5 ครั้ง

มันเสียจนไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว จนกระทั่งวันที่ 3 ความเครียดกลับทวีความรุนแรงขึ้นมาก มันจะระเบิดออก เสียให้ได้ ตอนนั้นเป็นเวลาดึกสงัดที่ทุกคนเข้านอนกัน หมดแล้ว เราจึงแอบเจ้าหน้าที่ย่องเข้ามาที่ห้องปฏิบัติธรรม นั่งต่อหน้ารูปหลวงปู่ แล้วก็ปล่อยโฮร้องไห้ออกมาตรงนั้น เหมือนคนเสียสติที่คุมไม่อยู่แล้ว เราพูดกับหลวงปู่ทั้งน้ำตา ว่า หลวงปู่ทำไมชีวิตลูกมันทุเรศสิ้นดี เราระบายทุกอย่าง ให้หลวงปู่ฟังจนหมด แล้วก็บอกท่านว่า หากหลวงปู่มีจริง ขอให้หลวงปู่ช่วยลูกด้วย ลูกหมดทุกสิ่ง ลูกหมดที่พึ่งแล้ว ขอให้ลูกมีเงิน ลืมตาอ้าปากกับเขาได้ และถ้าลูกมีเงิน 100 ลูกจะทำบุญ 10 หากลูกมีเงิน 1,000 ลูกก็จะทำบุญ 100 หากลูกมีเงินหลายๆ ล้าน ลูกก็จะทำบุญล้านๆ เราพูดทั้งน้ำตา พูดจนถึงเช้าตี 4 ครึ่ง คนทยอยเข้ามาสวดมนต์กันแล้ว
- การระบายความเครียดต่อหลวงปู่