EP.200 ไม่เชื่อนรกสวรรค์

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา มีพี่ชายเป็นแพทย์ ได้เติบโตมาในครอบครัวที่เตี่ยไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ แต่เน้นการกตัญญูต่อบิดามารดา แม้พื้นฐานครอบครัวจะไม่ได้เชื่อในพระพุทธศาสนาอย่างเต็มที่ในตอนแรก แต่ตัวผู้ส่งเคสและพี่สาวก็พยายามทำบุญและชวนแม่ให้มีส่วนร่วมในภายหลัง โดยเรื่องราวนี้ได้เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2546

เรื่องราวได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเตี่ย ซึ่งเป็นคนจีนที่อพยพมาจากเมืองจีน ปกติเตี่ยเป็นคนแข็งแรงดี แต่มีอาการแน่นที่ท้อง ลูกๆ จึงพาไปหาหมอที่โคราช คุณหมอสงสัยว่าจะเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย แต่ลูกๆ ไม่เชื่อ จึงพาเตี่ยเข้ามารักษาที่กรุงเทพฯ ในวันที่วินิจฉัยอาการ มีการประชุมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านทางเดินอาหารทั่วทั้งโรงพยาบาล ผู้ส่งเคสและพี่ชายซึ่งเป็นแพทย์ก็ได้เข้าร่วมฟังด้วย แพทย์ทุกท่านสรุปว่าเตี่ยไม่ได้เป็นมะเร็ง แต่เป็นนิ่วในทางเดินน้ำดี และได้ผ่าตัดเอานิ่วออก

แต่เพียงหนึ่งเดือนต่อมา อาการก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม จึงได้พากลับมาหาคุณหมอที่กรุงเทพฯ คนเดิมอีกครั้ง คราวนี้คุณหมอวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งทางเดินน้ำดีระยะสุดท้ายแล้ว ในที่สุด เตี่ยก็เสียชีวิตที่จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2544 ตลอดชีวิต เตี่ยไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์เลย พี่สาวผู้ดูแลใกล้ชิดได้เล่าว่า ก่อนเสียชีวิตประมาณ 1 เดือน เตี่ยได้เห็นคนตัวดำนุ่งผ้าสีแดงมายืนให้เห็น และได้ยินคำถามว่า "คืนนี้ไปเห็นกันดีไหม"

หลังจากเตี่ยเสียชีวิตแล้ว แม่ก็ได้ย้ายมาอยู่ด้วยที่กรุงเทพฯ ผู้ส่งเคสและพี่สาวก็พยายามพาแม่มาทำบุญที่วัดในวันบุญใหญ่ และพามาถวายสังฆทาน ผู้ส่งเคสพยายามสอนให้แม่ทำสมาธิ แต่แม่ทำไม่ได้ เนื่องจากหูไม่ได้ยินไปข้างหนึ่ง อีกข้างก็ได้ยินไม่ชัด ต้องพูดเสียงดังๆ หลายครั้ง และความจำก็เสื่อมลงด้วย

ประมาณหนึ่งเดือนต่อมา แม่ก็ป่วยหนัก แม่ป่วยเป็นโรคปอดบวม ไม่รู้สึกตัวไป 2 วัน ตลอดระยะเวลาที่ป่วย แม่จะเห็นภาพผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว และภาพปลา แมลงต่างๆ ซึ่งพี่สาวที่ดูแลอยู่ด้วยมองไม่เห็นภาพเหล่านั้น ผู้ส่งเคสจึงได้นิมนต์พระมารับปัจจัยทอดกฐินสร้างอาคารภาวนาที่บ้าน หลังจากทำบุญนี้ แม่ก็มีอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็ว เดินได้ ทานข้าวได้มากขึ้นเล็กน้อย และภาพผู้ที่เสียชีวิตและภาพแมลงต่างๆ ที่เคยเห็นก็หายไป

ครั้งสุดท้าย ผู้ส่งเคสได้พาแม่มาวัดในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ในเช้าวันนั้น แม่ตื่นขึ้นมาตามปกติ และรู้สึกหิวข้าว แม่ได้ทานข้าวได้มากกว่าทุกวัน จากนั้นก็บอกว่ารู้สึกง่วงนอน พี่สาวจึงให้แม่นอนเล่นพักผ่อน สักพักใหญ่ พี่สาวเกิดเอะใจ จึงเข้าไปดู และพบว่าแม่ได้เสียชีวิตไปอย่างสงบแล้ว

จากเรื่องราวชีวิตและการจากไปของเตี่ยและแม่นี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามใคร่กราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ดังต่อไปนี้