟังเทศน์ นั่งสมาธิ ตั้งแต่อายุ 29 ปี และได้บวชชีพราหมณ์ตั้งแต่อายุ 46 ปีจนเสียชีวิตเมื่ออายุ 50 ปี คุณแม่มีลักษณะที่เรียกว่า "มีองค์" และเริ่มรับประทานอาหารมังสวิรัติเมื่ออายุ 43 ปี ต่อมาเปลี่ยนเป็นทานวันละมื้อ และสุดท้ายทานแต่ผลไม้วันละมื้อ ทำให้ร่างกายอ่อนแอลง แต่ก็ยังคงใส่บาตร สวดมนต์ นั่งสมาธิทุกวัน.

ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องเผชิญกับบททดสอบหลายครั้ง ตั้งแต่คุณแม่ที่ร่างกายอ่อนแอลงจากการทานอาหารและล้มป่วยเข้าห้อง ICU อยู่ 15 วันก่อนจะจากไปด้วยอาการหลายอย่าง ทั้งเกล็ดเลือดและหัวใจ เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2532 ผู้ส่งเคสได้ทำบุญอุทิศให้คุณแม่เป็นครั้งคราว.

ต่อมา ผู้ส่งเคสเองก็ป่วยหนักขณะตั้งครรภ์ได้ 5 เดือน ความดันขึ้นสูง เส้นเลือดในสมองตีบชั่วคราวทำให้ตาบอดไป 2 วัน ตัวบวมน้ำ ผิวหนังปริแตก. แพทย์เจาะเลือดเจาะไขสันหลังตรวจแต่ก็หาสาเหตุไม่ได้ สุดท้ายลูกในครรภ์ก็แท้งไป.

สามปีต่อมา ในปี 2540 บริษัทที่ทำงานล้มละลาย ทำให้ผู้ส่งเคสตกงานโดยไม่ได้รับเงินใดๆ. หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสก็ตั้งครรภ์ลูกแฝด แต่เมื่อลูกอายุได้ 5 เดือน สามีก็เริ่มเปลี่ยนไป ผู้ส่งเคสเสียใจมากแต่ก็เลี้ยงลูกชายทั้งสองอย่างดีที่สุด ปัจจุบันต่างคนต่างอยู่ สามีให้เงินเฉพาะค่ากับข้าวของลูก ทำให้ผู้ส่งเคสไม่มีรายได้และไม่สามารถหางานทำได้เพราะไม่มีคนเลี้ยงลูก.

ลูกชายฝาแฝดเลี้ยงง่ายแต่พูดช้า เพิ่งพูดได้ตอนอายุ 3 ขวบ ปัจจุบันอายุ 5 ขวบครึ่ง. เมื่ออายุ 4 ขวบ มีคนนำเทปคาถาชินบัญชรมาให้ เด็กๆ ชอบมาก เปิดฟังทั้งวันและขอให้แม่ท่องให้ฟังก่อนนอน. เมื่อลูกชายเข้าโรงเรียนและได้นั่งรถสามล้อ ก็พบรถคันหนึ่งติดป้ายว่า "พรุ่งนี้วันพระ วันนี้วันพระ". ต่อมาในปี 2546 เจ้าของรถคือ คุณเสถียร ได้นำหนังสืออยู่ในบุญมาให้ ทำให้เด็กทั้งสองตื่นเต้นและอยากไปวัด. พวกเขาชอบเปิดปฏิทินดูและถามถึงกิจกรรมต่างๆ ในภาพ. เมื่อเห็นกิจกรรมปีที่แล้วก็ถามว่าทำไมเราไม่ไปวัดพระธรรมกาย.

เด็กๆ เคยถามว่าทำบุญอะไรได้บุญมากที่สุด เมื่อได้รับคำตอบว่านั่งสมาธิ ก็หันมาถามแม่ว่าทำไมแม่ไม่นั่งสมาธิ. เมื่อผู้ส่งเคสเล่าให้ฟังว่าลุงเสถียรกลัวตกบุญ ต้องไปเอาบุญที่วัดทุกอาทิตย์ไม่เคยขาด เด็กๆ ก็ถามว่าแล้วเราล่ะ. ผู้ส่งเคสได้บุญสร้างพระ 300,000 องค์ไว้ 1 กอง จึงชวนลูกชายทั้งสองทำบุญ แฝดพี่มีเงิน 1,300 บาท ทำบุญ 400 บาท ส่วนแฝดน้องมีเงิน 800 บาท ทำบุญ 500 บาท ซึ่งแฝดน้องมีเปอร์เซ็นต์การทำบุญสูงกว่ามาก ทั้งที่ปกติจะหวงเงิน. เด็กๆ ไปเปิดหนังสือปฏิทินหาอาคารภาวนาและถามว่านี่ใช่ไหมที่เราจะไปสร้างพระ 300,000 องค์.

ผู้ส่งเคสได้นำเงิน 10,000 บาทที่คุณพ่อให้เมื่อเดือนมกราคม ปี 2547 ไปทำบุญหลายอย่าง รวมทั้งบุญสร้างพระ 300,000 องค์จนเงินหมด โดยที่คุณพ่อไม่ทราบ. บุญสุดท้ายที่คุณพ่อทำคือสร้างพระ 300,000 องค์ในวันมาฆบูชาที่ 5 มีนาคม 2547 เพียง 2 วันต่อมา คือวันที่ 7 มีนาคม 2547 คุณพ่อก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในวัย 80 ปี.

จากเรื่องราวทั้งหมดนี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามที่จะเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่.