EP.462 ชาตินี้ชวนสร้างพระพันกว่าองค์ และวิบากกรรมคนทำกับแกล้ม

ผู้ส่งเคสและครอบครัวได้เข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่ปีพ.ศ. 2537 ครอบครัวประกอบด้วยสามีและลูกๆ 3 คน เป็นครอบครัวธรรมกายที่มีความศรัทธามั่นคง ทุกวันอาทิตย์จะมาวัดพร้อมกันเสมอ สามีเริ่มแรกทำบุญโดยฝากปัจจัยผ่านกัลยาณมิตร ก่อนจะมาวัดและเกิดศรัทธาอย่างมากในคุณครูไม่ใหญ่และหมู่คณะ ได้ทำบุญใหญ่อย่างต่อเนื่อง ทุ่มเต็มกำลังเสมอ ผู้ส่งเคสเองก็มีความมุ่งมั่นในการสร้างบุญ แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบากในชีวิต ไม่ว่าจะมีปัญหาใดๆ ก็ไม่เคยคิดจะทิ้งบุญ ได้รับกำลังใจจากหมู่คณะ และเข้าถึงธรรมะผ่านการดูโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทำให้มีกำลังใจเพิ่มขึ้นและยอมรับในกฎแห่งกรรมมากขึ้น

-

ผู้ส่งเคสและครอบครัว ซึ่งประกอบด้วยสามีและลูก 3 คน เป็นครอบครัวธรรมกายที่มั่นคงในบุญมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2537 ทุกวันอาทิตย์จะมาวัดพร้อมกันเสมอ สามีเป็นคนใจดี ใจบุญ เริ่มแรกฝากปัจจัยทำบุญผ่านกัลยาณมิตร ก่อนจะมาวัดและเกิดศรัทธาอย่างมากในคุณครูไม่ใหญ่และหมู่คณะ ได้ทำบุญใหญ่อย่างต่อเนื่อง ทุ่มเต็มกำลัง โดยเฉพาะปี 2537 ได้ร่วมหล่อรูปเหมือนหลวงปู่สดทองคำ สร้างพระธรรมกายประจำตัวบนโดม 6 องค์ สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ตนเองและครอบครัว รวมถึงชวนญาติมิตรสร้างรวมกว่า 1,000 องค์ ร่วมสร้างอาคารที่พักสงฆ์ 1 ห้อง เป็นประธานรองงานบุญใหญ่หลายงาน และสนับสนุนนมถั่วเหลืองจำนวนมากเพื่อแจกสาธุชนและธรรมทายาท

ปีพ.ศ. 2541 สามีเริ่มมีอาการเครียด ปวดหัว วันที่ 11 มีนาคม 2541 ก็หมดสติล้มในห้องน้ำ เส้นเลือดในสมองแตก มีเลือดไหลจากจมูกมาก ส่งโรงพยาบาล ผ่าตัดวันที่ 13 มีนาคม 2541 อาการดีขึ้นอย่างอัศจรรย์ พักรักษาตัว 1 เดือนกว่าก็กลับบ้านได้ เดินได้ พูดได้ แต่สมองและการรับรู้ฟื้นเพียง 80% หลายคนแปลกใจที่รอดชีวิตมาได้ การป่วยครั้งนี้ทำให้ครอบครัวมีหนี้สินมาก

ผู้ส่งเคสพยายามทำทุกทางเพื่อให้สามีหาย แม้เศรษฐกิจจะลำบาก แต่พวกเขาก็ยังเหนียวแน่นในการสร้างบุญ หอบหิ้วสามีมาวัด แม้สติไม่สมบูรณ์ เพื่อให้เขาได้บุญ อยู่เป็นกำลังใจให้หมู่คณะเสมอ ไม่ว่าวัดจะมีข่าวหรือปัญหาใดๆ คุณครูไม่ใหญ่ยืนยันว่าได้เห็นสิ่งนี้ด้วยตา ในช่วงเวลานั้น ผู้ส่งเคสมีภาระหนัก ทั้งลูกคนเล็กในรถเข็น ต้องประคองสามี มีหลายอย่างต้องรับผิดชอบ ขาดคู่คิด ขาดปัจจัย ลูกยังเล็ก แต่คิดเสมอว่ามีปัญหาชีวิตแค่ไหนก็จะไม่ทิ้งบุญ

ช่วงปี 2541-2548 ปัจจัยทำบุญลดลงมาก แต่ใจยังอยากทำเต็มที่ ไม่เคยคิดว่าจะต้องแบกภาระครอบครัวเพียงคนเดียว หรือพบอุปสรรคใหญ่หลวงในการสร้างบารมี อยากย้อนไปแก้กรรมที่ทำให้ทุกข์ในชาตินี้ แต่ก็ได้รับกำลังใจจากหมู่คณะ มาวัดทุกวันอาทิตย์เพื่อให้ใจเข้มแข็ง โดยเฉพาะช่วงหลังๆ ได้ติดจานดาวธรรม ดูโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกวันไม่เคยขาด ทำให้มีกำลังใจมาก รู้สึกโชคดีที่ได้ฟังธรรมะทุกวัน ทำให้ใจอยู่ในบุญ และนำคำสอนมาแก้ปัญหาชีวิต ได้สติ ยอมรับกฎแห่งกรรมมากขึ้น

คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าที่เลื่อนเคสนี้มา เพราะวันนี้เป็นวันเผาร่างสามีผู้ส่งเคส ต้องการให้ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ สมาชิกครอบครัว และหมู่ญาติ มีโอกาสได้ฟังเรื่องราวของหัวหน้าครอบครัวของเธอในคืนนี้ ผู้ส่งเคสได้ชวนญาติให้ติดจานดาวธรรม ที่น่าสนใจคือ ผู้ส่งเคสจะพาสามีไปด้วยทุกที่ที่ไปบอกบุญหรือชวนคนติดดาวธรรม แม้สามีจะมีสติเพียง 80% ก็ไปด้วยทุกครั้ง เพื่อให้เขาได้มีส่วนในบุญทุกบุญ ทุกจานที่ติดตั้ง สามีมีอาการดีขึ้น ผู้ส่งเคสก็เบิกบานในบุญ

วันพุธที่ 16 กุมภาพันธ์ 2548 ผู้ส่งเคสและสามีได้มาถวายผ้าไตรที่วัด ขากลับเห็นสามีหน้าตาไม่ดี คิดว่าเพราะอากาศร้อนและน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น พาไปเดินห้างฯ แต่อาการไม่ดีขึ้น รู้สึกอ่อนล้ามาก จึงกลับบ้าน ตื่นมาสามีก็อาเจียน อ่อนแรง เหมือนจะหมดสติ แม่บอกให้เขานึกถึงหลวงปู่ คุณครูไม่ใหญ่ และบุญ แล้วสามีก็จากไปอย่างสงบ เวลา 22:00 น. กว่า ในวันเดียวกันนั้นเอง อายุ 53 ปี เช้าทำบุญ เย็นเสียชีวิต สามีเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดหัวใจตีบกะทันหัน