EP.654 เขาให้ผมเป็นมือปืนทวงหนี้

เรื่องราวของผู้ส่งเคสเริ่มต้นขึ้นที่ริมแม่น้ำป่าสัก ท่านเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 4 คน โยมพ่อของท่านเสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งหลังจากท่านเกิดได้เพียง 3 เดือน ทำให้ท่านไม่ได้เห็นหน้าโยมพ่อเลย ได้แต่ฟังประวัติจากญาติๆ ว่าโยมพ่อนั้นมีอาชีพทำไร่ทำนา ชอบเข้าวัดทำบุญ ใจกว้าง ชอบดื่มเหล้าจัด ส่วนโยมแม่ผู้มีอาชีพทอดกล้วยแขกขาย ท่านเสียชีวิตอย่างกะทันหันและน่าเวทนาเพียงหนึ่งเดือนหลังคลอดท่าน โดยล้มลงไปในกระทะน้ำมันที่กำลังเดือดขณะยืนทอดกล้วยแขกอยู่ เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ส่งเคสต้องกำพร้าทั้งพ่อและแม่ตั้งแต่ยังเป็นทารก

หลังจากโยมแม่เสียชีวิต โยมพี่สาวได้เป็นคนเลี้ยงดูผู้ส่งเคสแทน แต่เลี้ยงได้เพียงหนึ่งเดือน โยมแม่บุญธรรมซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกับโยมแม่แท้ๆ ด้วยความมีน้ำใจ ท่านจึงมารับผู้ส่งเคสไปเลี้ยงดูตั้งแต่ยังแบเบาะ โยมแม่บุญธรรมดูแลท่านเป็นอย่างดี เพราะท่านไม่มีลูกชาย มีแต่ลูกสาว 4 คน

ผู้ส่งเคสอยู่กับโยมพ่อโยมแม่บุญธรรมจนอายุ 6 ขวบ จึงกลับไปอยู่กับโยมพี่สาวที่ลพบุรี นับแต่นั้นมา ท่านต้องช่วยเหลือตัวเองและหาเงินเองตั้งแต่อายุยังน้อย รับจ้างทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด เช่น ตากน้ำใส่ตม ฝึกร่างกายให้แข็งแรง รับจ้างปีนต้นตาล ต้นมะพร้าว และไถนา

หลังจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ท่านได้มีโอกาสมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ ชีวิตผกผันอีกครั้งเมื่อภิกษุข้างบ้านญาติที่ท่านพักอยู่ด้วย ขอท่านไปเป็นลูกศิษย์วัด ท่านจึงได้บวชเป็นลูกศิษย์วัดและได้เรียนจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

หลังจากนั้น ท่านได้จากท่านไปเรียนต่อช่างกล แผนกช่างยนต์ จนจบชั้น ปวส. ชีวิตของท่านเคยประสบอุบัติเหตุหลายครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ ครั้งแรกตอนเด็กมาก ขณะอยู่กับแม่บุญธรรม เดินไปหากำลังจัดของไปขาย เผลอก้าวเข้าไปในหม้อขนมบัวลอยร้อนๆ บาดเจ็บจนเป็นแผลเป็นถึงทุกวันนี้ ครั้งที่สองสมัยประถม ชอบเล่นน้ำ จมน้ำเกือบตาย ครั้งที่รุนแรงที่สุดคือเล่นน้ำแล้วโดดลงไปถูกไม้ไผ่ปักทวารทะลุเข้าไปในท้องลึกประมาณ 1 ศอก มีอวัยวะภายในคล้ายไข่ปลาช่อนไหลออกมาพร้อมเลือดสดๆ แต่ไม่กล้าบอกใคร ทนอยู่ 4 วันญาติถึงรู้และส่งโรงพยาบาล นอนรักษาตัวเป็นเดือนจึงหาย ครั้งที่สามตอนโต ทำงานแล้ว ขับมอเตอร์ไซค์ชนรถกระบะ แต่รอดมาได้เพราะเจ้าของรถช่วยส่งโรงพยาบาล

หลังจากออกจากโรงพยาบาล พี่ชายที่นับถือชวนไปทำงานในสถานเริงรมย์ ตอนนั้นอายุประมาณ 16 ปี เริ่มเป็นกัปตัน และเริ่มดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน เที่ยวผู้หญิง ย้ายงานหลายแห่ง ประสบการณ์เพิ่มขึ้น จนมาถึงที่สุดท้ายที่มีอบายมุขครบวงจร ติดพนันบอลเป็นหนี้หลายหมื่นบาท ถูกเสี่ยทหารอุ้มไปคุย โดนปืนจ่อหัว แต่ด้วยคารมคมคายว่าถ้ายิงก็จะไม่ได้อะไร แต่ถ้าให้โอกาสก็จะหามาคืนได้ เสี่ยจึงยอมและให้ลูกน้องพาไปทำงาน อาชีพใหม่ที่ได้คือ มือปืนทวงหนี้ โดยมีนายทหารคนนี้เป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ ต้องทำงานนี้อยู่หลายปีแม้จะไม่เต็มใจ จนเกือบจะฆ่าลูกหนี้ 2 ครั้ง

