EP.323 กรรมบันดาล

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนที่ 7 ในจำนวนพี่น้อง 10 คน เกิดในครอบครัวที่พ่อมีฐานะเดิมเป็นเศรษฐี มีข้าทาสบริวารมาก แต่เลือกแต่งงานกับแม่ซึ่งมีฐานะยากจนมาก จึงถูกตัดขาดจากตระกูลพ่อ พ่อและแม่จึงต้องมายึดอาชีพทำนา. ชีวิตในวัยเด็กยากจนลำบากมาก ต้องเติบโตมาโดยมีพี่สาวออกหางานทำและพี่ชายทำนาเลี้ยงน้องๆ ผู้ส่งเคสเองต้องอุ้มน้องที่อายุไม่กี่ขวบไปเลี้ยงที่โรงเรียนด้วย. แม่ของท่านมักทำบุญที่วัดใกล้บ้าน แต่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่ออายุ 47 ปี. หลังแม่เสีย พ่อก็ไปอยู่กับภรรยาใหม่ และเสียชีวิตในภายหลังด้วยโรคไตพิการเมื่ออายุ 76 ปี. ผู้ส่งเคสใช้ชีวิตอยู่ด้วยความลำบาก จนกระทั่งอายุ 27 ปี ได้แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น ทำให้ฐานะดีขึ้น มีลูกสาว 2 คน ครอบครัวพร้อมหน้าฐานะดีขึ้น. อย่างไรก็ตาม แม้ฐานะจะดีขึ้นแล้ว ผู้ส่งเคสก็ยังรู้สึกว่ายังไม่พบความสุขที่แท้จริง จนกระทั่งได้มาที่ศูนย์โตเกียว พบ คุณครูไม่ใหญ่ และหมู่คณะ รู้สึกอบอุ่นใจเหมือนได้พบพ่อทางธรรม และพบหนทางที่ควรจะก้าวเดินต่อไป.

เรื่องราวของ ผู้ส่งเคส เริ่มต้นขึ้นเมื่อท่านได้เข้ารับการผ่าตัดไซนัสสดๆ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2547. ก่อนหน้านั้น 4 ปี ผู้ส่งเคสมีอาการแพ้อากาศ โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาวของญี่ปุ่น แต่ในปีที่ผ่าตัดนี้อาการหนักกว่าทุกปีที่ผ่านมา มีเสมหะตลอดวัน เริ่มไอหนักและหอบช่วงบ่าย หายใจไม่ออก ทรมานมาก. ได้ไปหาหมอมาหลายแห่ง ต่างบอกว่าเป็นอาการแพ้อากาศ พยายามรักษาแต่ก็ไม่หาย. จนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาลที่ 5 หมอตรวจด้วยการเอกซเรย์แล้วแจ้งว่าต้องรีบเข้ารับการผ่าตัดทันที เพราะเป็นไซนัสอักเสบลุกลามมาก เข้าใกล้สมองแล้ว.

ในวันผ่าตัดจริง หมอให้ผู้ส่งเคสนอนหนุนหมอนโดนัทที่มีรูตรงกลาง แจ้งว่าการใช้ยาสลบจะเป็นอันตรายต่อการผ่าตัด จึงใช้ได้เพียงยาชาเฉพาะที่ พร้อมกับฉีดยาให้กล้ามเนื้อทั้งตัวอ่อนแรงเพื่อป้องกันการดิ้น. การผ่าตัดเริ่มขึ้น โดยใช้ยาชาเฉพาะที่. หมอได้ทำการผ่าตัดนำเนื้อและกระดูกที่ติดเชื้อออก. ในระหว่างการผ่าตัด ผู้ส่งเคสได้ยินเสียงผ่าตัด ได้กลิ่น และรู้สึกตัวตลอดเวลา. หมอทำการผ่าตัดด้วยความเครียด เพราะระหว่างทำก็มองเห็นเนื้อสมองเต้นไปด้วย.

หลังการผ่าตัด ผู้ส่งเคสนอนแทบไม่ได้ หน้าบวม มีเลือดไหลลงคอตลอดเวลาจนเต็มท้อง ในตอนเช้าก็อาเจียนเลือดที่ลงท้องออกมา นับเป็นคืนที่ทรมานมาก. หลังจากผ่าตัดไป อาการก็คล้ายจะดีขึ้นแล้วก็กลับแย่ลงอีก ยังคงต้องไปหาหมออยู่ต่อเนื่อง.

เรื่องราวชีวิตของผู้ส่งเคสถูกเล่าต่อย้อนไปถึงอดีต. พ่อของผู้ส่งเคสเกิดในตระกูลเศรษฐีมีฐานะดีมาก มีข้าทาสบริวารมากมาย แต่เลือกแต่งงานกับแม่ซึ่งยากจนมาก จึงถูกตระกูลพ่อตัดขาด. พ่อและแม่จึงต้องเปลี่ยนจากเศรษฐีมาทำนา มีลูกถึง 10 คน ผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 7. ชีวิตครอบครัวยากจนลำบากมาก หลังแม่ซึ่งเสียชีวิตจากมะเร็งปอดตอนอายุ 47 ปี พ่อก็ทิ้งบ้านไปอยู่กับภรรยาใหม่ ลูกๆ ต้องดูแลกันเอง พี่สาวต้องหางานทำ พี่ชายทำนา ผู้ส่งเคสได้เรียนต่อแต่ต้องอุ้มน้องเล็กๆ ไปเลี้ยงที่โรงเรียนด้วย.

เมื่ออายุ 27 ปี ผู้ส่งเคสได้แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น ทำให้ฐานะดีขึ้น มีลูกสาว 2 คน ครอบครัวพร้อมหน้า. แม้ชีวิตจะสะดวกสบายขึ้น แต่ผู้ส่งเคสยังรู้สึกว่ายังไม่พบความสุขที่แท้จริง. จนกระทั่งได้มาที่ศูนย์โตเกียว ได้พบ คุณครูไม่ใหญ่ และหมู่คณะ รู้สึกอบอุ่นใจ ได้พบพ่อทางธรรม พบหมู่คณะที่เป็นหนทางให้ก้าวเดินสู่ที่สุดแห่งธรรม.

เรื่องราวในครอบครัวยังมีรายละเอียดอื่นๆ. พ่อผู้ส่งเคสตอนหนุ่มใจใหญ่ชอบเลี้ยงเพื่อนฝูง แต่พออายุมากขึ้นกลับขี้เหนียวมาก แม้หน่อไม้ในสวนก็ไม่ให้ลูกกิน. พ่อเสียชีวิตด้วยโรคไตพิการ. ผู้ส่งเคสได้ทำบุญกฐินและจัดงานศพพ่อใหญ่โต มีมหรสพ มีคนมาร่วมนับหมื่น.

นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวของพี่สาว. ตั้งแต่ 18 ปี พี่สาวบอกว่ามีกายละเอียดพาไปดูสวรรค์ 2 ครั้ง นรก 1 ครั้ง เวลาคนตายจะเห็นกายละเอียดมาเอาวิญญาณไป. ถ้าบอกว่าร้อน ฝนจะตกทันที ต้องการอะไรก็ได้ทันที. แต่พี่สาวไม่สามารถนั่งสมาธิได้ จะรู้สึกเหมือนมีคนมาจับเหวี่ยง ไม่ยอมให้นั่ง. ตอนอายุประมาณ 40 ปี พี่สาวป่วยเกือบตาย เห็นพญามารกับพญากรรมต่อสู้กัน พญามารจะเอาตัวพญากรรมไป แต่พญากรรมบอกว่ายังไม่ถึงเวลา.

น้องสาวของผู้ส่งเคสก็มีประสบการณ์ภายในจากการนั่งสมาธิ เห็นวงใสๆ รอบตัวลอยเบา. หลานตอนเด็กอายุ 8 ปี นั่งสมาธิสุนัขจะหอนรอบทิศทาง เห็นกายละเอียดมาหาบ่อยๆ เห็นเทวดาประจำตัว และเห็นอาสนะที่เทวดานั่ง. ผู้ส่งเคสเองก็อยากนั่งให้ได้เหมือนพี่สาว น้องสาว และหลานบ้าง.

จากเรื่องราวทั้งหมดนี้ นำมาสู่คำถามที่ผู้ส่งเคสต้องการเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อไขข้อข้องใจและหาทางแก้ไข.