วเสยฺยาม

พึงอยู่

พึงอยู่

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงบอก, จงกล่าว

ซึ่งวาจา

(เช่น อุปาสโก อ. อุบาสก) กล่าวแล้ว

ความเสื่อม

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมกล่าว

ผู้ถึงแล้วซึ่งความเสื่อม

(ตฺวํ อ. ท่าน) พึงกล่าว