EP.212 ชาวกระเหรี่ยงเลี้ยงผี

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนหนึ่งในครอบครัวชาวกะเหรี่ยงที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแสง ตำบลบ่อหลวง อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ หมู่บ้านของเธอมีประเพณีการเลี้ยงผีของชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง ผู้ส่งเคสได้รู้จักวัดและหมู่คณะ ทั้งๆ ที่เกิดในหมู่บ้านที่มีความเชื่อเรื่องการเลี้ยงผี

ในหมู่บ้านของ ผู้ส่งเคส มีประเพณีการเลี้ยงผีที่ลูกๆ ทุกคนแม้จะอยู่ไกลแค่ไหนก็ต้องมารวมกันที่บ้าน ห้ามขาด และห้ามทะเลาะกันในขณะเลี้ยงผี หากทะเลาะกันต้องกลับมาเลี้ยงใหม่ในวันหลัง ซึ่งเป็นกุศโลบายให้พูดแต่สิ่งดีๆ

มีอยู่ครั้งหนึ่ง การเลี้ยงผีที่บ้านของ ผู้ส่งเคส พี่สาวของ ผู้ส่งเคส ซึ่งแต่งงานแล้วก็ได้มาที่บ้านแม่ด้วย แต่ในวันเดียวกันนั้น พี่เขยก็ไปเลี้ยงผีที่บ้านแม่ของเขาเช่นกัน ปกติจะไม่มีการเลี้ยงผีพร้อมกันสองฝ่าย แต่พอดีวันนั้นตาพี่สาวของ ผู้ส่งเคส ไปทะเลาะกับเพื่อนผู้ชายที่ทำงานด้วยกัน ทำให้เลิกคบกัน

หลังจากนั้น พี่สาวของ ผู้ส่งเคส ก็เริ่มฝันถึงเพื่อนคนนี้ว่า เขาให้กินเนื้อและมะขามในฝัน พี่สาวฝันว่าได้กิน พอตื่นเช้ามาก็อาเจียนออกมาเป็นเนื้อและมะขามจริงๆ ทั้งๆ ที่ไม่ได้กิน เธอฝันแบบนี้เกือบทุกวัน ติดต่อกันเกือบปี ซึ่งหมายความว่าเกือบปีที่เธอต้องอาเจียนเป็นเนื้อและมะขามทุกครั้งที่ฝันว่าทาน ถ้าฝันว่าไม่ทาน ก็จะอาเจียนธรรมดา แต่ถ้าไม่ฝันถึงเพื่อนคนนี้ก็ไม่อาเจียนเลย

พี่สาวจึงไปถามหมอผีว่าโดนของหรือเปล่า หมอผีบอกว่าเพื่อนของพี่สาวเป็นคนทำจริง

ต่อมา พี่สาวของ ผู้ส่งเคสไม่สบาย ได้พาไปโรงพยาบาลหลายแห่ง ให้หมอแพทย์ตรวจหลายครั้ง แต่หมอตรวจไม่พบอะไรผิดปกติ ไม่มีไข้ เลือดก็ปกติ แต่อาการไม่สบายยังคงอยู่ หมอเอ็กซเรย์ก็ไม่พบอะไร

เมื่อ ผู้ส่งเคส กลับไปบ้าน เกิดความคิดขึ้นมา จึงเอาเหรียญปราบของคุณหลวงปู่มาให้พี่สาวห้อยคอ และให้ท่องสัมมาอรหัง ให้องค์พระในกลางท้อง พี่สาวก็ทำตาม

จากนั้นได้ไปโรงพยาบาลอีกครั้ง คราวนี้หมอเอ็กซเรย์จึงเห็นก้อนเนื้ออยู่ในกระเพาะ เมื่อผ่าตัดก็พบก้อนเนื้อกับก้อนหินอยู่ในกระเพาะ หมอยังพบอีกว่ามีก้อนเนื้ออีกก้อนหนึ่งติดอยู่ที่กระดูกสันหลัง แต่เอาออกไม่ได้เพราะกลัวคนไข้จะพิการ

หลังผ่าตัด พี่สาวพักฟื้นต่อหนึ่งสัปดาห์หมอก็ให้กลับมาอยู่บ้าน อยู่ได้หนึ่งเดือนก็ฝันถึงเพื่อนคนนี้อีก ฝันว่าเพื่อนสนิทให้กินเนื้อหมู ก็กินเข้าไป พอตื่นมาก็อาเจียนออกมาเป็นเลือด จึงนำส่งโรงพยาบาลฮอด นอนได้สองคืน หมอรักษาไม่ได้ จึงส่งต่อไปที่โรงพยาบาลนครพิง นอนได้สองวัน หมอมาฉีดยาให้ พี่สาวก็เจ็บปวดทรมานที่ท้องมาก พี่สาวบอกว่าหมอคนนี้ฉีดยาเจ็บมาก ถ้าจะตายคงตายตอนนี้แหละ แล้วพี่สาวก็ดิ้นทุรนทุรายสักพักก็เสียชีวิต

