ดิฉันมีความรู้สึกอย่างแรงกล้าขึ้นมาเลยว่า ดิฉันจะได้รับประโยชน์มหาศาลจากการปฏิบัติธรรมอย่างแน่นอนค่ะ และดิฉันก็ไม่ผิดหวังจริงๆ เพราะตั้งแต่ก้าวแรกที่ไปถึง ดิฉันมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีความกังวลใจอะไรเลย ทำให้ตลอดช่วงเวลาที่ได้เข้าร่วมโครงการ นับเป็นช่วงเวลาที่วิเศษสุดจริงๆค่ะ
ดิฉันได้พบ Landmark ของใจในทรงกลมนั้น โดยการนึกดวงอาทิตย์ขึ้นมาวางไว้ที่นั่น ทันใดนั้น ดิฉันก็ไม่ใช่ทรงกลมอีกต่อไป แต่พบแสงสว่างมากมายเปล่งประกายเจิดจ้า เป็นความรู้สึกที่ไม่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ระหว่างดิฉันและจักรวาล การที่สามารถเห็นดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง และสามารถเห็นใจกลางความสว่างภายใน เป็นสิ่งที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้เลย มันเป็นเหมือนแสงสีขาวสว่างจ้าภายในดวงอาทิตย์
ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่3 ที่มีการจัดตักบาตรในโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก ทางทีมงานบอกว่า ตอนจัดครั้งแรกก็ยังงงๆ ต้องอาศัยคู่มือ พอมาถึงครั้งที่สามนี้...แทบจะหลับตาจัดได้เลยค่ะ และแม้ว่าการเตรียมงานจะหนัก และเหนื่อยมากเพียงไหน ทีมงานบุญอัศจรรย์ก็ทำหน้าที่กันด้วยความปีติเบิกบานในบุญ ทำให้หลายคนที่เฝ้ามองอยู่ถึงขนาดเอ่ยว่า ทีมงานนี้ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่ต้องเป็นทีมงานมนุษย์เทวดาแน่ๆ
ทางทีมงานของเรา ได้เดินทางไปถวายเครื่องอุปโภคบริโภค ยังวัดต่างๆในอำเภอท่าบ่อ การสัญจรก็ต้องเปลี่ยนจากรถไปนั่งเรือกันแทน ทีมงานทุกคนช่วยกันขนของลงเรือ และนำไปมอบให้กับตัวแทนที่วัดต่างๆในอำเภอท่าบ่อ และทางวัดที่เป็นตัวแทนก็จะช่วยกันกระจายเครื่องอุปโภคบริโภคนี้ ให้กับวัดต่างๆในพื้นที่ใกล้เคียง รวมทั้งนำไปแจกให้กับชาวบ้านในบริเวณใกล้ๆวัดอีกด้วยครับ
เมื่อผมทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายไปเรื่อยๆ ผมก็สามารถเห็นภาพนั้นเป็นสามมิติ แล้วมันก็ขยายไปได้ทุกทิศทางจนกลายเป็นทรงกลมในที่สุด จากนั้นทรงกลมก็ค่อยๆดูดผมเข้าไป จนรู้สึกว่าผมอยู่ที่ศูนย์กลางของทรงกลมนั้น แล้วมันก็ได้ขยายครอบคลุมทั้งร่างกายและใจของผมครับ
ตัวลูกยังได้แนะนำให้คุณแม่ซึ่งอยู่ที่เมืองไทย ทำบุญ ถือศีล นั่งสมาธิ และดู DMC ซึ่งคุณแม่ของลูกจะไปถือศีลที่วัดใกล้บ้านทุกวันพระ ลูกจะโทรศัพท์ไปพูดกับคุณแม่เสมอว่า “แม่จ๋า แม่เอาบุญให้มากที่สุดนะ ไม่รู้ว่าแม่จะตายเมื่อไหร่ บุญจะช่วยแม่ได้ และติดตามแม่ไปทุกที่นะ” แล้วตอนนี้ บุญที่พลาดไม่ได้เลยคือ หล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ องค์ล่าสุด ซึ่งตัวลูกต้องทำอย่างแน่นอนค่ะ
เมื่อกระผมได้ทราบข่าวน้ำท่วมที่จังหวัดหนองคายแล้ว กระผมก็ได้รีบเขียนจดหมายถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ (พระราชภาวนาวิสุทธิ์) ทันทีในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ.2551 ที่ผ่านมา และเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ชั่วข้ามคืนเท่านั้น คาราวานรถสิบล้อขนเครื่องอุปโภคบริโภคจากมูลนิธิธรรมกาย และวัดพระธรรมกาย ก็ได้เดินทางมาถึงจังหวัดหนองคายแล้วครับ ทำให้คนที่จังหวัดหนองคายถึงกับตะลึงงวยงงเลยครับว่า ทำไมเครื่องอุปโภคบริโภคจึงได้เดินทางมาถึงได้รวดเร็วทันใจขนาดนี้
บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด 