ครั้งแรก ลูกหนี้เป็นผู้หญิงไม่มีเงินจ่าย ถูกอุ้มขึ้นรถไปสระบุรี กะจะฆ่าทิ้ง แต่ขณะจ่อปืนที่หน้าผากของเธอ ภาพของแม่บุญธรรมก็ผุดขึ้น ทำให้จิตสำนึกเรื่องบาปกรรมกลับคืนมา เปลี่ยนใจไม่ฆ่า สั่งให้หนีไปที่อื่น บอกลูกน้องว่าจะรับผิดชอบเอง แล้วไปโกหกนายว่าฆ่าลูกหนี้แล้ว ครั้งที่สอง ก็เป็นลูกหนี้ผู้หญิงอีก พาไปราชบุรีพร้อมลูกน้องชุดเดิม ขณะจ่อปืนที่หน้าผากของเธอ ภาพแม่บุญธรรมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง จิตสำนึกบุญบาปกลับมา สั่งให้เธอก้มลง แล้วหันปืนยิงขึ้นฟ้า 3 นัด สั่งให้หนีเข้าฝั่งพม่าไป

ท่านรู้สึกอิ่มตัวกับวงการนี้จึงหันหลังให้เด็ดขาดตอนอายุ 20 กว่าๆ เปลี่ยนมาทำงานที่บริษัทรถโตโยต้า ที่นี่ได้พบรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอสวย เป็นดาวประจำบริษัท คบกันยิ่งซาบซึ้งในน้ำใจ เมื่อท่านป่วยไส้ติ่งแตก เธอก็มาเยี่ยมทุกวัน คบกันไม่ถึงปีก็แต่งงาน มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน แต่อนิจจา ชีวิตไม่เที่ยง อยู่ด้วยกันได้แค่ 4 ปีก็เลิกรากันเพราะเธอไปมีใหม่ ผู้ส่งเคสเก็บความช้ำไว้ พยายามทำใจแต่ก็ยาก จนเวลาผ่านไป ความทรงจำเก่าๆ ค่อยๆ เลือนหายไป ท่านลุกขึ้นสู้ชีวิตใหม่เหมือนตายแล้วเกิดใหม่

วันหนึ่งในเดือนเมษายน 2548 โยมแม่บุญธรรมพามาทำบุญที่วัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก เห็นหลวงพ่อและคณะสงฆ์บนสเตจ คิดในใจว่าหลวงพ่ออายุ 60 แล้วแต่ยังดูหนุ่ม หน้าตาสดใส เพราะอิ่มบุญ ทำบุญเสร็จก็กลับ วันที่ 22 เมษายน 2548 มาวัดอีกครั้ง อธิษฐานว่าถ้าบุญมีจริง ขอให้ได้บวช ได้ใกล้ชิดหลวงพ่อ ได้สร้างบารมีร่วมกัน กลับบ้านไปก็อธิษฐานแบบนี้หลายครั้ง เดือนมิถุนายน 2548 แม่บุญธรรมโทรมาถามว่าจะบวชไหมปีนี้ ท่านตอบทันทีว่าบวช วันที่ 11 กรกฎาคม ก็ได้บวชเป็นพระ โยมแม่บุญธรรมปลื้มใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

โยมพ่อบุญธรรมของท่านเป็นแขก นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ภายหลังบุญมากขึ้นจึงหันมานับถือพุทธ ทำบุญกับพระพุทธศาสนาหลายปี ชอบดื่มเบียร์เป็นบางวัน และชอบซื้อลอตเตอรี่มาก แถมถูกรางวัลบ่อยๆ มือขึ้น เป็นคนขยัน เช้าขายโรตี เย็นเฝ้าโรงงาน ชอบทานของหวานมาก จึงป่วยเป็นโรคเบาหวาน จนร่างกายผอม ไม่มีแรง ก่อนเสียชีวิต 1 วัน แอบไปกินน้ำเขียวทั้งๆ ที่แม่ห้าม วันรุ่งขึ้นก็เสียชีวิตในอ้อมกอดลูกสาวคนเล็ก (ลูกสาวคน ที่ 3 ของแม่บุญธรรม)