EP.363 รถชนบ่อยมากกก มีรอยบากทุกๆ คัน

เรื่องราวนี้มาจาก ผู้ส่งเคส ซึ่งได้เข้ามาวัดแล้ว โดยมีพระน้องชายได้บวชอุทิศชีวิตที่วัด. ก่อนที่ ผู้ส่งเคส จะเข้าวัด ธุรกิจมักจะประสบปัญหาด้านอุบัติเหตุทางรถยนต์บ่อยครั้ง จนกระทั่งเมื่อครอบครัวได้เข้าวัด อุบัติเหตุก็เริ่มน้อยลง แต่ ผู้ส่งเคส เองกลับประสบอุบัติเหตุกับรถตัวเองบ่อยครั้ง รถใหม่กี่คันก็มีรอยตำหนิ. นอกจากนี้ ในครอบครัวของ ผู้ส่งเคส ยังมีเรื่องราวของบิดา (เตี่ย) และหลานสาวสองคนที่มีปัญหาสุขภาพและพฤติกรรม ซึ่งนำมาซึ่งคำถามที่ ผู้ส่งเคส กราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อขอความเมตตาไขข้อข้องใจ.

เรื่องราวเริ่มจาก เตี่ย ของ ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นคนจีน ประกอบอาชีพเลี้ยงหมู เป็ด ไก่ และเก็บไข่ขายมานานกว่า 50 ปี. เตี่ยเป็นคนจริงใจ มีน้ำใจ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขใดๆ. ในช่วงแรก เตี่ยยังไม่เข้าใจในพระรัตนตรัยมากนัก แต่เมื่อพระน้องชายของ ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นลูกชายคนหนึ่ง ได้บวชอุทิศชีวิตที่วัดและกลับไปทำหน้าที่กัลยาณมิตร แนะนำให้เตี่ยเลิกฆ่าเป็ดไก่ เตี่ยก็สามารถเลิกได้ในทันที. หลังจากนั้น เตี่ยก็ได้ทำบุญใส่บาตรทุกวันเป็นเวลากว่า 10 ปี และร่วมทำบุญทุกบุญมาโดยตลอดไม่เคยขาด. โดยเฉพาะบุญสุดท้ายที่เตี่ยได้ทำก่อนละโลก คือ บุญกฐินจักรพรรดิ.

ในปี พ.ศ. 2547 เตี่ยเริ่มมีอาการป่วย เข้าออกโรงพยาบาลบ่อยครั้ง แต่แพทย์ก็ตรวจไม่พบว่าเป็นอะไรที่ร้ายแรง. จนกระทั่งวันที่ 6 สิงหาคม ก่อนที่เตี่ยจะเสียชีวิตเพียง 16 วัน แพทย์ได้ทำการเอกซเรย์ปอดและตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ จึงพบว่าเตี่ยเป็นมะเร็งปอดในระยะสุดท้าย.

ในวันที่ 22 สิงหาคม ผู้ส่งเคส พร้อมพระน้องชายได้เดินทางไปวัดเพื่อถวายปัจจัยและภัตตาหารประจำเดือนในนามเตี่ย. เมื่อทราบว่าเตี่ยมีอาการไม่ไหวแล้ว จึงรีบเดินทางกลับทันที. เมื่อไปถึงบ้าน พระน้องชายได้นำเตี่ยถวายปัจจัยประธานกฐินจักรพรรดิ. ทุกคนในครอบครัวช่วยกันสวดมนต์และทบทวนบุญให้เตี่ยฟังอยู่ใกล้หูตลอดเวลา สลับกับการนำนั่งสมาธิ เพื่อตอกย้ำให้เตี่ยคิดถึงบุญและทำตามหลักวิชชา. ที่หน้าอกของเตี่ยได้วางภาพพระไตรจักรพรรดิไว้เพื่อให้ได้สัมผัส. แม้ภายนอกเตี่ยจะดูเหมือนไม่รับรู้ แขนทั้งสองข้างวางนิ่ง ลมหายใจแผ่วเบา แต่ ผู้ส่งเคส รู้ว่าเตี่ยยังอยู่. พระน้องชายคอยกระซิบให้เตี่ยอยู่ในบุญ จนกระทั่งลมหายใจของเตี่ยค่อยๆ อ่อนลงและจางหายไปอย่างสงบ ไม่สามารถจับเสียงเฮือกได้เลย. เตี่ยมีอายุรวมได้ 87 ปี.

