EP.375 แม่เอาลูกไปขายเป็นโสเภณี

ผู้ส่งเคสนี้ เป็นลูกสาวคนที่ 5 ในจำนวนพี่น้อง 7 คน. เธอเป็นชาวจังหวัดนครสวรรค์. คุณพ่อของเธอเป็นคนขยันทำมาหากินด้วยการทำลอดช่องสิงคโปร์ขาย ไม่เคยทำเรื่องไม่ดี แต่คุณแม่ของเธอมักจะด่าว่าคุณพ่อเสมอ. คุณพ่อป่วยเป็นมะเร็งในกระดูกและเสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 53 ปี ในปี 2516. ส่วนคุณแม่ชอบเล่นการพนันและพูดโกหกเก่งมาก. ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องเผชิญกับความยากลำบากและวิบากกรรมตั้งแต่ยังเด็ก จากการกระทำของคุณแม่ที่นำพาไปสู่เส้นทางที่ไม่ปรารถนา. เธอต้องทำงานหาเงินใช้หนี้การพนันที่แม่ก่อไว้ และเลี้ยงดูครอบครัวด้วยอาชีพที่ไม่บริสุทธิ์. แม้จะมีความทุกข์ใจแต่ก็คิดว่าเป็นหนทางเดียวที่จะหาเงินตอบแทนบุญคุณแม่ได้. ชีวิตพลิกผันได้พบสามีชาวญี่ปุ่น ที่พาเธอพ้นจากอาชีพเดิม และได้มีโอกาสรู้จักและสร้างบุญกับหมู่คณะ ซึ่งทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมาก. เธอได้พยายามชวนแม่และคนในครอบครัวให้มาสร้างบุญด้วย.

ชีวิตของผู้ส่งเคสเริ่มต้นที่จังหวัดนครสวรรค์ ในครอบครัวที่มีพ่อทำอาชีพสุจริตแต่แม่ชอบเล่นการพนันและโกหก. เมื่ออายุ 14 ปี ขณะที่พี่ชายคนโตบวช แม่และลูกๆ ตามไปดูแล. ผู้ส่งเคสทำงานเป็นกระเป๋ารถเมล์และรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นแฟนคนขับรถเมล์. วันหนึ่งผู้หญิงคนนั้นทะเลาะกับแฟนแล้วมาหาที่บ้าน. แม่ของผู้ส่งเคสกลับพาผู้หญิงคนนี้และตัวผู้ส่งเคสเองไปที่ซ่อง. ยังไม่ทันได้ทำงาน ครอบครัวของพี่สาวคนนั้นก็แจ้งความจับแม่ในข้อหาหลอกลวง. แม่ขอให้ผู้ส่งเคสรับผิดแทนในฐานะลูก. ผู้ส่งเคสยินยอมจึงถูกขัง 4 วัน. แม่พาพี่สาวคนนั้นไปบอกตำรวจว่าไม่ได้ถูกหลอกแต่หนีมาด้วยความเต็มใจ ผู้ส่งเคสจึงถูกปล่อยตัว.

ออกมาจากห้องขังได้ไม่นาน มีชายหนุ่มมาหาแม่และผู้ส่งเคสที่บ้าน. แม่เปิดโอกาสให้ขึ้นไปหาถึงบนบ้านเพื่อบังคับขืนใจผู้ส่งเคส. ผู้ส่งเคสไม่ยอมและหนีไปอยู่กับพี่สาวที่จังหวัดขอนแก่น. แม่ตามกลับมาอยู่ที่นครสวรรค์อีก โดยมีข้อแม้ว่าจะไม่ยอมแต่งงานกับชายคนนั้น. อยู่บ้านได้ไม่นาน แม่ก็พาผู้ส่งเคสไปขายบริการให้กับเสี่ยคนหนึ่ง ทำให้ต้องเสียความบริสุทธิ์ในราคา 1,000 บาท. จากนั้นแม่ก็เริ่มพาออกไปให้บริการตามสถานบริการหลายครั้งหลายจังหวัด ครั้งละหลายวัน. แม่ใช้อาชีพของผู้ส่งเคสเป็นช่องทางหาเงิน ใช้หนี้การพนันที่ตัวเองก่อไว้. เมื่อใช้หนี้หมดแม่ก็ยังคงส่งลูกไปขายตัวอีก. ผู้ส่งเคสต้องรับแขกหลายคน เป็นความทุกข์ใจเสมอ. แต่ไม่รู้จะทำอาชีพอื่นเพราะมีความรู้น้อย. อีกทั้งทุกคนในครอบครัวก็รอรับเงินจากเธอ. เธอจึงคิดว่านี่คือทางเดียวที่จะหาเงินตอบแทนบุญคุณแม่ได้.

