EP.992 นี่ล่ะ ผลบุญจากการตั้งใจบวช จนได้เป็นตัวแทนสมณสัญญายอดเยี่ยม

ผู้ส่งเคสเป็นภรรยาของชายผู้หนึ่ง ซึ่งเดิมทีเป็นคนจังหวัดมหาสารคาม แต่ได้ย้ายไปตั้งรกรากที่จังหวัดอุดรธานีตั้งแต่ยังอายุ 14 ปี ที่นั่นเขาได้สร้างครอบครัว มีภรรยาคนแรกที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา แต่แล้วในปี พ.ศ. 2544 ภรรยาคนแรกของเขาก็เสียชีวิตจากไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 เขาได้แต่งงานใหม่กับผู้ส่งเคสในปัจจุบัน ชีวิตของเขาเป็นคนหนักเอาเบาสู้ ทั้งทำไร่ ทำนา และมีความสามารถพิเศษในการซ่อมแซมสิ่งของต่างๆ เช่น วิทยุ นาฬิกา แว่นตา ด้วยความขยันขันแข็งนี้เอง ทำให้เขาสามารถส่งเสียลูกๆ (ที่เกิดกับภรรยาคนแรก) ให้เรียนจบปริญญาได้โดยไม่ต้องกู้ยืมเงินใคร นอกจากนี้ เขายังได้รับความไว้วางใจจากชุมชนให้ได้รับเลือกเป็นคณะกรรมการสหกรณ์เพื่อการเกษตร และหลังจากหมดวาระ 2 ปี ก็ได้ตำแหน่งผู้ตรวจสอบกิจการสหกรณ์ สิ่งที่โดดเด่นในตัวเขาคือการเป็นคนดี เป็นที่ยอมรับของคนในชุมชน และที่สำคัญคือเป็นคนที่รักบุญมาก เขาไปวัดทุกวันพระ ปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอตามวัดต่างๆ รวมถึงรับบุญพิเศษเป็นมัคนายกและเป็นไวยาวัจกรของวัดถ้ำพระ อำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี

สามีของผู้ส่งเคสมีความใฝ่ฝันที่จะพัฒนาวัดถ้ำพระให้เจริญรุ่งเรือง แต่ยังไม่มีแนวทางที่ชัดเจน จนกระทั่งได้ทราบข่าวเกี่ยวกับโครงการบวชพระแสนรูปที่จะมาจัดอบรมที่วัดถ้ำพระ เขาก็รู้สึกว่าความฝันของเขากำลังจะเป็นจริง โครงการนี้ไม่เพียงแต่สร้างพระเท่านั้น แต่ยังสร้างกิจกรรมให้คนเข้าวัดมาทำความดีร่วมกัน เป็นการดึงคนเข้าวัดทั่วไทย เขามีความเชื่อว่าต่อไปจะมีคนเข้าวัดมากขึ้น สังคมก็จะดีขึ้น เพราะวัดคือแหล่งผลิตคนดี สร้างเครือข่ายคนดีที่โลกต้องการ เมื่อได้รู้ว่าโครงการนี้เกี่ยวข้องกับวัดพระธรรมกาย ซึ่งเป็นวัดในฝันของเขา เขาก็ยิ่งรู้สึกดีมากยิ่งขึ้น ประกอบกับผู้ส่งเคสเคยมาวัดพระธรรมกาย 2 ครั้ง และกลับไปเล่าให้ฟังว่าวัดดีอย่างไร ทำให้เขายิ่งอยากมาวัด

ด้วยเหตุนี้ สามีของผู้ส่งเคสจึงขอสมัครบวชในโครงการบวชพระแสนรูป โดยไม่ลังเลเลย เขาได้ทุ่มเทช่วยเหลือเตรียมงานอย่างเต็มที่ รวมถึงขับรถรับส่งพระอาจารย์ไปประชาสัมพันธ์ชวนคนมาบวช การบวชครั้งนี้ทำให้เขาได้มาวัดพระธรรมกายสมความปรารถนา เขารู้สึกดีกับการบวชครั้งนี้มาก และมักจะพูดกับเพื่อนๆ ว่าการบวชครั้งนี้ "ดีคักๆ" ซึ่งแปลว่าดีอย่างแรง การบวชครั้งนี้เป็นการบวชครั้งที่สองของเขา ครั้งแรกเคยบวช 5 พรรษาตอนหนุ่มแล้วสึกไป

ระหว่างการอบรม สามีของผู้ส่งเคสตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองเป็นอย่างมาก แม้จะมีอายุมากแล้ว แต่ก็ไม่มีทิฐิมานะ เป็นคนว่าง่าย มีน้ำใจงาม มีความเคารพอ่อนน้อมต่อพระอาจารย์และพระพี่เลี้ยง มีดวงปัญญา จิตใจสูงส่ง ชอบช่วยเหลือผู้อื่น เข้ากับหมู่คณะได้ดี เมื่อจบการอบรม เขาจึงได้รับรางวัลสมณสัญญาดีเด่น ลำดับที่ 2 ซึ่งได้มาจากการโหวตของพระภิกษุที่บวชด้วยกันและการพิจารณาของพระอาจารย์ โดยคัดเลือกจากผู้ที่มีความสงบเสงี่ยม มีความเคารพ ตั้งใจรักษาศีล ปฏิบัติธรรม อยู่ในกฎระเบียบ และนุ่งห่มเรียบร้อย เป็นรางวัลที่เขาภาคภูมิใจมาก

ในระหว่างที่สามีบวช ผู้ส่งเคสเองก็ได้ไปช่วยงานเป็นแม่ครัวที่วัดเช่นกัน ทั้งๆ ที่สุขภาพไม่ค่อยดี มีอาการความดันสูง เวียนศีรษะ อ่อนเพลียง่าย แต่ก็อยากได้บุญกับโครงการนี้มาก และสามารถทำได้สำเร็จตลอดโครงการ

เมื่อสามีของผู้ส่งเคสทราบข่าวโครงการบวชอุบาสิกาแก้ว เขาก็ชวนผู้ส่งเคสให้สมัครเป็นพี่เลี้ยงอุบาสิกาแก้ว แต่ผู้ส่งเคสไม่แน่ใจเรื่องสุขภาพ สามีจึงบอกว่าการบวชอุบาสิกาแก้วครั้งนี้ได้บุญมาก อยากให้มาอบรมให้ได้ ผู้ส่งเคสจึงตอบตกลง

สามีของผู้ส่งเคสได้ลาสิกขาเมื่อวันที่ 7 มีนาคม คืออยู่จนจบโครงการ คืนนั้นเขาหลับเป็นตายเลยทีเดียว เพราะการบวชที่ผ่านมาตั้งใจสร้างบารมีอย่างไม่ว่างเว้น พอลาสิกขาแล้วก็เหมือนได้ปลดปล่อย เขาตื่นอีกทีก็เวลาเพลของวันรุ่งขึ้น

หลังจากตื่นนอน เขาก็ขับรถไปส่งผู้ส่งเคสที่วัดถ้ำพระ เพื่อเป็นพี่เลี้ยงอุบาสิกาแก้ว ใจยังคงอยู่ในบุญตลอดเวลา จากนั้นเขาก็ขับรถพาพระอาจารย์ไปส่งที่วัดศรีสงาวทาราม ตำบลตาทอง ซึ่งเป็นศูนย์อบรมอุบาสิกาแก้วของอำเภอศรีธาตุ เป็นระยะทางประมาณ 30 กม. จากวัดถ้ำพระ ขา กลับเวลาประมาณ 16.00 น. รถที่เขาขับมาได้พุ่งชนราวเหล็กที่คอสะพานข้ามห้วยในบริเวณอำเภอศรีธาตุ รถตกลงไปในห้วยประมาณ 3 เมตร แต่ในห้วยไม่มีน้ำ กระจกรถแตก ประตูรถปิดอยู่ แต่ร่างของเขากระเด็นออกมาทางกระจกหน้ารถ

สิ่งที่น่าแปลกคือ แม้หน้า รถจะยุบ หลังคาก็ยุบ แต่ร่างกายของเขาไม่มีอะไรยุบเลย ไม่มีบาดแผลหรือรอยฟกช้ำแม้แต่นิดเดียว กายละเอียดได้ออก จากร่าง กายหยาบ ไม่มีนิมิตหมายใดๆ เมื่อนำร่างไปอัลตราซาวด์ที่โรงพยาบาลก็ไม่พบร่องรอยฟกช้ำจากอุบัติเหตุ จึงไม่ทราบ สาเหตุหลักที่ทำให้เสียชีวิตคืออะไร เขามีโรคประจำตัวคือเบาหวาน และในช่วงที่บวชประมาณ 2 เดือน ไม่ได้พบแพทย์ เรื่องราวทั้งหมดนี้นำมาสู่คำถามของผู้ส่งเคส