EP.308 ทำอะไรก็ไม่ขึ้น ผมนี่โง่จริงรึเปล่าครับ

ผู้ส่งเคสท่านนี้ เล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองและครอบครัวให้คุณครูไม่ใหญ่ฟังว่า ตนเองกับพี่สาวได้เข้าวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ตอนนั้นอายุ 17 ปี เริ่มทำบุญต่างๆ ของวัดมาตลอด ทั้งซื้อที่ดินและบุญอื่นๆ แม้จะมีบางช่วงที่กระแสทางโลกดึงออกไป แต่สุดท้ายก็กลับมาวัดอยู่จนถึงปัจจุบัน ชีวิตเริ่มมีเรื่องราวพลิกผันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เมื่อที่บ้านขายที่ดินได้ 45 ล้านบาท พ่อแม่แบ่งให้ลูก 9 คน คนละ 4 ล้านบาท

หลังได้รับเงินแบ่งจากที่ดิน ผู้ส่งเคสซึ่งขณะนั้นทำงานธนาคารอยู่ได้ 2 ปี (พ.ศ. 2533-2535) ได้ลาออกมาเล่นหุ้นเพราะมีปัญหากับผู้จัดการ ผลปรากฏว่าเสียเงินไปเกือบ 6 ล้านบาทจากการเล่นหุ้น นอกจากนี้ยังถูกเพื่อนๆ โกงเงินไปรวมๆ อีก 4 ล้านบาท โดยถูกโกงตั้งแต่หลักพันจนถึงหลักแสน ซึ่งเงินที่เสียไปมากกว่าเงินที่มี ทำให้เป็นหนี้แม่กับพี่สาวอยู่หลายล้านบาทในปี พ.ศ. 2540 เมื่อรัฐบาลประกาศปิดสถาบันการเงิน 56 แห่ง ยิ่งทำให้เสียหายหนักขึ้นไปอีกเพราะหุ้นกลายเป็นเพียงเศษกระดาษ ความเครียดและปัญหาหนี้สินทำให้ผู้ส่งเคสคิดสั้นถึงขั้นจะใช้เงินประกันชีวิตมาใช้หนี้พี่สาวทั้งสองคนที่กำลังเดือดร้อน ด้วยการกินยาฆ่าตัวตาย แต่ท่านก็ไม่ตาย หลังจากเหตุการณ์นั้น ท่านก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการมาบวชที่วัดพระธรรมกาย ต่อมา พี่สาวที่เสียชีวิตไปได้ให้เงินก้อนหนึ่งไว้ ซึ่งท่านตั้งใจว่าจะไม่ให้ใครโกงได้อีก แต่สุดท้ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 ก็ยังถูกโกงไปอีกเกือบ 300,000 บาท ทั้งๆ ที่พยายามป้องกันอย่างดีแล้ว ทำให้รู้สึกเจ็บปวดและทำใจได้ยากมาก ท่านรู้สึกว่าตนเองไม่มีอะไรเหลือแล้วยังมาโดนโกงอีก ชีวิตตอนนี้ไม่มีทั้งแฟนและเพื่อน เพราะถูกโกงแล้วก็หนีหายกันไปหมด แม้จะมีความรู้เรื่องตลาดหุ้นและมีรายได้จากทางนี้พออยู่ได้ไปเป็นเดือน แต่ก็รู้สึกว่าชีวิตล้มเหลวในด้านวัตถุ อย่างไรก็ตาม ท่านก็ยังภูมิใจที่เป็นคนดี ไม่คิดร้ายกับใคร และได้อโหสิกรรมให้กับทุกคนแล้ว นอกจากนี้ยังรู้สึกมีโอกาสที่ได้ติดตามคุณครูไม่ใหญ่และอยู่ในหมู่คณะ

เรื่องราวของพี่สาวที่ชอบไปวัดด้วยกันก็มีเรื่อง เมื่อปี พ.ศ. 2539 สามีพี่สาวไปเล่นบอลเสียพนันจนเป็นหนี้ เขามาพูดคุยกับพี่สาวเพื่อให้เอาเงินไปใช้หนี้ พี่สาวตั้งใจจะเอาเงินไปคืนเจ้าหนี้ให้เขาอยู่แล้ว แต่แสดงท่าทีภายนอกเป็นบึ้งตึง ไม่พูดด้วย ทำให้สามีพี่สาวคิดมาก (จริงๆ คิดนิดเดียว) และคิดฆ่าตัวตายเพราะเห็นว่าภรรยาทำเป็นบึ้งตึง ทั้งที่ใจจริงจะช่วย แต่ไม่ได้พูดออกมา สุดท้ายเขาก็ผูกคอเสียชีวิต พี่สาวเสียใจมากและคิดว่าตนเองเป็นต้นเหตุ หลังสามีเสียชีวิตได้ 2 ปี พี่สาวก็ไปวัดกับผู้ส่งเคสเป็นประจำและร่วมทำบุญเกือบทุกบุญ ตั้งแต่ซื้อที่ดิน สร้างองค์พระของตนเอง สามี และพ่อแม่ ต่อมาพี่สาวก็ป่วยเป็นมะเร็งและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2542 ด้วยอายุ 42 ปี ผู้ส่งเคสได้บอกข้างหูพี่สาวก่อนเสียชีวิตให้ระลึกถึงบุญที่ทำไว้ พี่สาวก็ค่อยๆ สิ้นลมไปอย่างสงบเหมือนคนนอนหลับ

ส่วนพ่อเสียชีวิตหลังจากพี่สาวเสียชีวิตได้ 6 เดือน อายุ 87 ปี พ่อถือศีล ไปวัดเป็นประจำ และไม่ได้ทำบาปกรรมอะไร แต่พ่อมีร่างทรงมาเข้าตั้งแต่ผู้ส่งเคสจำความได้ คอยรักษาคนเจ็บป่วย เงินที่ได้เป็นค่าครูก็จะนำไปทำบุญ ช่วงที่ร่างทรงลง จะเรียกกันว่า "หลวงพ่อ"

ชีวิตครอบครัวของพี่น้องผู้ส่งเคสก็ไม่ค่อยมีความสุข มีเรื่องมีปัญหาอยู่เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพี่สาว สามี และลูก ทำให้ผู้ส่งเคสไม่ค่อยศรัทธาชีวิตครอบครัว

หลังพี่สาวเสียชีวิตได้ปีกว่า พระของขวัญและของที่ระลึกต่างๆ ที่อยู่บนหิ้งพระ รวมถึงพระแกนกลางและพระมหาสิริราชธาตุ ก็หายไปโดยที่คนในบ้านไม่ทราบ ส่วนของอื่นๆ ในบ้านก็ไม่มีอะไรหาย

ปัจจุบัน แม่นอนป่วยเป็นวัณโรค ผู้ส่งเคสต้องการทราบสาเหตุและวิธีช่วยเหลือ

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามถึงคุณครูไม่ใหญ่เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตตนเองและครอบครัว