EP.845 ไม่หวง ไม่อด หมดก็มาได้เรื่อย ๆ

เรื่องราวของผู้ส่งเคสท่านนี้ เป็นเรื่องที่สะเทือนใจตั้งแต่เยาว์วัย แต่ก็เปี่ยมด้วยหัวใจที่ประเสริฐและกตัญญูอย่างยิ่ง เริ่มต้นชีวิตที่โคราช เมืองย่าโม ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของผู้ส่งเคสก็มีแต่ความยากลำบากแสนสาหัส สะบักสะบอมมาตลอด ท่านมีพี่น้องรวม 8 คน แต่ชีวิตที่ลำบากมากทำให้แม่ต้องยกให้คนอื่นเลี้ยงไป 2 คน เสียชีวิตไป 1 คน เหลือพี่ชาย 1 คน ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนเดียวในบ้าน และน้องชายอีก 3 คน

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนขยันมาก ชอบไปหาปลา หา กบ ไปยิงนกพิราบมาทำกับข้าวให้ลูกๆ ท่านยังมีความรู้เรื่องสมุนไพร เป็นเหมือนหมอประจำบ้าน รักษาคนป่วยโดยไม่คิดเงิน แต่การทำความดีนี้กลับทำให้หมอในละแวกเดียวกันไม่พอใจ ครั้งหนึ่งคุณพ่อเคยช่วยคนไข้ให้รอดตาย มีคนเสนอจะยก ลูกสาวให้เพื่อตอบแทนพระคุณ แม่ของผู้ส่งเคสเสียใจมาก จึงประชดโดยยก ลูก 2 คนไปให้คนอื่นเลี้ยง

วันหนึ่งเพื่อนที่เป็นหมอจากเขมร ชวนคุณพ่อไปรักษาคนป่วยอีกหมู่บ้าน ระหว่างทางแวะทานข้าว คำที่สองของยอดมะระเข้าปาก เลือดก็พุ่งออกจากปากจมูก ท่านล้มลงและสิ้นใจทันที ใครๆ ในหมู่บ้านต่างพูดกันว่าท่านโดนคุณไสยหรือยา สั่ง คุณพ่อเสียชีวิตเมื่ออายุ 53 ปี เมื่อไม่มีคุณพ่อ ครอบครัวผู้ส่งเคสยิ่งลำบาก ต้องอดมื้อกินมื้อ คุณแม่ต้องปลูกผัก ปลูกฟัก ปลูกแตง ไปขายหรือแลกข้าวเปลือกน้ำปลา ผู้ส่งเคสไม่ค่อยได้ไปโรงเรียน ต้องช่วยแม่หาบข้าวไปตามหมู่บ้าน ได้ไปโรงเรียนเฉพาะเวลาสอบ แต่ก็แปลกที่ผลสอบทุกครั้งท่านจะสอบได้ที่ดีๆ มาตลอด

ความลำบากทวีคูณขึ้นอีกเมื่อคุณแม่ไปหาซื้อเมล็ดพันธุ์แตงกวา แล้วเห็นคนเล่นไพ่ จากนั้นท่านก็เริ่มติดการพนันและ เล่า อย่างงอมแงม คุณแม่มักจะพาพี่ชายคนโตไปด้วย เมื่อแม่หายไปเป็นเดือน พวกที่เหลือก็ต้องอยู่กันตามลำพัง ผู้ส่งเคสต้องรับผิดชอบหาเงินค่าเทอมให้ตัวเองและน้องๆ โดยรับจ้างถอนกล้า ดำนาตั้งแต่เด็ก ได้เงินมาก็ให้แม่จนหมด ต่อมาเริ่มเก็บเงินไว้เองเพราะแม่ติดพนัน เวลาแม่เล่นเสียจะส่งพี่ชายกลับมาเอาเงินหรือขโมยเงินที่ผู้ส่งเคสเก็บไว้ ถ้าไม่ให้พี่ชายจะทำร้ายจนกว่าจะยอม ผู้ส่งเคสจึงฝากเงินไว้กับนายจ้าง แต่พี่ชายก็มักจะไปเบิกไปก่อน

ผู้ส่งเคสเจ็บปวดเสียใจมาก เคยไปยืนร้องไห้บ่นถึงบ่อนไพ่ คุณแม่โกรธมาก ตีผู้ส่งเคสและพี่ชาย ทำร้ายผู้ส่งเคสซ้ำอีกแทบตายจนคนในวงไพ่ต้องเข้ามาห้ามและแยกพี่ชายออกไป เมื่อกลับถึงบ้านแม่ตีซ้ำจนปัสสาวราด จับมัดมือเท้า เอาสำลีอุดหู เอารังมดแดงมาเคาะใส่ ทั้งเจ็บแผลถูกตีและดิ้นหนีสุดชีวิต เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ส่งเคสเสียใจน้อยใจแม่มาก จึงคิด ฆ่าตัวตาย ครั้งแรก โดยเอาเชือกใส่ไห ถือเข้าป่า มัดกับกิ่งต้น กลุ่มผูกคอตัวเองแล้วกระโดดลงมา รู้สึกเจ็บและทรมานมาก แต่ไม่ตายเพราะกิ่งไม้หักตกลงมาเจ็บซ้ำอีก

เมื่อขึ้นป. 4 เหตุการณ์ร้ายๆ ก็เกิดขึ้นอีก คุณแม่ใช้พี่ชายมาเอาเงิน ผู้ส่งเคสและน้องกำลังกินข้าว พี่ชายมาถึงก็เตะผู้ส่งเคสกระเด็นตกจากบ้านพร้อมจานข้าว ตรงเข้าทุบตีทำร้ายจนต้องยอมให้เงิน ยังไม่พอ พี่ชายยังบังคับให้ตามไปที่ท้องนา ดูว่าไม่มีใครแล้วก็ ข่มขืน ทำร้าย ข่มขู่ไม่ให้บอกใครจะฆ่า ผู้ส่งเคสเสียใจที่สุด ทำไมพี่ชายแท้ๆ ถึงทำได้ นี่เป็นเหตุให้คิด ฆ่าตัวตาย ครั้งที่ 2 คราวนี้เลือกเชือกเส้นใยผูกคอกับต้นฝรั่ง คิดว่ากิ่งแข็งแรงคงสำเร็จ ปีนขึ้นไปผูกคอ แต่ก็ไม่ตาย เดชะบุญน้าสาวคนเดิมเดินผ่านมาพอดี ปีนขึ้นไปแก้เชือกช่วยไว้ทัน

จบป. 4 ครูขอให้แม่ส่งเรียนต่อแต่แม่ปฏิเสธ แถมส่งไปขัดดอกใช้หนี้ทำนา 4 ปี ผู้ส่งเคสต้องทำงานทุกอย่าง อยู่กินที่บ้านเจ้าหนี้ พอครบ 4 ปี แม่ให้ไปหางานทำที่กรุงเทพฯ ตอนอายุ 14-15 ปี น้าสาวฝากเข้าทำงานร้านเสริมสวย เงินเดือนเท่าไหร่ก็ส่งให้แม่และน้องจนหมด ท่านมีหัวใจกตัญญู ต่อมาเริ่มมีความรัก อยู่กินกับสามีจนมีลูก 2 คน มีความสุขได้ไม่นานก็ต้องแยกทางเพราะสามีเจ้าชู้ เจ็บปวดเหลือเกิน ไม่อยากให้ลูกลำบากเหมือนตัวเอง ต้องหาเงินทุกวิถีทาง 8 โมงเช้าช่างเสริมสวย 2 ทุ่มขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างถึง 4 ทุ่ม จากนั้นทำงานบาร์ถึงตี 2

