EP.439 มามืดไปสว่าง ชิงช่วงก่อนตาย อุ้มผ้าไตรและดูภาพงานบุญ

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่น่าภาคภูมิใจที่สุดในโลก เธอมีความรักและความห่วงใยต่อคนในครอบครัวอย่างสุดซึ้ง ทั้งพ่อ แม่ และสามี เมื่อได้เห็นอาการของพ่อที่ทรุดลงและมีนิมิตกรรมที่ไม่ดีก่อนตาย เธอตระหนักถึงความสำคัญของวินาทีสุดท้ายของชีวิตและปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะช่วยเหลือพ่อให้พ้นจากอบายภูมิ แม้จะต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างรุนแรงจากคนในครอบครัว เธอก็ยังคงพยายามอธิบายและหาทางจนสำเร็จในการติดตั้งจานดาวธรรมให้พ่อได้ทันในวันสุดท้ายของชีวิต นอกจากนี้ เธอยังห่วงใยสามีที่หลงผิด และพยายามช่วยให้เขากลับมาใช้ชีวิตที่ดีขึ้น รวมถึงลูกชายที่เริ่มเหินห่างจากวัด ด้วยความรักและปรารถนาดีนี้เอง เธอจึงส่งเคสนี้มาเพื่อขอคำตอบและแนวทางปฏิบัติเพื่อประโยชน์สุขของคนในครอบครัวและตัวเธอเอง

ครอบครัวของผู้ส่งเคสมีหัวหน้าครอบครัวคือพ่อ ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านและนักเลงทั้งกายและใจ ท่านมีภรรยาถึงสองคน แม่ของผู้ส่งเคสเป็นภรรยาคนที่สองที่พ่อได้มาจากการฉุด ซึ่งเป็นการฉุดแบบพิธีเพราะรักกันอยู่แล้ว พ่อพาแม่เข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกับภรรยาคนแรก ทำให้ภรรยาคนแรกเสียใจมากจนหนีออกจากบ้าน พ่อไปตามกลับมาและใช้การบังคับข่มขู่ให้อยู่ด้วยกันในบ้านเดียว หากไม่ยอมจะโดนซ้อม พ่อปกครองบ้านด้วยระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จ มีอารมณ์โมโหร้ายมาก ทุกคนต้องเชื่อฟัง เวลาเรียก ลูกทั้ง 14 คน (ภรรยาคนแรก 7 คน, ภรรยาคนที่สอง 7 คน) ต้องมาพร้อมหน้ากันทั้งหมดทันที หากขาดไปแม้แต่คนเดียวก็จะถูกลงโทษอย่างรุนแรง ครั้งหนึ่ง ผู้ส่งเคสเองก็เคยโดนพ่อปลุกขึ้นมากลางดึก ดึงผม ลากลงมาจากที่นอนและตี เพียงเพราะมาไม่ครบ

แม้จะมีนิสัยโมโหร้าย แต่พ่อก็เป็นคนยุติธรรมในแบบของท่าน โดยให้ของเท่ากันและจัดการให้ภรรยาทั้งสองคนมีลูกสลับกันไปจนจำนวนเท่ากันคือฝ่ายละ 7 คน รวมทั้งหมด 14 คน ทั้งสองฝ่ายต้องช่วยกันเลี้ยงลูก หากไม่ช่วยเลี้ยงก็จะโดนตบ

พ่อมีอาชีพทำนา และยังเป็นแชมป์ทำบาปหลายอย่าง เช่น จับงูมาถลกหนังขายเป็นประจำ เผามดฆ่ามดเป็นลัง ฆ่าควายเชือดเอาเนื้อทำอาหารจนควายทุรนทุรายขาดใจตาย ท่านยังดื่มเหล้า เล่นพนันทุกอย่าง ทั้งไพ่ตอง ไพ่นกกระจอก ไฮโล ชนไก่ เล่นมวย และชอบเชียร์มวยอย่างออกรส นอกจากนี้ พ่อมักทำให้ย่าเสียใจบ่อยๆ โดยการตบโต๊ะใส่หน้าย่า และกล่าวหาย่าว่ารักน้องชายมากกว่า พ่อเคยประสบอุบัติเหตุรถชนจนขาหัก หมอจะตัดขาแต่พ่อไม่ยอม หนีไปรักษาที่อื่นทำให้ขาไม่เท่ากัน

ในทางกลับกัน พ่อก็มีข้อดีคือเป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญมาก นอกจากการทำบุญด้วยเงินตนเองแล้ว ยังชอบชวนคนอื่นด้วย ท่านเป็นมัคนายกหลายวัด สร้างสิ่งก่อสร้างทางพระพุทธศาสนาไว้หลายอย่าง และบอกบุญกฐิน ผ้าป่าเก่งมาก

เมื่อพ่อเข้าสู่วัยชรา ท่านป่วยหลายโรคและทรุดลงเรื่อยๆ ก่อนตาย 7 วัน พ่อมีอาการแปลกๆ คือร้องโวยวาย สับสน เพ้อ ไม่ได้สติ กระสับกระส่าย ท่านเพ้อว่าเห็นงูเต็มไปหมดทั้งๆ ที่มองไปที่พระพุทธรูป และร้องขอให้เอางูออกไป บางทีก็เพ้อเห็นน้ำไหลลงมาเต็มไปหมด บางครั้งก็ปรบมือเฮฮา ทำท่าเหมือนเชียร์อะไร บางทีก็งอแขนเข้าหากันที่หัว ทำท่าเหมือนควายที่ท่านเชือด หรือหยิบหมอนมาเขย่าเหมือนเล่นไฮโล บางครั้งก็มองพื้นแล้วบอกว่าเห็นมดเต็มพื้นไปหมด อาการเพ้อสับสนนี้เป็นอยู่ต่อเนื่องสลับไปมาถึง 6 วัน

