ความทุกข์และการต่อสู้ : หน้า 5/22

เรียบร้อยแล้ว ตอนนั้นบอกตรงๆ ว่า เราทำใจไม่ได้ เกิดความ รู้สึกอยากตาย เหมือนเราไม่เหลืออะไรแล้ว เราหมดโอกาส ไปทำบุญที่วัดแล้ว ใครจะพาเราไป แม่ขาขาดอย่างเราจะ เลี้ยงลูกได้อย่างไร ลูกคนโตก็อายุเพียงขวบกว่า คนเล็กก็ 6 เดือน แค่ล่าพังตัวเองก็จะเอาไม่รอด งานก็ไม่มีทํา จะ กินอะไรต่อไปยังไม่รู้ ตอนนั้นเราร้องไห้เหมือนคนเสียสติ ต้องจมอยู่ในสภาพที่แย่ทั้งกายและใจ สับสนกังวลถึง อนาคตที่มองไม่เห็น ความโชคร้ายของเรายังไม่หมดแค่นั้น พอญาติๆ เขารู้ว่าสามีตาย พลอยและอัญมณีที่สามีเก็บ 6 คำน้อย ยอดคนกตัญญู หัวใจทองคำ ไว้ขายเขาก็มาเอาไปจนหมด ทองของเราเขาก็เอาไปจนไม่ เหลือ เงินประกันเขาก็เอาไป โดยบอกว่าให้เราเซ็นให้เขา เถอะ เพราะหากเราตายเขาจะเป็นคนเลี้ยงลูกทั้งสองของ เราเอง แต่พอเซ็นไปแล้ว เขาก็ส่งเงินมาให้เราใช้เดือนละ 5,000 บาท อยู่ไม่กี่ครั้ง แถมยังโดนต่อว่าอีก จนสุดท้ายก็ ไม่เหลืออะไรเลย ชีวิตตอนนั้นเหมือนตายทั้งเป็น นอนจม อยู่ในความทุกข์แท้ๆ เพราะขยับเขยื้อนตัวไม่ได้เลย แขนก็ หัก ไหปลาร้าก็หัก ขาก็ขาดทั้งสองข้าง พอใครมาเยี่ยมก็พูด ตัดรอนกำลังใจเราตลอดเวลาว่าอย่างไรก็ไม่รอด รอวันตาย 7