หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
197
ทำทุกบุญอย่ให้ตกเลย แม้แต่บุญเดียว ทำทั้งตัวเองด้วย แล้วก็ชวนคนอื่นทำด้วย อย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชา ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า2
198
ลงทุนสมบูรณ์ให้ได้ทุกวัน อย่าให้ขาดเลยแม้แต่วันเดียว เพราะเดี๋ยววันเดี๋ยวคืน เดียวก็หมดเวลา ที่จะอยู่บนโลกมนุษย์นี้แล้ว ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า3
200
วันที่หนึ่งคืนหนึ่งผ่านไป อย่างปราาม เราต้องสร้างบุญให้เต็มที่ทุกวัน เพราะเราเกิดมาเพื่อ ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสงบุญ สร้างบารมี ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า4
201
บุญทาบุญเป็นทางมา แห่งบุญบารมีของเรา ต้องทำให้ครบทั้งทาน ศีล ภาวนา อย่า คิดว่า เรามาเยอะแล้ว พอ ก่อน จะทำมาก ทำน้อย ต้องทำทุกวัน 6 พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
หน้า5
207
อดีตเป็นอย่างไรไม่สำคัญ สำคัญปัจจุบัน สร้างบุญให้มาก ๆ ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
หน้า6
208
อะไรที่จะเป็นทางมาแห่งบุญ และเพิ่มคุณธรรมในตัวของเรา เป็นสิ่งที่เราควรทำ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
หน้า7
213
อย่าให้วันหนึ่งคืนหนึ่งผ่านมา โดยการกิ่นบูญเก่า ใช้บูญเก่า เพราะบูญเก่าใช้ไป มันก็มีวันหมด เราจะต้องสั่งสมบุญใหม่ให้เพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกคืน ทุกอนุวินาที ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า8
219
สั่งสมบุญทุกบุญให้มาก ๆ แล้วอธิษฐานจิต อย่าให้มีวิบากกรรมใดมาตรอ ๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า9
220
อธิฐานจิต ตอนที่ใจบริสุทธิ์ ความปรารถนาของเรา ก็จะสมหวัง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖
หน้า10
222
การอธิษฐานจิต... จะอธิษฐานอะไรก็ตามให้ลงท้ายด้วย ขอให้สำเร็จมรรคผลนิพพาน จึงจะเรียกว่า อธิษฐานจิต ที่ประกอบด้วยปัญญา คนโบราณก่อนจะใส่ดวง มักจะอธิษฐานว่ามักจะอธิษฐานว่า ขอให้พบดวงแก้ว ขอให้เครื่อล่วงมร
หน้า11
231
ตั้งแต่ตื่นนอนกระทั่งเข้านอน ให้รีก็นึกถึงบุญตลอดเวลา อย่าให้ใจว่างเว้นจากบุญ
หน้า12
237
อย่าไปเสียเวลาทรัพย์ ตายแล้วเอาไปไม่ได้ เราต้องเปลี่ยนทรัพย์ยาทอง เงินทุกสกุลเป็นสกุลบุญหมด เพื่อไปใช้ในปรโลก ถึงจะถูกหลักวิชา ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
หน้า13
245
อุดเปรี่ยวไวกินหวาน สั่งสมบุญบารมีเอาไว้ให้มาก ๆ เราจะอยู่ในเมืองมนุษย์ กันอีกไม่กี่ปีเท่านั้น >>>>>>
หน้า14
248
จะด้วยโรคภัยไข้เจ็บ อุบัติเหตุหรือด้วยสาเหตุใดก็ ตาม เราต้องพร้อมเสมอด้วยการสั่งสมบุญกุศล ทั้งทาน ศีล ภาวนา เอาไว้ให้มากๆ ๒๕ มกราคม พ.ศ.๒๕๔๘
หน้า15
253
ชีวิตหลังความตายยาวนานมาก สุขก็สุขนาน ทุกข์ก็ทุกนาน อย่างน่าเหลือเชื่อ แต่ก็เป็นความจริง ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
หน้า16
259
อย่าประมาณชะล่าใจว่า เราทำบุญมากแล้ว เพราะจริง ๆ แล้ว เรายังทำได้ไม่เท่าไหร่ เดี๋ยวก็จะหมดเวล่าอีกแล้ว จะหมดตอน ไหนก็ไม่รู้ ๑๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า17
260
ระเบิดเวลามีอยู่ในตัวของเราทุกคน จะระเบิดตอนไหนไม่รู้ อย่าลืมสั่งสมบุญให้เยอะ ๆ บุญทุก ๆ บุญ อย่าตกอย่าหล่น แล้วก็ปฏิบัติธรรม ให้พบพระธรรมกายให้ได้ ชีวิตถึงจะปลอดภัยและมีชัยชนะ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า18
261
อย่าช้ำใจ อย่าประมาทในวัย ในชีวิต ต้องให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทั้งทำด้วยตัวเอง และชวนคนอื่นทำด้วย เราจะได้เป็นผู้มีบุญมาก ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า19
262
บุญต้องทำตอนมีชีวิตอยู่ อย่าไปทำตอนที่ตายแล้ว สมดียสมบัติให้ใครก็ตาม เขาเอาสมบัติเรา มาทำบุญอุทิศให้ภายหลัง บุญก็ได้ไม่มากเท่ากับที่เราทำเอง ตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
หน้า20
264
อย่าหวัง ให้คนอื่นทำบุญ อุทิศไปให้ มันสู้ด้อมไม่ได้ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