ป.ธ.๘ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2686 / 3068

เดี๋ยว ก็เห็นความงาม ดวงดาวบ้าง ดวงสว่างบ้าง ดวงจันทร์บ้าง ดวงอาทิตย์บ้าง ดวงใบ้งาง ทุกท่านต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า มีความสุข สงบ ผ่อนคลาย นับเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขขึ้นนับเป็นช่วงเวลาที่คนจะได้พบ

เรื่องราวประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจากการสอนสมาธิในเมืองชานเนินริก โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 10,000 คน เหตุการณ์นี้ถูกจดจำและเล่าขานในตำนาน ความสงบและความสุขที่เกิดขึ้นในใจผู้คน ส่งผลให้ชุมชนมีความสัมพันธ์ที

มหาบางทีสามารถอาจกล่าวนางอย่างไม่ถูกต้อง แม้ ทานเป็นประจำสม่ำเสมอ โดยจะหาโอกาสเดินทาง บางครั้งนางจะรู้สึกขัดเคืองบ้าง แต่ นางก็เป็นผู้ไม่ลู่ เก่าอำนาจใจโฉะ ไม่หุนหันพลันแล่นจะนิง ๆ เก็บ อารมณ์ความ

เนื้อหานี้กล่าวถึงคุณธรรมของผู้หญิงที่ไม่เพียงแต่มีความอดทนและเข้มแข็งต่อสังคม แต่ยังเป็นผู้ที่แสดงออกถึงความรักและการสนับสนุนแก่ครอบครัวและสังคม การกล่าวถึงลักษณะการดำเนินชีวิตที่มีระเบียบแบบแผน โดยเ

บันทึกนำในการพิมพ์ครั้งที่ 2 จำ เริง บันทึกนิยกถ้วยสัมโมหนียกถา เล่ม 1 จัดพิมพ์ครั้งแรก ๑๑,๐๐๐ เล่ม ออกเผยแพร่เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘ ได้จัดถวายพระสงฆ์มติพร หลักสูตรการเผยแผ่อย่างเป็นระบบ ณ วัดพระ

บันทึกนำเกี่ยวกับการพิมพ์หนังสือ บา นทึกนิยกถ้วยสัมโมหนียกถา หลังจากรอบการพิมพ์แรกที่ได้รับการเผยแพร่ไปแล้ว มีการพิจารณาและปรับปรุงความคิดเห็นจากผู้อ่านเพื่อเปิดโอกาสให้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงเนื้อหาได้

รำรึก มันใจ ด้วยมั่นมมัทนิกา เล่ม ๑ คณะผู้จัดทำขอขอบพระคุณ และอนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนร่วมสนับสนุนการจัดทำหนังสือเล่มนี้จนสำเร็จลุล่วงมาได้ด้วยดี คุณประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นจากหนังสือเล่มนี้ ขอน้อ

หนังสือ "รำรึก มันใจ ด้วยมั่นมมัทนิกา เล่ม ๑" ได้รับการจัดทำโดยคณะผู้เขียนที่ขอขอบพระคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการผลิตหนังสือเล่มนี้ โดยมุ่งหวังให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ที่อ่าน เพื่อส่งเสริมการบำเพ็ญความดี

ต่อมาเมื่อพระภิกษุปฏิบัติศาสนกิจเผยแพร่พระศาสนา ทั้งภายในและต่างประเทศต้องการบำรุงมั่นนิ่งยกตนเพื่อเป็นแม่บทในการฝึกกล่าวสัมมะนิยกถาอย่างเป็นระบบ จึงได้จัดทำหนังสือคู่มือสัมมะนิยกถาเล่มนี้ขึ้น หวังเป

หนังสือคู่มือสัมมะนิยกถาเล่มนี้ถูกจัดทำขึ้นเพื่อช่วยบำรุงมั่นในการเผยแพร่พระศาสนา โดยมุ่งหวังให้เป็นประโยชน์แก่พระภิกษุและสามเณร ผู้รักษาการฝึกตน โดยคณะผู้จัดทำหวังว่าจะช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในพระธร

ร่ำรวย บันเทิงใจ ด้วยสัมโมหนียกถา เล่ม ๑ ๑๓ บทที่ ๕๐ แม่ (พ่อ) และลูกที่ประเสริฐ ๒๐ (๒ สิงหาคม วันแม่, ๕ ธันวาคม วันพ่อแห่งชาติ) ที่มาของการกล่าวสัมโมหนียกถา ๒๑ ความหมาย ๒๖ ประเภทของการอนุ

บทที่ ๕๐ รับรู้และเคารพความสำคัญของแม่และพ่อในวันแม่และวันพ่อแห่งชาติ การกล่าวสัมโมหนียกถาเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการแสดงความเคารพและระลึกถึงความสำคัญของผู้ที่เรารัก การเตรียมการเพื่อการกล่าวบทสัมโมหนี

รำเรือง บันเทิงใจ ด้วยสัมเมณียา เล่ม ๑ ๑๙ ด้วยเหตุองประการนี้ จึงทำให้พระภิษุสามเณรเจริญรุ่งเรืองเป็นอายุของพระพุทธศาสนา ท่านทานบดีหลาย ทักษิณาทานอันประกอบด้วยศรัทธา ที่ท่านหลังรินลงในพระพุทธศาสนา จึ

เนื้อหาของเล่มนี้พูดถึงการเจริญรุ่งเรืองและคุณค่าของพระภิษุสามเณรในพระพุทธศาสนา โดยมีการพูดถึงความสำคัญของบุญที่เกิดจากศรัทธาและการทำดี ซึ่งถือเป็นกุศลอันเลิศที่สนับสนุนบุคคลให้เจริญรุ่งเรืองตลอดไป ไม

กจริง บันเทิงใจ ด้วยดุมใจนี่ยกด เล่ม ๑ บทที่ ๙ เกิดบ่อยๆ เพื่อให้ได้มรรคผล ครั้งหนึ่งในสมียพุทธกาล พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จบิณฑบาต ณ ที่อยูของอุทัยพราหมณ์ พราหมณ์นั้นไม่มีศีรษะา แต่ใสบาตร พราหมณ์ใส่บา

ในบทนี้พูดถึงเหตุการณ์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จบิณฑบาตที่บ้านของอุทัยพราหมณ์ และการที่พราหมณ์นั้นถวายบิณฑบาตเพียงสามวันเท่านั้น พระพุทธองค์ได้สอนเกี่ยวกับการทำบุญและการปฏิบัติธรรมที่ควรทำบ่อยๆ รวมถึ

๓๖ รำริง มั่นใจในใจ ด้วยสัมมาธิยกดา เล่ม ๑ บทที่ ๑๐ อานิสงส์ของการทำทาน ด้วยความร่าเริงแจ่มใส ในสมัยพุทธกาล ในวันฉลองมหาวิหาร มหาอุบาสก วิสาขา เปล่งอุทานด้วยเสียงไพเราะ ภิญญาทั้งหลายได้ยิน คิดว่านา

ในบทนี้ กล่าวถึงคุณวิเศษของการทำทานอย่างมีความร่าเริง โดยยกเรื่องราวจากสมัยพุทธกาลเกี่ยวกับมหาอุบาสก วิสาขา ที่มีความสุขในการบริจาค และการที่การกระทำเช่นนี้จะส่งผลดีต่อจิตใจและความเป็นอยู่ในอนาคต รับฟ

รำลึก บันทึกใจ ด้วยสัมโมนายก เล่ม ๑ ๓๗ ประการแรก เมื่อเราจะลิขณถึงภาพแห่งการทำบุญ ความใดใจจะอิ่มเอิบเบิกบานกับภาพที่ร่ำรวยแจ่มใส ประการที่สอง เมื่อละวางสะดุ้งท้ายของชีวิต ภาพการทำบุญที่ว่าแจ่มใสนั้น

