EP.93 ยืมเงินไม่ยอมคืน

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 4 คน (มีพี่ชาย 2 คน และพี่สาว 1 คน) ได้มีโอกาสเข้าวัดพระธรรมกายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 จากการชักชวนของคุณแม่ ครอบครัวของผู้ส่งเคสโดยปกติจะอยู่กันแบบต่างคนต่างอยู่ ไม่ค่อยได้พูดคุย ทำให้แต่ละคนมีนิสัยเก็บตัว ไม่กล้าแสดงออก พี่ชายคนโตของผู้ส่งเคสปัจจุบันบวชอยู่ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญมาได้ 18 พรรษาแล้ว ก่อนที่พี่ชายจะบวช พ่อและแม่ของผู้ส่งเคสไม่ค่อยสนใจเรื่องวัดหรือการปฏิบัติธรรม แม้ในวันที่พี่ชายขอลาบวช พ่อกับแม่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะบวชจริงหรือไม่ แต่คุณแม่ก็สนับสนุนเต็มที่และได้ถวายบาตรให้ลูกชาย ส่วนคุณพ่อเมื่อเห็นความตั้งใจจริงของลูกชายก็ไม่ขัดข้อง มีเพียงปู่ ย่า ตา ยาย และญาติบางส่วนที่คอยถามว่าจะสึกเมื่อไหร่เพราะเกรงว่าจะไม่ออกมาทำมาหากิน ในวัยเด็ก คุณแม่ของผู้ส่งเคสมีชีวิตที่ลำบากมาก ต้องทำงานหาบน้ำ ขายปลา รับจ้างทาสี เพื่อเลี้ยงดูบิดามารดาและน้องอีก 8 คน หลังแต่งงานกับคุณพ่อ คุณแม่ได้แยกครอบครัวออกมาทำหน้าที่แม่บ้าน แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะทำงานค้าขายข้าวขาหมู เมื่อลูกๆ เรียนจบ มีงานทำและให้เงินเดือนแม่ทุกเดือน คุณแม่จึงเลิกอาชีพค้าขายและกลับมาเป็นแม่บ้านดูแลครอบครัวได้ไม่นานก็ป่วยเป็นโรคเนื้อ งอกในสมองและต้องผ่าตัดถึง 3 ครั้ง

ชีวิตของคุณแม่ผู้ล่วงลับเต็มไปด้วยความอุตสาหะในการทำมาหากินเพื่อเลี้ยงครอบครัวมาตั้งแต่ยังสาว ทั้งงานหนักอย่างหาบน้ำ เป็นแม่ค้าขายปลา หรือรับจ้างทาสีเพื่อดูแลบุพการีและพี่น้องจำนวนมาก แม้หลังแต่งงานและเป็นแม่บ้านแล้ว ท่านก็ยังคงค้าขายข้าวขาหมูเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ จนกระทั่งลูกๆ เติบโต มีงานทำ และได้ดูแลท่าน คุณแม่จึงได้พักผ่อนและใช้ชีวิตในฐานะแม่บ้านอย่างเต็มตัว แต่ชีวิตที่ควรจะสุขสบายกลับต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ เมื่อคุณแม่ป่วยเป็นโรคเนื้อ งอกในสมอง ต้องเข้ารับการผ่าตัดถึงสามครั้ง การผ่าตัดครั้งแรกและครั้งที่สองเกิดขึ้นใกล้เคียงกัน และในวันที่ 19 ธันวาคม 2539 อาการของคุณแม่ก็เริ่มทรุดลงอย่างต่อเนื่อง ท่านไม่สามารถทานอาหารได้ ต้องให้อาหารทางสายยาง การทรงตัวทำไม่ได้เลย การพูดคุยก็ลำบากเพราะลิ้นแข็ง ทำได้เพียงกรอกลูกตาไปมา แม้จะทุกข์ทรมานเพียงใด ผู้ส่งเคสก็หมั่นดูแลท่านอย่างใกล้ชิด เช็ดตัว พูดคุย และท่อง "สัมมาอรหัง" ให้ท่านฟังเสมอ และทุกครั้งที่ทำเช่นนี้ ก็จะเห็นน้ำตาของคุณแม่ไหลออกมา ท่านต้องทนทุกข์ทรมานอยู่บนเตียงนานถึง 1 ปี

ในช่วงที่คุณแม่ป่วยหนักพอจะพูดคุยได้บ้าง ท่านเคยบอกกับผู้ส่งเคสว่า อาการป่วยนี้น่าจะเป็นวิบากกรรมจากการที่ท่านเคยเป็นแม่ค้าขายปลาและต้องทุบหัวปลา ก่อนที่จะป่วยหนัก คุณแม่เคยตั้งใจและพูดไว้หลายครั้งว่าจะไปถือศีลบวชพราหมณ์ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ แต่ก็ผลัดผ่อนเรื่อยมา ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงคิดไปเองว่าการที่ต้องถูกโกนผมและผ่าตัดสมองถึงสามครั้งนี้ คงเป็นการถูกลงโทษเพราะผิดคำพูดกับตัวเอง