จนวันหนึ่งได้พบกับสามีคนปัจจุบัน ชาวฝรั่งเศส มาเที่ยวที่บาร์ เขาบอกเพื่อนคนไทยว่าต้องการแต่งงานกับผู้หญิงจริงใจ เที่ยวหามาทั่วโลก ได้รู้จักกัน สนทนากัน เขาบอก "Take me to your heart" ขอให้เข้าไปอยู่ในหัวใจ ผู้ส่งเคสยอม ในที่สุดก็แต่งงานกัน อยู่ด้วยกันมา 13 ปี แต่แม่ของสามีไม่ชอบหน้า กลั่นแกล้งทุกวิถีทาง รุนแรงที่สุดคือหาว่ามีชู้ แต่สามีเชื่อใจ จึงตัดสินใจย้ายออกไปหาบ้านเอง หลังย้ายออก แม่สามีประกาศขายบ้าน ขายเพราะเจ็บใจ แต่ไม่รู้ว่าจะไม่มีส่วนได้จาก การขายครั้งนี้ เพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรส ส่วนแบ่งต้องตกเป็นของลูกๆ ท่านเท่านั้น แม่สามีเป็นคนตระหนี่ แม้กับลูกๆ ลูกๆ จึงไม่เห็นจำเป็นต้องแบ่งเงินให้แม่ แต่ผู้ส่งเคสขอร้องสามี อธิบายว่าถึงแม่จะร้ายแต่ท่านก็เป็นแม่ของสามี เพราะมีท่านจึงมีสามี ต้องให้ความยุติธรรม แม่สามีจึงได้ส่วนแบ่ง

เหตุการณ์นี้ประทับใจแม่สามีมาก ท่านเขียนเช็ค 50,000 ยูโร (ประมาณ 2.5 ล้านบาท) ให้ผู้ส่งเคส แต่ผู้ส่งเคสปฏิเสธ บอกว่าถ้าให้ก็ต้องให้ลูกๆ ท่านด้วย แม่สามีบอก ถึงไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่ช่วยดูแลยามป่วยไข้ ลูกแท้ๆ ไม่เคยทำเหมือนเธอ จะไม่ให้ใครนอกจากเธอ แต่ผู้ส่งเคสก็ไม่รับ หัวใจประเสริฐ ได้ความเต็มเปี่ยมของการให้แล้ว เงินหาได้เยอะแยะ สามีใจดี ไม่เคยขัดเรื่องทำบุญ ทุกครั้งสามีร่วมบุญ อนุโมทนา บางครั้งถามหาเอกสารบอกบุญ หากไม่มีเงินสามีก็เอาเงินมาให้ทำบุญเสมอ ผู้ส่งเคสบอกสามีว่าสิ่งที่ดีที่สุดคือการได้พบเขา เป็นคู่บุญคู่บารมี

ก่อนหน้านี้สามีโดนเพื่อนร่วมงานกลั่นแกล้ง เจ้า นายโกงค่าแรง ผู้ส่งเคสให้กำลังใจ ให้อดทน ให้อโหสิกรรม ให้อภัย แล้วไปซื้อกาแฟเลี้ยง คุณครูไม่ใหญ่บอกว่านี่เจอแม่พระแล้ว แม้ฐานะไม่ร่ำรวย ผู้ส่งเคสถือคติหลวงปู่ วัดปากน้ำ "ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งหวงยิ่งอด หมดก็ไม่มา เราไม่หวงกัน เราก็ไม่อด หมดก็มาเรื่อยๆ" เวลาไปเยี่ยมบ้าน ซื้อข้าวสาร น้ำปลา ไปฝากผู้เฒ่าผู้แก่ ปลายปี 2548 มีแผนกลับไทย แต่ตัดสินใจนำเงินมาสร้างบุญแทน ได้ร่วมเป็นประธานรองกฐิน สร้างองค์พระ ซื้อที่ดิน หล่อหลวงปู่ทองคำ ช่วยพระภาคใต้ ทำบุญทุกบุญไม่เคยขาด

หลังทำบุญความอัศจรรย์เกิดกับสามี เพื่อนที่กลั่นแกล้งกลับมาเป็นมิตร เจ้า นายขึ้นเงินเดือน เลื่อนตำแหน่งงานที่ดี คุณครูไม่ใหญ่บอกว่า ที่จนจะรวย ที่ป่วยจะหาย ที่นายจะไม่รักจะรัก ฟ้าเปลี่ยนสี ลมเปลี่ยนทิศ มีเรื่องแปลกคือทุกครั้งที่ทำบุญจะถูกล็อตโต้เป็นประจำทุกงวด เพื่อนขอซื้อตาม แต่เพื่อนไม่เคยถูกเลย ถ้าผู้ส่งเคสไม่ใช่คนซื้อให้ ยิ่งทำบุญยิ่งได้ เหมือนบุญออกดอกออกผล