EP.705 รักบังตา

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนกลางในจำนวนพี่น้อง 5 คน ในครอบครัวที่อบอุ่นมากในวัยเด็ก ครอบครัวของผู้ส่งเคสเริ่มเข้าวัดพระธรรมกายในปี พ.ศ. 2532 โดยมีคุณพ่อเป็นผู้จุดประกาย คุณพ่อได้ซื้อหนังสือพิมพ์หลายฉบับมาให้พี่สาวคนโตที่เพิ่งเรียนจบ เพื่อหางาน หนึ่งในนั้นมีประกาศรับสมัครเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์และช่างประปาของสำนักงานกัลยาณมิตร ซึ่งตอนนั้นอยู่ที่ ส.ม.ก. วิสา พี่สาวเห็นว่างานประชาสัมพันธ์ตรงกับสาขาที่เรียนมาจึงส่งจดหมายสมัครไป พี่สาวส่งไปหลายที่แต่มีเพียงที่นี่ที่เดียวที่เรียกไปสัมภาษณ์/สอบ ตอนนั้นไม่มีใครในครอบครัวรู้ว่าเป็นสำนักงานของวัด เพราะไม่เคยรู้จักหรือได้ยินชื่อวัดพระธรรมกายมาก่อน นี่คือจุดเริ่มต้นการสร้างบารมีของพี่สาวและทุกคนในครอบครัว หลังจากพี่สาวเข้าทำงานได้ประมาณ 1 เดือน ทุกคนในครอบครัวก็ได้มาวัด พี่สาวทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์แจ้งข่าวบุญและชวนครอบครัวทำบุญต่างๆ ไม่เคยตกหล่น คอยดึงให้ครอบครัวผูกพันกับวัด ร่วมกิจกรรมและทำบุญมาตลอด ไม่เคยมีข้อแม้ ครอบครัวผู้ส่งเคสได้มีโอกาสทำบุญใหญ่ๆ โดยมีคุณครูไม่ใหญ่เป็นประธาน ทั้งทอดกฐิน 3 ครั้ง สร้างองค์พระทั้งภายนอกและภายในรวม 31 องค์ และบุญทุกบุญที่คุณครูไม่ใหญ่ชวนทำ

ชีวิตในวัยเด็กของผู้ส่งเคสอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น ตาและยายของผู้ส่งเคสมีอาชีพทำสวนส้มและมีบุตร 5 คน คุณตาใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่นและชอบทำบุญ ท่านยังเป็นหมอแผนโบราณรักษาโรคให้ชาวบ้านฟรี คุณตาชอบเลี้ยงปลาหางนกยูง (แก้ไขจากปลา กัดตาม source) เลี้ยงไว้ขาย เมื่อได้เงินค่าเลี้ยงปลามาก็เอาไปซื้อยามารักษาชาวบ้านโดยไม่คิดค่ารักษา อยู่มาวันหนึ่งคุณตาบ่นว่าไม่สบาย ตัวร้อนข้างใน จึงนำส่งโรงพยาบาล คืนเดียวท่านก็เสียชีวิตด้วยโรคลำไส้ทะลุ รวมอายุได้ 90 ปี ยายเป็นคนขยัน ซื่อสัตย์ ใจดี ชอบทำบุญทำทาน เวลาเทศกาลงานบุญ นอกจากทำอาหารขนมไปวัดแล้ว ยังชอบเผื่อแผ่ญาติมิตร ทำเป็นหม้อใหญ่ ยายยังเป็นช่างทำขนมไทย เช่น ทองหยอด ฝอยทอง เม็ดขนุน ขนมหม้อแกง เวลาใครจะบวชหรืองานศพ มักจะให้ยายไปช่วยทำขนมเป็นประจำ หลังจากคุณตาเสียชีวิตได้ 20 กว่าวัน โรคหัวใจโตของยายซึ่งเป็นมา 2 ปีก็กำเริบหนัก อาการทรุดลงเรื่อยๆ จนเสียชีวิตอย่างสงบที่โรงพยาบาล รวมอายุได้ 75 ปี ก่อนตายตาและยายได้แบ่งสมบัติให้ลูกทุกคน แม่ของผู้ส่งเคสเป็นลูกคนเล็ก ได้ที่ดินประมาณ 3 ไร่พร้อมบ้านที่ตา ยายอาศัยอยู่ เมื่อลูกทุกคนแต่งงานก็ย้ายออกไปรวมทั้งแม่ ยกเว้นลุงคนที่ 2 ยังอยู่ หลังจากตา ยายเสียประมาณ 10 ปี ลุงก็ย้ายออกไป แม่จึงย้ายเข้ามาอยู่พร้อมครอบครัวผู้ส่งเคส ที่บ้านจึงมี 2 หลัง แม่ทำบุญเลี้ยงพระเพื่อเป็นสิริมงคลและอุทิศส่วนกุศลให้ตา ยาย ตอนนั้นผู้ส่งเคสอายุ 18 ปี เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปี 1 มีเพื่อนชายข้างบ้านมาร่วมงานทำบุญด้วย เขาอายุ 23 ปี จบ ปวช. แต่ไม่ได้เรียนต่อหรือทำงาน เพราะไม่สบาย เป็นโรคประสาท จึงอยู่บ้านเฉยๆ ทำให้รู้จักกันและไปมาหาสู่กันเรื่อยๆ ช่วงที่คบกัน เขาเล่าว่าตอนเรียน ปวช. อายุ 17 ปี ได้ไปเที่ยวป่าที่สุโขทัยแล้วพลัดหลงกับเพื่อนจนค่ำ หาทางออกไม่ได้จึงขึ้นไปอยู่บนเนินดินสูงเพื่อความปลอดภัย ไม่ได้หลับนอนทั้งคืนเพราะได้พูดคุยกับใครไม่รู้ที่ไม่รู้จัก และยังมีสัตว์ต่างๆ มานั่งฟังเขาคุยด้วยจนเช้า ฟ้าสว่างจึงลงจากเนินและเจอเพื่อนๆ พอกลับบ้านก็เริ่มมีอาการทางประสาท นอนไม่หลับ ทางบ้านคิดว่าผีเข้าจึงพาไปหาหมอทรง หมอทรงบอกว่ามีองค์อยู่ 2 องค์คือกุมารทอง 2 องค์ เป็นอดีตวิชาที่แม่เคยแท้ง 2 ครั้งชื่อกุมารจิและกุมารเวท อาการเขากำเริบขึ้นเรื่อยๆ ไม่กิน ไม่นอน พูดคุยกับคนแปลกหน้า และพูดถึงกุมารทองบ่อยๆ ว่าเป็นคนดี ช่วยไม่ให้ตายในป่า ตอนมีอาการยังชอบสูบบุหรี่ ชอบแจกของ เช่น บุหรี่ อาการเหล่านี้ไม่เคยเป็นมาก่อน จนต้องส่งโรงพยาบาลประสาท ครั้งไหนเป็นมากก็ต้องช็อตไฟฟ้า หมอบอกว่าต้องทานยาจนหมดอายุขัยเพราะสมองขาดเกลือลิเธียม ป้าญาติฝ่ายแม่เขาก็มีอาการ 2 คน ญาติฝ่ายพ่อก็มีอาการเหมือนกัน จนใครบอกว่าเป็นกรรมพันธุ์ แต่พ่อแม่เขาไม่ได้เป็น ผู้ส่งเคสคบกับเขาเรื่อยมาจนเรียนจบปริญญาตรีและทำงานได้ประมาณ 1 ปี คิดอยากจะแต่งงานกับเขา พ่อแม่ของผู้ส่งเคสคัดค้านเพราะไม่ชอบคนในตระกูลนี้ บอกว่าเป็น คนก๊กนี้ อย่ามาทำพันธุ์เลย และพ่อของสามีก็เจ้าชู้มาก มีเมียหลายคน แต่ผู้ส่งเคสไม่เชื่อฟังเพราะความรักบังตา