ความรู้สึกของการเป็นลูกคนกลาง
…่า
เราไม่ใช่ลูกเขา เขาเกลียดเรา เราเป็นส่วนเกินของบ้านนี้
เราจึงทนอยู่ในบ้านนี้อย่างไม่มีความสุขเลย
ชีวิตต้องลำบากมาตลอด แม่ไม่เคยพูดดีๆ กับเรา
ไม่เคยอนุญาตให้เราไปร่วมกิจกรรมอะไรกับโรงเรียนกับเพื่อน
30…
เราก็ต้องรีบวิ่งกลับบ้านทันที เพราะหากผิดเวลาแม้แต่ นาทีเดียว แม่จะใช้ไม้ฟาดเราแบบไม่ยั้ง ซึ่งบางครั้งรีบมาก จนสะดุดหกล้ม หัวเข่าแตกถลอกปอกเปิกเลือดไหลเป็นทาง ไปทั้งตัว ทำให้เราเดินถึงบ้านช้าลง ซึ่งพอ