ในขณะเดียวกัน คุณพ่อของผู้ส่งเคสซึ่งทำงานรับจ้างในบริษัทของคนจีนมาตั้งแต่หนุ่มจนกระทั่งปัจจุบันอายุ 64 ปี ก็ยังคงทำงานที่เดิม นอกจากงานประจำ ท่านยังหารายได้เสริมด้วยการนำเงินส่วนตัวไปปล่อยกู้โดยคิดดอกเบี้ย ในช่วงแรก การปล่อยกู้ได้ผลดีมาก มีเงินเก็บมากมาย ทำให้คุณพ่อเกิดความโลภ ถึงขั้นไปกู้เงินจากธนาคารมาเพิ่มเพื่อนำไปปล่อยกู้ต่อ แต่ในช่วงหลังที่แม่ป่วยหนัก รายได้ของครอบครัวก็ลดลงมาก เนื่องจากต้องนำเงินส่วนหนึ่งไปใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ลูกหนี้ของคุณพ่อก็เริ่มผิดนัด บางรายหนีหนี้ไปเลย บางรายก็ใช้วิธีผัดผ่อนไปเรื่อยๆ พวกเขาเหล่านั้นรู้ว่าคุณพ่อเป็นคนใจดี ไม่กล้าทวงเงินด้วยวิธีรุนแรง มักจะใช้คำพูดสุภาพ เป็นกันเองกับลูกหนี้เสมอ แม้บางครั้งคุณพ่อตั้งใจจะไปทวงหนี้ แต่พอเจอว่าลูกหนี้กำลังเดือดร้อน ท่านก็อดใจอ่อนไม่ได้ กลับให้เงินยืมเพิ่ม ทั้งๆ ที่หนี้เก่ายังไม่ได้คืน คุณพ่อมักจะกลับมาเล่าให้ผู้ส่งเคสฟังเสมอว่า ลูกหนี้บางรายขอยืมเงินไปทำการค้าแต่ประสบปัญหาขาดทุน ไม่มีรายได้ และถูกเจ้าหนี้รายอื่นทวงถามอย่างรุนแรง จึงจำเป็นต้องใช้เงินเพิ่มเพื่อใช้จ่ายประจำวันและชำระหนี้รายอื่น คุณพ่อได้ยินเช่นนั้นก็ใจอ่อน ต้องให้เงินยืมเพิ่มไปทุกราย จนทุกวันนี้ คุณพ่อก็ยังคิดอยู่เสมอว่า ในยามที่ลูกหนี้เดือดร้อน เราต้องช่วยเพื่อให้เขาระลึกนึกถึงเราและคิดที่จะคืนเงิน แต่ผู้ส่งเคสก็เห็นคุณพ่อทุกข์ใจทุกครั้งที่ช่วยเหลือลูกหนี้เหล่านี้ คุณพ่อมักใช้คำพูดว่า "ถ้าเอาหนี้ใหม่ไปล่อหนี้เก่า" และจนถึงทุกวันนี้ ท่านก็ยังไม่ได้เงินคืน ทั้งหนี้เก่าและหนี้ใหม่ คุณพ่อยังบอกอีกว่า หากเสียชีวิตไปตอนนี้ คงไม่มีใครสามารถไปทวงหนี้เหล่านี้ได้

ในคืนสุดท้ายก่อนที่คุณแม่จะสิ้นใจ ผู้ส่งเคสได้แวะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลและได้เช็ดตัวท่านเป็นครั้งสุดท้าย คุณแม่ได้จากไปเมื่อวันอังคารที่ 18 พฤศจิกายน 2540 ขณะอายุได้ 55 ปี ผู้ส่งเคสได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับวิบากกรรมของคุณแม่ที่ทำให้ป่วยหนัก ต้องผ่าตัดหลายครั้ง และตอนนี้ท่านอยู่ที่ภพภูมิใด ได้รับความเดือดร้อนหรือไม่ และบุญที่ลูกอุทิศไปให้ โดยเฉพาะบุญสร้างองค์พระและลานธรรม ถวายแด่พระสังฆาธิการ ท่านได้รับหรือไม่ รวมถึงคำถามเกี่ยวกับคุณพ่อว่ามีวิบากกรรมใดจึงถูกลูกหนี้โกงเงินจำนวนมาก ลูกหนี้เหล่านี้เคยเป็นเจ้าหนี้ของคุณพ่อในอดีตหรือไม่ คล้ายตามมาทวงหนี้หรือเปล่า คุณพ่อจะได้เงินคืนจากลูกหนี้หรือไม่ และกรรมใดที่ทำให้ท่านมีความคิดว่าต้องเอาหนี้ใหม่ไปล่อหนี้เก่า นอกจากนี้ยังถามว่าเพราะเหตุใดครอบครัวจึงอยู่กันแบบต่างคนต่างอยู่ เหมือนไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน และพี่ชายคนโตเคยสร้างบารมีร่วมกับหมู่คณะอย่างไร จึงได้มีศรัทธาอยู่ในเพศสมณะได้นานถึง 18 พรรษา