EP.833 ชอบเรื่องแปลกใจ

ผู้ส่งเคสท่านนี้เล่าเรื่องราวของท่านว่า ท่านได้มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 [i] โดยมาพร้อมกับลูกชาย [i] แต่หลังจากนั้นลูกชายได้รับทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ ท่านจึงห่างวัดไปและหันไปปฏิบัติธรรมแนวทางอื่นแทน [i] จนกระทั่งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ท่านได้กลับมาปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกายอีกครั้ง [i] ในครั้งนี้ท่านมีผลการปฏิบัติธรรมที่ทำให้ประหลาดใจหลายอย่าง และรู้สึกเหมือนชีวิตมาถึงทางสองแพร่ง ไม่แน่ใจว่าจะดำเนินต่อไปในแนวทางไหนดี จึงได้กราบขอความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่ช่วยฝันในฝันให้ [i] ท่านได้บรรจงเรียบเรียงเรื่องราวของท่านและครอบครัวมาเพื่อกราบเรียนถาม [i]

ผู้ส่งเคสได้เล่าถึงคุณตาของท่านซึ่งเป็นถึงเจ้าจอมมารดาในรัชกาลที่ 5 [i] คุณตาเคยรับราชการเป็นปลัดซ้าย มีฐานะดีมาก เป็นที่เกรงใจของผู้คน [i] มีทาสใช้งานมากมาย และมีที่ดินสวนจำนวนมากในอำเภอพยุหคีรี จังหวัดนครสวรรค์ [i] เมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้น คุณตาได้ยกที่ดินบางส่วนให้ทำเป็นถนนเพื่อให้ชาวบ้านสัญจรได้ [i] คุณตาชอบให้หลานๆ อ่านทศชาติชาดกให้ฟัง โดยท่านจะนอนมือพาดหน้าผากฟังอย่างมีความสุข [i]

เมื่อคุณตาป่วยหนักใกล้เสียชีวิต ท่านได้เรียกหาผู้ส่งเคส [i] ผู้ส่งเคสเดินทางไปจนใกล้ถึงบ้านคุณตา ก็มีใบตาลหล่นลงมาโดน และได้ยินเสียงแว่วคล้ายพระสวดมนต์ เหมือนเป็นลางบอกเหตุ [i] เมื่อขึ้นไปถึงบ้าน คุณตาบอกให้พาหลานเล็กๆ ออกไปไกลๆ ก่อน อย่าให้เด็กๆ มาเสียงดัง เดี๋ยววิญญาณตาจะไปแขวนตามต้นไม้ (น่าจะเป็นข้ออุปมา) [i] เมื่อเด็กๆ ออกไปแล้ว คุณตาบอกว่าท่านจะตายแบบ "ตายขึ้น" คือขาจะเย็นเฉียบก่อน แล้วแข็ง ไล่ขึ้นมาถึงตัว [i] รู้สึกเหมือนถูกความตายกัดกินทีละน้อย [i] สักพักท่านบอกทุกคนว่าจะไปแล้ว เพื่อนของคุณตาที่อยู่ด้วยก็เตือนให้พุทโธไว้ [i] คุณตาพยักหน้าแล้วบอกว่าความตายขึ้นมาถึงหัวใจแล้ว ขอขอน้ำกินหน่อย [i] ท่านผ่านช่วงที่เจ็บปวดได้ 3 เฮือก ขอ้น้ำกิน 2 ครั้ง แล้วก็สิ้นใจ [i] คนแก่บอกว่า "ไฟธาตุแตกแล้ว" [i] คุณตาเสียชีวิตเมื่ออายุเกือบ 90 ปี [i]