หลังจากพี่สาวเสียชีวิต พี่ชายคนที่สองของ ผู้ส่งเคส ก็มีเรื่องราวเกิดขึ้น พี่ชายคนนี้เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ชอบหนีเรียน โมโหร้าย พ่อแม่เตือนก็ไม่ฟัง แถมยังขู่ฆ่าพ่อแม่ด้วย เคยทะเลาะกับพ่อที่เมา ตัว ผู้ส่งเคส เองก็เคยทำให้พี่ชายโกรธจนพี่ชายเอามีดมาแทง แต่หลบทัน

พี่ชายคนนี้เคยบวชพระมา 1 พรรษาแล้วสึกออกมา จากนั้นก็ไปทำงานที่เชียงใหม่ 3 เดือนแล้วกลับบ้าน ได้มาเจอพี่ชายคนโตจึงไปซื้อเหล้ามาเลี้ยง พี่ชายให้พ่อไปหาแก้ว แต่พ่อหาไม่เจอจึงโมโหพ่อ พ่อเลยหนีไปอยู่บ้านหลานสาว 1 คืน คืนนั้นพี่ชายไม่เห็นพ่อจึงตามหาแต่ไม่เจอ พี่ชายคิดว่าพ่ออาจจะฆ่าตัวตาย เลยพูดว่าถ้าพ่อจะตาย ให้เขาตายก่อนดีกว่า คือเริ่มมีสำนึก คืนนั้นพี่ชายไม่นอน ร้องไห้ทั้งคืน

เช้าวันต่อมา พ่อกลับมาบ้าน พี่ชายก็เก็บเสื้อผ้าชวนเพื่อนไปอยู่กับย่าที่เชียงใหม่ ระหว่างเดินทางก็ร้องไห้ตลอด ผ่านไปสามวันก็ตัดสินใจกลับบ้าน ยังคงร้องไห้อยู่ ขณะนั่งรถกลับบ้านกับเพื่อน ได้ยินเสียงไม้เสียดสีกันที่ขา ก็พูดว่าตัวเองยังไม่ตาย แต่ทำไมวิญญาณไปแล้ว พอเดินทางได้ครึ่งทางได้ยินเสียงฟ้าร้อง พี่ชายก็พูดอีกว่าตัวเองยังไม่ตาย แต่ทำไมวิญญาณไปแล้ว

พอถึงหมู่บ้าน เขาก็วิ่งเข้าไปในป่าและไม่ยอมออกมาอีกเลย ตอนอยู่ในป่าไปพักที่นาเพื่อนหนึ่งคืน เช้าเพื่อนเอาอาหารไปให้ ทานข้าวเสร็จก็อาบน้ำด้วยกัน เพื่อนก็กลับบ้าน เย็นวันนั้นเพื่อนกลับไปหาอีกแต่ไม่เจอ พบแต่จดหมายสองฉบับที่พี่ชายเขียนให้เพื่อนหนึ่งฉบับ ให้พ่อแม่หนึ่งฉบับ ในจดหมายเขียนว่าเป็นห่วงพ่อแม่ ขอโทษที่เคยทำผิด และบอกว่าถ้าเขาตายไป พ่อแม่ไม่ต้องตามหา ถึงตามหาก็ไม่เจอ จะเจอตอนที่หมากินกระดูกของเขา

พี่ชายหายไปตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2544 คนที่บ้านออกตามหาแต่ไม่เจอ จนกระทั่งวันที่ 21 เมษายน 2544 อีก 15 วันต่อมา มีชาวบ้านไปสวนและเอาหมาไปด้วย หมาวิ่งเข้าไปในป่าแล้วกลับมาที่สวน เจ้าของสวนเห็นปากหมาเปื้อน จึงสงสัยว่าหมาไปกินศพพี่ชายของ ผู้ส่งเคส จึงไปบอกพ่อแม่และชวนชาวบ้านไปดูศพ

ลักษณะศพแห้ง ไม่เน่า ดูไม่ออกว่าเป็นใคร ทราบได้จากสิ่งของในกระเป๋าเสื้อผ้าและรูปถ่าย ไม่เคยรู้ว่าเขาตายเพราะอะไร จึงไปถามหมอผี หมอผีบอกว่าก่อนตายพี่ชายอยากกลับบ้าน แต่มีผีมาผลักไม่ให้กลับ เขาจึงกลับบ้านไม่ได้ จากนั้นไปถามพระแถวนั้น พระบอกว่าก่อนตายนั่งสมาธิด้วย ชาวบ้านนำไม้มาเผาศพตรงที่พบ พร้อมกับฆ่าหมาที่ไปกินศพทุกตัว มีคนผ่าศพหมาก็พบเล็บเท้าของพี่ชายด้วย

พี่ชายเคยบวชสามเณรแก้วในงานฉลองเจดีย์ และชวนคนมาร่วมงานประมาณ 2 คันรถบัส

ผู้ส่งเคส ยังขอแจ้งข่าวให้ลูกเรวดีที่มาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้คุณพ่อที่ละโลกไปแล้วทราบว่าท่านได้รับบุญแล้ว ให้ทำบุญไปให้ท่านเรื่อยๆ สภาพท่านจะดีขึ้น