EP.804 สอง สี่ เท่ากับ สี่ สี่

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวชีวิตด้วยความวิตกกังวลและกลัวอนาคตมาก ถึงขั้นเคยคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่ได้คำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่าการฆ่าตัวตายเป็นบาปหนักและต้องชดใช้กรรมอย่างแสนสาหัสช่วยชีวิตไว้ ทำให้ฮึดสู้และส่งเคสนี้มา ผู้ส่งเคสเติบโตมาในครอบครัวที่พร้อมมาก มีคุณพ่อคุณแม่ที่จบเมืองนอก มอบทุกสิ่งให้ครบครัน ได้เรียนโรงเรียนดี มีชื่อเสียง เรียนพิเศษ ได้รับการส่งเสริมด้านกีฬาจนเป็นนักกีฬาเขตได้เหรียญทอง ถูกประคบประหงมอย่างดี ไม่ต้องรับรู้ปัญหาครอบครัว ทำให้คิดเสมอว่าเป็นคนโชคดีที่สุดที่เติบโตมาในครอบครัวอบอุ่น (แต่คุณครูไม่ใหญ่ชี้ว่ามีเด็กอีกพันล้านคนในโลกที่ลำบากกว่ามาก)

ชีวิตที่ดูเหมือนเพียบพร้อมของผู้ส่งเคสดำเนินไปอย่างภาคภูมิใจ จนกระทั่งเรียนอยู่ชั้น ม.5 ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้สะเทือนใจเป็นครั้งแรก เมื่อคุณแม่มาบอกว่าได้หย่าขาดจากคุณพ่อแล้ว และจะย้ายไปทำงานที่ฮ่องกงกับคุณตา ผู้ส่งเคสพยายามถามเหตุผลแต่ก็ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน ได้แต่ร้องไห้และไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องนี้ต้องเกิดกับตนเอง จากนั้นก็บอกกับตัวเองว่าต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองแล้ว เพราะไม่เหลือครอบครัวที่อบอุ่นอีกต่อไป หลังคุณแม่บินไปต่างประเทศ ท่านโทรมาบอกว่าไม่ได้ไปฮ่องกง แต่ไปอยู่อเมริกา สองปีต่อมา คุณแม่ได้แต่งงานใหม่ และชวนผู้ส่งเคสไปอยู่ด้วย แต่ผู้ส่งเคสเลือกที่จะอยู่กับคุณพ่อที่เมืองไทยเพื่อเรียนปริญญาตรีให้จบก่อน เมื่อจบแล้ว คุณพ่อจึงส่งผู้ส่งเคสไปเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา โดยบอกว่ามีเงินพอส่งไหว ชีวิตในช่วงเรียนโทจึงค่อนข้างสบาย

แต่ในปีสุดท้าย คุณพ่อโทรมาบอกว่าหมุนเงินไม่ทัน ผู้ส่งเคสเป็นห่วงและถามเหตุผล แต่คุณพ่อกลับปิดบังและเลี่ยงที่จะตอบ เมื่อผู้ส่งเคสซักถามมากเข้า ความขัดแย้งก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผู้ส่งเคสตัดสินใจบินกลับเมืองไทย พอกลับมาถึงบ้าน อยู่ๆ ก็มีหมายศาลมาเรียกตัวคุณพ่อ และมีคนนำหมายมายึดรถที่บ้าน ตามมาด้วยคนแปลกหน้าจำนวนมากทยอยกันมาทวงหนี้สินที่บ้าน ทำให้ผู้ส่งเคสงงมาก พยายามถามเรื่องนี้จากคุณพ่อหลายครั้งก็ถูกเลี่ยงตอบจนต้องทะเลาะกัน ผู้ส่งเคสจึงหันไปสืบเรื่องจากคนรอบข้างจนได้ความว่า คุณพ่อได้นำที่ดินมรดกและทรัพย์สินทั้งหมดไปลงทุนทำหมู่บ้านแต่ถูกโกงจนหมดตัว แม้แต่บ้านหลังสุดท้ายที่ซุกหัวนอนก็ถูกนำไปจำนอง ทรัพย์สินที่ถูกโกงไปรวมกับหนี้ธนาคารและไฟแนนซ์มีมากถึง 44 ล้านบาท

เมื่อรู้ความจริงนี้ ผู้ส่งเคสแทบจะสิ้นสติ แต่คุณพ่อกลับเฉยเมย ไม่สนใจอะไรเลย แถมยังใช้ชีวิตแบบคนไฮโซต่อไป สูบบุหรี่แพง ตีกอล์ฟทุกวัน ใช้เงินวันละ 3,000 บาท เป็นเวลาถึง 2 ปีเต็ม ทั้งที่มีหนี้สินท่วมตัว ผู้ส่งเคสพูดกับคุณพ่อเรื่องนี้แต่ท่านตอบว่า "มันเงินของพ่อ อย่ามายุ่ง" โดยบอกว่ายังมีเงินก้อนสุดท้าย 4 ล้านบาท ผู้ส่งเคสกำชับว่าเงินก้อนนี้สำคัญมาก อย่าเพิ่งใช้ แต่ต่อมา คุณพ่อก็เปลี่ยนไป ซึม ไม่พูดจา ไม่กล้าเข้าสังคม ไม่ยอมออกจากบ้าน ได้แต่นอนจมปลัก บางครั้งก็นั่งเหม่อลอยทั้งวัน หันมากินมาม่าแทนอาหาร ผู้ส่งเคสอยากให้ท่านสู้ จึงถามเรื่องเงิน 4 ล้านบาท ทราบว่าเงินนั้นอันตรธานไปหมดแล้วจากการเล่นแชร์ลูกโซ่และถูกโกง ทุกวันนี้คุณพ่อได้แต่ซึมเศร้า รอวันขึ้นศาล รอธนาคารยึดบ้าน ไม่ยอมทำอะไรเลย ผู้ส่งเคสเสนออะไรก็ไม่เอา บอกว่าจะอยู่บ้านหลังนี้จนตาย ทำให้ทะเลาะกับพ่อเกือบทุกวัน เครียด กดดัน รับไม่ได้ที่พ่อไม่ตัดสินใจ

ผู้ส่งเคสรู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางความมืด เปล่าเปลี่ยว ไม่มีใครช่วย วิ่งหนีก้อนหินใหญ่ที่ทับเข้ามา เข้าใจความรู้สึกคนที่อยากฆ่าตัวตายอย่างลึกซึ้ง ความคิดฆ่าตัวตายก็บังคับผู้ส่งเคสเช่นกัน แต่คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ช่วยไว้ ผู้ส่งเคสจึงหันมาสู้ ไม่ถอย ใช้ความรู้ ป.โท ด้านกราฟิกดีไซน์ประกอบอาชีพที่รัก แต่ก็มีปัญหาโดนลูกค้าโกงค่าจ้างบ่อย ทำงานหนักมากแทบไม่ได้นอน คิดน้อยใจว่าอาชีพขอทานยังหาเงินง่ายกว่า ต้องทำงานเสริมหลายอย่าง เช่น ล้างรถ ขายของ เพื่อให้พอใช้จ่าย ทำงานหนักจนดึก บางครั้งไม่ได้นอน แทบไม่มีปัจจัยทำบุญมาก แต่ใช้ร่างกายและความรู้ช่วยงานพระศาสนาเต็มกำลัง โดยมาช่วยออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์ที่วัด ตอนนี้ใจสู้ ไม่หวั่นไหว มั่นใจว่าฟ้าสดใสรออยู่