EP.943 แม่พริกขี้หนู

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อคุณแม่ของลูกสาวผู้เป็นตัวเอกในเคสนี้ กำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ขณะที่ลูกสาวคลอดออกมา ก็เป็นช่วงที่การศึกษาของคุณแม่กำลังจะสำเร็จพอดี ด้วยภาระการเรียนที่หนักและมีความเครียดมาก คุณแม่จึงตัดสินใจส่งลูกสาวซึ่งยังเป็นทารกวัยเพียง 5 เดือน กลับมายังประเทศไทยโดยลำพัง ท่านนำลูกใส่ตะกร้าเปรียบเสมือน "เด็กฝาก" และส่งขึ้นเครื่องบิน ลูกสาวต้อง "บินเดี่ยวข้ามทวีป" โดยมีพี่ๆ แอร์โฮสเตสช่วยกันดูแล เหตุการณ์นี้ทำให้เธอได้รับการขนานนามในหน้าหนังสือพิมพ์ว่าเป็น "ผู้โดยสารบินเดี่ยวที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาในโลก" การเดินทางเป็นไปอย่างเรียบร้อย เธอทำตัวน่ารักตลอดทางจนได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หนูมหัศจรรย์ตัวเล็ก แต่เก่งมาก" หรือ "เก่งยังกับพริกขี้หนู"

เมื่อเดินทางถึงเมืองไทย คุณปู่คุณย่าของเธอก็มาคอยรับอยู่ที่สนามบิน นับตั้งแต่นั้นมา ท่านทั้งสองก็กลายเป็นผู้ที่ดูแลและเลี้ยงดูเธอแทนพ่อแม่ที่ยังไม่พร้อม คุณปู่คุณย่าเปรียบเสมือน "ตัวจิ๊กซอมาแทนตัวที่หายไปในชีวิต" ทำให้ลูกสาวรักและผูกพันกับท่านมากเสมือนพ่อแม่แท้ๆ จนกระทั่งเธออายุได้ 7 ขวบ คุณพ่อคุณแม่จึงเดินทางกลับมาเมืองไทยและต้องการรับเธอกลับไปอยู่ด้วย แต่ด้วยความที่เธอไม่รู้สึกผูกพันกับท่านมาก่อน จึงปฏิเสธไปอย่างมีสไตล์ว่า "ไปคลอดลูกคนใหม่ก็แล้วกัน หนูไม่ไปอยู่คุณพ่อคุณแม่แล้วล่ะ คลอดคนใหม่เลย" เธอจึงอยู่กับคุณปู่คุณย่าต่ออีก 20 ปี หลังจากท่านทั้งสองละโลกไป เธอจึงย้ายไปอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ได้เพียงปีเดียวก็แต่งงานและแยกครอบครัวออกไป ปัจจุบันเธอมีลูกสาวอายุ 9 ขวบ

ในช่วงที่ตั้งท้องลูกสาว ลูกสาวของเธอได้หันมาสนใจเรื่องสุขภาพ ทำให้เธอพลอยสนใจตามไปด้วย เธออ่านหนังสือเกี่ยวกับสุขภาพจนได้พบเรื่องราวของ "พลังจักรวาล" ซึ่งอ้างว่าสามารถรักษาโรคได้ เธอและสามีจึงสมัครเรียน อาจารย์ที่สอนอธิบายว่าพลังจักรวาลไม่ใช่ไสยศาสตร์หรือคาถาอาคม แต่เป็นพลังสมาธิอีกรูปแบบหนึ่งที่ใช้หลักการกำหนดจิตที่หน้าผากหรือกระหม่อม ซึ่งเรียกว่า "จักระ" เมื่อเกิดพลังแล้ว ก็กำหนดจิตส่งคลื่นพลังไปยังจุดที่เจ็บป่วยของผู้คน พลังจักรวาลจะ "ผสานพลังชีวิต" ช่วยให้อาการเจ็บป่วยหายไป ขั้นตอนสุดท้ายคือการ "ฟอกเลือด" โดยกำหนดจิตที่หน้าผากเพื่อป้องกันโรคย้อนกลับ พลังนี้มี 7 ระดับ หากสำเร็จขั้น 5 ขึ้นไปจะรักษาได้โดยไม่ต้องสัมผัสตัว หากถึงขั้น 7 สามารถ "ถอดกาย" ไปยังที่ต่างๆ ได้ อาจารย์เล่าว่ามีปรมาจารย์ชาวเวียดนามที่สำเร็จขั้นสูงสุดและเคยถอดกายเข้าไปในปิรามิดมาแล้ว อาจารย์คนนี้ยังเคยสอนสมาธิที่วัดพระธรรมกายด้วย แต่ปัจจุบันเลิกไปแล้วเพราะเห็นว่าฝึกพลังจักรวาลดีกว่า