และเห็นใจ เป็นรักครั้งแรก ในที่สุดก็แต่งงานกับสามีที่มีอาการทางประสาทเพราะความสงสาร อาการทางประสาทเป็นเฉพาะบางช่วง หากไม่มีอาการ ชีวิตสามีมีทรัพย์พอสมควรจากมรดก เขาเคยทำโรงกลึงแต่ไม่สำเร็จ เอาเงินไปทำธุรกิจที่ดินร่วมกับเพื่อนแต่ถูกเพื่อนโกงจนหมดตัว แถมมีหนี้สิน ปีแรกที่แต่งงานผู้ส่งเคสคุมกำเนิด ต่อมาอยากมีลูกแต่ก็ยังไม่มี 2 ปีผ่านไปจึงสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายนอกจารึกชื่อให้ลูกที่ยังไม่มาเกิด หวังให้มาเกิดแต่ก็ยังไม่มา จนต้องสร้างองค์พระแกนกลางจารึกชื่อหลวงปู่สดอีก จึงได้มาเกิดเป็นเด็กผู้ชาย ตอนตั้งท้องไม่รู้ว่าท้องและมีเลือดออก ไปหาหมอ หมอบอกว่าตั้งครรภ์แล้ว อาจได้ลูกแฝดหรืออาจแท้งบุตรได้ หมอฉีดยากันแท้งให้จนพ้นขีดอันตราย ใกล้คลอดมีความดันสูง เหนื่อยง่าย เด็กในท้อง 7 เดือนไม่ดิ้น หมอบอกครรภ์เป็นพิษ คลอดเองไม่ได้ ต้องเอาเด็กออก และบอกว่าผู้ส่งเคสจะมีบุตรไม่ได้อีกเพราะเสี่ยงอันตรายถึงชีวิต ลูกชายคลอดมาแข็งแรงสมบูรณ์ ผู้ส่งเคสเลี้ยงลูกชายคนเดียวตามลำพังด้วย 2 มือ ลูกชายฉลาด เรียนเก่ง ใจกว้าง ชอบทำบุญ ใส่บาตร และจะพูดเสมอว่าจะบวชให้แม่ ตอนนี้ใกล้จะบวชเณรแล้ว อายุ 5 ขวบกว่า หลังแต่งงานสามีเปลี่ยนไปทางลบ ไม่ช่วยทำงาน ทั้งที่ก่อนแต่งช่วยทุกอย่าง ครอบครัวสามีตั้งแต่พ่อก็ดื่มเหล้าเก่ง พากผู้หญิงเข้าบ้าน พี่สาวและพี่ชายสามีก็ไม่ชอบผู้ส่งเคส สามีไม่เคยปกป้องภรรยา ผู้ส่งเคสยอมรับวิบากกรรมแต่ไม่หมดกำลังใจ ใจอยู่ในบุญ คิดว่าบุญเท่านั้นช่วยได้ จึงทำบุญมากขึ้น ใส่บาตรทุกวัน เมื่อลูกชายอายุ 1 ปี ผู้ส่งเคสเป็นไข้เลือดออก เลือดซึมใต้ผิวหนัง ฉีดยา 3 วันติดกัน เจ็บออดแอด หมดแรง ผอมลง แม่หาหยาโบราณมาต้มให้ทานร่างกายจึงดีขึ้นจนปกติ แต่ยังมีปัญหามดลูกไม่แข็งแรง น้องสาวผู้ส่งเคสมีลูกชาย 3 คนทั้งที่อยากได้ลูกสาว ลูกชายคนกลางน้องสาวอายุ 9 เดือนเคยยกให้เป็นลูกทางธรรมของคุณครูไม่ใหญ่ ตอนครอบครัวถวายเพชรตาแมว คุณครูไม่ใหญ่เมตตารับไว้และฝากเลี้ยงไว้ก่อน แต่เขามีพฤติกรรมหลากหลาย ผู้ใหญ่เข้าใจยาก เช่น ไม่ชอบให้ใครมอง ดุ โดยเฉพาะพ่อแม่ ถ้าอารมณ์เสียใส่ เขาจะร้องไห้ เวลาไปโรงเรียน ครูถามอะไรก็ไม่พูด ไม่ตอบ แต่เวลาอยู่บ้านพูดเก่ง บางครั้งเชื่อมั่นตัวเองสูง แต่ขี้อาย