การทำงานหนักและการไม่เห็นคุณค่า : หน้า 32/54

คนไหนทั้งนั้น แม่ต้องการให้ทำแต่งาน ตั้งแต่ซักผ้า ถูบ้าน ล้างจาน ทำให้คนทั้งบ้าน หนำซ้ำเสื้อนักเรียนแม่ก็ห้ามเรา รีด ให้เราใส่แบบยับยู่ยี่มาตลอด โดยบอกว่าเปลืองไฟ ซึ่งผิดกับพี่น้องคนอื่นที่เสื้อเขาจะได้รับการรีดอย่างดี อีกทั้งงานบ้านก็ไม่ต้องทำ สามารถตื่นสายและนอนได้อย่าง เต็มอิ่ม มิหนำซ้ำพอเราเรียนจบ ป.6 แม่ก็ห้ามเราเรียนต่อ เพียงคนเดียว ที่พี่ชายแม่ยังส่งเขาเรียนจนจบถึงหมอได้ ส่วนเราให้ออกมาเป็นแม่ค้าขายพวงมาลัยที่ตลาดสามพราน ทำงานหนักตั้งแต่ตี 3 ยัน 3-4 ทุ่มทุกวัน โดยต้องทำทุกอย่าง ดียวทั้งร้าน ต้องหาบดอกไม้ถุงใหญ่ๆ ยกน้ำถังหนักๆ จากหลังตลาดมาหน้าตลาด มาแช่ดอกกุหลาบ ต้องร้อย พวงมาลัยไว้ขายทั้งร้าน ยิ่งในช่วงตรุษจีนก็ไม่ได้นอนเลย 2 คืนติดกัน ตอนนั้นเรายังเด็กเพิ่งจบ ป.6 แค่นั้น ยอมรับ ว่าเหนื่อยแทบขาดใจ และไม่ว่าจะขายดีแค่ไหน แม่ก็ไม่เคย ให้เงินเราแม้แต่บาทเดียว อีกทั้งยังมาค้นตัวตรวจสอบว่า เรามุบมิบเงินไปหรือเปล่า แม่ให้แค่ข้าวเรากินเป็นมื้อๆ $ 31