ผู้ส่งเคสรู้สึกสลดใจมากที่เห็นอาการของพ่อ เพราะรู้ว่าหากพ่อตายไปในสภาพนั้น นรกต้องเป็นที่ไปสำหรับพ่อแน่ เธอจึงรีบบอกพี่น้องและแม่ใหญ่ (ภรรยาคนแรก) ให้รีบติดจานดาวธรรมให้พ่อ เพราะเห็นว่าเป็นทางรอดสุดท้าย แต่ทุกคนต่อต้านและไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง หาว่าเธอบ้า ผู้ส่งเคสจึงใช้ความอดทนค่อยๆ อธิบาย และชวนให้ลองนั่งสมาธิพิสูจน์ บังเอิญน้องสาวคนเล็กต่างมารดาเกิดสนใจและลองนั่งสมาธิ แล้วบอกอย่างตื่นเต้นว่าเห็นแสงสว่างกลางท้องและมีความสุข น้องสาวจึงไปบอกแม่ใหญ่ซึ่งรักลูกคนนี้มาก ทำให้แม่ใหญ่ยอมเชื่อ

จากนั้น จึงรีบติดต่อให้คนมาติดจานดาวธรรมให้ที่บ้าน เมื่อติดเสร็จ ผู้ส่งเคสเปิดจานดาวธรรมขึ้น เป็นช่วงสวดมนต์ทำวัตรเย็น ทำให้พ่อได้ยินเสียงสวดมนต์ชัดเจน อาการเพ้อโวยวายของพ่อเปลี่ยนเป็นสงบลงและได้สติขึ้น ผู้ส่งเคสจึงได้โอกาสพูดทบทวนบุญทุกบุญให้พ่อฟัง ซึ่งพ่อพยักหน้ารับรู้ได้หมด พ่อเปลี่ยนจากทำมือขวักไขว่มาเป็นพนมมือ ท่านได้ดูรายการอนุบาลฝันในฝันวิทยาเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายในชีวิต ผู้ส่งเคสบอกพ่อว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อกำลังส่งบุญให้ ให้พ่อทำใจและสอนให้ทำสมาธิสัมมาอะระหังตามไป เธอยังบอกพ่อว่าเธอเป็นประธานกองกฐินจักรพรรดิปี 48 ให้พ่อได้บุญด้วย และรีบนำผ้าไตรกฐินจักรพรรดิปีนั้นมาประคองวางบนอกพ่อ ให้พ่ออธิษฐานนึกถึงบุญ สักครู่พ่อก็เริ่มหายใจแผ่วลงและจากไปอย่างสงบ ขณะที่ยังประคองผ้าไตรไว้บนอก ต่อหน้าจานดาวธรรม

แม่ของผู้ส่งเคส (ภรรยาคนที่สอง) ป่วยหนักและตายก่อนพ่อ พ่อบวชให้แม่ถึง 10 พรรษาเพราะรักแม่มาก ชีวิตแม่ต้องทำบาปหลายอย่างด้วยความจำเป็น เช่น ต้มเหล้าเถื่อนขายเพื่อหาเงินช่วยพ่อเลี้ยงลูกทั้ง 14 คน และจับปลามาขังไว้ในตุ่มเพื่อฆ่าทำกับข้าวเลี้ยงคนทั้งบ้าน แท้จริงแล้วแม่เป็นคนจิตใจดี ชอบไปวัด รักษาศีล 8 ทุกวันพระและทุกเข้าพรรษา ชีวิตแม่มีเหตุการณ์สำคัญคือลูก 7 คนของแม่เสียชีวิตไปถึง 5 คนด้วยอายุราว 30 กว่า เหลือเพียงผู้ส่งเคสและน้องสาวคนเล็ก แม่เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งเพราะดื่มเหล้าและกินยาดองมาก ท่านจากไปอย่างทุรนทุรายรวมอายุได้ 62 ปี

สามีของผู้ส่งเคสมีชีวิตอยู่บนทางหลายแพร่งเพราะเจ้าชู้มาก ผู้ส่งเคสทนไม่ไหวจึงขอแยกกันอยู่ทั้งที่มีลูกด้วยกัน ต่อมาสามีไปได้กับแม่เล้าคุมซ่องและไปทำอาชีพพ่อเล้า ผู้ส่งเคสสงสารและยังรักเขาอยู่ จึงตัดสินใจนัดคุยดีๆ โดยไม่ให้แม่เล้ารู้ เพื่อชวนกลับมาอยู่ด้วยกันเพราะสงสารลูก เขายอมกลับมาอยู่กับครอบครัว ชีวิตดูเหมือนจะสมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่นานเขาก็ป่วยหนักเพราะดื่มเหล้ามาก และเสียชีวิตด้วยโรคเบาหวาน รูมาตอยด์ และเส้นเลือดในสมองแตก ด้วยวัยเพียง 46 ปี

จากเรื่องราวเหล่านี้ ผู้ส่งเคสมีคำถามที่อยากจะขอคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่