บทความนี้กล่าวถึงการทำบุญและการสั่งสมบุญบารมีที่สามารถทำให้จิตใจเบิกบานและนำไปสู่สุคติและโลกสวรรค์ การทำบุญคือการสร้างความปรากฏเพื่อให้ใจมีความอิ่มเอิบ ด้วยการละวางความทุกข์ในชีวิต นอกจากนี้ยังมีการตร

รำรำ บันเทิงใจ ด้วยสัมโมหนี่ยกๆ เล่ม ๑ ๓๙ ประกาถที่สาม บุรธรรมที่ท่านทานบดีทั้งหลายพามาเห็นแบบอย่างความประพฤติอันดีงาม มีการเคารพนอบน้อมต่อพระรัตนตรัย กำจัดความตระหน่ำด้วยการบริจาคทานเป็นต้น เขาเห็นแ

ในบทรำรำนี้นำเสนอตัวอย่างความประพฤติที่ดีของท่านทานบดีในการเคารพพระรัตนตรัย การบริจาคทาน และการส่งเสริมชีวิตของพระภิษฐสามเณร ซึ่งช่วยให้พระพุทธศาสนายังคงอยู่คู่โลก การทำความดีและการทำบุญเป็นสิ่งสำคัญท

ร่ำร่ง บ่นถึงใจ ด้วยสัมโมนียกก เล่ม ๑ ๔๓ ท่านทานบดีทั้งหลายได้ชื่อว่า เป็นผู้มีบุญวาสนา ประเสริฐที่ได้ฟังธรรม มีความศรัทธา คือ เชื่อในผลของทาน ข่มความตระหนี่ และดำรงชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท พากันม

บทความนี้กล่าวถึงคุณค่าของการทำบุญและการถวายสังฆทาน ซึ่งสะท้อนถึงความศรัทธาในผลของทานและการข่มจิตให้ห่างไกลจากความตระหนี่ พร้อมพิจารณาคุณสมบัติของบุญที่มีผลต่อชีวิตทั้งในโลกนี้และโลกหน้า การส่งเสริมคว

๔๕ รำรึง มั่นใจใจ ด้วยสัมโมหนี่ยกกด เล่ม ๑ บทที่ ๑๔ ผู้เอาชนะความตระหนั่ พรษั่มสัมมุพุทธเจ้าตรัสว่า "บุคคลพึงนำความตระหนั่่ออกไปเสีย พึงมความตระหนั่ซึ่งเป็นมลินแล้วพึงให้ทาน เพราะบุญทั้งหลายเป็น

บทที่ ๑๔ ของหนังสือเรื่อง "ผู้เอาชนะความตระหน่" กล่าวถึงวิธีการขจัดความตระหนั่ในจิตใจ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้ผู้คนมีความมั่นใจในการให้ทาน เพื่อประโยชน์ทั้งในชีวิตนี้และในโลกหน้า การให้เป็นช่อง

รำรึก บันทึกรำใจ ด้วยสัมเมนียกทา เล่ม 1 ๔๕ ประกาศแรก ย่อมเป็นที่รักของชนเป็นอันมาก ประกาศที่สอง สับปรุงผู้ลงน้อยคบหา ประกาศที่สาม ชื่อเสียงอันดีงามย่อมขยายไปทั่ว สารทิศ ประกาศที่สี่ ย่อมเข้าสู่ที่ปร

บทนี้เน้นความสำคัญของประกาศในสังคมและการให้ทาน โดยระบุประกาศหลายข้อที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของบุคคลและชุมชน เช่น ความรักและชื่อเสียงอันดีที่ขยายวงกว้าง การเข้าสู่ที่ประชุมอย่างกล้าหาญ และการให้ทานที่ไ

รำรง บันเทิงใจ ด้วยสัมโมนี่กด เล่ม ๑ ๔๙ ทานเมล็ดน้อยที่บุคคลทำในบุญเขต ในท่านผู้มีศีลตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ย่อมอำนวยผลอันไพบูลย์ ยังจิตของผู้ให้ให้รื่นเริงดี ฉันนั้น ภัตตาหาวที่ท่านทานดีถวายแล้วใ

