ข้อความต้นฉบับในหน้า
4. เมื่อเลิกจากนั่งสมาธิแล้ว ให้ตั้งใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย
ที่เดียว ไม่ว่าจะอยู่ในอริยาบทใดก็ตาม เช่น ยืน เดิน นอน หรือ
นั่ง อย่าย้ายฐานที่ตั้งจิตไปไว้ที่อื่น ให้ตั้งใจบริกรรมภาวนา
พร้อมกับนิ่งถึงบริกรรมเป็นดงๆแก่ใส่คู่นกันตลอดไป
5. นิยมต่างๆ ที่เกิดขึ้น จะต้องน้อมไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลาง
กายทั้งหมด ถ่านิิจิตเกิดขึ้นแล้วหายไป ก็ไม่ต้องตามหา ให้
ภาวนาเปคองใจต่อไปตามปกติในที่สุดเมื่อจิตสงบ นิยม ย่อม
ปรากฏขึ้นใหม่อีก
การฝึกสมาธิเบื้องต้นเท่านั้นที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ย่อมเป็น
ปัจจัยให้เกิดความสุขได้ เมื่อชักชอบปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ ไม่ทอดทิ้ง
จนได้ดวงปรมรรรแล้ว ก็ให้มั่นประคองรักษาดวงปรมรรค
นั่นไว้ตลอดชีวิต ดำรงอยู่ในศีลธรรมอันดี ย่อมเป็นหลัก
ประกันได้ว่าได้พึ่งของชีวิตที่ถูกต้องดีงาม ที่จะส่งผลให้เป็น
ผู้มีความสุข ความเจริญ ทั้งในปชาตินี้และภพชาติหน้า
เด็กคารพผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เมตตาเด็ก ทุกคนมีความรักใคร่สามัคคี
เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน หากสามารถแนะนำต่อๆ กันไป ขยายไป
๒๙