EP.87 เป็นอัมพาตเพราะอดีตชาติเป็นนักมวย

ผู้ส่งเคสเข้าวัดพระธรรมกายปี 2537 ทำหน้าที่ผู้นำบุญและทำบุญทุกๆ บุญ คุณพ่ออยู่จังหวัดนครราชสีมา ตัวผู้ส่งเคสเองทำงานมีครอบครัว ผู้ส่งเคสนี้ขอความเมตตาถามคุณครูไม่ใหญ่เกี่ยวกับคุณพ่อและคุณย่าที่ล่วงลับไปแล้ว

ผู้ส่งเคสเล่าว่า คุณพ่อป่วยเป็นอัมพาตครึ่งตัวเมื่ออายุ 35 ปี ป่วยนานถึง 17 ปี เสียชีวิตเมื่ออายุ 52 ปี ตอนแรกมีอาการขาอ่อนแรงลงเรื่อยๆ จนเดินไม่ได้ ก่อนป่วยดื่มเหล้าบ้าง พอป่วยก็ยิ่งดื่มทุกวัน โดยการสนับสนุนของคุณย่า คุณย่าบอกว่าเครียดก็ให้ดื่มไป 3 ปีก่อนเสียชีวิต พ่อเลิกดื่มเหล้า อา (น้องสาวพ่อ) ทำอาหารใส่บาตรอุทิศให้พ่อทุกวันพระ ซึ่งพ่อก็ตั้งใจทำบุญด้วยความปีติ 3 วันก่อนพ่อเสียชีวิต อาบอกผู้ส่งเคสว่าพ่อลุกขึ้นมานั่งพูดคนเดียว 3-4 คืนแล้ว อาบอกให้ลูกและน้องสาวลางงานกลับนครราชสีมา เพราะคนโบราณว่าคนนั่งพูดคนเดียวคือคนใกล้ตาย แต่ผู้ส่งเคสไม่เชื่อคิดว่าอาคิดไปเอง ก่อนเสียชีวิต อาบอกว่าพ่อร้องโอยย ยกมือไหว้ 3 ครั้ง แล้วหมดลม อาให้แพทย์ชันสูตร แพทย์ลงความเห็นว่าหัวใจล้มเหลว และฉีดยากันศพเน่าให้ที่สะโพก ผู้ส่งเคสกับน้องสาวกลับไปบำเพ็ญกุศลให้พ่อ 3 วัน ตอนนั้นยังไม่รู้หลักวิชาส่งวิญญาณ 1 วันก่อนเผาศพ พ่อมาเข้าฝันน้องสาวผู้ส่งเคส ต่อว่าทำไมฉีดยาที่สะโพก บอกว่าพ่อยังไม่ตาย ฉีดยาแล้วขยับตัวไม่ได้ น้องสาวเล่าความฝันให้ญาติฟัง อาที่ดูแลพ่อจนวาระสุดท้ายรู้สึกผิดมาจนทุกวันนี้ว่าพี่ชายอาจยังไม่ตายจริง และยาที่หมอฉีดก็ฉีดเข้าที่สะโพกจริง ซึ่งผู้ส่งเคสและน้องสาวไม่เคยทราบมาก่อน ผู้ส่งเคสเล่าถึงคุณย่า เสียชีวิตเมื่ออายุ 76 ปี ตอนมีชีวิตอยู่ชอบดื่มเหล้ามาก ดื่มทุกวัน แต่พอวันพระก็ไปรักษาศีลที่วัด ทำอย่างนี้ประจำ เวลาไม่ดื่มเหล้าจะเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลาน ชอบเล่านิทานชาดก ทำให้หลานรักทำบุญมาตั้งแต่เด็ก พอเมาเหล้าก็ด่าอาละวาด เป็นเช่นนี้ประจำ จน 5 ปีก่อนเสียชีวิตก็เลิกดื่มเหล้า