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าถึงคุณยาย ซึ่งท่านเคยเล่าว่าตอนอายุประมาณ 40 กว่าปี ขณะที่กำลังป่วยหนัก มีคนร่างโต 3 คนมากระชากลากตัวท่านออกจากร่าง ลากผ่านป่ารกหนามตำเต็มตัว [i] ท่านอ้อนวอนขอชีวิต แต่คนเหล่านั้นไม่ฟัง ยังคงลากคุณยายไปถึงที่แห่งหนึ่งเพื่อรายงานตัวที่โต๊ะ [i] แต่โต๊ะนั้นบอกว่า "ไม่ใช่" ให้ไปอีกโต๊ะ [i] ไปอีกโต๊ะก็บอก "ไม่ใช่" เช่นกัน [i] ไปทุกโต๊ะก็ได้รับคำตอบว่า "ไม่ใช่" [i] สักพักหัวหน้าของคนเหล่านั้นก็บอกว่า "ไม่ใช่คนนี้ ให้เอาไปคืน" เหมือนเอามาผิดตัว [i] ตอนนั้นคุณยายเห็นคนที่ตายแล้วหลายคนที่ท่านคุ้นเคยนั่งอยู่ที่นั่น [i] ท่านสงสัยว่าพรรคพวกเหล่านั้นไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร [i] จากนั้นคนร่างโต 3 คนก็ดึงคุณยายกลับ [i] คุณยายยังหันรีหันขวางดูเพื่อนๆ [i] พวกนั้นดึงให้ท่านวิ่งกลับ แทบจะวิ่งไม่ไหว [i] เมื่อมาถึงร่างท่าน พวกนั้นบอกให้ท่านเข้าร่างเดี๋ยวนี้ [i] คุณยายบอกว่าเข้าไม่ได้เพราะร่างแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ [i] พวกนั้นบอกมีทางลัด แล้วก็ใช้เท้าถีบส่ง [i] คุณยายก็เข้าร่างไป [i] คุณยายตายไป 3 วันจึงฟื้น [i] ความตายครั้งนั้นทำให้ท่านซึ้งถึงการมีชีวิตอยู่ [i] ท่านจึงรีบทำบุญทำทาน ตักบาตรทุกเช้า ถวายข้าวพระทุกวัน ไปวัดเป็นประจำ [i]

ผู้ส่งเคสสังเกตเห็นว่าผู้เฒ่าที่ไปวัดในสมัยนั้นทำสมาธิโดยการนั่งพับเพียบ ก้มตัวลงกับหมอนไม้กลมๆ ที่พันผ้าไว้ ประนมมือคล้ายหมอบกราบ ก้มหน้าสวดบริกรรม [i] ซึ่งไม่เหมือนการนั่งสมาธิในสมัยนี้ [i] คุณยายเสียชีวิตครั้งที่สองเมื่ออายุ 80 ปี [i]

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงคุณป้าของท่าน ตอนเด็กคุณป้าเป็นโรคชัก พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง หาข้าวกินเองไม่ได้ หกเลอะเทอะ เหมือนคนปัญญาอ่อน ทั้งที่หน้าตาเหมือนคนปกติ [i] กลางคืนคุณป้าจะไม่นอน ได้แต่มองฟ้า พูดว่า "ลงมา ลงมาเลย โอ้ สวยจัง มาแล้วเหรอ" บ้าง [i] บางทีก็พูดเพราะ บางทีก็ด่า ไล่ แล้วก็โอ๋กลับมา [i] แม้มีอาการเช่นนี้ คุณป้ากลับอดทนต่อความเจ็บปวดได้ดีมาก [i] เคยถูกตะขอเหล็กฝังในเท้าทั้งสอง คุณตาต้องใช้มีดลนไฟกรีดเท้าสดๆ เอาตะขอออก [i] คุณป้าไม่ร้องเลย กัดฟัน กำมือแน่น [i] คุณตาเอาเกลือยัดใส่แผลไม่ให้เน่า [i] คุณป้าไม่ร้อง ไม่สลบ แค่กระโดดเหยงๆ [i] คุณป้าเสียชีวิตเมื่ออายุ 72 ปี [i]

