EP.349 ป๋าแดง เจ้าพ่ออาบอบนวด

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองว่า ชื่อ มาลี เป็นภรรยาของนายสุรศักดิ์ หรือ ป๋าแดง ทั้งคู่ต่างก็เกิดในครอบครัวที่ยากจนมาก ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงตนเองมาตั้งแต่เด็ก มาลีมาจากจังหวัดทางภาคเหนือ ส่วนป๋าแดงเป็นคนจังหวัดสมุทรสงคราม ป๋าแดงมีอาชีพขี่สามล้อรับจ้างอยู่ท่าเรือข้ามฟากหน้าตลาดแม่กลอง ส่วนมาลีทำงานเป็นคนงานก่อสร้างที่แม่กลอง ทั้งสองพบกัน รักกัน และตกลงอยู่กินด้วยกันเมื่อปี พ.ศ. 252_

หลังจากอยู่กินด้วยกัน มาลีและป๋าแดงได้เปิดร้านอาหารตามสั่งอยู่หน้าสถานบริการค้าประเวณีบนถนนเจริญชมปรี ซึ่งไม่ไกลจากที่อยู่ปัจจุบัน ต่อมาเจ้าของกิจการเดิมได้ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ จึงได้ยกกิจการสถานบริการค้าประเวณีนั้นให้ทั้งคู่ทำต่อ มาลีจึงได้มีอาชีพค้าบริการทางเพศนับแต่นั้น เรื่องราวดูเหมือนจะมีเหตุและผลที่ต้องมาเกี่ยวข้องวนเวียนอยู่แถวนี้

กิจการสถานบริการเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จากเดิมที่มีเด็กบริการ 18 คน ก็เพิ่มขึ้นจนสถานที่เดิมแคบลง ทำให้ต้องมาเปิดใหม่ตรงสถานที่ซึ่งกลายเป็นไก่โต้งคาราโอเกะ ป๋าแดงจากคนขี่สามล้อรับจ้างก็ได้กลายมาเป็นป๋าแดง เจ้าของกิจการค้าประเวณีที่ใหญ่ที่สุด ทันสมัยที่สุด และมีหญิงบริการมากที่สุดในจังหวัดสมุทรสงคราม

ป๋าแดงเกิดปีจอ วันจันทร์ เดือน 7 โบราณถือว่าคนที่เกิดวันนี้ถ้าดีก็ดีที่สุด ถ้าชั่วก็ชั่วที่สุด เขาเป็นคนใจนักเลง ชอบควักกระเป๋าไม่อั้น เป็นนักพนันหลายรูปแบบ เช่น กัดปลา ตีไก่ หวย ไฮโล ไก่ชน ม้า บอล โดยเฉพาะไก่ชน เขายังชอบเล่นรถป้ายแดง ซื้อรถเป็นว่าเล่น ตั้งแต่ Benz, BM, Volvo, Toyota รถยอดนิยมทุกยี่ห้อในเมืองไทยเขาเคยซื้อมาใช้แล้วทั้งนั้น เพื่อใช้ชีวิตให้สมกับที่เกิดมาจากการยากจน เขาเป็นคนปากร้าย ด่าเก่ง ขี้โมโห เจ้าอารมณ์ ไม่สูบบุหรี่ แต่ดื่มเหล้าบ้างเล็กน้อยเพื่อสังคม

ชีวิตที่สำเริงสำราญอย่างเต็มที่อยู่ไม่นาน ป๋าแดงก็เริ่มล้มป่วยด้วยโรคไตและหัวใจ ต้องเข้าโรงพยาบาลหลายครั้ง ใช้จ่ายค่ารักษาพยาบาลมาก อาการมีแต่ทรงกับทรุด ในที่สุดก็เสียชีวิตด้วยโรคไตและหัวใจวายเฉียบพลันเมื่อปี พ.ศ. 2545 เขาจากไปโดยทิ้งหนี้สินจำนวนมากไว้ให้มาลีต้องรับผิดชอบ มาลีต้องทำกิจการต่อเพื่อใช้หนี้ และต้องดูแลบุตรอีก 4 คน เป็นหญิง 2 คน ชาย 2 คน

จนกระทั่งคุณสิริชัยได้พามาลีไปดูจานดาวธรรม รายการฝันในฝันของ คุณครูไม่ใหญ่ มาลีจึงได้รู้ว่าอาชีพนี้เป็นสิ่งไม่ดี เป็นบาปมาก ผิดศีลข้อ 3 เมื่อได้คิดและสำนึกผิด มาลีจึงตัดสินใจเลิกอาชีพนี้ เธอรู้สึกดีใจที่ คุณครูไม่ใหญ่ บอกว่า หากตั้งใจทำดี ทำบุญกุศลเต็มที่ ก็อาจมีหวังได้ติดขบวนไปดูดุสิตบุรีได้ มาลีมีความรู้สึกที่ดีขึ้นมาก จิตใจสบายขึ้น ไม่ต้องคิดมาก ไม่วิตกกังวลเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งทุบทำลายกิจการทิ้งไปแล้ว ก็ไม่เห็นภาพเก่าๆ ที่คอยหลอกหลอนจิตสำนึก มองออกไปแล้วโล่งหมด เธอรู้สึกว่าได้รับพรจาก คุณครูไม่ใหญ่ ทำให้มีกำลังใจต่อสู้ชีวิตต่อไป เพื่อพาครอบครัวไปในทางที่ถูกที่ควร เธอตั้งใจว่าเมื่อเคลียร์ปัญหาเก่าๆ เรียบร้อยแล้ว จะเข้าวัดมากราบขอบพระคุณ คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อให้ท่านช่วยฉุดชีวิตครอบครัวขึ้นมาจากความเลวร้าย