ใช้เป็น : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 13 / 13

…คิด “ลอกเลียนและเรียนรู้” C&D: Copy and Development ลอกเลียน และเรียนรู้ ซึ่งรัฐบาลจีน และเกาหลีใต้ ใช้เป็นแนวคิดหลักในการสร้าง ความได้เปรียบเชิงการแข่งขันในเวลานี้ ยกตัวอย่างเมื่อ “องค์การชาวพุทธ ไทย” กล่าว…

ในบทความนี้เสนอแนวคิดการลงทุนระหว่างประเทศผ่านการสร้าง“สิทธิบัตร”จากนวัตกรรม โดยยกตัวอย่างประเทศสิงคโปร์และจีนที่ใช้แนวคิด C&D ในการพัฒนาเศรษฐกิจ การใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตและแอปพลิเคชันในยุคปัจจุบัน

…มณะ _________________________________________________________________ 79 J : 168 (Be); J : 228 (Se) ใช้เป็น “te sato” เทน “cetaso”

บทความนี้สำรวจในด้านการแปลทางภาษาศาสตร์ระหว่างภาษาบาลีและจีน พร้อมการวิเคราะห์การเปรียบเทียบคาถาในวรรณกรรมต่าง ๆ เช่น โมฆัตตชาดกและการแปลคาถาจากภาษาสันสกฤต รายละเอียดนี้จะช่วยให้เข้าใจถึงความสัมพันธ์แ

เราจะต้องดำเนินรอยตาม ท่านเป็นบุคคลสำคัญที่ได้สร้างวัดพระศรีรัตน ใช้เป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาใน สมุทรพุทธกาล ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีจึงเป็นบุคคล ประวัติศาสต…

ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีเป็นบุคคลสำคัญในการสร้างวัดพระศรีรัตนซึ่งเป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในสมุทรพุทธกาล ท่านได้รับการยกย่องทั้งจากมนุษย์และเทวดาตลอดประวัติศาสตร์และจนถึงปัจจุบัน เรื่องราวของท

…ณในวาจา คือ การใช้คำพูดที่เน้นมวล มีเหตุผล มีประโยชน์ เหมาะแก่กาลเทศะในสถานการณ์ต่างๆ ๒. ทางกาย ๒.๑ ใช้เป็นห้องสำหรับประกอบอาหาร ๒.๒ ใช้เป็นที่ประชุมสมาชิกพร้อมหน้ากัน ๒.๓ ใช้เป็นที่รับประทานอาหาร ๒.๔ ใช้เป็…

ในเนื้อหานี้มีการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการรู้จักประมาณในการใช้ทรัพย์และการวาจา โดยมุ่งหวังให้ผู้คนบริหารการใช้จ่ายให้น้อยกว่ารายได้ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินและสร้างบุญกุศล มีการพูดถึงการใ

ความมีดีสากล : ๓๔ ● ใช้เป็นสถานที่สวดมนต์ภาวนา ● ใช้เป็นสถานที่ทำงานและพักผ่อน ● ใช้เป็นสถานที่ให้คนเองและคนในครอบครัว กิน อยู่…

…ือรายจ่ายต้องน้อยกว่ารายรับเสมอ ไม่ใช่จ่ายสุรุ่ยสุร่ายเกินกว่ารายได้ที่หา อกกล่าวว่าสมชีวิตา ก็ คือ ใช้เป็น โดยสาระสำคัญของการใช้เป็นประกอบด้วยองค์ ๓ คือ ๑. รู้ทางเจริญแห่งโภคทรัพย์ ๒. รู้ทางเสื่อมแห่งโภคทร…

… การเข้าใจว่ารายจ่ายต้องน้อยกว่ารายรับ เพื่อให้มีชีวิตที่สมดุลและมั่นคงทางการเงิน โดยองค์สำคัญของการใช้เป็นมี 3 ประการ คือ 1. รู้ทางเจริญแห่งโภคทรัพย์ 2. รู้ทางเสื่อมแห่งโภคทรัพย์ 3. เลี้ยงชีพแต่พอเหมาะ.