ราเจิ้ง บันเทิงใจ ด้วยสัมผัสเนี่ยกาก เล่ม ๑ ๕๑ ประการแรก ไม่ทำปาณาติบาต ประการที่สอง การให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน ประการที่สาม การมีปฏิภาราไว้อ่อนน้อมต่อท่าน ผู้เจริญอยู่เป็นนิตย์ ประการที่สี่ ให้ยารักษ

เนื้อหานี้พูดถึงแนวทางการทำบุญในพระพุทธศาสนา ซึ่งประกอบด้วยหลักการสำคัญ 5 ประการ ได้แก่ การไม่ทำปาณาติบาต, การให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน, การมีปฏิภาราและอ่อนน้อมต่อผู้เจริญ, การให้ยารักษาโรค, และการให้อาหาร

256 รำรึง มันถึงใจ ด้วยสนิมหนียกด เล่ม 1 บทที่ 98 เรือนที่ถูกไฟไหม้ ปกติของทรัพย์สินเงินทอง หรือสิ่งของที่บุคคลหวงแน่ ไม่มีแม้แต่สิ่งเดียวบุคคลจะนำติดตัวไปได้ เพราะเมื่อโลก ไป ต้องทั้งสมบัติเหล่านี้

ในบทนี้กล่าวถึงการบริหารจัดการทรัพย์สินและบุญกุศล โดยยกตัวอย่างการเปรียบเทียบการเก็บรักษาทรัพย์สินและไม่สามารถนำติดตัวไปเมื่อหมดลมหายใจ การที่บุคคลที่มีปัญญาควรนำทรัพย์เข้ามาในรูปแบบของการให้ทาน เพื่อ

รำรึง บันทึกใจ ด้วยสัมโมหนี้กาก เล่ม ๑ ๕๕๕ ประเภทที่สาม คนจนนยาก หมายถึง คนที่จะกลับมา คนอีกเป็นไปได้ยาก เพราะมันส่งสมาทุกครสอยู่เป็นนิตย์ บูชาจากการให้ท่านนี้ จะมีอานภาพดีงดูดโภคทรัพย์สมบัติให้เกิดข

เนื้อหาเกี่ยวกับการสำรวจชีวิตของคนที่เป็นทุกข์และโอกาสในการกลับมายืนบนเส้นทางที่ถูกต้อง ผ่านการทำบุญและการให้เป็นนิสัย เพื่อรับพลังแห่งความดีและโภคทรัพย์ที่จะช่วยในการดำเนินชีวิตอย่างมีความหมาย สอนให้

รำรง นันทิงใจ ด้วยสัมมะนิยกาน สุข ๑ ๕๗ ประการที่สาม ให้ความสุข ย่อมมีความสุขกาย สบายใจ ทั้งที่เป็นของมนุษย์และของทิพย์ ประการที่สี่ให้พละ ย่อมมีความกังยที่สมบูรณ์แข็งแรง มีความใจเป็นเลิศ ทั้งที่เป

บทความนี้เล่าถึงความสำคัญของความสุขในชีวิต โดยยกมาเป็นประการที่สามถึงห้า ได้แก่ ความสุขกาย สบายใจ พละกำลัง และปฏิภาณ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้เป็นคนดี มีปัญญา และสามารถเป็นแสงสว่างให้กับสังคมได้ ดังที

ร่ำร้อง นับถือใจ ด้วยสัมมานียกา เล่ม ๑ ๕๙ วันนี้ ท่านทานดีทั้งหลายได้มาสั่งสมบุญ ด้วยการถวายนิสทานแด่คณะสงฆ์มหา พระสัมมาสัมพุทธเจ้ตรัสถึงผลของการถวายนิสทานกับพระอานนทว่า "อานนท์... เราไม่กล่าว

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการถวายนิสทานแด่คณะสงฆ์ตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยยกตัวอย่างผลบุญจากการถวายสังฆทานเพื่อสร้างความเป็นสุขให้กับตนเองและสังคม ทั้งยังเน้นการเคารพและนับถือคณะสงฆ์ในฐาน