เมื่อตัวลูกในภพชาตินั้น ได้ออกบวชเป็นพระภิกษุแล้ว ตัวลูกก็ตั้งใจฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะ เป็นพระแท้ อีกทั้งยังตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรมเป็นอย่างดี ซึ่งในช่วงแรกๆ นั้นผลการปฏิบัติธรรมของตัวลูก ก็ยังไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร
ปัจจุบันเราจะเห็นปัญหาเยาวชนอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นวัยรุ่นยกพวกตีกัน หรือว่า การลักเล็กขโมยน้อย จะมีวิธีการดูแลอย่างไร เด็กคนหนึ่งจะดีได้ควรได้รับการปลูกฝังอย่างไร
บุญ คือ เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ ทั้งในปัจจุบันและในปรโลก, ทำบุญแล้วมาเสียดายในภายหลัง จะส่งผลหรือไม่อย่างไร ที่นี่มีคำตอบ
นักปราชญ์เหล่าใดมีศีลบริสุทธิ์ มีปัญญาหมดจดดี มีจิตตั้งมั่น ประกอบความเพียร เจริญวิปัสสนา มีปกติเห็นธรรมพิเศษ รู้แจ้งธรรมอันประกอบด้วยมรรค และโพชฌงค์ เจริญสุญญตวิโมกข์ อนิมิตตวิโมกข์ และอัปปณิหิตวิโมกข์ ไม่บรรลุความเป็นพระสาวกในศาสนาของพระชินเจ้า นักปราชญ์เหล่านั้น ย่อมเป็นพระสยัมภูปัจเจกชินเจ้า มีธรรมใหญ่ มีธรรมกายมาก มีจิตเป็นอิสระ ข้ามห้วงทุกข์ทั้งปวงได้ มีใจเบิกบาน มีปกติเห็นประโยชน์อย่างยิ่ง อุปมาดังราชสีห์ อุปมาดังนอแรดฉะนั้น
เราจะมีวิธีใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความสุข,การบริจาคร่างกายหลังจากที่เราตายแล้วได้บุญมากกว่าการบริจาคโลหิตจริงหรือ
ต้นกล้าสักต้นจะกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้าน สาขาให้ความร่มเย็นแก่คนในโลกนั้น ต้องอาศัยการเอาใจใส่ดูแล รดน้ำ พรวนดิน ฉันใด การที่เยาวชนต่างชาติ ต่างภาษา จะสามารถพบกับสันติสุขภายใน ก็ต้องอาศัยกำลังใจจาก ผู้ติวหนทางสว่างสู่สันติสุขภายใน หรือ “พีซ โค้ช” ฉันนั้น...