ลูกสาวและสามีได้ฝึกพลังจักรวาลอย่างจริงจังและได้ผลไม่ธรรมดา ครั้งหนึ่ง สามีได้ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงานที่ปวดศีรษะและปวดท้องกะทันหัน โดยใช้เวลาเพียง 1 นาทีในการกำหนดจิตและนึกถึงเพื่อน ภายใน 3 นาที เพื่อนคนนั้นก็หายปวดเป็นปลิดทิ้ง ส่วนตัวลูกสาวเองก็ฝึกได้ผลเช่นกัน ครั้งหนึ่งขณะนอนหลับ เธอได้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 18:30 น. เมื่อนาฬิกาปลุกดัง เธอกดปิดแล้วนอนต่อ ทันใดนั้นก็เกิดอาการ "หมุนที่จุดจักระ" รู้สึกสั่นสะเทือนไปทั้งตัว ซึ่งอาจารย์บอกว่าเป็นขั้นตอนปกติของการฝึกพลังจักรวาลที่ต้องหมุนเพื่อให้เกิดพลัง เธอได้ยินเสียงใสๆ ของผู้ชายพูดภาษาที่ฟังไม่เข้าใจ เธอคิดว่าเป็นปรมาจารย์ชาวเวียดนาม เพราะฟังภาษาไม่รู้เรื่องและอาจารย์สามารถไปไหนก็ได้ตามใจปรารถนา เมื่อเธอพยายามยกมือไหว้ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะและรู้สึกชาไปทั้งตัวราว 10 นาที เมื่อนาฬิกาปลุกเรือนเดิมดังขึ้นอีกครั้ง เธอก็พบว่าเวลาบนนาฬิกายังคงเป็น 18:30 น. เหมือนเดิม ทั้งที่ความจริงเวลาได้หยุดไปถึง 10 นาที เหตุการณ์นี้ทำให้เธอสงสัย

ช่วงที่ตั้งท้องลูกสาว เธอและสามีมีความรู้สึกอยากทำบุญมาก ทั้งคู่พยายามไปทำบุญถวายสังฆทาน 9 วัด แต่ทำได้เพียง 8 วัด ลูกสาวในท้องก็ส่งสัญญาณว่า "อยากเกิดแล้ว" คืนนั้นจึงต้องเข้าโรงพยาบาลและคลอดง่ายดายในวันรุ่งขึ้นโดยไม่เจ็บปวดเลย หลังจากพักฟื้นได้ 3 เดือน เพื่อนที่ธนาคารได้มาเยี่ยมและเล่าเรื่องพระธรรมกายประจำตัวให้ฟัง ลูกสาวและสามีจึงมาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก เดิมตั้งใจจะสร้างพระประจำตัวให้คุณปู่คุณย่าเต็มองค์ ส่วนของตนเองจะทยอยทำบุญ แต่เมื่อถึงเวลาทำจริง สามีกลับเปลี่ยนใจทำบุญเต็มองค์ให้ทุกคนในครอบครัวรวม 8 องค์ เป็นเงิน 80,000 บาท ทำให้พวกเขารู้สึกปลื้มใจมากและแปลกใจว่าอะไรมาดลใจให้ทำบุญจำนวนมากเช่นนี้ทั้งที่เป็นครั้งแรกที่มาวัด หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็มาวัดและทำบุญใหญ่เรื่อยมา แม้ต่อมาจะมีข่าวโจมตีวัดในทุกทิศทาง แต่ก็ไม่สามารถสั่นคลอนศรัทธาของพวกเขาได้ ยิ่งกลับทุ่มเททำบุญมากขึ้นไปอีก ทั้งเสาค้ำ แผ่นลานธรรม และเป็นประธานรองอีกหลายงาน ในช่วงนั้น พวกเขาสร้างบุญได้มากเพราะต่างทำงานธนาคารต่างชาติ ได้เงินเดือนระดับแสน

ต่อมา ทั้งคู่เกิดแนวคิดว่าเงินเดือนเพียงแค่นี้ไม่เพียงพอจะสนับสนุนงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วโลกในอนาคต จึงตัดสินใจลาออกมาทำธุรกิจ MLM หรือขายตรง โดยหวังว่าจะขยายวงทรัพย์ให้สามารถสนับสนุนงานหมู่คณะได้ไม่จำกัดเหมือน "ใจของเ" ที่ "unlimited heart" แต่ธุรกิจก็เหมือนต้นไม้ที่ต้องใช้เวลา ในช่วงเริ่มต้นรายได้จึงน้อยกว่างานประจำ ทำให้งบดุลและงบบุญเสียสมดุล พวกเขาไม่เสียดายรายได้ แต่เสียดายที่ทำบุญได้น้อยลง มีคนมาชวนลงทุนธุรกิจอื่นเสริม ทั้งคู่จึงนำเงินก้อนใหญ่ที่เดิมตั้งใจจะปิดกองกฐิน (แต่ได้เงินมาช้าไป 2 ปีหลังงานกฐินจบ) ไปลงทุน โดยคิดว่าจะทำให้ได้เงินมาทำบุญได้ต่อเนื่องยาวนานขึ้น แต่กลับปรากฏว่าเงินลงทุน "ทั้งต้นทั้งดอกหาย" ไม่ได้คืนมาเลย

เรื่องราวเหล่านี้ทำให้ผู้ส่งเคสมีคำถามมากมายที่อยากจะกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่