ย้อนกลับไปก่อนที่ ผู้ส่งเคส จะเข้าวัด ธุรกิจมักประสบปัญหาอุบัติเหตุทางรถยนต์บ่อยมาก บางครั้งคนงานขับรถไปเฉี่ยวชน รถพลิกคว่ำ ของร่วง เหตุการณ์เหล่านี้เกิดถี่ๆ จนเสียหายปีละหลายล้านบาท. บริษัทประกันไม่ค่อยอยากรับประกัน. แต่เมื่อครอบครัว ผู้ส่งเคส ได้เข้าวัด การเกิดอุบัติเหตุต่างๆ ก็เริ่มน้อยลง. อย่างไรก็ตาม ตัว ผู้ส่งเคส เองกลับยังคงประสบอุบัติเหตุกับรถตัวเองอยู่เสมอ แม้จะถอยรถคันใหม่มา รถทุกคันก็จะมีรอยตำหนิ. ครั้งหนึ่ง ผู้ส่งเคส ได้พาคณะไปปล่อยปลา หลังทำบุญเสร็จ ขณะที่กำลังจะจอดรถ รถกลับพุ่งตกลงไปในน้ำ. ผู้ส่งเคส ปลอดภัยดี แต่รถคันใหม่เสียหายและได้อาบน้ำไป. มีชาวบ้านเห็นแม่ชีนั่งนำหน้ารถไป และเมื่อดูรูป ก็ยืนยันว่าเป็นคุณยายอาจารย์.

นอกจากเรื่องราวของเตี่ยและปัญหาอุบัติเหตุแล้ว ผู้ส่งเคส ยังกังวลเรื่องหลานสาวสองคน. หลานสาวคนโตสุด (ลูกสาวคนที่ 4 ของพี่ชายคนโต) มีความผิดปกติในหู มักหูแว่ว ได้ยินเสียงในหู. บางครั้งเดินเซ เมื่อก้มสระผมจะมีอาการเสียวหลังหู พอก้มเงยขึ้นมีอาการเหมือนขากรรไกรซ้ายจะค้าง ปากเบี้ยว. เข้ารับการรักษาที่สถาบันประสาทในปี 2539 เอกซเรย์สมองพบว่าเป็นเนื้ออกที่เส้นเลือดดำในช่องหูชั้นใน ทับเส้นประสาท ทำให้ปากเบี้ยว ต้องผ่าตัดถึง 7 ครั้ง และปัจจุบันก็ยังต้องพบแพทย์อยู่.

หลานสาวคนเล็ก (ลูกสาวคนเล็กของพี่ชายคนโต) เป็นเด็กคิดมาก น้อยใจตัวเอง มักมีอาการเหม่อลอย. กลางวันนอนเงียบๆ แต่กลางคืนชอบหนีออกจากบ้าน. ใครห้ามก็ไม่ฟัง กระโดดข้ามรั้วลวดหนามสูงออกไปได้ บางครั้งหนีไปซ่อนตามพุ่มไม้. เคยพบจิตแพทย์ แพทย์บอกว่าเป็นโรคภูมิแพ้ รักษาด้วยการกินยา 6 ปีอาการดีขึ้นก็ไม่ได้ไปหาหมอ. ต่อมาแม่ของเธอพบว่าเธอไปคบกับผู้ชาย ทำให้เกิดการทะเลาะกัน และอาการเดิมก็กลับมา ต้องไปหาจิตแพทย์อีกครั้ง. เธอออกจากบ้านบ่อยขึ้น พี่ชายสะกดรอยตามพบว่าไปหาผู้ชายคนเดิม. จนกระทั่งปี 2546 หลังแม่เสียชีวิต เธอเริ่มมีอาการปวดศีรษะ ปวดทั้งตัว แพทย์บอกว่าเป็นภูมิแพ้ที่ไตและติดเชื้อ ให้สารสเตียรอยด์ แต่อาการไม่ดีขึ้น. ปัจจุบันเธอมีอาการเศร้าซึม เหม่อลอย เบลอ หวาดระแวง หน้าตาคล้ำ. เมื่อพาไปพบแพทย์จีน หมอบอกว่าเธอถูกของ.

จากเรื่องราวทั้งหมดนี้ ผู้ส่งเคส จึงมีคำถามหลายข้อกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่.