ระยะหนึ่ง ผู้ส่งเคสทำงานขายบริการแบบอิสระ. พี่สาวโทรมาชวนไปทำงานเป็น "พาร์ทเนอร์" ในสถานบันเทิงที่ขอนแก่น เป็นคู่เต้น คู่กิน และเป็นคู่ชีวิตถ้าถูกใจ. เธออายุ 20 ปี. ทำงานนี้เพื่อเลี้ยงครอบครัวและน้องกับแม่. ได้พบแฟนคนแรกเป็นช่างไฟฟ้า อยู่ด้วยกัน 2 ปีก็แยกทาง. แฟนคนที่สองเป็นลูกชายคนจีนฐานะดี อยู่ด้วยกัน 3 ปี ทางบ้านฝ่ายชายไม่ชอบ. เมื่อแยกทางเสียใจมากคิดฆ่าตัวตายและทำร้ายตัวเองหลายครั้งจนมีแผลเป็น. ตัดสินใจมาทำงานที่กรุงเทพฯ. พบแฟนคนที่สามเป็นเจ้าของกิจการชาวฝรั่ง. อยู่ด้วยกัน 4 ปี ก่อนเลิกกันเขาพาไปปฏิบัติธรรมที่นครสวรรค์. การปฏิบัติธรรมช่วยให้ทำใจได้เมื่อเลิกกัน. กลับไปทำงานอาชีพเดิมที่นครสวรรค์. เป็นคู่ชีวิตของนายทหารหลายคน. เป็นเมียน้อยผู้จัดการศูนย์บริการรถที่นนทบุรี ถูกทำร้ายร่างกายตลอด. ทนไม่ได้เมื่อมีคนชวนไปสิงคโปร์จึงแยกทาง.

ที่สิงคโปร์ทำงานเป็นนางทางโทรศัพท์. ทุกครั้งที่กลับไทยต้องตามใช้หนี้ที่แม่ก่อขึ้นเพราะแม่ติดการพนันมาก. อยู่สิงคโปร์ 5 ปีพบสามีคนปัจจุบันเป็นชาวญี่ปุ่นทำงานระยะสั้น. เขาเป็นแขกประจำ. หลังจากเจอครั้งแรกเขาก็จองแต่เธอคนเดียว. เมื่อใช้หนี้ส่วนตัวกับเถ้าแก่หมดแล้ว เขาชวนไปอยู่ด้วยที่บ้านในสิงคโปร์โดยไม่ต้องขายบริการ. เมื่อเขากลับญี่ปุ่นให้เงิน 100,000 บาท เป็นเงินมากที่สุดที่เคยได้. แต่เธอไม่สนใจเงินเพราะรักเขา. ตอนแรกเขาคิดว่าอยู่เพราะเงิน. เมื่อเห็นไม่สนใจเงินเขาจึงจดทะเบียนสมรสที่ไทยและพาไปอยู่ญี่ปุ่น.

ไปถึงญี่ปุ่น 18 ก.ย. 2539. ทั้งคู่ยังสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า เล่นการพนันเป็นปกติ. ได้พบกัลยาณมิตรซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยในญี่ปุ่น. ชวนไปร่วมบุญที่ศูนย์ปฏิบัติธรรม. ตั้งแต่นั้นทั้งคู่ร่วมบุญใหญ่เป็นประจำ. ได้อ่านหนังสือ "จากความทรงจำของคุณป้าถวิล" ทำให้เลิกดื่มเหล้าได้เด็ดขาดในปี 2540. ปี 2544 ฟังประวัติคุณยาย เกิดศรัทธาตัดสินใจหักดิบเลิกสูบบุหรี่ที่ติดมา 28 ปี. มาศูนย์เดือนละครั้งสองครั้ง ระยะหลังมาบ่อยขึ้น. นำแผ่น MP3 ไปเปิดให้แม่ฟัง. โทรบอกบุญแม่เกือบทุกวัน. ขอให้พระอาจารย์ช่วยอธิบาย. แม่เริ่มอนุโมทนาบุญและสาธุเป็น. เมื่อมีจานดาวธรรมไปญี่ปุ่น เธอจองคนแรก. กลับไทยรีบติดให้แม่ทันที. แม่ดูจานดาวธรรมตั้งแต่เช้าถึงมืด เปลี่ยนช่องไม่ได้เลย. พี่ชายตอนแรกจะคอยเปลี่ยนช่อง. ระยะหลังมานั่งดูด้วย ไม่เปลี่ยนช่อง ยกมือไหว้ สาธุเป็น. พี่ชายติดเหล้า บุหรี่ การพนัน พิการเพราะเมาสุราเกิดอุบัติเหตุ. ปัจจุบันผู้ส่งเคสปฏิบัติธรรมและร่วมบุญเต็มกำลัง. สามีไม่ห้ามยังร่วมบุญด้วย. พยายามช่วยปิดอบายให้แม่. แม่ตอนนี้อายุ 75 ปี เดินไม่ได้ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้. แต่ดูจานดาวธรรมแล้วอารมณ์ดี สบาย ไม่โกรธง่าย. เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมและการทำบุญมากขึ้น.