EP.46 กรรมทำแท้ง

ผู้ส่งเคสนี้ไม่ได้ระบุชื่อโดยตรง แต่เป็นหลานของ คุณน้า ซึ่งเป็นน้องสาวของคุณแม่ของผู้ส่งเคส. ผู้ส่งเคสมีความผูกพันและคุ้นเคยกับคุณน้ามาก รู้สึกเศร้าโศกเสียใจอย่างยิ่งกับการเสียชีวิตที่น่าตกใจของคุณน้า. ด้วยความห่วงใย จึงอยากทราบความเป็นอยู่ของคุณน้าในปรโลก และอยากทราบว่าบุญที่ทำอุทิศไปให้จะส่งถึงท่านหรือไม่.

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับคุณน้าของผู้ส่งเคส ท่านเกิดปี พ.ศ. 2500 เป็นคนดีมาก ชอบทำบุญทำทาน เคยสร้างพระธรรมกายประจำตัว และเคยเดินทางไปกราบหลวงพี่นิครัตน์ที่เบลเยียม. ชีวิตท่านเป็นนักสู้ แต่งงานสองครั้ง มีลูกรวม 4 คน. เคยมีปัญหาครอบครัว แยกทางกับสามีคนแรก และมีปัญหากับสามีคนที่สองเรื่องผู้หญิงอื่น. ท่านเคยประกอบกิจการร้านตัดเย็บเสื้อผ้า ย้ายไปเปิดร้านขายไวน์ซึ่งขาดทุน แล้วกลับมาเปิดร้านตัดเย็บเสื้อผ้าอีกครั้ง. ในวันเกิดเหตุปี พ.ศ. 2542 ช่วงบ่าย คุณน้าอยู่บ้านกับเพื่อนสนิทวัย 18 ปีของลูกสาวคนโต ซึ่งเด็กคนนี้เรียกท่านว่าแม่. ต่อมา ลูกสาวกลับมาพบคุณแม่นอนเสียชีวิตจมกองเลือด ด้วยการถูกแทง ขณะอายุเพียง 42 ปี. ตำรวจสืบสวนพบว่าผู้กระทำผิดคือเพื่อนของลูกสาวคนนั้นเอง. เด็กคนนั้นปฏิเสธข้อกล่าวหา คดียังไม่จบในชั้นศาล. คุณครูไม่ใหญ่เล่าจาก "ฝันในฝัน" ว่า คุณน้าเสียชีวิตเพราะผู้ฆ่ามายืมเงินแล้วท่านไม่ให้ จึงบันดาลโทสะใช้มีดปอกผลไม้แทงหลายครั้ง มีการต่อสู้แต่คุณน้าสู้แรงไม่ได้. คุณน้าเสียเลือดมาก วูบไป รู้สึกตัวอีกทีก็เห็นร่างตนนอนเสียชีวิตอยู่ พยายามเรียกคนช่วยแต่ไม่มีใครได้ยิน. เห็นลูกสาวกลับมาก็พยายามบอกแต่ลูกสาวก็ไม่ได้ยิน จึงรู้ว่าตัวเองตายแล้ว. ความรู้สึกตอนนั้นคือห่วงลูกทุกคน โดยเฉพาะลูกสาวคนเล็กสองคน. คุณครูไม่ใหญ่บอกว่า คุณน้ายังไม่หมดอายุขัย เดิมท่านจะต้องตายตอนอายุ 70 ปี ด้วยโรคมะเร็ง ซึ่งเกิดจากกรรมที่เคยผิดศีลกาเมในอดีตชาติ ทำให้ชาตินี้ชีวิตครอบครัวไม่ประสบความสำเร็จ. แต่ที่ตายก่อนอายุขัยเพราะมีกรรมอื่นมาตัดรอน. คุณครูไม่ใหญ่เฉลยว่า กรรมที่มาตัดรอนก่อนอายุขัย คือ กรรมปัจจุบันที่ท่านเคยทำแท้งตอนสาวๆ. เด็กที่ทำแท้งได้ไปเกิดใหม่กับผู้อื่น แล้วได้มาตัดรอนคุณน้าอย่างกะทันหันในตอนที่กระแสบุญของคุณน้าอ่อนลง. ตอนนี้คุณน้ายังไปไหนไม่ได้ ยังไม่ถึงเวลาตายจริงตามอายุขัยเดิม และยังไม่มียามบาลมารับ ประกอบกับบุญสร้างพระยังคุ้มครองอยู่ และตัวท่านก็ห่วงลูกมาก. ท่านจึงต้องรอจนกว่าจะครบอายุ 70 ปีในเมืองมนุษย์. ปัจจุบันท่านยังวนเวียนใช้ชีวิตอยู่ในบ้าน ติดตามลูกๆ สลับกันไป โดยแต่งตัวชุดขาวคล้ายภุมมเทวา. บุญที่ท่านมีอยู่บ้างและบุญที่ญาติอุทิศให้ก็ได้รับ แต่ใจที่ห่วงลูกมากทำให้รับบุญได้ไม่เต็มที่. ท่านได้พยายามดลใจตำรวจให้รู้เรื่องกระเป๋า โดยเข้าไปกระซิบข้างหูตำรวจบ่อยๆ ทำให้ตำรวจเกิดความสังหรณ์ใจและจับผู้ต้องสงสัยได้. คุณครูไม่ใหญ่แนะนำวิธีแก้ไขให้ลูกหลานทำบุญ ถวายสังฆทาน สร้างพระ รักษาศีล เจริญภาวนา ทุกๆ 7 วัน แล้วจุดธูปบอกแม่ว่าอย่าเป็นห่วง จะช่วยให้ท่านคลายความห่วง เมื่อหมดห่วงและได้บุญมากพอ จะไปเกิดใหม่ก่อนอายุครบ 70 ปีได้ ซึ่งอาจไปเกิดเป็นมนุษย์หรือเทพธิดาก็ได้.