ตัวผู้ส่งเคสเอง ตอนเด็กอายุประมาณ 2 ขวบ ป่วยหนัก ท้องอืด ท้องป่อง จนหายใจไม่ออก [i] ตาเหลือก หมอคนหนึ่งบอกว่าเด็กกำลังจะไปแล้ว [i] แต่รักษาด้วยภูมิปัญญาชาวบ้าน โดยใช้สบู่เหลาๆ สวนทวาร [i] อาหารเก่าระบายออกมา [i] อาการตาเหลือกใกล้ตายก็หายไปเลย [i] เมื่อโตขึ้น ท่านร่ำเรียนจนสอบบรรจุครูได้ [i] ตอนไปรายงานตัวที่โรงเรียน ท่านตั้งใจจะเป็นแสงสว่างให้เด็กๆ [i] ที่นั่น ท่านพบชายคนหนึ่ง เขาเดินตามท่าน [i] เข้ามาใกล้ๆ แล้วพูด 4 คำว่า "เขาชอบลูกมาก" [i] บอกว่าแอบรักตั้งแต่เห็นข้างหลัง ไม่ต้องเห็นข้างหน้าก็รักแล้ว [i] บอกว่า "แอบรักอย่างแรง รู้ตัวไหม" [i] แต่ผู้ส่งเคสไม่ได้รักเขา เพราะมีคู่รักอยู่แล้ว [i]

เมื่อจีบผู้ส่งเคสไม่ได้ ชายคนนั้นจึงเข้าทางแม่ [i] เข้าทางคุณยาย [i] เอาอกเอาใจคุณยายจนคุณยายรักมาก [i] คุณยายบอกว่าถ้าผู้ส่งเคสไปแต่งกับคนนี้ จะไม่ยกที่สวนและสมบัติให้แม่ของผู้ส่งเคสเลย [i] ตอนนั้นผู้ส่งเคสเครียดมาก ถึงขนาดกินยาแก้เครียดเกือบตาย ต้องให้หมอล้างท้อง [i] ท่านมานั่งไตร่ตรองด้วยความกตัญญู จึงยอมแต่งงานกับชายคนนั้น [i] สามีของท่านรับราชการเป็นปลัดอาวุโส เทียบเท่าซี 7 [i] แม้มีลูกด้วยกันแล้ว ผู้ส่งเคสก็ยังไม่มีความรู้สึกรักสามีเลย [i] ไม่รัก ไม่ห่วง แต่กลับหึงหวง [i] เพราะเขามีเจ้าชู้มาก [i] ไม่หึงไม่ห่วง แต่ก็เจ็บปวดเมื่อเห็นเขาควงผู้หญิงอื่นออกหน้าออกตา จนชาวบ้านคิดว่าผู้ส่งเคสเป็นเมียน้อย [i] แต่สามีก็มีความดีคือได้เงินเดือนมาเท่าไหร่ก็ยกให้ใช้จนหมด [i] ผู้ส่งเคสคิดว่าขอแค่เงิน ส่วนตัวเขาจะไปไหนก็ช่าง [i]

อยู่มาวันหนึ่ง สามีก็ล้มหงายหลัง เลือดคั่งในสมอง [i] ต้องผ่าหัว เจาะคอ นอนป่วยอยู่ 1 ปี 4 เดือน แล้วก็เสียชีวิตไป [i] ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2527 ขณะที่อยู่กับสามี ผู้ส่งเคสเริ่มสมาทานศีล อยู่กินอย่างประหยัด เข้าวัดฟังธรรม บำเพ็ญกรรมฐานกับพระอาจารย์ในสายยุบหนอพองหนอ ที่จังหวัดเชียงใหม่ [i] ในขณะทำสมาธิ จิตท่านนิ่งอย่างเอกอุ [i]

เดือนเมษายน 2548 ผู้ส่งเคสไปปฏิบัติธรรม 3 วัน 3 คืนโดยไม่นอน ไม่เอาอกเอาใจสังขาร ใช้เต็มที่เพื่อทำความเพียร [i] ไม่ได้ออกจากห้อง ไม่ได้อาบน้ำ เพราะเป็นขั้นสังขารุเบกขาญาณ (แต่คุณครูไม่ใหญ่แทรกว่าถึงวางอุเบกขาแต่ก็ต้องอาบนะ) [i] อาหารมีแม่ชีนำมาส่ง [i] ท่านปฏิบัติได้โดยไม่เพลีย [i] ขณะปฏิบัติธรรม มักเห็นนิมิตเรื่องจริงผ่านใจที่ตอกตรึงสายตา [i] เช่น เห็นความงามของพระอารามภายในสีเหลืองทอง ตกแต่งหรูหรา วิจิตรบรรจง [i] ได้ยินเสียงสวดมนต์ [i] เห็นม้าสูงสีน้ำตาล ยืนตรงหน้า [i] เห็นผู้หญิงนุ่งถุงสำเร็จ เสื้อแขนกระบอก คอกลม สีเหลืองอมทอง อมเขียว ทรงแสงประกายระยิบระยับ [i] เห็นกองดินสีลูกรัง เลื่อนมาใกล้กลายเป็นถนน ต้นไม้เรียงรายสองข้างทาง สวยงามมาก [i]

