พระมงคลเทพมุนี : หน้า 3/50

๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี คำนำ “ปูชา จ ปูชนียานํ เอตมมงคลมุตตม์ การบูชาบุคคลที่ควรบูชา เป็น มงคลอันสูงสุด” เพราะว่าบุคคลที่ควรบูชานั้น คือ ผู้ที่มีคุณงามความดี อยู่ในตัว ควรค่าแก่การระลึกนึกถึง และยึดถือเป็นแบบอย่างของมหาชน ทั้งหลาย ซึ่งในทางพระพุทธศาสนาหมายเอาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและ พระสงฆ์ผู้บริบูรณ์พร้อมด้วยศีล สมาธิ และปัญญา ดังนั้นบัณฑิตผู้ฉลาด และมุ่งหวังความเจริญก้าวหน้าในชีวิต จำเป็นต้องบูชาบุคคลที่ควรบูชา ไว้เป็นต้นแบบในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องเพื่อช่วยปิดอบายและเปิดหนทาง สวรรค์และพระนิพพานให้แก่ตนเอง พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มหาปูชนียาจารย์ ผู้บริบูรณ์พร้อมด้วยศีล สมาธิ และปัญญา ตลอดจน ปฏิปทาในการสร้างบารมีอันงดงาม ควรค่าแก่การเคารพบูชาอย่างแท้จริง ท่านนับเป็นผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ต่อมวลมนุษยชาติ ด้วยการยอมเอา ชีวิตเป็นเดิมพันในการปฏิบัติธรรม จนกระทั่งค้นพบคำสอนอันเป็นแก่น แท้ของพระพุทธศาสนา ที่ได้เลือนรางหายไปหลังพุทธปรินิพพานไม่นาน นัก ซึ่งท่านได้รื้อฟื้นวิธีการปฏิบัติธรรมดั้งเดิมเหมือนเมื่อครั้งพุทธกาล และนำมาสั่งสอนเผยแผ่อย่างกระจ่างชัดที่สุดด้วยคำสอนที่ว่า “หยุดเป็นตัวสําเร็จ”