อีกครั้งไปปฏิบัติธรรมที่วัดลำเปิงตะโพธาราม ขณะจุดธูปเทียนกราบพระเจดีย์ มีตะขาบตัวโตวิ่งตรงมาที่มือ [i] ตกใจกลัว พูดว่า "ทางใครทางมันหนอ" ตะขาบได้ยินก็หายแวบเข้าฐานพระธาตุไป [i] อีกครั้งไปนั่งสมาธิบริเวณลานมหาภิกษุ ขณะทำสมาธิ เด็กสาวคนหนึ่งร้องเรียก "แม่คุณแม่ งูค่ะ" [i] ผู้ส่งเคสลืมตาขึ้น สะดุ้งตกใจ งูเขียวเลื้อยมาเกือบถึงตัวแล้ว [i] ท่านพูดว่า "ทางใครทางมันหนอ เค out ไปหนอ ไปหนอ" [i] งูก็กลับหัวเลื้อยไปทางอื่น [i]

ปัจจุบันผู้ส่งเคสมาทำสมาธิแบบวัดพระธรรมกาย ทำให้เวลาทำสมาธิจะกลับไปกำหนดวิธีเดิม [i] กังวลว่าเคยใช้วิธีหนึ่งแล้วเปลี่ยนมาใช้อีกวิธีจะได้หรือไม่ รู้สึกเหมือนการปฏิบัติมาถึงทางสองแพร่ง [i] คุณครูไม่ใหญ่แทรกว่าทางไหนก็ได้ขอให้หมดกิเลส [i]

นอกจากนี้ยังมีเรื่องแปลกใจอีก 2 เรื่อง [i] เรื่องแรกคือ ตอนไปสอนเด็กเล็กที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ห้องเรียนมีมุมเก็บเครื่องนอนของเด็ก [i] เย็นวันศุกร์ผู้ปกครองจะมาถอดปลอกหมอนไปซัก [i] ผู้ส่งเคสจะผึ่งเครื่องนอนไว้ ให้เพื่อนครูช่วยปิดหน้าต่าง [i] ท่านปิดห้อง ล็อกกุญแจไว้เอง [i] วันจันทร์มาสาย ไม่มีเวลาเก็บห้องเอง จึงใช้เด็กป. 6 ไปช่วยเก็บ [i] แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็ตะลึง เพราะทุกอย่างถูกเก็บเรียบร้อยแล้ว [i] ถามใครก็ไม่มีใครเก็บ จึงสงสัยมากว่าใครมาช่วยเก็บของให้ [i]

อีกเรื่องคือที่บ้านพักราชการของสามี ได้ยินเสียงประตูถูกงัด คิดว่าขโมยขึ้นบ้าน [i] สามีจึงยิงปืนทะลุประตูไป [i] พอเปิดประตูก็ไม่เจอใคร [i] ปรากฏว่าที่ครัวหลังบ้าน มีกระสอบถ่านร่วงลงมา [i] มีของล้มกระจัดกระจาย ประตูหลังเปิดทิ้งไว้ คิดว่าขโมยหนีไปแล้ว [i] แต่ตอนเช้าผู้ส่งเคสเข้าห้องน้ำหลังบ้าน ก็เห็นว่าของที่ล้มไว้ถูกเก็บเรียบร้อย [i] ถามใครก็ไม่มีใครไปเก็บ จึงเป็นเรื่องค้างคาใจมาจนทุกวันนี้ [i]